Text 96 Bij ongehoorzaam netonthouding

In de vaart van een multimedia totaaloffensief van de Egmont Uitgeverij worden kinderkamers tot een speelplaats van een digitale revolutie.

Hans kan de kleine heten of ook Flori of Karl, maar dat doet er niet toe. Overwegend mannelijk, lichaamsgrootte eerder klein, zo tussen vier en tien jaar oud, lievelingstijdschrift “Micky Mouse”, bijzondere kenmerken: computer in de kinderkamer of tenminste op het verlanglijstje, Hans, Flori, Karl, maar ook Birgit en de anderen – zij zijn de nieuwste doelgroep van de multimediastrategen. Zo als er nauwelijks nog een student is, die zijn huiswerk niet op de computer opstelt, en geen kantoorarbeider, die zijn gegevens in de PC hackt, zo wordt nu de kinderkamer tot de speelplaats van een digitale revolutie, die niets meer te maken heeft met de traditionele gameboys en computerspelconsoles, waarmee de kinderen zich tot nu toe vermaakten. Een eigen online-dienst voor kinderen komt, de volgende generatie krijgt zijn computertijdschrift, multimedia-CD-roms met striphelden dringen op de markt, zelfs eigen computerscholen voor kinderen is er reeds. Van kleine kinderen worden kleine multimedia-volwassenen, de nachtmerrie van veel ouders wordt werkelijkheid. Het digitale offensief komt uit een uitgeverij in een klein plaatsje in Ländle, dat tussen vader en zoon, moeder en dochter al vaker controverses over het juiste verloop van vrijetijdsbesteding veroorzaakt heeft: uit de Egmont Uitgeverij met hoofdkantoor in Leinfelden-Echterdingen voor de poorten van Stuttgart. Bekender als de Dach-Holding Egmont zijn die hun onderverdeelde uitgevers helemaal vooraan de Ehopa Uitgeverij, niet alleen de verzamelde Disney-literatuur met Micky Mouse en Donald Duck aan de topverkoop, maar ook Asterix, Lucky Luke, Familie Flintstone, Bugs Bunny en soortgenoten.

Sinds twee jaar prutst een kleine ploeg om Egmont-Duitsland chef Eckhardt Bültermann aan de dingen, waar nu langzaam over gesproken gaat worden. De opperterm van de hele actie luidt “Fun Online” en dit is tevens de titel van het waarschijnlijk spectaculairste onderdeel van het offensief: een eigen online dienst voor kinderen, die in het komende jaar moet beginnen en in een demoversie al op de Frankfurtse boekenbeurs gepresenteerd werd.

Afspraak ter plekke in Stuttgart, Ludwigstraße, een grootschalig tot kantoor uitgebouwde zolderverdieping, veel licht doorlatend en zeer modern: het domicilie van de onderneming GAG. De pakkende naam staat voor “Graphic Animation GmbH”, hier zit een klein team van computerfreaks en bereidt in opdracht van Egmont dat voor, waarop zich Duitse kinderen van het aanstaande jaar aanmelden/inloggen moeten: “Fun Online”. Zoals er het “computerserve” of de in Duitsland net op de markt dringende online-aanbod van Burda en Bertelsmann voor volwassenen is, wil Egmont met zijn mailbox aansluiting aan de komende generatie. Het principe is hetzelfde. De computer wordt met behulp van een modem aan de telefoonlijn aangesloten, zo kan men zich in een ver afgelegen centrale computer inloggen, die dan, eveneens via de telefoonlijn, zijn aanbod naar de PC thuis stuurt.

Kleine Karl kan zich dan in de kinderkamer het een en ander op het scherm halen, strips bijvoorbeeld, filmtrailers, informatie over tijdschriften, die allen een afzender gemeenschappelijk hebben: de firma Egmont/Disney. Daarnaast moet er zoals in grote online diensten eveneens gebruikelijk, open discussiekanalen voor het zogenaamde “chatten” (Engels: to chat: babbelen) komen, een digitaal soort schoolbord waaraan alle deelnemers voor alle anderen schrijven kunnen wat zij willen.

C Deze open forums brengen GAG-bedrijfsleider Peter Schlecht al nu enige kopzorgen: “We moeten heel goed oppassen, dat daar niet sommige types rare dingen plaatsen,” meent hij. Inderdaad. Online aanbod, toch al sinds het begin van de videotex postdienst, die nu Telekom Online heet, met de slechte naam behept, bieden degene die het wenst, anonimiteit. En van daar uit zou door kinderlokkers tot aan neo-nazi’s het een of ander teweeggebracht kunnen worden, wat het juiste geweld-, seks- en politiekvrije gelukswereldbeeld van de Firma Disney en zijn licentienemer Egmont absoluut zou kunnen schaden. Peter Schlecht weet dat bijzonder goed. Voordat hij met zijn softwareontwikkelingbedrijf zelfstandig werd, was hij namelijk twaalf jaar lang hoofdredacteur van de Duitse “Micky Mouse”- al komt hij met wilde baard en wilde haarpracht eerder over als de eerste voorzitter van de plaatselijk Harley Davidson-club.

B Wat niet gebeuren mag, is dus duidelijk en de mensen van Egmont doen enige moeite, critici al van tevoren de wind uit de zeilen te nemen. Zo heeft de firma oorspronkelijke overwegingen allang opgegeven, zijn onlinediensten in bestaande netten, zoals het wereldwijde internet, in te voeren – juist daarom, omdat er dan dwarsverbindingen van God weet waar naar de kinderkamer zouden zijn. “Fun Online” moet een beschut klein net worden, zonder toegangsmogelijkheid van buiten.

A En de vermoedelijk tweede grootste zorg van alle ouders, deze namelijk, dat de kinderen de totale vrije tijd in het Egmont-net met overeenkomstig tarieven slijten, biedt het concern het hoofd met een uitgekiende betaalwijze. De ouders kopen vooraf zogenaamde betaalpunten en leggen daarmee de maandelijkse maximale onlinetijd van hun kinderen vast. Egmont-manager Bültermann, tegelijk hoofd van het nieuwe ingerichte multimediaconcern dochter Egmont Interactive, ziet daarin ook de moderne opvoedingsvariant van het oude principe van straf en beloning. Brengt Flori een goed diploma naar huis, krijgt hij een paar online-punten extra. Was Karli brutaal dan is er netverbod.

D Paaieenheden dus voor de ouders, van wie zich vele toch ten opzichte van kinderen hopeloos de mindere voelen wanneer het om bits en bytes, om harde schijven en werkgeheugen gaat. Agressief optreden heeft het Egmont concern ook helemaal niet nodig, omdat zijn offensief zodanig breed aangelegd is, dat er nauwelijks aan de ontkomen valt.