Voor mijn Po heb ik het onderwerp ABORTUS gekozen aangezien er tegenwoordig steeds makkerlijker over word gedaan. Er worden steeds meer jongeren meisjes zwanger terwijl dit eigenlijk niet hun bedoeling is. Ik vind dat je wat zorgvuldiger met dit soort dingen om moet gaan aangezien het niet zomaar iets is. Je kan makkelijk voorbehoedsmiddelen gebruiken en zo niet dan zijn de gevolgen voor je zelf en krijg je een kind! En als je om deze reden dan een Abortus neemt vind ik dat dat niet kan. Als het perongeluk gebeurd terwijl je alles wel veilig hebt gedaan en je wilt het kind echt niet dan is het logischer dat je het doet. Sinds een tijdje is de leeftijd voor toestemming nu van 18 naar 16 gedaalt dit zegt toch ook maar weer dat er te veel jongeren zwanger raken!
Ik ga nu een aantal punten bespreken. Eerst hoe je zwanger raakt en dan hoe het in z‘n werk gaat om een abortus te nemen.

Zwanger raken

Hoelang duurt het om zwanger te worden?

Soms duurt het langer dan gewenst om zwanger te worden. Vaak is er echter geen reden voor ongerustheid. De meeste vrouwen (80%) worden binnen een jaar zwanger. Daarom wordt meestal pas verder onderzoek gedaan als u tenminste een jaar geprobeerd heeft zwanger te worden. Dat betekent een jaar lang regelmatig vrijen (gemeenschap) zonder gebruik van voorbehoedmiddelen. Eerder onderzoek is alleen zinvol als het waarschijnlijk is dat er problemen zijn met de eisprong, de eileiders, de zaadcellen of de gemeenschap. Omdat de vruchtbaarheid met de leeftijd afneemt, wordt bij vrouwen van 36 jaar en ouder al met onderzoek begonnen als de zwangerschap een halfjaar uitblijft.

Wat is er nodig om zwanger te kunnen worden?

Zwangerschap ontstaat als volgt. Allereerst moet bij de vrouw een eicel uit een van de eierstokken vrijkomen; dat heet de eisprong. Daarnaast moeten er in het zaadvocht van de man voldoende, goed beweeglijke, zaadcellen zitten. Het zaad moet onbelemmerd naar de eierstokken van de vrouw kunnen zwemmen. Het is belangrijk dat je in de vruchtbare dagen vrijt. Deze periode ligt tussen drie dagen voor en een dag na de eisprong (zie: de eisprong).

De eisprong
Om zwanger te worden moet er een eicel uit een van de eierstokken vrijkomen. Hoe merkt je nu dat er een eisprong is?
 Bij een regelmatig menstruatiepatroon is er bijna altijd een eisprong ongeveer 14 dagen vóór het begin van de menstruatie. Als u weet wanneer uw volgende menstruatie komt, kunt u uitrekenen wanneer u een eisprong kunt verwachten. Als uw menstruatiepatroon heel onregelmatig is, bestaat de kans dat u geen eisprong heeft. Als u nooit menstrueert, is de kans op een eisprong zeer klein.
 Als er tijdelijk meer helder slijm in uw vagina zit, kan dat wijzen op een eisprong. Door dit slijm is het voor zaadcellen makkelijker om vanuit de schede de baarmoeder in te komen.
 Tijdens de eisprong kan ook een lichte bloeding of pijn in de buik (middenpijn) optreden.

Het zaad
Voor het ontstaan van een zwangerschap is de kwaliteit van het zaad van belang. Wat betekent dat?
 In het zaadvocht behoren voldoende zaadcellen te zitten.
 Daarnaast is het belangrijk dat die zaadcellen voldoende beweeglijk zijn.
 Als laatste is het van belang dat de zaadcellen een goede vorm hebben. Zaadcellen met een afwijkende vorm geven soms minder kans op bevruchting.

Vrijen (gemeenschap)
Om zwanger te worden is vrijen om de twee of drie dagen meestal voldoende. Als u weet wanneer er een eisprong is, moet u vooral rond die tijd vrijen. Het zaad moet direct in de schede terechtkomen. Bij sommige vrouwen trekken de spieren rond de schede zich sterk samen (vaginisme). Daardoor wordt het vrijen pijnlijk of onmogelijk. Als iets dergelijks het geval is of als er andere seksuele problemen zijn, bespreek dit dan met uw partner of kom naar het spreekuur.

De eileiders
Als het zaad in de schede is gekomen, dan zwemmen de zaadcellen via de baarmoeder en door de eileiders naar de eicel. De eileiders moeten dan natuurlijk wel open zijn. Bij sommige vrouwen is dat niet het geval, bijvoorbeeld omdat ze geopereerd zijn of omdat een eileider ooit ontstoken is geweest.

De abortus

Is Abortus in Nederland toegestaan ?

Sedert de op 1 mei 1981 (Staatsblad 257) aangenomen "Wet Afbreking Zwangerschap", is abortus, na in werking treden op 1 november 1984, toegestaan als die gedaan wordt door een arts in een kliniek of ziekenhuis in het bezit van een speciale vergunning van de Minister van Volksgezondheid. Tussen het eerste gesprek dat je met een arts over je ongewenste zwangerschap hebt gehad en de behandeling zelf, moeten 5 dagen liggen. (Wettelijke bedenktijd !)
Als je minderjarig bent, dus nog geen 18, had je vroeger de handtekening nodig van tenminste één van je ouders, of wettelijke vertegenwoordiger(s). In een nieuwe wet (W.G.B.O) staat dat ook 16-jarigen een behandelovereenkomst kunnen sluiten. Bespreek dit als het kan met je huisarts en vraag dan een verwijsbriefje van hem. Als je niet wilt dat de huisarts er met anderen over praat moet je hem/haar dat duidelijk zeggen. Hij /Zij is dan gebonden door het beroepsgeheim, en mag het zelfs niet aan je ouders vertellen.

Ja, en dan ben je zwanger maar dan wil je het helemaal niet hebben en dan zijn er 2 oplossingen.
1: Je laat het adopteren zodra je bent bevallen;
2: Je neemt een abortus.
Als je niet met een dikke buik wilt lopen en ook helemaal geen kind wilt baren dan kiezen de meeste mensen voor de 2e optie en wat er dan gebeurd kan je hier onder verder lezen.

In Nederland worden per jaar ongeveer 18.000 zwangerschappen afgebroken door middel van abortus. Met een abortus beëindig je een zwangerschap. Dit gebeurt door middel van zuigcurettage: de baarmoeder wordt leeggezogen via een slangetje dat bij de vagina naar binnen gaat. Het bevruchte eitje komt hierbij met wat bloed en slijm naar buiten.
De behandeling kan naar wens plaatsvinden in een ziekenhuis of in een abortuskliniek. De meeste behandelingen vinden plaats in een kliniek.

Het merendeel van deze vrouwen - zo'n 80 procent - is op het moment van de abortus minder dan acht weken zwanger. 17,5 procent is tussen de acht en dertien weken zwanger en 2,5 procent is meer dan 13 weken zwanger. Doorgaans wordt geen abortus uitgevoerd als men langer dan 20 weken zwanger is.

· Als je menstruatie uitblijft en je hebt risico gelopen, doe dan een zwangerschapstest
· Ben je zwanger dan moet je een beslissing nemen.
Het is dan belangrijk dat je een beslissing neemt waar je zelf helemaal achter staat.
· Wacht niet te lang met het nemen van een beslissing. Als je kiest voor een abortus, zorg dan dat de ingreep binnen 13 weken plaatsvindt. Hoe eerder je erbij bent, hoe minder ingrijpend het psychisch en lichamelijk is.
-> De behandeling wordt door een arts uitgevoerd en duurt enkele minuten. Over het algemeen ondervinden vrouwen die een abortus ondergaan geen pijn. Een vrouw die een abortus heeft ondergaan kan later gewoon kinderen krijgen.

Voor een abortus hoeft men niet te betalen. Abortus in het ziekenhuis wordt vergoed door het ziekenfonds of de particuliere ziektekostenverzekering. Abortus in een kliniek wordt vergoed op basis van de AWBZ.
In principe wordt alleen de huisarts op de hoogte gebracht van het feit dat er een abortus is uitgevoerd, dit in verband met de nazorg. Indien de vrouw die de abortus ondergaat dit wenst wordt de huisarts niet ingelicht.

Procedure

Als een vrouw zwanger is en ze wil haar zwangerschap kunstmatig laten afbreken, dan krijgt ze van de huisarts of een andere arts een verwijzing naar een ziekenhuis of een abortuskliniek. Als dit niet mogelijk of gewenst is dan kan ze zich ook direct tot een abortuskliniek wenden.

Bij het maken van een afspraak met een abortuskliniek of een ziekenhuis wordt rekening gehouden met de wettelijk verplichte wachttijd van vijf dagen tussen het eerste contact met de arts en de daadwerkelijke afbreking van de zwangerschap. Doel van deze wachttijd is om de vrouw (en eventueel haar partner) de tijd te geven de beslissing om de zwangerschap te beëindigen nogmaals te overwegen. (zie ook hierboven over of het toegestaan is)

De behandeling

Op de dag van de behandeling verricht de arts allereerst een vooronderzoek. Hij onderzoekt de vrouw en stelt vast hoe lang zij zwanger is. Ook wordt naar de medische voorgeschiedenis gevraagd. Naar aanleiding hiervan gaat de arts na of er medische bezwaren kleven aan de (poliklinische) ingreep.

Bij een abortusingreep wordt de inhoud van de baarmoeder weggehaald. Een abortus wordt uitgevoerd door middel van zuigcurettage of vacuümaspiratie. Hierbij wordt via de vagina een dun buisje in de baarmoeder gebracht. Het gebied rond de baarmoedermond wordt verdoofd. De inhoud van de baarmoeder wordt vervolgens afgezogen - de zwangerschap is dan definitief afgebroken. De behandeling duurt enkele minuten.

Lokale verdoving of algehele verdoving?
In de meeste klinieken wordt lokale verdoving toegepast. Dat gaat door middel van een paar injecties rond de baarmoedermond, die op zichzelf gevoelig kunnen zijn. In de meeste klinieken kan je om een"roesje" (sedatie) vragen. Dat is een combinatie van een sterk anti-pijnmiddel en een rustgevend middel. Het effect daarvan is dat je vrijwel niets voelt en dat je je na de ingreep daarvan niets meer kan herinneren. Bij een paar klinieken is ook algehele anesthesie mogelijk. Je moet daarna wel wat langer in de kliniek blijven om goed uit te slapen. Als je een roesje of narkose wilt, moet je er voor zorgen dat iemand je afhaalt van de kliniek. Je mag die dag namelijk niet zelf autorijden of fietsen.
In het algemeen wordt een abortus niet als pijnlijk ervaren. De beleving ervan varieert van het hebben van geen pijn tot de pijn die vergelijkbaar is met een pijnlijke menstruatie.

Na de behandeling krijgt de vrouw meestal de gelegenheid om een half uur uit te rusten, daarna vindt een ontslaggesprek plaats. In dit gesprek krijgt de vrouw advies over de leefwijze gedurende de eerstkomende tijd en informatie over de mogelijke verschijnselen na deze ingreep. Na twee of drie weken vindt een nacontrole plaats in de kliniek, in het ziekenhuis of eventueel door de huisarts.

Om het risico van infectie te verminderen is het verstandig tot tenminste drie weken na de ingreep geen geslachtsgemeenschap te hebben.

Na de abortus kun je het beste:
Je normale activiteiten hervatten als je je daartoe in staat voelt;
de meegekregen pillen nemen op de voorgeschreven manier, en de kuur afmaken;
als je veel gevloeid hebt, ijzerpillen aan de huisarts vragen;
Je houden aan de afgesproken nacontrole datum, ook als je je OK voelt;
niet wachten met voorbehoedsmiddelen ! Direct na de abortus kan je al weer zwanger raken!
NIETS in de vagina stoppen, geen spoeling, tampons of sex gedurende drie weken;

Onmiddellijk contact opnemen met de kliniek of je huisarts als:
je koorts krijgt hoger dan 38º,
flauwvalt, of erg duizelig bent,
Pijn in je buik houdt, langer dan 2-3 dagen,
heftig bloedverlies optreedt, dat is meer twee maandverbanden nodig in twee opvolgende uren;
(dus eerste uur 3 verbanden en het tweede uur 1 is OK)
Je last krijgt van viesruikende afscheiding.

Hoe zit dat met die abortuspil?

Kort gezegd is de pil alleen toepasbaar in de eerste 5 weken na de eerste gemiste menstruatie. Je moet er dus vlug bij zijn. Je moet er ook meer geduld voor hebben dan voor een gewone zuigcurettage, want je moet tenminste 3 keer naar de kliniek komen. Je moet niet te ver van de kliniek afwonen, telefonisch bereikbaar zijn en je mag gedurende de eerste dagen van de behandeling niet alleen zijn. Bij het eerste bezoek wordt alles goed uitgelegd. Je krijgt dan, als het doorgaat, een medicijn te slikken dat het embryo in je baarmoeder doet afsterven. Twee dagen later kom je terug en krijg je in de kliniek een ander medicijn dat de baarmoeder doet samentrekken, waardoor het naar buiten komt. Soms ook geeft de arts van de kliniek je die pillen mee, om thuis te slikken. Dan moet je na 14 dagen nog een keer voor nacontrole komen.

Wat zijn de risico's van een abortus?

De kans op complicaties na een abortus is veel kleiner dan na een normale bevalling . Alhoewel overal zorgvuldig en zo steriel mogelijk wordt gewerkt is infectie het grootste risico. Om dat te voorkomen krijg je in de abortusklinieken antibiotica (of een recept daarvoor) mee.
Ook bestaat, voornamelijk na een late abortus, het risico van langdurig bloedverlies of heftig navloeien. Dit treedt meestal op als er weefsel na de ingreep in de baarmoeder is achtergebleven. Als dat weefsel niet vanzelf wordt uitgestoten, moet er een nabehandeling worden gedaan om het er alsnog uit te zuigen.
Ook in aansluiting aan de abortuspil behandeling bestaat kans op bloedverlies, Deze kans is zelfs aanzienlijk groter dan na een zuigcurettage.
In zeer zeldzame gevallen kan bij de behandeling de baarmoeder worden beschadigd. Over het algemeen kan dat - na overplaatsing - in een ziekenhuis worden hersteld.
Als de zwangerschap erg jong is (nog maar een paar dagen "over tijd") dan is het risico groter dat bij de behandeling het nog heel kleine vruchtzakje wordt gemist. Zo'n heel vroege abortus wordt ook wel een "Overtijdbehandeling" genoemd. Het is niet zo dat een overtijdbehandeling minder pijnlijk is dan een gewone abortus. Sommige artsen raden daarom aan om niet in zo'n heel vroeg stadium te komen.

Informatie

Er zijn verschillende instellingen waar u aanvullende informatie over abortus kunt krijgen, zoals de huisarts, het algemeen maatschappelijk werk, Stichting Ambulante Fiom, Korrelatie, Rutgers Stichting, Nederlands Genootschap van Abortusartsen, en de Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind.

Op de website van het Nederlands Genootschap van Abortusartsen (NGvA) vindt je meer informatie over de ingreep, en een overzicht van abortusklinieken in Nederland.
NGvA, Diemen
fax (020) 699 34 28
internet: www.ngva.net

De Vereniging ter Bescherming van het Ongeboren Kind biedt hulpverlening en voorlichting, onder andere bij het verwerken van een abortus.
VBOK, Amersfoort
tel (033) 463 82 12
internet: www.vbok.nl

Bronvermelding

http://www.sexwoordenboek.nl/abortus.html
http://www.ngva.net/vragen/info%20antwoorden.htm#Wat is A
http://nhg.artsennet.nl/patbrieven/u5a.htm
http://www.ziekenhuis.nl/ziektebeelden/176.html