Het Bauhaus
Het Bauhaus was een hogeschool voor beeldende kunst, die verschillende opleidingen gaf. De hogeschool was een samenstelling tussen een academie voor beeldende kunst en een school voor kunst en ambacht.
Ze zorgden ervoor dat kunstenaars opgenomen werden in de maatschappij.

Kenmerken van het Bauhaus zijn:
De opleidingen die werden gegeven leken veel op het Functionalisme (dat is dat het voorwerp functioneel c.q. bruikbaar is).
Een ander kenmerk is dat de leerlingen veel gebruik maakten van materialen zoals hout, glas, textiel, steen, metaal en beton.
De leerlingen ontwikkelden zichzelf door het uitvoeren van eenvoudige handelingen zoals plooien, stapelen, snijden, aaneenhechten. Soms leidde dat tot vreemde bouwsels.
Bauhaus verbond de werkwijze van het vroegere gilde (het leren van een ambacht) met de noodzaak van de toekomst, het experimenteren met nieuwe materialen.
Men werkte individueel met de hand maar men moest eraan denken dat het door machines kon worden nagemaakt. Omdat de producten bestemd waren voor praktisch gebruik en bijv. niet voor een tentoonstelling.
De leerlingen keken bijvoorbeeld naar de natuur om ideeën op te krijgen, maar ook bestudeerden ze industriële producten.

Het doel van het Bauhaus was dan ook het ontwerpen van gebruiksvoorwerpen die in de industrie gemaakt kon worden.
Het Bauhaus vond toegepaste kunst belangrijker dan vrije kunsten, een mooie tafel was noodzakelijker dan een mooi schilderij.

Walter Adolf Gropius
Ludwig Mies van der Rohne
László Moholy- Nagy

Belangrijke architecten van het Bauhaus waren Gropius, Van doesburg, Van der Rohne en Moholy-Nagy en stam. (De eerste twee waren het belangrijkste).
Van Doesburg bracht de stijl van het Bauhaus onder internationale bekendheid. En Gropius zorgde voor de samensmelting tussen kunst en ambacht. Ook nam hij deel aan de bouw van de Weissenhofsiedlung.

Het Bauhaus is ontstaan door een groep Duitse kunstenaars die naar een nieuwe kunstvorm streefde. Zij wilden dat alle vormen van kunst in de architectuur ondergebracht moest worden. Het ging niet alleen om de architectuur maar ook om schilderkunst, beeldhouwkunst en industriële vormgeving. Eén van die mensen was Walter Gropius.
In 1919 werd in Weimar een academie opgericht voor architectuur en vormgeving door Walter Gropius. Het heette: “Das Staatliche Bauhaus Weimar”.
Gropius vond dat kunstenaars en architecten de praktijk maar ook de theorie van het vak moesten beheersen. Ook was hij een voorstander van teamwork bij het bouwen en maken van meubels, potten en bij alle andere kunstvormen die met architectuur te maken hebben. En ook wou hij de traditionele scheiding tussen kunstenaars en vakarbeiders ongedaan maken. Een gebouw diende het resultaat te zijn van gedachtes.
In het begin zijn in het Bauhaus handgemaakte producten gemaakt en daar zijn ook unieke stukken van gebleven.

Walter Gropius Bauhaus gebouwen in Dessau, 1925-6

In 1925 verhuisde het Bauhaus naar Dessau (industriestad), waar Gropius het nieuwe schoolgebouw ontwierp met veel nieuwe technische vormen.
Het heette: “Das Bauhaus”. Het Bauhaus verhuisde na conflicten over de veranderde politieke situatie in Weinwar. In het nieuwe Bauhaus werden allerlei kunstleerlingen onderwezen: voor architectuur, schilderkunst, beeldhouwkunst en industriële vormgeving , dans en beweging, decor en kostuumontwerpen, typografie, fotografie en reclameontwerpen. Maar ook werden er nieuwe technieken en materialen gebruikt. Omdat het anders niet door machines kon worden geproduceerd.

De buistoel van Mark Stam

Een voorbeeld hiervan is de buisstoel uit 1926 van Mart Stam, die gemaakt is in het Bauhaus. De stoel heeft een revolutionaire en nieuwe vormgeving, revolutionair omdat de achter stoelpoten ontbreken. En een nieuwe vormgeving, omdat er voor het eerst metaal werd gebruikt en ook een andere techniek.

In 1927 werd een architectuurafdeling opgezet door Hannes Meyer.
Gropius verliet het Bauhaus in 1928 om zich op zijn eigen werk te concentreren en werd opgevolgd door Hannes Meyer. Hij probeerde zo goedkoop mogelijk te produceren, zoals multiplexmeubelen, die iedereen kon betalen.
Onder Meyer maakte het Bauhaus een economische bloei door, maar door de groeiende politieke druk moest hij al na twee jaar ontslag nemen.

Mies van der Rohe, was een technicus op het gebied van staal en glas, nam het over. Hij probeerde de politiek buiten het Bauhaus te houden, maar het Bauhaus werd in 1932 door de overheid gesloten en de gebouwen werden leeggeroofd door de nazi’s.
Een laatste poging om het Bauhaus te laten herleven in een leegstaande fabriek in Berlijn eindigde meteen toen de politie het gebouw binnenviel. Het Bauhaus was voorgoed gesloten.
Leraren en leerlingen gingen na 1933 door met hun ideeën in de westerse wereld en vooral in Amerika in praktijk te brengen.
In Berlijn is een designmuseum waar je nog veel Bauhausontwerpen kunt zien.