Ik ben op zaterdag 3 Januari 2003 met mijn familie naar de musical Aida geweest. Deze musical vond plaats in het Fortis Circus Theater in Scheveningen.
Ik vond het echt geweldig, ook omdat een van de hoofdrolspelers een bekende voor ons was.
Hier is het verslag van de Musical Aida

De Musical;
Joop van den Ende Theaterproductie en Disney Theatrica Worldwide presenteren
de musical Aida die 4 Tony Awards heeft gekregen voor:
· Beste muziek
· Beste vrouwelijke hoofdrol
· Beste decorontwerp
· Beste lichtontwerp
De musical heeft ook een Grammy Award 2001 gekregen voor de beste musical show album.
Muziek is van Elton John
Liedteksten van Tim Rice

Waar gaat het verhaal over;
In de Egyptische vleugel van een hedendaags museum ontmoeten de blikken van een man en een vrouw elkaar bij een tentoonstelling. Op dat moment komt Amneris, een vrouwelijke farao, tot leven en neemt ons meer naar het oude Egypte, waar Radames, kapitein van het Egyptische leger, terugkeert van een expeditie naar het vijandelijke buurland Nubie. Wanneer zijn soldaten een groep Nubische vrouwen gevangen nemen, raakt hij in de ban van de felle en trotse Aida.
Aida is een slavin en tevens de dochter van de Nubische koning. Haar land is in oorlog met Egypte. Zij wordt gevangen genomen door kapitein Ramades ( Renee van Kooten ) die moet gaan trouwen met de Egyptische prinses Amneris. Als Ramades terug is in zijn land wordt Aida als slaaf toegewezen aan prinses Amneris vanwege haar verstand van kleding/mode. Aida en kapitein Ramades worden op elkaar verliefd en hebben dus een verboden liefde. Dan wordt de koning van Nubie gearresteerd door de egyptenaren (dat is dus de vader van aida) en zijn onthoofding wordt gepland. Ook het huwelijk van Ramades en Amneris wordt gepland terwijl Ramades verliefd is op Aida en zij op hem. Aida en Ramades helpen de koning van Nubie te ontsnappen maar worden gesnapt. De koning van Nubie ontsnapt wel maar Aida en Ramades helaas niet. Ramades heeft landverraad gepleegd en wordt ervoor gestraft net zoals Aida. Ze worden samen levend begraven en sterven dus. Het eindigt dan dat Aida en Ramades elkaar ontmoeten in een Egyptisch museum voor de box waarin ze levend waren begraven in hun vorige leven.

Het toneel
We zaten in het midden van de zaal en het was erg druk. De zaal was erg groot en het orkest zat als het ware onder het toneel. Wij zaten op rij 14 en het beetje in het midden dus ik kon het allemaal prima zien. Het toneel was erg groot en mooi. Er werd vaak gewisseld met decors en dat was echt heel leuk, want dat maakt het verhaal extra boeiend.
De decors waren trouwens allemaal ontzettend mooi. Het was een beetje in een Egyptische sfeer dat natuurlijk hoorde bij het verhaal. De kleuren, de afbeeldingen, alles. Er was niet een decor bij welke ik niet mooi vond. Ze waren allemaal zo indrukwekkend en groot. Serieus, het was net echt. Ik herinner me nog het decor waarin Amneris in een zwembad zit, ik kan moeilijk uitleggen hoe het eruit zag maar het was echt heel erg knap gedaan, ik zat er echt van te kijken. De decors leken net echt, het was alsof je echt in Egypte zat. Dat was echt leuk om naar te kijken. Bovendien sloten de kostuums ook erg goed aan bij de decors. Het verhaal kwam zo heel geloofwaardig over. Ook de scène waar vrouwen langs de rivier water haalde en hun kleding waste vond ik erg mooi.

Geluid
Het geluid was erg hard, maar mooi. De muziek was echt heel erg leuk om naar te luisteren
De hoofdrol spelers hadden allemaal een duidelijke en zuivere stem ik stond af en toe versteld hoe hoog en zuiver sommige spelers konden zingen. Gelukkig dat de liedjes leuk waren omdat er best wel veel in werd gezongen. Er werd veel gebruik gemaakt van geluidseffecten die dienden om scènes te ondersteunen zoals droevige muziek bij de dood van Aïda en Radames, spannende muziek bij de scène waar de rechter het vonnis van Radames vertelde, marcherende muziek toen de strijd gevochten werd tussen Egypte en Ethiopië. Ik was echt zo onder de indruk van de muziek, het was echt heel mooi. Mijn ouders hebben gelijk de cd gekocht en af en toe luister ik daar nog wel naar.

Hoofdrol spelers
De belangrijkste personages waren Aïda, Radames en Amneris.
Aïda werd gespeeld door Chaira Borderslee, zij kwam zeer overtuigend over omdat je goed kon zien wat haar gezichtsuitdrukkingen waren. Ze zong erg mooi en zuiver en articuleerde misschien iets te. Ze was een aardige vrouw die veel voor haar vader overhad, maar nog meer voor haar grote liefde Radames. Ze was erg in haar zelf gekeerd. Ze was prinses maar wilde het eigenlijk niet zijn, ze wilde “normaal” behandeld worden.
Radames werd gespeeld door Renee van Kooten, hij had veel over voor zijn land hij was een moedig man, maar werd uiteindelijk zwak uit liefde. Hij was totaal niet verliefd op de Egyptische prinses ( Amneris ), hij vond haar een beetje dom en had geen gesprekstof om met haar over te praten. Voor Aïda gaf hij zijn eigen land op. Zijn daden waren erg geloofwaardig door overtuigende manier waarop hij het speelde. Dit was gewoon echte liefde. Ook hij had een mooie en zuivere stem.
Amneris was eigenlijk een vrij grappig persoon, ze maakt zich heel druk over haar uiterlijk. Ze denkt dat alles wat ze draagt gelijk mode wordt. Ze was echt gewoon grappig, ze maakte echt van zulke mooie opmerkingen. Ook vond ik haar leuk omdat zij de gefrustreerde farao’s dochter speelde. Zij was echt heel erg verliefd op Radames. Op het eind werd ze wat gemener omdat zij het vonnis uitsprak.
Aïda en Radames waren echt verliefd op elkaar, maar eigenlijk waren zij natuurlijk vijanden omdat zij beide van een ander volk waren dat tegen elkaar strijde. Amneris was ook verliefd op Radames maar die liefde was niet wederzijds en dat kreeg ze wel door en dat is ook de reden (ondanks dat Aïda van een ander volk kwam) dat Amneris tegen Aïda soms zo kwaadaardig deed.
Deze gegevens over de personages kun je opmaken uit de gevoelens van de spelers die worden getoond door gezichtsuitdrukkingen, toonhoogtes van de stem, en de begeleiding van muziek.

Structuur en boeiende werking
Het verhaal begon en eindigde in het museum waar Aida en Radames elkaar ontmoeten. Daartussenin ontmoeten ze elkaar, worden verliefd en worden ter dood veroordeeld.
Ik vond de musical heel boeiend, ik heb er de gehele tijd met mijn volle aandacht bij gezeten.
De structuur zorgde er ook voor dat er steeds weer spannende dingen gebeurden. Het verhaal liep eigenlijk op tot de dood van Aida en Radames ( climax) en daarna nam het weer geleidelijk af., de ontmoeting in het museum. Ik vond dit heel apart gedaan want je moest wel even nadenken over hoe het nou eigenlijk zat op het einde. Maar alles werd uiteindelijk duidelijk.

Enkele Recensies over de Nederlandse Musical Aida.
"Aida is dé musical van het jaar"
Haagsche Courant
"Chaira Borderslee is de grootste ontdekking van deze Aida." Algemeen Dagblad
"De dans is strak,
de kostuums zijn schitterend,
de zang is van hoog niveau..."
Spits
"Fascinerende musicalversie AIDA."
Nieuwsblad v/h Noorden
"Antje Monteiro als Amneris is met haar warme
stem, goede timing en vooral ook gevoel voor
humor de perfecte gekwelde farao-dochter."
Trouw
"De lenige songteksten van Tim Rice klinken in de vertaling van Martine Bijl nog even lenig."
NRC Handelsblad
"Een kijk- en luisterspektakel…"
De Telegraaf

Ik ben het helemaal eens met deze recensies. Het grappige vind ik dat elke krant op andere dingen let. De een let op de musical in het geheel, de ander let op een bepaalde hoofdrol speler.
Maar een ding is zeker, Aida is de musical van het jaar.