Islam: Een plaats van tolerantie, geen fanatisme
Geschreven door: Yusuf Islam (voorheen Cat Stevens)
Vertaald door: Team Overgave

Door mediaspeculatie werd na de weerzinwekkende terroristenaanslag op Amerika met de vinger gewezen naar moslims en de Arabische wereld. Dit betekende dat gewone burgers van de VS en andere westerse landen een gemakkelijk prooi werden voor de anti-geloofs hooligans. Schandalig. Triest; het ziet er naar uit dat de laatste gruwel die de VS trof veroorzaakt werd door mensen van Midden-Oosterse afkomst en dragers van islamitische namen.

Nogmaals, schandalig. Dit is alleen maar meer brandstof voor de haat tegenover een religie en mensen die niets te maken hebben met deze gebeurtenissen. Dat is waarom ik wat fundamentele feiten wil uitleggen over de nobele weg die we de islam noemen. Voordat (mag God het behoeden) een volgende ramp plaats vindt. Ditmaal gericht tegen moslims.

Ik trad tot de islam rond mijn twintigste jaar, gedurende mijn zoekende periode als een dwalende popster. Ik vond een religie die wetenschappelijk denken en spirituele realiteit samen deed smelten in een verenigd geloof. Een geloof ver verwijderd van geweld, vernietiging en terrorisme. Eén van de eerste opvallende dingen die ik leerde in de Koran was dat de naam van het geloof uit het woord salaam (vrede) komt.
Ver van de Turks-Arabisch gecentreerde boodschap die ik verwachte, presenteerde de Koran een geloof in het universele bestaan van God, één God voor allen.
Het discrimineert de mensen niet; het zegt dat we van kleur mogen verschillen en onze afkomst vinden in verschillende stammen, maar we zijn allen mens en “de beste van de mensen zijn de meest Godvrezend”.

Vandaag, als een moslim, ben ik geheel van mijn stuk gebracht door de verschrikking van de recentelijke gebeurtenissen; het gezicht van de dood en het onverschillig doden, waar we allen getuigen van waren, heeft de mensheid een behoorlijke deuk in haar zelfvertrouwen gegeven. Terreur op een dergelijke schaal heeft invloed op iedereen op dit kleine planeetje. Niemand is vrij van de bijverschijnselen. En toch moeten we niet vergeten dat een dergelijk soort geweld bijna dagelijks voorkomt in sommige van de moslimlanden; het moet niet erger gemaakt worden door wraakacties op nog meer onschuldige families en gemeenschappen. Samen met de meeste moslims, voel ik dat het mijn plicht is iets duidelijk te maken. Dat dergelijke gedirigeerde daden van onbegrijpelijke slachtpartijen niets te doen hebben met de geloofsovertuigingen van de meeste moslims. De Koran verklaart specifiek,

“Wie iemand doodt, anders dan voor doodslag of wegens verderf zaaien op de aarde, is alsof hij de gehele mensheid gedood heeft en wie iemand laat leven is alsof hij de gehele mensheid leven heeft geschonken” Koran 5: 32

De Koran waaruit onze jonge mensen leren, is vol met verhalen en lessen van de geschiedenis van de mensheid als geheel. Er wordt verwezen naar het Evangelie en de Torah; Jezus en Abraham worden vermeld. Sterker nog, er wordt meer melding gedaan in de Koran over de profeet Mozes dan in welk ander heilige schrift. Het erkent het vreedzaam naast elkaar leven van andere geloven, en hiermee wordt dan ook erkend dat andere culturen in vrede samen kunnen leven.

“Er is geen dwang in religie,” staat er geschreven, wat betekent dat mensen zich niet verplicht moeten voelen om van geloof te veranderen. Ergens anders staat geschreven,”Aan jou, jouw geloof, aan mij het mijne.” Respect voor religieuze waardes en rechtvaardigheid staat aan de kern van de Koran.
De geschiedenis van de Koran die we aan onze jeugd leren, levert voldoende voorbeelden van interreligieuze en internationale relaties; en hoe samen te leven.
Echter, sommige extremisten nemen elementen van de heilige geschriften en plaatsen deze buiten context.
Zij handelen als individu. Wanneer zij niet bijeen kunnen komen als onderdeel van een politieke structuur of consultatief proces, dan zie je dat deze andersdenkende facties hun eigen regels maken. Dit is in strijd met de geest van de Koran. De Koran eist dat zij die erkend worden als bevelhebbend over de moslims gezamenlijk moeten overleggen aangaande de zaken van de gemeenschap. Er is een heel hoofdstuk hierover in de Koran "Shura". Gemeenschappelijk welzijn staat centraal in het mensenleven, vandaar dat er een concept in de islam is dat istihsaan genaamd wordt. Dit betekent “kijken naar het gemeenschappelijk goed.” Hoewel de Koran een wet voorschrijft, moeten geleerden ook de omstandigheden in ogenschouw nemen. Soms betekent dat, dat een keuze gemaakt moet worden tussen de minder kwade of zelfs tijdelijk de wetgeving ingetoomd moet worden, indien noodzakelijk. Bijvoorbeeld, een persoon die een brood steelt gedurende een hongersnood wordt niet als dief berecht.

Ooit schreef ik een lied, “Where do the children play? (Waar zullen de kinderen spelen?)”Ons medeleven en gedachten gaan uit naar de families van hen die hun leven lieten in deze tragische daad van geweld, en ook voor hen die gewond raakten. Echter, het leven gaat verder. Kinderen moeten nog steeds kunnen spelen, en mensen moeten leven. Zij moeten meer leren over hun buren zodat onwetendheid niet nog meer blinde fanatisme kweekt.

Matigen is onderdeel van het geloof, dus zij die de moslimscholen beschuldigen van het aanmoedigen van fanatisme, zouden meer moeten leren over de islam. De Profeet (zegen van God en vrede zij met hem) zei, “Geruïneerd zijn zij die overdreven en overmatig streng zijn in het geloof” en, “Een gelovige valt zijn geloof niet af zolang hij niet op illegale wijze iemand vermoordt”. Dergelijke kennis en woorden van leiding zijn vreselijk nodig in deze tijd om feit van bedrog te kunnen onderscheiden. En om de eigen definitie van de laatste Profeet (zegen van God en vrede zij met hem) te kunnen herkennen, van wat een persoon representatief maakt, of anders, het geloof dat hij beleefde en datgene wat wij proberen te onderwijzen.

Het ware, vreedzame gezicht van de islam
Geschreven door: Karen Armstrong
Vertaald door: Aisa Kariman

Er zijn 1,2 miljard moslims in de wereld en islam is de snelst groeiende religie. Als het kwaadaardige bloedbad op 11 september typerend was vanuit dit geloof, en islam dit geweld werkelijk inspireert en rechtvaardigt, dan zou zijn groei en de toenemende aanwezigheid van moslims in zowel Europa en de Verenigde Staten een angstaanjagend vooruitzicht zijn. Gelukkig is dit niet het geval.

Het werkelijke woord islam, wat overgave betekent, komt van het Arabische salam of vrede. Toen de profeet Mohammed (vzmh) het heilige bezielde schrift, de Koran, naar de Arabieren bracht in het begin van de 7e eeuw, was een groot deel van zijn missie om een einde te brengen aan het soort massamoord, dat we zagen in New York en Washington. Het Arabië van voor de islam was gevangen in een vicieuze cirkel van oorlog, waarin stammen vochten in een patroon van vetes en tegenaanvallen. Mohammed (vzmh) zelf ontsnapte aan een aantal pogingen tot moord, de eerste moslimgemeenschap kon ternauwernood ontkomen aan uitroeiing door de machtige stad Mekka. De profeet (vzmh) moest een bloedige oorlog voeren om te overleven, maar toen zijn gemeenschap veilig was wijdde hij zijn aandacht aan het opbouwen van een vreedzame coalitie van stammen en bereikte zege door een ingenieuze en geïnspireerde campagne van geweldloosheid. Toen hij in 632 overleed, had hij bijna eigenhandig vrede gebracht in het door oorlog verscheurde Arabië.

Omdat de Koran geopenbaard werd in de context van een intensieve oorlog hebben verscheidene passages betrekking op de behandeling van gewapende strijd. Oorlog was een hopeloze zaak op het Arabische schiereiland. Een opperhoofd werd niet geacht overlevenden na een strijd te sparen, sommige Koranische geboden lijken dit te delen. Moslims worden door God opgedragen: “…grijpt hen dan en doodt hen waar jullie hen vinden.”(4:89) Extremisten zoals Osama bin Laden citeren zulke verzen maar doen dat selectief. Zij doen dit zonder de aansporingen voor vrede die bijna altijd volgen op de meer felle passages:”… Als zij zich van jullie afzijdig houden, niet tegen jullie strijden en jullie vrede aanbieden dan verschaft God jullie geen weg om tegen hen op te treden”(4:90)

In de Koran is de enige toegestane oorlog die van zelfverdediging. Moslims mogen geen vijandigheden beginnen (2:190), oorlog is altijd slecht, maar soms moet je vechten om het soort vervolging te voorkomen zoals indertijd door Mekka werd toegebracht aan de moslims (92:191; 2:217), of om fatsoenlijke normen te behouden (4:75; 22:40) De Koran citeert de Torah, het Joodse heilige boek waarin toegestaan is te vergelden volgens het principe oog om oog, tand om tand, maar zoals het Evangelie, suggereert de Koran dat het verdienstelijk is, in de geest van liefdadigheid, af te zien van wraak (5:45) Vijandigheden moeten zo snel mogelijk tot een einde worden gebracht en moeten gestaakt worden zodra de vijand om vrede verzoekt.(2:192-193)

islam is niet verslaafd aan oorlog, en jihad is niet een van zijn pilaren, of essentiële praktijken. De oorspronkelijke betekenis van het woord jihad is niet heilige oorlog, maar strijd. Het refereert aan de moeilijke inspanning die nodig is om Gods wil in de praktijk te brengen op elk niveau zowel het persoonlijke, het sociale, als het politieke niveau. Een belangrijk en veel geciteerde traditie van Mohammed (vzmh) is toen hij zijn metgezellen vertelde, op weg naar huis na een strijd: “We keren terug van een kleine jihad (de strijd) naar een grotere jihad”, de meest noodzakelijke en gewichtig taak van het uitroeien van verkeerde handelingen in iemands eigen gemeenschap en iemands eigen hart.

islam wordt niet door het zwaard opgelegd. In een verklaring waarin het Arabisch zeer invoelend is, benadrukt de Koran: “in de godsdienst is er geen dwang”(2:256) Steeds worden moslims gelast respect te hebben voor Joden en Christenen, de mensen van het boek, die dezelfde God aanbidden (29:46) In woorden geciteerd door Mohammed (vzmh) in één van zijn laatst preken, zegt God aan alle mensen: “…en wij hebben jullie tot volkeren en stammen gemaakt opdat jullie elkaar zouden kennen.”(49:13) en dus niet veroveren, bekeren, onderwerpen, uitschelden of slachten, maar de anderen de hand uit te steken met verstand en begrip.

Waarom dan de zelfmoordaanslag, de kaping en de moord op onschuldige burgers? Het wordt absoluut niet gesteund door de Koran, dit doden doet geweld aan de meest heilige voorschriften uit de Koran. Gedurende de 20e eeuw is de militante vorm van vroomheid, het fundamentalisme, uitgebarsten in elke religie, als een rebellie tegen de moderniteit. Elke fundamentalistische beweging die ik heb onderzocht in het Jodendom, Christendom en islam is ervan overtuigd dat een liberale, seculiere maatschappij het uitwissen van religie betekent. Door te vechten, zoals zij zich verbeelden, een strijd om te overleven, zien fundamentalisten zich vaak gerechtvaardigd de meer meedogende principes van de religie te negeren. Met het versterken van de meer felle passages die in al onze heilige geschriften bestaan, verdraaien zij de tradities.

Het zou een ernstige fout zijn om Osama bin Laden te zien als een authentieke vertegenwoordiger van de islam, net zoals James Kopp, een moordenaar van een abortus voorziener in Buffalo, N.Y, als een typisch christen te zien of Bruch Goldstein, die 29 gelovigen neerschoot in de Hebron moskee in 1994 en overleed tijdens de aanval, als een echte martelaar van Israël te zien. De grote meerderheid onder de moslims die met afschuw zijn vervuld door de gruwelijkheid van 11 september, moeten hun religie terugwinnen van diegenen die het zo gewelddadig van hen hebben gekaapt.