1 Wat is abortus?

Een abortus is een medische ingreep. Ook wel Abortus Provocatus genoemd. Het betekent dat een zwangerschap opzettelijk wordt onderbroken voordat het kind levensvatbaar is.
Voor een abortus wordt er een onderzoek gedaan. Dit zal gebeuren door de gynaecoloog. Deze zal nagaan hoelang de zwangerschap duurt en of er problemen zijn opgetreden. Vervolgens komt er een gesprek of diegene er zeker van is. Er worden verschillende onderwerpen besproken. Zoals: wat je in het vervolg zult gaan doen om eventuele ongewenste zwangerschap te voorkomen, of je een kinderwens hebt, of er twijfels zijn, hoe emotioneel je bent aangelegd e.d.
De patiënt zal vervolgens 5 dagen bedenktijd krijgen. De ingreep duurt ongeveer een paar minuten. Dit ligt er ook aan hoelang de zwangerschap al duurt. Na de behandeling zal er nog een na controle plaatsvinden door een arts.

2 De ingreep

Hoe pak je het aan?
Wie een abortus overweegt, gaat meestal eerst naar de huisarts. Die verwijst je naar de abortuskliniek. Je kan er echter ook voor kiezen om rechtstreeks naar de kliniek te gaan en contact op te nemen met een van de medewerkers. Voor jongere mensen is het ook mogelijk om contact op te nemen met bijvoorbeeld de rutgers stichting.

Vooronderzoek
Voordat de abortus wordt verricht, is er eerst een gesprek met de medewerkers van de kliniek. Dit gesprek gaat over het besluit van voorbehoedsmiddelen na de ingreep. Ook wordt er een echo onderzoek gedaan waarbij de ligging van de baarmoeder en de duur van de zwangerschap wordt bepaald.

Bedenktijd
Een vrouw die abortus wil laten verrichten, moet vijf dagen bedenktijd in acht nemen. Als de abortus binnen 16 dagen na het uitblijven de menstruatie wordt verricht, dan is de bedenktijd niet nodig. Het gaat dan namelijk niet om een abortus, maar om een overtijdbehandeling.

Leeftijd
Wie jonger is dan 16 jaar moet toestemming van haar ouders hebben om een abortus te laten plegen. Ze kan hierbij hulp krijgen van de rutgers stichting, de FIOM of van één van de abortusklinieken.

Methoden
In Nederland worden voornamelijk 3 methoden gebruikt om een abortus uit te voeren. Welke manier gekozen wordt hangt af van de zwangerschapduur.
1 Zuigcurettage: dit is de meest gebruikte methode. Een andere naam voor zuigcurettage is vacuümaspiratie. De vrouw blijft voor deze behandeling ongeveer 3 uur in de kliniek. Deze techniek wordt gebruikt tot ongeveer 11 weken na de bevruchting. Bij deze behandeling worden eerst de vagina en baarmoedermond ontsmet. Met dilatatoren (staafjes van verschillende dikte) wordt de baarmoeder opgerekt. Als je opening groot genoeg is wordt er een slangetje naar binnen gebracht. De zuigbuis wordt aan een vacuümpomp bevestigd. Eerst wordt het vruchtwater afgezogen (aspireren). Daarna volgen het vruchtzakje, het embryo inclusief de vliezen uit de baarmoeder. Voordat de arts het speculum eruit haalt, moet hij eerst het ‘curettement’ bekijken. Als alles aanwezig is (vruchtzak, embryo, navelblaasje e.d.) dan kan de vrouw naar de rustkamer, waar ze ongeveer geobserveerd wordt.
De nacontrole vindt ongeveer 2 á 3 weken na de behandeling plaats. Er wordt dan gesproken over zowel lichamelijke als psychische aspecten. Om te zorgen dat de vrouw op een later moment eventueel nog wel zwanger kan worden, wordt zij gecontroleerd op infecties. Ook zal men het onderwerp anticonceptie ten sprake komen.

2 Finks: wanneer de foetus ouder is dan 11 weken, wordt hij/zij met een speciale tang in kleine delen naar buiten gebracht. In deze fase is, zoals je hebt kunnen lezen, het kraakbeen van o.a. heet hoofdje gehard tot bot en kan zuigcurettage niet meer worden toegepast. De baarmoeder wordt nagecontroleerd om te zorgen dat er geen deeltjes van de foetus achterblijven. Is dit wel het geval, dan is er een kans op infectie. Ook bij deze werkwijze wordt er gecontroleerd door de arts of het curretement compleet is. Deze ingreep vindt plaats onder narcose en wordt tot de zestiende week gebruikt.

3 Postaglandine: De postaglandinebehandeling wordt tussen de 18 en 22 weken na de bevruchting plaats. Door de toediening van het hormoon prostaglandine komen de weeën opgang en wordt het kind uitgestoten, net als bij een bevalling na negen maanden. Ook deze ingreep vindt in een kliniek plaats. Over het algemeen wordt de vrouw 24 uur opgenomen in de kliniek. Vlak voor de vrucht uitdrijving wordt de vrouw onder narcose gebracht.

In Nederland wordt de zoutpunctie nauwelijks gebruikt. Dit is een injectie met keukenzout. Ook het toepassen van een keizersnee gebeurd hier zelden. Alleen als het kind misvormd of ernstig gehandicapt is gebeurd dit. Nadat het kind levend is geboren laat en het kind sterven of helpt men het sterven. De meeste abortusingrepen in klinieken en ziekenhuizen gebeuren medisch verantwoord, zodat de lichamelijke complicaties minimaal zijn.

Late abortus
Zoals gezegd wordt abortus tot 13 weken gepleegd, maar er zijn enkele klinieken in Nederland die ook abortussen tot 22 weken mogen plegen. Dit wordt ook wel een ‘late abortus’ of ‘ tweede trimesterbehandeling’ genoemd. Bij deze behandeling wordt de zuigcurattage wordt gecombineerd met het gebruik van een tangetje. Vaak wordt de patiënt bij deze behandeling onder narcose gebracht. De echte behandeling wordt vooraf gegaan door een voorbereidende behandeling met tabletten en/of een infuus met een medicijn, zo wordt de baarmoeder soepeler.

De abortuspil
Vanaf februari 2000 is de abortuspil in Nederland verkrijgbaar. De abortuspil is bedoeld om vroege zwangerschappen af te kappen. De abortuspil wordt alleen voorgeschreven door de klinieken en ziekenhuizen voor abortus wordt gedaan.

De abortuspil is bedoeld voor vrouwen die maximaal drie weken, om precies te zijn 49 dagen, over tijd zijn. Voorwaarden waar de vrouwen aan moeten voldoen zijn: 1 de vrouw moet een goede gezondheid hebben, 2 AWBZ-verzekerd zijn en 3 16 jaar of ouder zijn.

Als de vrouw kiest voor de abortuspil moet ze, net als bij een ‘gewone’ abortus een intakegesprek houden en een medisch onderzoek ondergaan. Vervolgens krijgt de vrouw 3 tabletten. 2 dagen later krijgt ze een 2e medicijn (prostalandine) en blijft de vrouw 4 tot 6 uur in de kliniek. In deze tijd moet de abortus plaatsvinden. Na 3 weken volgt de nacontrole.

De abortuspil heeft in 95% van de gevallen succes. Als de behandeling niet is geslaagd wordt de gebruikelijke abortusmethode (zuigcurettage) toegepast. Van deze pil kan je wel buikpijn krijgen, misselijk worden of gaan braken.

3 Waarom wel een abortus?

Er zijn heel veel redenen om een abortus te willen.
* Bijvoorbeeld kun je jezelf te jong vinden en je zit nog op school en je kunt de verantwoordelijkheden van een kind niet aan. Ook kun je op zo’n jonge leeftijd niet over de financiële middelen beschikken om het kind op te voeden. Want je bent voor de rest van je leven gebonden aan het kind. Het kind heeft je nodig, je kunt het niet in de steek laten.
* Ook kun je denken dat je relatie met je partner heel slecht is en het voor het kind slecht is om in een onstabiel gezin terecht te komen.
* Een hele goede reden voor een abortus is dat je zwanger bent geraakt na een verkrachting. Het kind zal je altijd blijven herinneren aan de verkrachting en voor het kind zal het ook niet prettig zijn om het kind van een verkrachter te zijn.
* Ook kun je jezelf te oud vinden. Je bent zo laat nog zwanger, en je vind dat het niet meer in je gezin past, je hebt het idee dat je gezin compleet is.
* Ook kan het zijn dat je door een vlokken test te weten bent gekomen dat je kind ernstig gehandicapt bent. Je kunt dan overwegen of het leven voor je kind meer een lijdensweg is dan een uitdaging, of een plezierig iets.

4 Waarom geen abortus?

Je kunt altijd wel denken aan een abortus, maar of je het doet is een tweede.
Veel mensen beschouwen abortus toch nog als een moord, er zit een levend wezen in je en dat mag je niet doodmaken. “Als meisjes te jong zwanger worden moeten ze de consequenties van hun daden maar dragen”
Ook is het in vele geloofsovertuigingen uit den boze om een abortus te plegen. Men zegt dat God je een kind heeft toevertrouwd en dat je daarvoor dankbaar moet zijn. Een kind is een geschenk, dat geef je niet af, en je maakt het zeker niet dood.
Ook kun je denken dat je spijt gaat krijgen van de abortus. Als vrouwen later kinderen krijgen blijven ze vaak denken aan hun kind dat ze toen niet wilden.
Dit zijn zware argumenten om de zwangerschap toch voort te zetten. Een abortus is een grote beslissing in je leven die je in een korte tijd moet nemen. Het moet perse voor je 20e week zijn anders is het te laat. Deze beslissing beïnvloed de rest van je leven en die beslissing neem je niet zomaar.

5 Hoe is de abortuswet in Nederland tot stand gekomen?

De abortuswet (1985) in Nederland is het resultaat van een compromis tussen het CDA-standpunt (de arts beslist) en de VVD (de vrouw beslist).
Een aantal belangrijke punten uit deze wet zijn:
- Abortus mag alleen verricht worden in ziekenhuizen en klinieken met een vergunning.
- Abortus is alleen toegestaan als de noodsituatie van de vrouw dat onontkoombaar maakt.
- Een periode van 5 dagen tussen het verzoek van de vrouw en de behandeling tot afbreken van de zwangerschap.
- Klinieken en ziekenhuizen zijn verplicht een registratie bij te houden die anoniem is.
- Abortus blijft in het wetboek van strafrecht.

De arts beslist of er sprake is van een noodsituatie. De vrouw en de arts beslissen samen over de abortus, in ieders eigen verantwoordelijkheid. De arts heeft 3 dagen bedenktijd en heeft de plicht een aantal zaken goed te controleren (kent de vrouw andere oplossingen? Waaruit bestaat precies de noodsituatie van de vrouw?). Bij het vinden van een antwoord op deze vragen is een aantal indicaties nodig:

1 Vitale indicaties.

Als het leven van de moeder wordt bedreigd wanneer men de zwangerschap zou voort laten duren.

2 Medische indicaties.

Als de zwangerschap een bepaalde aandoening zal verergeren of blijvende schade oplevert voor de moeder.

3 Psychische indicaties.

Als er een ernstige bedreiging voor de psychische gezondheid aanwezig is.

4 Psychosociale indicaties.

Als er sprake is van een extreme noodsituatie. Bijvoorbeeld als jonge ongehuwde meisjes hun toekomstplannen in rook zien opgaan, geestelijk isolement of geen huisvesting.

5 Eugenetische indicaties.

Als bij prenataal onderzoek blijkt dat een kind met afwijkingen geboren zal worden

6 Criminele indicaties.

Als de zwangerschap een gevolg is van verkrachting of incest of van seksueel misbruik van minderjarigen.

6 In welke landen mag abortus geplaagd worden en vanaf welk jaar.

Land Vanaf welk jaar Tot welke maand

Sovjet-Unie 1920 3e maand. Zweden 1938 5e of 6e maand.
Bulgarije 1945 3e maand.
Hongarije 1945 3e maand.
Tsjecho-Slowakije 1945 3e maand.
Joegoslavië 1945 3e maand.
Roemenie 1945 3e maand.
Polen 1945 3e maand.
Frankrijk 1975 10e week.
Italië 1978 12e week.
Engeland 1967 3e maand, met toestemming van twee artsen.
Zwitserland 3e maand, maar de beoordelingscommissie beslist.
Oostenrijk 1975 3e maand.
Duitsland 1976 3e maand.
V.S. 1973 Tot de derde maand mag de vrouw zelf beslissen, daarna is toestemming nodig.
Japan Geheel vrije keus.
China Geheel vrije keus.
Nederland 1985 Tot 20 weken.

7 Levensbeschouwelijke visies op abortus.

Humanisme.
Humanisten nemen de individuele vrijheid als uitgangspunt. De abortusproblematiek wordt grotendeels verwezen naar het vlak van de persoonlijke beslissing. Uiteindelijk beslist de vrouw zelf over haar eigen lichaam (zelfbeschikkingsrecht).

Jodendom.
Het jodendom keert de abortus alleen goed als het noodzakelijk is om de dood van de moeder te voorkomen. De ‘mens in wording’ wordt als weerloos en onschuldig beschouwd en deze dient binnen de gemeenschap rechtvaardig behandeld te worden. Binnen het huidige jodendom zijn de meningen sterk verdeeld.

Christendom.
De rooms-katholieke moraal beschouwt de vernietiging van menselijk leven als moord. Alleen de indirecte abortus is toegestaan, bijvoorbeeld als baarmoederkanker het leven van de vrouw bedreigt.

Islam.
De islamitische wet verbiedt abortus. Sommige liberale wetsgeleerden achten abortus onder bepaalde omstandigheden toelaatbaar. Zij baseren zich op een hadith van de Profeet, die stelde dat de embryo bezield wordt wanneer hij 120 dagen oud is. Abortus na ‘inblazing van de ziel’ is verboden tenzij de vrouw in levensgevaar verkeerd. Over abortus voor de ‘inblazing van de ziel’ zijn de meningen verschillend.

Hindoeïsme.
Volgens Hindi-teksten verdient de embryo, die kwetsbaar is, speciale bescherming, dus is abortus moreel verwerpelijk. Ook vanuit het geloof in karma en reïncarnatie is abortus moreel verwerpelijk.

Het ongeboren karma is niet in staat tot volle rijping te komen en te werken aan de bestemming van de persoon. Ook vanuit de ahimsa-gedachte (geweldloosheid) wordt abortus afgewezen. In het huidige India wordt abortus onder bepaalde omstandigheden wettelijk toegestaan.

8 Bijbelse visie

Allereerst moet een antwoord worden gegeven op de vraag: is abortus moord? Het woord abortus wordt namelijk ook nogal eens omschreven als ‘zwangerschapsonderbreking’, of iets dergelijks. Voor hen is het ongeboren kind dus nog geen mens, maar een weefsel, een klompje cellen.

Maar: abortus IS moord! Al vanaf het allereerste begin, wanneer de eicel door de zaadcel wordt bevrucht, is er sprake van leven, van een nieuw mens. Alle eigenschappen liggen namelijk al vanaf de bevruchting vast: jongen of meisje, blauwe of bruine ogen, blond of bruin haar, etcetera. Vanaf dat moment is er dus een identiek mens ontstaan. Er zal nooit meer een mens zijn
met precies dezelfde eigenschappen. Het weghalen van dit ongeboren leven is dus moord. Moord op een mens. Ik zelf ben een kind uit een abortus en daaar kan ik niks aan doen
De Bijbel is hierin ook heel helder. Zomaar wat bijbelteksten:

‘Gij zult niet doodslaan’
(Genesis 20:13)

‘Ziet nu, dat Ik, Ik Die ben, en geen God met Mij, Ik dood en maak levend...’
(Deuteronomium 32:39a)

‘De Heere heeft mij geroepen van den buik af, van mijner moeders ingewand af heeft Hij mijn naam gemeld’
(Jesaja 49:1b)

‘Eer Ik u in moeders buik formeerde, heb Ik u gekend, en eer gij uit de baarmoeder voortkwaamt, heb ik u geheiligd; Ik heb u den volken tot een profeet gesteld’
(Jeremia 1:25)

9 Uit het dagboek van een ongeboren kind.

15 juli: Hoera! Vandaag word ik geschapen!

22 juli: Volgens mij heb ik een goede moeder: haar hele hormoonhuishouding verandert, om het mij naar mijn zin te maken.

30 juli: Jammer, dat mijn moeder een andere bloedgroep heeft als ik. Maar straks heb ik haar bloed niet meer nodig, want mijn eerste aders beginnen te ontstaan.

5 Augustus: Vandaag is er iets geweldigs gebeurt! Mijn hart is begonnen te kloppen! Nu zal het niet meer ophouden met kloppen, tot het einde van leven.

15 Augustus: Nu ben ik al 3,5 millimeter groot. Je denkt, dat is nog klein? Misschien heb je gelijk, maar toch, ik heb reeds alle organen: Ik heb een hart, huid, zenuwen, geslachtsorganen, lever, longen en nog veel meer.

20 Augustus: Nu zijn mijn hersenimpulsen al meetbaar. Zouden mijn ouders weten hoe goed ik groei? Maar wacht!!! Ze weten immers niet dat ik besta!!!

10 September: Nu kan ik mijn vuist al ballen, plassen, wakker zijn en slapen, drinken en ook op mijn duim zuigen.

15 September: Ik ben al 3 centimeter groot!!! Van de 45 verdubbelingen van het aantal cellen, tot men volwassen is, heb ik er al 30 achter mijn rug.
Tot aan mijn geboorte zullen het er 41 zijn. Bovendien heb ik een onverwisselbare vingerafdruk; maar ik wil geen misdadiger worden.

20 September: Ik ben bezig met mijn zwemtechniek te verbeteren. Ik zwem namelijk in het vruchtwater van mijn moeder. En hoe zoeter het is, hoe meer ik er van drink.

2 Oktober: Mijn vingernagels zijn er!!! Ook haren en wenkbrauwen worden zichtbaar.

8 Oktober: Ik ben nu al 14 centimeter groot. Ik kan met mijn wenkbrauwen fronsen, en gekke bekken trekken. Ik zal naar mijn ouders glimlachen, wanneer ik ter wereld kom.

9 Oktober: Vandaag heeft mijn moeder mij laten doden!!!

10 Hoe denken wij over abortus?

Ja, dat is een goede vraag. Voor dat wij dit werkstuk gingen maken, hadden wij een hele vaste mening over abortus: ”Je vermoordt een mens”. Abortus was in onze ogen dus verschrikkelijk fout!
Maar die mening is veranderd door dit werkstuk!
Wij vinden het nu goed dat abortus er is.
- Als je seksueel misbruikt bent, of je bent tegen je wil in zwanger geworden, dan vinden wij dat je een goede reden hebt om abortus te laten plegen.

Bij de bovengenoemde zaak vinden wij dat je het goed recht hebt om abortus te laten plegen.
Maar bij de zaken die nu komen vinden wij het gewoon verkeerd dat je abortus laat plegen!
Als je de pil niet slikt, of hij is tijdelijk uitgewerkt door medicijnen, en je gaat dan vrijen zonder condoom en je wordt zwanger, dan vinden wij het niet terecht dat je abortus laat plegen. Je weet zelf, dat als jij vrijt zonder condoom en je gebruikt de pil niet, dat je dan zanger kan worden. Als je dat niet wilt, dan slik je of de pil, of je vrijt met condoom. En als het kind dan echt niet gewenst is, dan kan je het altijd nog laten adopteren. Er zijn genoeg mensen die een kindje willen, maar niet kunnen krijgen.
- Als je zwanger bent geworden en op een gegeven moment besluit dat je toch je kindje niet wilt. Ik bedoel, een zwangerschap, daar moet je van tevoren goed over na denken en dan kan je niet later beslissen om het kindje toch maar niet te nemen.
-Bij alle andere gevallen, behalve: seksueel misbruik, vinden wij het onterecht dat je abortus laat plegen. Je vermoordt wel een levend wezen!

Dagboek van de mens ZONDER ABORTUS

De conceptie
De conceptie is de samensmelting van de kern van de eicel en zaadcel. Het begin van het leven van een nieuw uniek individu. Alle erfelijke eigenschappen staan op dat moment vast.

4 weken
Het embryo van 4 weken ziet er zo uit. Dit embryo bezit de eerste aanleg van de organen zoals lever, nieren en darmen. De ontwikkeling van de wervelkolom is al te zien. Het hart in aanleg ( de rode uitstulping links) klopt al vanaf de 21 e dag. De moeder is dan een week overtijd.

6 weken
Het ongeboren kind ontwikkelt zich van boven naar beneden. De hersenen eerst en de benen en tenen het laatst. Het heeft nog geen botten alleen kraakbeen. Het hart klopt 140 - 150 keer per minuut. Het kind heeft al een mond met lippen en het begin van de tong. De voeten ontwikkelen zich. De vingers en tenen zijn nog niet gescheiden. Langzaam ontwikkelen zich reuk en smaak.

8 weken
Na 8 weken spreken we van foetus omdat alle organen in beginsel aanwezig zijn. Zenuwbanen hebben zich gevormd. Iedere minuut ontstaan er zo'n 100.000 nieuwe zenuwcellen. Aan het hoofd zijn oortjes ontstaan. De vingers en tenen zijn helemaal gevormd. Vanaf de 8e week worden de eerste beencellen gevormd. Het kind kan armen en benen bewegen. Ook zijn gelaatstrekken te herkennen.

11 weken
Het gezicht is helemaal gevormd. De inwendige organen groeien. Ook de spieren ontwikkelen zich. Je ziet de placenta. Om het kind heen zitten de vruchtvliezen gevuld met vruchtwater dat het kind tegen stoten beschermd. Op de foto zie je een bolletje, dat is de dooierzak. Deze zorgt voor de aanmaak van bloedcellen totdat de lever genoeg gegroeid is om deze functie over te nemen.

16 weken
Het hoofd beslaat nog ongeveer een derde van de totale lichaamslengte, gemeten van kruin tot stuit. De ruggegraat, de nek en het hoofdje kunnen zich buigen om zich aan te passen aan de vorm van de baarmoeder. Door de placenta wordt het kind gevoed en van zuurstof voorzien. Je ziet de navelstreng tussen de armpjes van het kind. De huid is nog zo dun dat je de bloedvaten er doorheen kunt zien. Dit komt omdat het kind nog geen onderhuids vetweefsel heeft.

18 weken
Het kind kan al op zijn duim zuigen! Door nu al te zuigen leert het hoe het straks uit de fles of aan de borst moet drinken. De vingernageltjes groeien snel. Soms krabt het kind zichzelf en krijgt het schrammetjes. Het kind kan een vuist maken, het duwt en schopt veel. De stembanden zijn ontwikkeld, maar omdat er geen lucht in de baarmoeder zit, kan het geen geluid maken.Het neemt geruis waar. In het bijzonder de hartslag van de moeder en haar stem.

De geboorte
En daar ligt de baby. Een nieuw mens. Het grote wonder. Al negen maanden in leven. Gegroeid en ontwikkeld om zelfstandig te kunnen leven. Nu nog helemaal afhankelijk, maar later hopelijk een volwassen man of vrouw, die op zijn of haar beurt weer voor kinderen mag zorgen. En mag opkomen voor het leven van ongeboren kinderen.