Theaterverslag CKV

Flairck - Lucia de Moucheron

De hoofdrolspelers...

Marion van Iwaarde als Lucia de Moucheron.
Alex Siegers als Johannes Madjira.
Herman Pouderoyen als Hieronymus Spierinck.

Het plot...

Het muziektheaterstuk gaat over liefde, armoede en Rijkdom in de tijd van de VOC (verenigde Oostindische Compagnie). Als Lucia wordt geboren sterft haar moeder. Haar vader krijgt een slavin, zij heeft een zoon, Johannes. Lucia en Johannes groeien samen op. Later krijgen ze gevoelens voor elkaar, ze worden verliefd maar de verhouding tussen hun wordt afgekeurd door Lucia’s vader, omdat Johannes van een ander ras is. De vader van Lucia stuurt haar naar het oosten om zo het probleem uit de weg te gaan. Johannes blijft bij haar vader als bediende en Johannes’ moeder gaat mee met Lucia als haar metgezel. Op weg naar het oosten bekend een van haar vaders mannen, Hieronymus Spierinck, het testament van haar vader te hebben. Hij wil het overboord gooien maar Lucia weet het nog maar net te pakken te krijgen. Hieronymus wil haar verkrachten, maar ze wordt nog net gered door Adinda, Johannes’ moeder. In het testament leest ze dat Johannes’ ook in het testament staat, en dat haar vader hem dus ook als zijn zoon zag. Ze verblijven een tijdje op de Molukken. Daar ligt Adinda op sterven. Zij vertelt haar nu een geheim dat niemand wist, zelfs Lucia’s vader niet. Ze vertelt waar Johannes vandaan komt en wie zijn vader is. Lucia gaat terug naar Holland. Daar blijkt haar vader nog te leven. Zij en Johannes worden weer herenigd.

Het stuk bevat niet direct conflicten. Dat komt omdat het verhaal door een verteller wordt verteld, daarom vinden de conflicten niet gelijk plaats. Wel worden de conflicten door de acrobaten op de achtergrond uitgebeeld, maar dan zonder tekst.

Het toneelbeeld...

Het stuk speelde zich af op een podium in de schouwburg. Het publiek zat recht voor het podium. Dit had als effect dat de acrobatiek op de achtergrond er bij bijna iedereen gelijk uitzag zodat de boodschap duidelijk was. Hierdoor kon door iedereen worden gezien hoe het bedoeld was (de betekenis van de uitbeeldingen).

Op de voorgrond zaten de muzikanten en spelers. Als er een stuk solo werd gespeeld waren er blauwe spotlights op hen gericht. In dreigende situaties rood licht. Als ze met zijn allen speelde was er gewoon wit licht. Achter de spelers hing een wit doek, waar dia’s op werden afgespeeld. Deze waren van schilderijen uit de tijd van de VOC. Hierdoor kwam het publiek vooral in de sfeer van de 16e en 17e eeuw. De acrobaten bevonden zich achter het doek, op sommige momenten werd het licht zo gebruikt zodat het publiek ze in een vaag beeld kon zien achter het doek. Dit betekent dat ze niet heel duidelijk waren te zien. Dit is denk ik gedaan om te laten zien dat het in het stuk niet om de acrobatiek gaat, maar om de spelers voor het doek. Alle spelers, zelfs de muzikanten waren in de stijl van de 17e eeuw gekleed. Lucia en Lucia’s vader hadden de duurste kleding aan, om te laten zien dat zij hoger aanzien hadden, en Johannes was juist meer gekleed als een slaaf. Hij droeg een gewoon shirt en broek, ook denk ik dat het feit dat hij geen schoenen droeg een symbool is voor armoede. Aan het toneelbeeld was goed te zien wat de thematiek van het stuk was. De muziek, de dia’s en de kleding lieten dat heel duidelijk zien.

Muziek en geluidseffecten...

Het hele stuk werd er heel veel gebruik gemaakt van muziek. Er werd bijna voortdurend gespeeld, zowel gezamenlijk als stukken solo. Als er verteld werd, werd er ook gespeeld. Dit was duidelijk bedoeld om het gene wat er werd verteld meer karakter te geven, en als ondersteuning aan de verteller. Bij het publiek verhoogde dit het inlevingsgevoel. Vooral omdat er muziek gespeeld werd die echt typisch voor de tijd van de VOC was.

Thematiek en interpretatie...

Volgens mij gaat het bij deze voorstelling vooral om liefde en rassenverschillen. Omdat de liefde tussen twee mensen wordt verboden, en het gaat hier ook om de vaderliefde. In de tijd van de VOC was afkomst en aanzien heel belangrijk, witte mensen waren voorop gesteld. Vooral ver aan het einde van het stuk komt discriminatie aan bod dit was duidelijk te zien doordat Hieronymus Spierinck wetten opstelde, die tegen zwarte mensen waren gericht. De theatrale middelen die bij mijn interpretatie een belangrijke rol speelde, waren voor al de dia’s. Die toonde heel veel beelden uit die tijd, en daar was ook te zien welke mensen het belangrijkst waren. De regisseur had denk ik de bedoeling mensen te laten zien hoe dat alles er in die tijd uit zag en hoe het eraan toe ging. Dat heeft hij uitstekend gedaan vind ik, door de schilderijen te laten zien. Het thema heeft weinig met mij te maken, het was een heel andere tijd, en het was een heel ander leven dan dat mensen nu leiden.

Boeiende werking...

Het meest boeiende aan de voorstelling vond ik echt de schilderijen. Deze waren ook in die tijd gemaakt dus die gaven beter weer hoe alles er toen uitzag. Ook vond ik het heel speciaal dat er instrumenten werden gebruikt die ik nog nooit had gezien. Enkele waren de Theremin(een instrument dat op trillingen reageert) en de glas harmonica(door met natte vingers over de rand van een met water gevuld glas te gaan ontstonden er geluiden).

Het minst boeiende aan de voorstelling vond ik als er te langdradige stukken werden gespeeld. Bijvoorbeeld een solo stuk, waarbij er maar 1 instrument bespeeld werd.

Structuur...

De gebeurtenissen werden uitgebeeld door acrobatiek, en door zang. Er is een chronologische volgorde in het stuk. Alle gebeurtenissen spelen zich in de juiste volgorde van tijd af. Alleen worden ze verteld als een herinnering door Lucia’s vader. Er zijn amper wisselingen van tijd en plaats in het stuk te bekennen. Alles speelt zich af rond Lucia, er wordt verteld over de plaatsen waar zij zich bevind. Deze zijn alleen op het schip en in het oosten.

Recensie...

De voorstelling zag er heel verzorgd uit. Over alles was goed nagedacht. De muzikanten waren goed op elkaar ingespeeld. De voorstelling verliep goed, er waren geen foutjes te vinden.
De spelers vulde elkaar goed aan qua stem , maar ook muziek. Lucia heeft een goede indruk op mij gemaakt, vanwege haar mooie stem. Ook de acrobaten spraken mij erg aan, omdat het er goed uitzag, en het vulde het hele stuk goed aan.
In het stuk werd er uitstekend gebruik gemaakt van de theatrale middelen als licht en muziek. Deze creëerden een hele sterke sfeer.
Ik zou het stuk zeker aanraden aan anderen, omdat je zo een heel duidelijk beeld krijgt over de geschiedenis van Nederland rond de 17e eeuw.

Reflecteren...

1. Ik verwachtte dat de er niks aan de voorstelling zou zijn, en dat het maar voor oudere mensen was. Dit was omdat ik dacht dat alles zo zou zijn in de schouwburg. Deze verwachtingen zijn niet uitgekomen. Er zaten wel veel meer volwassenen in de zaal, maar de voorstelling viel reuze mee.

2. Na afloop vond ik het een mooie voorstelling en ik had ervan genoten. Het mooist vond ik de dia’s van schilderijen, omdat ze heel mooi waren gemaakt, en ik werd er een stuk wijzer van omdat ze in de tijd van de VOC waren gemaakt, en ik kon me daar niet veel bij voorstellen.

3. (1 = in zeer sterke maten; 5 helemaal niet.)
Tijdens de voorstelling heb ik gehad:

*plezier: 2, alles zag er mooi uit.
*verveling: 4, sommige stukken solo (muzikanten) waren een beetje te lang.
*ontroering: 5, het zag er mooi uit maar ik werd er niet door geraakt vanbinnen.
*verwondering: 1, veel stukken die de acrobaten deden zagen er geweldig uit, ik zou het nooit kunnen, daarom.
*eenzaamheid: 5, er was bijna constant muziek, en dat liet mij toen gewoon vrolijk voelen.
*medelijden: 4, een beetje, met Lucia en Johannes, omdat ze niet samen mochten zijn.
*afschuw: 5, er waren geen extreme dingen in het stuk te zien.
*rust: 2, veel stukken muziek waren heel rustgevend, vooral de fluit muziek.
*bewondering: 1, heel veel voor de muzikanten, omdat ze zo lang door konden gaan met muziek spelen.En voor de acrobaten omdat ze zoveel kracht moesten geven om de oefeningen uit te voeren.