Titel: Alleen op de wereld
Schrijver boek: Hector Malot
Regisseur: Caroline Frerichs
De namen van de hoofdrolspelers:
Remi, Vitalis, Moeder Barberin, Mrs Driscoll en Mr Driscoll, Mrs Milligan, James Milligan, Mattia en Arthur.

Leidse Schouwburg, 30 december 2003

Samenvatting:
In het begin van het stuk zie je dat er een kind gestolen wordt van een vrouw. De vrouw blijft eenzaam achter. Het kind wordt in een doosje gelegd en ter vondeling geplaatst op straat. Moeder Barberin vind het kind en noemt het kind Remi. Remi groeit op bij Moeder Barberin maar op een gegeven moment wil Jerome Barberin (de man van Moeder Barberin) Remi verkopen. Remi wordt verkocht aan Vitalis (een oude man die alleen maar op doorreis is en die wel een hulpje kan gebruiken). Samen gaan ze met de drie honden op doorreis en Remi leert alles over straatmuzikant zijn en vooral hoe je moet overleven als je geen dak boven je hoofd hebt.
De echte moeder van Remi (Mrs Milligan) heeft nog een ander kind gekregen, namelijk Arthur. Arthur is heel ziek en gaat waarschijnlijk heel snel dood. Ze heeft al een kind verloren (Remi was toen van haar afgepakt) en wil dat eigenlijk niet nog een keer laten gebeuren. Maar James Milligan wil helemaal geen kinderen in de buurt hebben en wil dat Mrs Milligan een contract ondertekend waarin staat dat Remi dood wordt verklaard. Mrs Milligan wil dit helemaal niet ondertekenen want ze blijft hopen dat hij nog leeft.
Op een dag gaan Remi en Vitalis weer op pad en gaan als straatartiesten spelen om geld te vangen maar dan ziet de politie hun en arresteert Vitalis. Vitalis moet drie maanden in de gevangenis blijven en Remi blijft alleen op straat achter met de drie honden. Hij gaat naar Londen toe en ontmoet daar Mrs Milligan (zijn echte moeder maar dat weet hij nog niet) en Arthur. Daar mag hij blijven totdat Vitalis weer terug komt. Mrs Milligan heeft een sterk vermoeden dat Remi haar zoon is maar zegt niks. Ze gelooft het zelf namelijk ook niet. Arthur en Remi worden goede vrienden maar op een gegeven moment komt Vitalis Remi halen en ze gaan weer op pad. Op een avond is het zo koud dat ze midden in het bos liggen en dat Vitalis overlijd. Remi weet niet wat hij moet doen en gaat naar zijn eigen moeder ( moeder Barberin) toe. Hij gaat samen met een vriend die hij ontmoet heeft op zijn reis. Die vriend heet Mattia. Als ze bij moeder Barberin aankomen moet zij Remi iets vertellen. Zij vertelt dat zij Remi gevonden heeft en dat hij in een doosje lag en in hele dure kleertjes. Op het doosje stond de naam Driscoll en Remi gaat op zoek naar mensen die de naam Driscoll hebben. Hij komt bij twee boeven die alleen maar uit zijn op geld. Mattia komt erachter dat zij niet zijn echte ouders zijn. Toen gingen ze op zoek naar Remi’s echte moeder en dat was natuurlijk Mrs Milligan. Hij blijft bij Mrs Milligan wonen en bij Arthur en Mrs Milligan wil James nooit meer zien. Zo komt het toch nog goed met Remi en heeft hij na lang zoeken zijn echte moeder gevonden.

De voorstelling vond plaats in de theaterzaal van de Leidse Schouwburg. Het publiek in een halfronde cirkel en dan had je 3 verdiepingen. Je had de begane grond en dan een balkon op de begane grond en dan nog 2 balkons. Als je, zoals ik, op de bovenste balkon zat was het moeilijk om te zien maar als je er een beetje recht voor zat kon je het nog makkelijk zien. Aan de zijkant werd het moeilijker. Het heeft niet echt een effect eigenlijk. Misschien dat als je bovenaan zit dat je er dan op kijkt en dat is wel grappig.

Decor:
Decor was echt heel leuk gedaan. Ze hadden 4 grote balken op het podium staan en dan werd er elke scène een ‘blad’ omgeslagen als een soort boek. Was wel heel leuk om te zien hoe die mensen dan heel snel dat ding omsloegen en dan de juiste hadden. Dat was wel heel grappig. Dus als ze in een bos liepen dan kwamen er platen met bomen en een landschap erop. Waren ze bij iemand thuis dan zag je een kast staan op die tekeningen. Was Remi in Parijs dan zag je de Eiffeltoren. Wel maakten ze een foutje doordat Remi in Londen was en dan stond er een Eiffeltoren op maar dat was niet zo’n erge ramp. Het licht was ook mooi gedaan. Als het avond was dan was het donker en was het overdag dan weer licht. De personen die speelde werden ook verlicht zodat je ze goed kon zien. Er zaten ook lichtjes in het decor waardoor dat ook wel mooi werd. Ook was er een scène waarbij er op de achtergrond allemaal vossenkoppen kwamen op een videoscherm volgens mij en dat moest dan voorstellen dat er vossen in de buurt waren. Dat was wel leuk. De kostuums waren heel mooi want Remi en Vitalis hadden echte ouderwetse straatmuzikanten kleding aan. De vrouwen (en dan vooral de rijke vrouwen) droegen mooie jurken die je vroeger heel veel zag. De boeven Driscoll droegen echte zwerfkleding en zagen er heel vies uit. Het toneelbeeld speelt een belangrijke rol omdat je kan zien waar ze zich bevinden en in welke tijd het een beetje speelt.

Muziek:
Er was heel veel muziek en dat waren vooral liedjes die ze zongen. De liedjes waren heel mooi en waren ook mooi gezongen. En bij elke scènewisseling kwam er een stukje muziek die ze speelde zodat het decor veranderd kon worden. Door de liedjes wordt het stuk ook veel zieliger.

Personages:
De belangrijkste persoon was natuurlijk Remi want om die jongen gaat het. In het begin is Remi nog een kleine jongen maar later is hij een jaar of 18. Ze spelen allemaal een goede rol en spelen heel geloofwaardig want als Remi huilde vond je het zelf ook heel zielig. Er speelde ook 3 honden in en die speelde ook goed. Er waren geen problemen mee. Ik heb me het meest meegeleefd met Remi omdat het daar natuurlijk om draait en dat is gewoon een zielig verhaal. In het boek schijnt het nog zieliger te zijn maar ik heb het boek niet gelezen. Het zijn allemaal gewone mensen. Je hebt wel een verschil tussen de armen en de rijken. Dat is ook duidelijk te zien.

De belangrijkste thema’s zijn dat Remi eigenlijk helemaal alleen achterblijft en dat hij ook weer opnieuw zijn thuis vindt