Agressie en vandalisme, een probleem.

Agressie en vandalisme komt meer en meer voor in deze maatschappij.
Zijn het vooral jongeren die zich hier mee bezig houden, of zijn het mensen van alle leeftijden?
Waarom zijn mensen agressief? Misschien onder druk van vrienden, of is het een innerlijke woede dat ze door vandalisme naar buiten brengen.
Weet een vandaal dat hij een probleem heeft? Zo ja, waarom doet hij er dan niets aan?
Zou je zelf niet agressief worden als een vandaal jouw bezit vernietigt? Ben je dan ook onmiddellijk een vandaal?

Er is sprake van agressie als het doel van het handelen een andere persoon te benadelen is, zonder dat deze andere persoon daarmee instemt. Dit bewust benadelen van een ander omvat verschillende verschijnselen zoals bedrog, diefstal, pesten en ook wel lichamelijk geweld. Deze verschijnselen zijn het gevolg van het agressief handelen. Deze verschijnselen van agressie zijn eigenlijk een vorm van vandalisme.


We hebben drie verschillende vormen van agressie.
Een eerste soort is instrumentele agressie. Het doel van dit gedrag is niet het slachtoffer schade toe te brengen. Agressie wordt hier gebruikt om een doel te bereiken, een beloning zoals geld, status of seksuele bevrediging.
Vervolgens hebben we vijandige agressie. Het doel van de daad is de ander een letsel toebrengen. Dit wordt door de dader als prettig en opwindend beschouwt. Als laatste hebben we expressieve agressie. Hier is het primaire doel de eigen gevoelens van spanning of woede te laten tonen, men wil iemand anders raken zonder hem echt pijn te willen doen.


Er zijn verschillende oorzaken van agressie.
Ten eerste zal men agressie gebruiken als een reactie op een aanval. Ten tweede zal men het ook gebruiken uit frustratie. Bijvoorbeeld als men er niet in slaagt een belangrijk doel of verlangen te realiseren. Ten derde zijn bepaalde omgevingsfactoren, bijvoorbeeld extreem hoge temperaturen, de oorzaak van agressie.


In tegenstelling wat vele mensen denken komt agressie en vandalisme niet enkel bij jonge, onopgevoede mensen voor. Agressie vindt overal plaats.
Waar de agressie enorm toeneemt de laatste jaren is op het werk. De primaire oorzaak hiervoor is de toename van de werkdruk. De mensen hebben veel te veel stress. Ze staan op met hun werk en gaan er mee slapen. Ze hebben geen tijd meer voor hen te ontspannen. Met andere woorden hun psychologische druk wordt verhoogd en die druk is dan de oorzaak van die agressie.


Dit is ook het geval met verkeersagressie. Algemene cijfers over de omvang van verkeersagressie zijn in ons land niet voorhanden, omdat zulke geweldplegingen niet als dusdanig apart gecatalogiseerd worden. Wat men wel weet is dat het dodental door verkeersagressie stijgt.
Uit de meeste onderzoeken komt naar voor dat de gemiddelde verkeersagressor een jonge man is en lager opgeleid, met een stafblad, bekend als geweldpleger, alcoholverslaafd of worstelend met een professionele of emotionele tegenslag. Maar dat belet niet dat net zo goed totaal andere mensen verkeersagressief kunnen zijn. Regelmatig blijkt dat de daders helemaal niet bekend staan als agressievelingen, vaak zelf verbaasd staan van hun uitbarsting.


Laat ons nu wat aandacht besteden aan het vandalisme.
Vandalisme stamt eigenlijk af van een Germaans volk dat oorspronkelijk in het Midden ­ Odergebied woonde, begin vijfde eeuw naar het westen trok en zich in Gallië vestigde. In 439 stichtten zij op de noordkust van Afrika het rijk der Vandalen. Van hieruit deden zij herhaaldelijk aanvallen op het Romeinse Rijk en pluderden zelfs Rome. In 533 werden zij door Justinianus verslagen, waarna het Vandaalse Rijk verdween.


Vandalen blijken veelal rond de twintig jaar te zijn, vaak mannen met weinig opleiding. En niet zelden vertonen ze risicovol gedrag: ze rijden hard, drinken veel, gebruiken drugs en zijn agressief. Over slachtoffers bestaat veel minder informatie. Maar vaak behoren zij tot dezelfde leeftijdsgroep als de daders. Studenten zijn een risicogroep.


Een vorm van vandalisme die we allemaal wel kennen, is het hooliganisme. Mensen gaan in groep naar voetbal kijken, ze jagen elkaar op, ze willen dat hun ploeg wint, ze voelen hen zeer snel aangevallen. Verloopt de wedstrijd niet naar hun wens, dan laten ze dit duidelijk merken, bijvoorbeeld door het smijten van grootte voorwerpen naar het voetbalveld en mede supporters.
Er bestaan natuurlijk nog andere vormen van vandalisme zoals bijvoorbeeld het spuiten van graffiti.


Vandalisme kan omschreven worden als het opzettelijk en wederrechtelijk vernielen, beschadigen of onbruikbaar maken van objecten zonder dat dit de vernieler materieel voordeel oplevert.


Dat we wat tegen vandalisme moeten doen, is duidelijk. U hoeft maar om u heen te kijken om te zien wat er allemaal opzettelijk vernield is. Stukgegooide straatverlichting, telefooncellen waar de telefoon ontbreekt, volledig gesloopte bushaltes, … .
U kan natuurlijk niet alleen het vandalisme in u omgeving voorkomen. Daarvoor bestaan zaken als opvang, begeleiding en voorlichting van jongeren.
Toch is het heel belangrijk dat de kinderen thuis leren wat goed is en slecht. Ook op school moet men de kinderen op slecht gedrag wijzen. Goed gedrag kan men belonen. Kortom een goede opvoeding doet veel!
Men kan veel problemen met vandalisme voorkomen door de informele controle in uw directe omgeving.
Er kunnen bijvoorbeeld activiteiten worden ontwikkeld om rondhangende jongeren van straat te houden. (hangplekken, buurthuizen, voorkomen spijbelen) en vervuilers kunnen actief worden aangepakt.
Ook met behulp van aanpassingen van de fysieke omgeving. Men kan sterkere materialen gebruiken, … .
Er getracht worden de plaats, waar het vandalisme plaats vind, aan te passen (bijvoorbeeld door de plaats af te schermen) of de activiteiten naar een andere plaats te dirigeren (hangplekken, buurthuizen) zodanig dat ze geen overlast meer veroorzaken.


Soms blijkt dat mensen een verkeerd beeld hebben van de vandalen of de activiteiten die zij uitvoeren, soms blijkt dat vandalen geen idee hebben van het 'leed' dat ze veroorzaken en zijn ze best bereid hun gedrag enigszins aan te passen.


We kunnen stellen dat het probleem van vandalisme ingewikkeld is en dat het zeker niet onmiddellijk is op te lossen. Pas op lange termijn zal het effect van alle resultaten zichtbaar zijn.

Bibliografie:


LUYCKX, H., e.a., De nieuwe kleine Winkler Prins in kleur (in twintig delen)., Brussel, Elsevier Boeken B.V., 1996, 315 blz.


REUTERS,Dossier verkeersagressie., internet, (14 september 1999).
(http://www.gva.be/nieuwsextra/dossiers/-v/verkeersagressie/recent.asp)


BLEEKER, H., Studenten vaak slachtoffer van agressie. Internet, Utrechts Universiteitsblad
( ht p://www.uu.warande.nl )


HOEFNAGELS, G.P., e.a., vandalisme, verschijnsel en bestrijding, Alphen aan de rij, samson, 1986, 114 blz.


GREIVER, L., Vandalisme, Amsterdam, Kobra, 1985, 16 blz.


STORK, A., De mens als vernieler, 3de druk, Boom, Meppel, 1972, 109 blz