Theaterverslag 15-11-2002

15 november gaven mijn opa en oma een familie feest. We gingen eerst met z`n allen bij ze eten en daarna gingen we naar de musical ‘Aida’ in het Circustheater in Scheveningen.

Titel: Aida
Regie: Claire Servais.
Muzikale leiding: Friedrich Pleyer.
De 3 belangrijkste hoofdpersonen:
Aida: Dochter van de koning van Nubië.
Radames: Egyptische legerkapitein
Amneris : Dochter van de farao en de verloofde van Radames

In het kort het verhaal:
De musical speelt zich af in het Egypte van de farao’s, dat in strijd is met het buurland Nubië. Aida, de dochter van de koning van Nubië, wordt aan de oever van de Nijl gevangen genomen door de Egyptische legerkapitein Radames. Ze valt door haar pittig karakter en haar strijdlustigheid meteen op bij Ramades, die haar niet naar het slavenkamp stuurt, maar als cadeau schenkt aan zijn verloofde Amneris, de dochter van de farao.
Radames wordt verliefd op Aida, en wijst Amneris af. Vanaf dat moment komen Aida en Radames in moeilijkheden. Ze staan beide tussen 2 vuren. De Nubiërs liggen immers in oorlog met de Egyptenaren, en een relatie tussen de twee is dus eigenlijk niet zo handig. Dan, als de vader van Aida (de koning van Nubië) gevangen wordt genomen, wordt de situatie nog moeilijker en moet Radames kiezen tussen zijn liefde voor Aida, of de wens van zijn vader vervullen; trouwen met Amneris. Aida en haar vader zien een kans om te kunnen vluchten. Radames probeert met ze mee te gaan maar hij wordt opgepakt. Zijn straf is dat hij levend begraven zal worden. Op voorstel van Amneris gaat Aida ook met hem mee en zo vinden ze samen hun dood.

Mijn mening:
In het begin ging het spelen een beetje stroef had ik het idee. Ze keken elkaar dan zwijgend aan en dan was het zo stil. Na een tijdje kwamen ze wat beter in hun rol. Ik vond dat Aida en Radames wel goed konden zingen, maar Amneris had een hele harde snerpende stem die ik heel lelijk vond. De scènes vond ik niet zo enorm spectaculair. Als er bijvoorbeeld een ‘groot’ gevecht was, dan zag je 2 mannetjes met pijl en boog een beetje rondhuppelen. Het was dus niet echt groots opgezet. Ook het dansen ging niet echt gelijk, dat was wel jammer vond ik.
Het decor was heel simpel gehouden. Wat heel erg leuk was om te zien was dat ze eerst een doek hadden als achtergrond, en door er touwen aan vast te maken werd het een tentje. Er werd veel met lichten gewerkt wat wel voor een speciaal effect zorgde. De kleding was goed gedaan. Midden in het verhaal komt er een soort modeshow in voor met de meest prachtigste kostuums.
Uiteindelijk eindigt het verhaal dat Aida en Radames elkaar na de dood weer zien in een museum over Egypte. Wat heel grappig is, is dat ze in het begin dus daar beginnen. Ze staan dan voor een betonnen blok wat dus later hun graf blijkt te zijn. Kortom: het begint dus met het einde van het verhaal. (snap je hem nog?) Dit vond ik het mooiste aan die musical. Het was enorm origineel en erg knap bedacht!