Beschouwing Koopziekte
Het is donderdagavond en in Den Haag zijn de winkelstraten bomvol. Twee meisjes van een jaar of zestien passen die broek die nu onderdeel van de allernieuwste mode is. Het doet ze er niet toe hoe lang ze in de rij moeten staan om te passen want ze moeten allebei zo’n broek hebben. Maar of ze die echt lang zullen dragen is nog maar de vraag.
Als vrouw kom je in een paradijs als je de H&M binnenloopt want hier zie je van alles dat je wilt kopen. Iedereen kent dit gevoel wel, lekker zo’n dagje winkelen om je weer wat beter te voelen. Maar voel je je wel echt beter en is dit goede gevoel wel goed voor je?
Onderzoek heeft uitgewezen dat zo’n 1 miljoen mensen verslaafd zijn aan shoppen. Je kan in deze grote groep mensen onderscheidt maken tussen vier types: koopjesjager, funshopper, troostshopper en dwangkoper. Maar bij al die mensen is het kopen een verslaving.
Neem nou de troostshopper, wanneer deze een nieuwe broek koopt horen er nieuwe schoenen, een nieuw shirt en nieuw vestje bij. Het moet allemaal bij elkaar passen en één outfit zijn die hip is. Je voelt je even goed maar wanneer de outfit in de kast hangt is dat gevoel alweer over. Veel mensen voelen zich na hun aankopen dan ook schuldig want je hebt gigantisch veel geld uitgegeven in een enkele dag.
Dan is er nog sprake van de vele catalogi en mogelijkheden om via internet te winkelen, dit maakt het voor koopverslaafden alleen maar moeilijker. Dan doet een simpele verklaring als ‘het was echt nodig hoor’ er niet meer toe. Veel vrouwen werken zich diep in de schulden met hun verslaving. Ze kunnen niet meer stoppen en kopen meer en meer. Gevolgen van een koopverslaving zijn ten eerste dat je een slecht zelfbeeld krijgt en ten tweede heb je elke week een nieuwe outfit in je garderobe hangen die er niet hoefde te zijn.
Een positief bijkomend effect van een koopverslaving is dat winkelketens een enorme omzet maken, bij een verslaving is het namelijk een kwestie van altijd meer kopen en nooit minder. Vele winkelketens als H&M, Zara, Mango, C&A, Diesel, Replay en nog vele anderen zijn uitgegroeid tot grote mondiale merkketens. Ze lijken de wereld te veroveren, alleen Azië moet nog worden ingenomen en dan kan je over de hele wereld dezelfde enorme ketens vinden.

De markt is zo aan het veranderen dat je er soms niet wijs uit wordt waar je nou je aankopen moet doen. Het lijkt wel of je alleen de allernieuwste trends in de winkels ziet hangen. Maar het is wel een feit dat je onbewust naar goedkopere winkels overstapt wanneer het economisch slechter gaat. Je vindt toch ongeveer dezelfde producten en meestal is de kleding erg seizoensgebonden dus de kwaliteit doet er niet echt toe. Zo zijn er ook nog genoeg mensen die naar winkels als Wibra en Zeeman gaan.

De koopverslaving is dus in het eerste opzicht bevredigend maar na een tijdje komen de gevolgen pas. Bij veel mensen is de verslaving zo erg dat ze medicijnen als antidepressiva moeten krijgen om het gedrag weer te normaliseren. Het lijkt wel of alleen de winkelketens er profijt van hebben en de klanten zo nog beter kunnen stimuleren om nieuwe aankopen te doen. Je moet gewoon je plek in de markt vinden, zeggen de winkelketens.