Biologie Actief
3.1 hoe haal ik adem?
Als je sport, hard fietst of snel de trap op loopt, ga je sneller ademhalen. Je kunt dit merken doordat je borstkas sneller heen en weer gaat. Ook hoor je jezelf hijgen. Het lijkt of dit allemaal vanzelf gaat, omdat je er niet bij na hoeft te denken. De ademhalen wordt, zonder dat je er iets van merk, geregeld door het centrale zenuwstelsel.
Als de ruimte in de borstkas groter of kleiner wordt gemaakt, wordt ook de longinhoud groter en kleiner en merk je hier dus niets van. Je ademt lucht in en uit.
Er zijn twee manieren om adem te halen: via borstademhaling en buikademhaling.
Bij borstademhaling zie je duidelijk je borst bewegen bij buikademhaling duidelijk je buik. Bij borstademhaling wordt de borstkas groter gemaakt door de spieren die tussen de ribben zitten: de tussenribspieren. Als deze spieren worden samengetrokken gaat het borstbeen naar vormen en bewegen de ribben schuin omhoog. De longen zitten zo in de borstkas, dat ze dus meebewegen. De longen worden groter en vullen zich met lucht, waarna ze weer kleiner worden en de lucht weer uitgeademd wordt. Als de borstkas zich ontspant, zakt hij naar beneden door het gewicht van de botten. Borstademhaling noemen we ook wel ribademhaling.
De ruimte in de borstkas kan ook groter gemaakt worden met behulp van het middenrif. Dat is een plaat die in het midden vooral bestaat uit spierpezen. Daar omheen zitten spieren. Het middenrif is een afscheiding tussen buik- en borstholte. Als het middenrif zich ontspant, staat het een beetje bolvormig. Als de spieren worden samengetrokken wordt het platter. De longen liggen zó tegen het middenrif aan, dat ze de bewegingen volgen. Als het middenrif zich samentrekt en dus platter wordt, kunnen de longen zich weer vullen met verse lucht, en wordt de longinhoud groter. Als het middenrif zich ontspant, gaat het weer bol staan en gaat de lucht uit de longen; je ademt uit. Een ander woord voor buikademhaling = middenrifademhaling.