Inleiding:

1) Voorwoord
2) bevolking
3) Industrie
4) Geschiedenis
5) Amazonegebied
6) Amazone rivier
7) Planten
8) Conclusie

VOORWOORD

Wij doen dit werkstuk over Brazilië, omdat wij Brazilië wel een leuk land vinden om een werkstuk over te maken want wij willen ook wel een beetje meer weten over Brazilië. We zullen veel vertellen over de amazone want dat gebied kent iedereen wel maar misschien kunnen wij daar nog wat meer over vertellen we vertellen ook over de beroemde carnaval die vooral in Rio de Janeiro, we gaan ook nog wat vertellen over het beroemde voetbal elftal van Brazilië, we vertellen dat omdat we zelf fan zijn van voetbal en omdat Brazilië dit jaar wereld kampioen is geworden wij wens en u veel leesplezier en we hopen dat u er wat van opsteekt.

Groeten Yaël en Rob

bevolking
Brazilië had in 2001 ongeveer 175.000.000 inwoners. Dit betekent een gemiddelde van ca. 20 inwoners per km2. In 1950 had Brazilië nog maar 50 miljoen inwoners. Jaarlijks komer er zo’n drie miljoen Brazilianen bij, nog afgezien van het aantal immigranten. Deze bevolkingsexplosie is een van de grote problemen waar Brazilië mee worstelt. Er is sprake van een voortdurende verstedelijking: 77% van de bevolking woont in de steden, waarbinnen vooral de krottenwijken of favelas zich razendsnel hebben uitgebreid. Brazilië is in een periode van ongeveer vijftig jaar veranderd van een overwegend agrarische in een stedelijke samenleving. De grootste stedelijke gebieden zijn São Paulo (15.3 miljoen inwoners) en Rio De Janeiro (10.2 miljoen inwoners), twee van de grootste steden ter wereld. In het Noordoosten en Noorden liggen de miljoenensteden Savador Da Bahia, Recife en Fortaleza, in het amazonegebied Belém en in het zuiden Porto Alegre. Grote steden in het binnenland zijn Manaus, Brasilia (hoofdstad van Brazilië) en Belo Horizonte. De bevolking van Brazilië is zeer heterogeen van

samenstelling en van Indiaans-Afrikaans-Europese herkomst. Het aantal Indianen dat nog de oorspronkelijke leefwijze heeft, bedraagt minder dan 0.2% van de totale bevolking. Dit aantal neemt nog steeds verder af, onder andere door de ontginning van het Amazonegebied. Nu en dan worden er zelfs moordpartijen op Indianen gemeld. Verder wonen er nog Indianen in Centraal-West-Brazilië, die voor een deel zijn ondergebracht in ca. 128 reservaten. Het FUNAI (Fundação Nacional dos Indios) is het orgaan dat tot taak heeft de integratie van de Indianen in de maatschappij op geleidelijke en wreedzame wijze te doen verlopen. Dat daar niet zoveel van terecht komt is o.a. te wijten aan de enorme ongeïnteresseerdheid en corruptie bij het ambtelijke apparaat. De eerste kolonisten waren de Portugezen. Deze bleven in de havensteden grotendeels onvermengd, maar in het binnenland vermengden zij zich met de inheemse bevolking. Vooral tussen 1880 en 1914 kwamen er veel immigranten naar Brazilië: Italianen, Spanjaarden, Syriërs, Libanezen, Polen en Duitsers. Het blanke deel van de bevolking vormt de meerderheid met 53%. Daarna volgend de Brancos of Pardos (ook wel Morenos of Mulatos genoemd) die van Europees-Afrikaanse afkomst zijn met 22% en de Mamelucos van Indiaans-Europees afkomst met 12%. De zwarte bevolkingsgroep bestaat uit 11% van de bevolking. Alle mensen van gemengde afkomst noemt men Mestiezen. De jaarlijkse bevolkingstoename bedraagt ca. 1,8%. De gemiddelde levensverwachting bij geboorte is voor mannen 64 jaar en voor vrouwen 69 jaar.

geschiedenis
Brazilië is op 22 april 1500 ontdekt door de Portugese zeevaarder Pedro Alvares Cabral, die met zijn vloot op reis was naar Oost-Indië. Kort tevoren waren Vespucci (juli 1499) en Pinzón (jan. 1500) op de Braziliaanse kust geland, maar krachtens het Verdrag van Tordesillas (1494) kwam het gebied aan Portugal toe. In 1530 vestigden zich de eerste Portugese kolonisten. Het land heette eerst Terra da Santa Cruz (Land van het Heilige Kruis), maar na 1540 werd het genoemd naar het brazielhout (= pernambuco) [plantkunde]). Door de import van slaven uit Afrika en de export van suiker en hout bloeide de handel op. Nadat Portugal in 1580 in Spaanse handen was gekomen, beschouwde Nederland Brazilië als vijandig gebied. Herhaaldelijk werden Braziliaanse kustplaatsen door Nederlanders en Engelsen geplunderd en van 1630 tot 1654 bezat de West-Indische Compagnie nederzettingen aan de noordoostkust, o.a. Olinda en Recife (Pernambuco). Johan Maurits van Nassau, die deze nederzettingen als een vorst regeerde (1637-1644), gaf de handel vrij. In 1654 werden de vestigingen aan Portugal overgegeven en in 1661 werden de Nederlandse rechten voor ƒ 8 miljoen aan Portugal verkocht.
Portugal ging meer aandacht besteden aan de kolonisatie, vooral nadat tegen eind 17de eeuw goud was ontdekt in Minas Gerais. In de 18de eeuw was de economie vrij goed, o.m. door de ontdekking van een rijke diamantader (1728). Toen Napoleon in 1807 Portugal aanviel, week de Portugese koninklijke familie met een groot aantal volgelingen uit naar Brazilië en vestigde zich in Rio de Janeiro. Koning Johan VI keerde in 1821 naar Portugal terug. Het vuur van de Franse Revolutie en van de Amerikaanse Vrijheidsoorlog was ook naar Brazilië overgewaaid, en toen de Portugese regering het land wilde terugbrengen tot de voormalige status van kolonie, stelde Pedro, zoon van Johan VI, zich aan het hoofd van de opstandige beweging (7 sept. 1822) en verdreef met steun van Engelse troepen de Portugese legers. Brazilië werd onafhankelijk van Portugal en een keizerrijk onder Pedro I.
Deze trad nogal autoritair en willekeurig op, het parlement had weinig te vertellen en vooral het feit dat hij een deel van de Portugese staatsschuld had overgenomen, versterkte de liberale oppositie in het parlement tegen de keizer. In 1831 deed hij afstand van de troon ten gunste van zijn zoon, die toen vijf jaar oud was. In 1840 aanvaardde deze als Pedro II de regering. Onder zijn bewind kwam het land tot economische bloei. Het duurde lang voordat de staatsfinanciën gesaneerd waren en er had een oorlog plaats met Paraguay (1865-1870). De afschaffing van de slavernij zonder schadeloosstelling aan de slavenhouders (1888), alsmede conflicten met de kerk en het leger brachten de keizerlijke regering in diskrediet. In 1889 brak onder maarschalk Da Fonseca een opstand uit, die Pedro II dwong het land te verlaten.
Brazilië werd hierna een republiek onder Da Fonseca, geheel naar het voorbeeld van de Verenigde Staten. Het land werd ingedeeld in twintig staten met Rio de Janeiro in een federaal district als hoofdstad. De staten kregen een grote mate van autonomie. De eerste decennia van de republiek waren onrustig. De ene president volgde de andere op en economische bloei wisselde af met crises, veroorzaakt door het ineenstorten van de prijzen op de wereldkoffiemarkt en het verdringen van bosrubber door plantagerubber. Tijdens de Eerste Wereldoorlog leefde de economie weer op. In 1917 verklaarde Brazilië de oorlog aan Duitsland, maar het nam niet actief aan deze oorlog deel. In de naoorlogse jaren bleef het land politiek en economisch instabiel.

INDUSTRIE

Brazilië is het belangrijkste industrieland van Zuid-Amerika. In Brazilië werkt 23% van de bevolking in de industriële sector. In het zuidoosten van Brazilië komt de meeste industrie voor en ruim driekwart van de totale industriële productie komt uit de staten São Paulo, Minas Gerais en Rio de Janeiro, waar ongeveer 70% van alle werknemers in werken. Er komt vooral veel zware industrie voor zoals de auto-industrie, en de staalindustrie. Vooral auto-industrie is sinds de jaren vijftig zeer sterk gegroeid. Grote merken als Ford, General Motors en Volkswagen komen daar vandaan. Door die merken is Brazilië een van de grootste markten en producenten van de auto-industrie. Belangrijke andere sectoren zijn de petrochemische en de elektrotechnische industrie, de scheepsbouw en de textielindustrie. In de jaren tachtig kwamen de vliegtuigindustrie en wapenindustrie tot ontwikkeling. Het aandeel van industriële goederen in de export is 60%. Brazilië heeft ook buitenlandse investeringen uit de Verenigde Staten, Japan, Nederland en Duitsland. In Brazilie zijn veel delfstoffen te vinden bijvoorbeeld in de stad Manas Gerais. Manas Gerais heeft een overvloed aan mineralen, waaronder goud. Dit lokte de eerste kolonisten het binnenland in. IJzererts, mangaan en een heleboel andere delfstoffen hebben de groei van de industrie in dat gebied bevorderd. Bij Carajas, in het Amazonebekken zijn reusachtige voorraden ijzererts gevonden. Aan de monding van de Amazone wordt bauxiet gewonnen. Ook herbergt het land grote voorraden chroom, kwarts, mica, zout en wolfraam en kleine voorraden zilver, goud en diamanten.

Het Amazonegebied
In de wereld zijn ook nergens zoveel soorten planten en dieren te vinden. Het Amazonegebied is ongeveer 4 miljoen km2 groot en dat is ongeveer de helft van de totale oppervlakte van Brazilië. Het Amazonegebied ligt het meest in de staten Amazonas, Pará, Amapá, Roirama en Acre.
Het tropisch regenwoud loopt door in Frans-Guyana, Suriname, Guyana, Bolivia, Ecuador, Peru, Colombia en Venezuela. In het hele Amazonegebied leven nog ongeveer 800.000 Indianen, daarvan wonen er 120.000 in Brazilië.
De belangrijkste economische activiteiten in het Amazonegebied zijn de veeteelt, de mijnbouw en de illegale houtproductie. Een nieuw gevaar dat het Amazonegebied bedreigt, is de vondst van olie in het hart van het regenwoud. Door al deze economische activiteiten dreigt het tropisch regenwoud te verdwijnen. Van het Amazonegebied is in relatief korte tijd al tussen de tien en vijftien procent verdwenen. Eind jaren tachtig verdween er per jaar 1.500 km2 regenwoud. Milieuorganisaties, wetenschappers en Indianen waarschuwen al vele jaren voor de catastrofale gevolgen als de ontbossing en de milieuvervuiling in dit tempo doorgaat. In de nieuwe grondwet is een apart hoofdstuk gewijd aan de ecologie. Het Instituut voor Milieu en Bescherming van Natuurlijke Rijkdommen, het IBAMA heeft een nieuw departement gecreëerd. Begin jaren negentig werd er nog maar 11.000 km2 regenwoud gekapt. Iemand die zich hevig verzette tegen de ondergang van het tropische regenwoud was de voorzitter van de vakbond voor rubbertappers, Chico Mendes. Helaas werd hij op 22 december 1988 vermoord voor zijn huis gevonden. De huurmoordenaars waren ingehuurd door een grootgrondbezitter.

Amazone rivier

Onder de naam Marañon ontspringt de Amazone in Peru, aan de voet van de Andes. In Brazilië heet de amazone rivier eerst Solimões en pas als de Rio Negro erin uitmondt wordt de rivier Amazone genoemd.
De Amazone (Rio Amazonas) is in Brazilië 3150 kilometer lang; de hele lengte van de rivier is 7025 kilometer. Alleen de Nijl in Afrika is nog langer. Grote zijrivieren zijn de Rio Negro, de Xingu, de Madeira, de Tocantins en de Tapajós. De Amazone wordt verder gevoed door ongeveer 1000 zijrivieren die ontspringen in de bergen van Colombia, Ecuador en vooral Peru en Bolivia. Op z'n breedst is de Amazone 12 kilometer. De Amazone rivier is het grootste riviersysteem ter wereld en heeft de grootste zoetwatervoorraad ter wereld. De monding de rivier is bij de stad Belém 300 kilometer breed en bestaat uit honderden eilanden en riviertjes.
Het grootste eiland in de monding van de Amazone is Ilha de Marajó. De oppervlakte van dit eiland bedraagt bijna 50.000 km2 en is daarmee het grootste riviereiland ter wereld en groter dan ieder Europees land.
Opmerkelijk is dat er geen enkele brug over de Amazone ligt.

Planten

In brazilie is ongeveer de helft van de 5 miljoen soorten planten en dieren die op de wereld bestaan te vinden in de amazone. Daarnaast zijn er duizenden dieren- en plantensoorten die nog niet eens ontdekt zijn.
Het Amazonegebied bestaat vrijwel geheel uit tropisch regenwoud en wordt gekarakteriseerd door het enorme soortenrijkdom. De bomen zijn bedekt met vele lianen, mossen, orchideeën, varens en epifyten. Deze bomen houden het hele jaar door hun groene bladerdak. Enkele bekende boomsoorten zijn de Bertholletia die lekkere paranoten oplevert en de rubberboom. Andere soorten zijn de laurier, palm, rubberboom, kapokboom, rozenboom en vijgenboom.
Fruitbomen zijn papaja, guave en pisangboom. Bijzonder is de gigantische waterlelie, de "Vitória regia". Tijdens hoogwaterperioden overstromen grote delen van het oerwoud. Het oerwoud krijgt dan het karakter van een moerasbos. De hogere gedeelten die niet overstromen ontwikkelen andere vegetatievormen. Hier komen ook hogere bomen tot 60 meter voor.
Het witgrijze droogtewoud van het noordelijke bergland bestaat uit loofafwerpende boomsoorten, palmen, acacia's, vetplanten, cactussen en doornstruiken. Bijzonder is een struik met rode vrachten waarvan de bloemen alleen 's nachts geopend zijn.
Ten zuiden hiervan bevindt zich een savannelandschap met langs de rivieren galerijwouden. Rond de hoofdstad Brasília en de staten Goías en Mato Grosso do Sul komt een savannelandschap voor met een ondoordringbare wirwar van struiken en bomen.
Het hoogland van Zuidoost-Brazilië is voor een deel begroeid met lichte wouden. In het zuiden van het land komen vooral dennenwouden voor.

Conclusie
Brazilië is zo mooi omdat het heel veel natuur heeft en ze nog wel leven als vroeger en het is gewoon heel oud en mooi nog. Veel mooie vrouwen en de carnaval is ook heel mooi. Het is gewoon helemaal fantastisch.

Bronvermelding: www.landenweb.com