De vierde periode: AIDS:

In de vierde periode van het HIV-virus kan je Aids hebben, maar dit kan ook niet zo zijn. Wanneer je aids hebt is verschillend per land en daarvoor zijn afspraken gemaakt, maar ze verschillen vaak van land tot land. In bijvoorbeeld Amerika heb je Aids als je een bepaalde hoeveelheid T4-cellen in je bloed hebt.
In Europa moet je twee van de volgende klachten hebben:
- Klachten zoals langdurige koorts, diarree en dat je gewicht verliest zonder dat je het zelf wil van meer dan 10% zonder dat hiervoor een oorzaak te vinden is.
- Een of meer hardnekkige infecties zoals hersenontsteking en netvliesontsteking.
- Bepaalde vormen van kanker zoals enkele kwaadaardige tumoren van het zenuwstelsel (lymfomen).
- Ziektes van het zenuwstelsel zoals motorische stoornissen of Aids-dementie.

Het immuunsysteem:

De hoofdtaak van het immuunsysteem is het beschermen van het menselijk lichaam tegen micro-organismen die naar binnen willen. Een andere taak van het immuunsysteem is het herkennen en afstoten van materiaal dat voor het lichaam vreemd is (antigeen), zoals kankercellen.
Immuniteit kan worden onderverdeeld in verschillende soorten, o.a. humorale immuniteit en cellulaire immuniteit. Alleen gewervelde dieren, dus ook de mens, beschikken over een uitgebreid immuunsysteem, dat bestaat uit uitwendige en inwendige organen en veel stoffen.
Die micro-organismen kunnen het menselijk lichaam aan alle kanten binnendringen. Vervolgens wordt het slijm door ciliën, trilhaartjes, naar de keel gestuwd, waarna het wordt doorgeslikt en de micro-organismen door het zuur van de maagsappen zullen worden gedood. De bacteriën, virussen, schimmels of andere micro-organismen kunnen ook op de huid terechtkomen waar ze door een enzym dat in de talg zit die de huid afscheidt, worden gedood.

Als het micro-organisme het lichaam toch is binnengedrongen, zijn er in het lichaam organen die ervoor zorgen dat het micro-organisme zich niet gaat ontwikkelen. Als hetzelfde antigeen later weer het lichaam binnendringt kan de antistof sneller aangemaakt worden en blijft die ook langer in het bloed aanwezig, dus kan men voortaan de ziekte bestrijden.
Bij cellulaire immuniteit, immuniteit binnen de cel, spelen de T-lymfocyten (witte bloedcellen) een rol. Ook zij vermenigvuldigen zodra ze in aanraking komen met een antigeen, maar T-lymfocyten produceren moleculen die andere cellen van het immuunsysteem stimuleren om te groeien.

Aids en het Immuunsysteem:
Men dacht dat het aids-virus in het bloed rond zweefde, dat is echter niet het geval. Slechts 2 % van het aids-virus bevindt zich in het bloed. De overige 98 % zitten in de lymfklieren.

Er wordt maar een klein deel van de T-lymfocyten besmet en toch richt het aids-virus een enorme schade aan. Dit komt waarschijnlijk doordat de eiwitten van het aids-virus zich hechten aan de cellen die het HIV aanvallen. Deze worden dan door de T-lymfocyten , dit heeft met je afweer te maken, aangezien als geïnfecteerde cellen (terwijl ze dat niet zijn) en worden gedood.
HIV besmet niet alleen T-lymfocyten en helper-T-lymfocyten, maar ook macrofagen,dit hoort ook bij het afweersysteem. De macrofagen kunnen dan geen micro-organismen meer doden.


Aids in de wereld:
Bron: UNAIDS Global summary of the HIV/AIDS epidemic, december 2002

Mensen met hiv/aids wereldwijd 42 miljoen
volwassenen 38,6 miljoen
vrouwen 19,2 miljoen
kinderen (<15) 3,2 miljoen
Nieuwe hiv-infecties wereldwijd 5 miljoen
volwassenen 4,2 miljoen
vrouwen 2 miljoen
kinderen (<15) 800.000
Nieuwe hiv-infecties in Afrika ten zuiden van de Sahara 3,5 miljoen
Aidsdoden in 2002 3,1 miljoen
volwassenen 2,5 miljoen
vrouwen 1,2 miljoen
kinderen (<15) 610.000
Nieuwe hiv-infecties per dag 13.700


AIDS, Hoe en Wanneer Ontdekt

Aids werd het eerst ontdekt in de Verenigde Staten. Dat was in het jaar 1981. Een bepaald type longontsteking kwam opeens heel apart vaak voor. Deze ziekte kwam voorheen alleen voor bij mensen met een zwak afweer systeem, maar nu werden vooral jonge (homoseksuele) mannen getroffen die in de kracht van hun leven stonden. Ook werden bij deze groep mensen plotseling opvallend veel gevallen van een huidkanker geconstateerd (kaposi sarcoom). Deze ziekte kwam tot voorheen alleen nog maar bij oude mannen voor. Door een onderzoek kwam men erachter dat dit een nieuw soort ziekte moest zijn: Aids.

Toen men erachter kwam wat de oorzaak van de ziekte was, dacht men nog: 'Oh, wacht maar even, dan vinden we wel een vaccinatie uit tegen Aids en dan is de zoveelste ziekte de wereld uit. Maar jammer genoeg gold dat niet voor AIDS. Tot op de dag van vandaag is er nog geen (echt) middel tegen Aids.

Aids wordt veroorzaakt door en virus. Dat virus is vergelijkbaar met een ander virus dat bij apen voorkomt.

AIDS en HIV

Wat is het HIV- virus precies?

Aids wordt veroorzaakt door een virus: HIV. HIV staat voor Humaan Immunodeficiëntie Virus, ook wel aids-virus genoemd. Er bestaan verschillende soorten HIV.
Het virus breekt het afweersysteem af. Het lichaam wordt daardoor vatbaar voor allerlei infecties en bepaalde vormen van kanker, waartegen het anders wel bestand zou zijn.

Als iemand hiv-geïnfecteerd is, wordt die persoon ook wel seropositief genoemd. Iemand die seropositief is, hoeft niet ziek te zijn. Op het moment dat zo iemand bepaalde ziekten krijgt, kan een arts vaststellen dat iemand aids heeft. Hoe lang het duurt voordat er klachten verschijnen, is heel wisselend. Het kan na twee jaar zijn, maar ook langer dan 10 jaar duren. Dat is afhankelijk van de leeftijd waarop men de infectie oploopt. Daarnaast spelen ook erfelijke factoren een rol en mogelijk het soort virus waarmee men geïnfecteerd wordt.

Wat is aids precies?

Aids betekent letterlijk; Acquired Immune Deficiency Syndrome, ook wel; Verworven Immuun Deficiëntie Syndroom.
Het betekent in het kort dat het afweersysteem niet goed meer werkt en het afweersysteem beschermt je normaal gesproken tegen infecties.
Letterlijk betekent Acquired, tijdens het leven opgelopen, dus niet geërfd.
Immunne betekent immuniteit - afweer(systeem), het natuurlijke systeem in ons lichaam dat ons beschermt tegen ziekten veroorzaakt door bijvoorbeeld bacteriën, virussen en schimmels.
Deficiency betekent dat je aan iets tekort hebt. Een gebrek of een verminderde functie.
En als laatste betekent syndrome, een ziektebeeld, de gezamenlijke verschijnselen van een bepaalde ziekte.

Bij een infectie met een virus maakt je lichaam antistoffen aan, die de indringer om zeep helpen. Maar het aids-virus is zo hardnekkig dat het lichaam daar niet in slaagt. Het virus doet vervolgens zijn verwoestende werk en breekt het afweersysteem af.

De overdraagbaarheid van aids

Het AIDS virus zit in je lichaamsvochten. Lichaamsvochten zijn bijvoorbeeld bloed en sperma. AIDS kan verspreid worden als je in contact komt met het lichaamsvocht van iemand anders die AIDS heeft.

Dat kan bijvoorbeeld gebeuren door:

- onveilig vrijen
- lenen van eerder gebruikte naalden (drugs)
- overdracht van moeder op baby; bij zwangerschap bijvoorbeeld.
- gebruik van bloedproducten of transfusie met besmet bloed.

Bij iemand die besmet is bevatten vooral het sperma en het bloed hoge concentraties AIDS.

In de andere lichaamsvochten is het virus wel aanwezig maar daarvan is de concentratie zelfs te laag om het over te dragen. Zweet en speeksel en tranen bevatten dus ook aids maar ze zijn niet besmettelijk.

In normale omgang met mensen die seropositief zijn loop je geen gevaar besmet te worden. Dit gevaar is er alleen maar als je in contact komt met lichaamsvochten. Het is dan ook raar dat mensen “bang” zijn voor mensen die besmet zijn met het AIDS virus.
Sommige mensen durven niet eens in de buurt te komen van mensen die besmet zijn.

Remedie tegen aids

Twintig jaar nadat in de Verenigde Staten aids voor het eerst werd ontdekt is er veel vooruitgang geboekt op het gebied van behandeling gaat als je het HIV –virus hebt opgelopen.

Een betaalbaar, veilig en effectief vaccin dat een HIV- infectie kan voorkomen is uiteindelijk de enige echte oplossing, maar dat zal waarschijnlijk pas over meer dan tien jaar beschikbaar zijn.

HIV-Remmers

Sinds 1996 zijn er nieuwe medicijnen beschikbaar, die in bepaalde combinaties de vermenigvuldiging van het HIV in het lichaam remmen. Daardoor kunnen mensen met HIV langer ziektevrij blijven en langer leven. De behandeling is zwaar en mensen genezen niet, maar toch kan gesproken worden van aanzienlijke vooruitgang. De medicijnen zijn voornamelijk symptoom bestijdingen.

Combinatietherapie

Sinds 1995 bestaat de behandeling van een HIV- infectie uit een combinatie van drie HIV- remmers ( triple- therapie of combinatietherapie). In veel gevallen kan deze therapie de vermenigvuldiging van het virus afremmen en het ziekteproces te vertragen. Toch is er geen sprake van een heel groot succes; de therapie is zwaar en moeilijk vol te houden. Het slikken van zo’n 20 pillen per dag, op vaste tijdstippen, is geen uitzondering. Andere problemen zijn lange termijn bijwerkingen van de medicijnen en het gevaar dat het virus resistent wordt. Om dit laatste te voorkomen is het van het grootste belang dat iemand zijn/haar medicijnen precies volgens de voorschriften inneemt