Informatie over de schrijver

Alexandre Dumas wordt in 1802 geboren in Villers-Cotterets (een dorpje tussen Parijs en de Frans Belgische grens) zijn vader zat in het leger als generaal maar is toen Napoleon keizer werd uitgetreden. Hij heeft lange tijd in Italie gevangen gezeten. Toen Alexandre vier jaar was overleed zijn vader aan de gevolgen van zijn gevangenschap. Alexandre greep een geweer dat 2 ker zolang was als hemzelf en klimt de trpa op weg naar de hemel om zijn vader terug te halen. Hij groeit op bij zijn moeder. Hij houdt erg veel van de vrije natuur. In zijn memoires beschrijft hij zijn leven en vertelt hij dat hij erg van lezen houdt. Hij maakt zjin school niet af maar hij krijgt verder les van ene bevriende geestelijke en de dorpsonderwijzer in Latijn, Italiaans, wiskunde en schoonschrijven,. Als hij op zijn 16e maakt ihij kennis met de werken van Shaespear. Die vindt hij zo mooi dat hij besluit schrijver te worden. Met hulp van vrienden brengt hij zijn eertse probeersels op het toneel. In 1820-1821 schrijft hij samen met Adolph de Leuven. Na een kort bezoek aan Parijs besluit hij dat daar zijn toekomst ligt. In 1823 verhuist hij daarheen. Zijn dagelijks werk doet hij erg snel. En daarna leest schrijft en vertoeft hij achter de coulissen van de Comedie Francais. In dat jaar wordt hij vader van een zoon van zijn eerste maitresse Catherine Labay. (sie zoon wordt later ook schrijver).
Met het succes van Henri III is hij in 1 keer bekend als schrijver. Hij vangt daar zoveel voor dat hij kan stoppen met werken en nu kan hij de hele dag schrijven. Een aantal stukken die daarna volgen en als het kan nog succesvoller waren zijn: Antony en Latour de Nesle. In de dertiger jaren van 1800 gaat hij ook romans schrijven(tot ongeveer 1840).
Een paar voorbeelden zijn: 'Acte', 'Le Capitaine Paul', 'Aventures de John Davys', 'Le Capitaine Pamphile', 'Maitre Adam' en 'Othon l'Archer'.
In 1840 sluit hij een deal met Auguste Maquet. Maquet doet het historische researchwerk, ontwerpt ruwe schetsen of levert zelfs complete manuscripten aan. Hij maakt daar ontsterfelijke boeken als: Les Trois Mousquetaires (1844) Le Comte de Monte Cristo (1844-1845) en de trilogie: La Reine Margot (1845), La Dame Moncoreau (1846)en Les Quarante cinq (1848).
De graaf van Monte Christo is echtgebeurd. Hij krijgt nog veel successen en wordt miljonair. Hij verbruikt veel geld oa aan Kasteel de Monte Christo. Maar op zijn sterfbed bij zijn zoon (op 5-12-1870 sterft hij) zegt hij, tegen zijn zoon, terwijl hij er naar kijkt:
'Iedereen zegt altijd dat ik zo'n verspiller ben geweest… maar zie hoe verkeerd ik beoordeeld wordt. Toen ik voor het eerst in Parijs kwam had ik twee Louis d'Or in mijn zak en kijk..... ik heb ze nog'.

De hoofdpersonen

Edmond Dantès
Edmond Dantès is de hoofdpersoon in deze film. Hij is een vindingrijk mens en heeft humor. Zijn leven wordt echter beheerst door het nemen van wraak op zijn verraders, waardoor het lang duurt eer hij iemand vertrouwt.

Bertuccio
Zijn metgezel die ook een gezocht persoon blijkt te zijn. Hij heeft geen kwade bedoelingen, zoals om de schat van Edmond, hij wil hem alleen maar helpen. Hij heeft als ik het goed begrepen hebook twee namen Bertuccio en Francessco Tivoli

Meneer Morrel
Dit was een goede vriend van Edmonds vader en de werkgever van Edmond. Edmond was één van zijn kapiteins. Maar hij weet niet wat er nu met hem is gebeurd. Hij was zomaar verdwenen. Hij is de enige man die hij van zijn bemanning heeft verloren. Hij heeft een zoon die samen met hem een rederij runt.

Korte samenvatting

De film begint met het verlovingsfeest van Edmond en Mercedes. Edmond Dantes is hulpje van de kapitein of zo op een schip. Hij heeft op zijn laatste reis de opdracht van de op sterven liggende kapitein om een brief, van Napoleon, aan iemand te geven. Daarin (blijkt later) staat dat de vader van Fernandes opgepakt moet worden. Tijdens zijn verlovings feest met Mercedes wordt hij opgepakt omdat hij die brief van Napoleon in zijn bezit heeft. Dat is verboden en er waren maar enkele mensen die dat wisten. Hij wordt verbannen naar een eiland, waar een gevangenis op staat. Daar komt hij Faria, een oude man die ook verbannen is tegen. Faria beweert schatrijk te zijn. Faria heeft ondergrondse gangen ontdekt waardoor ze met elkaar kunnen praten. Faria geeft Edmond een soort kruis. Dan overlijdt Faria en hij wordt in een zak gestopt om in zee gegooid te worden. Edmond weet via de ondergrondse gangen bij die zak te komen en kruipt daarin. Hij wordt in de zee geworpen en weet uit de zak te ontsnappen door het kruis. Hij wordt opgepikt door een boot en als hij in de haven aankomt gaat hij opzoek naar Mercedes die blijkt met Fernandes getrouwd te zijn een ‘vriend’ van hem. Hij gaat naar zijn huis en hoort daar van en oude vrouw dat zijn vader overleden is door verdriet. Omdat zijn zoon dood was. Zij herkent hem blijkbar niet. Maar als hij op straat aangehouden wordt en ze hem naar zijn identiteitspas vragen (die hij dus niet heeft) helpt ze hem. Hij gaat op zoek naar de haven daar wordt hem een baantje als matroos aangeboden. Hij neemt die aan omdat dat schip richting het eiland gaat waar de schat van Faria ligt: Monte Christo. De schipper vindt het best om iets uittewijken en hem daar af te zetten omdat hij gemerkt heeft dat Edmond een ontsnapte gevangene is. Daar aan gekomen springt hij overboord en gaat op zoek naar de grot. Die vindt hij, maar valt op een gegeven moment in slaap op de plek waar de schat verborgen ligt. Als hij wakker wordt herkent hij aan de omschrijving van Faria de plek van de schat en begint met een mes te hakken. Hij vindt een schatkist met allemaal edelstenen en goed. Ondertussen is Bertuccio, een reisgezel, hem achternagekomen om hem te redden want hij wordt gezocht en wil met hem verder reizen. Edmond besluit dat hij mee mag, maar vertrouwd hem niet en ze geven de visser die Bertuccio gebracht heeft, een edelsteen voor zijn boot. Ze reizen af naar Italië, waar hij naar de bank van meneer Mortel gaat als de graaf van Monte Christo om 51% van de bank wil kopen. Meneer Mortel was een hele goede vriend van Edmonds vader. Zo wil hij hem helpen om zijn bank van ondergang te redden, maar zijn aanbod wordt niet aangenomen. Ze reizen verder naar Marseille en daar doet hij zich voor als de nieuwe pastoor. Hij gaat naar een herberg. De eigenaar daarvan is één van zijn vroegere vrienden. Deze vertelt de ‘pastoor’ alles over Edmond Dantès als de ‘pastoor’ hem een edelsteen namens Edmond aanbiedt. Hij vertelt dat twee van zijn vrienden hem hebben verraden en dat zij nu allebei een hoog ambt bekleden. Ook vertelt hij hem dat één van die vrienden getrouwd is met zijn verloofde, Mercedes. Fernandes dezelfde die hem heeft laten oppakken. Hij zweert waak aan Fernandes.
De bank van meneer Mortel gaat bankroet als het schip dat naar Indië is gevaren zal zinken. Edmond heeft zich nu verkleed samen met Bertuccio (die ook gezocht wordt), als Indische slaven die van een boot uit Indië kwamen. Dan gaat hij als Lord Willmore naar meneer Mortel, om te vertellen dat als hij schulden niet betaalt aan de Engelse bank hij bankroet is. Dan reist hij naar Spanje, nu weer als graaf van Monte Christo, om snel het schip wat gezonken is (de laatste hoop voor meneer Mortel) na te bouwen in drie maanden. Hij reist weer terug naar Frankrijk en wordt aangesproken door een jongeman, genaamd Albert de Morcerf, een zoon van Mercedes en Fernandes. Een paar dagen later komt Bertuccio hem vertellen dat Albert is ontvoerd door Luigi Vampa. Edmond probeert hem te redden door Albert te ruilen tegen een handlanger van Vampa die de volgende dag veroordeeld zal worden. Hij weet de rechter, die de handlanger van Luigi heeft veroordeeld om te kopen met edelstenen. En zo kan hij dus de handlanger ruilen tegen Albert. Na drie maanden gaat Edmond weer als Lord Willmore naar meneer Morrel om de schuld op te halen. Hij weet echter niet dat meneer Morrel van plan is zichzelf te doden om de eer van zijn zoon niet te schaden. Zijn zoon laat hem alleen, maar op straat wordt hij aangesproken door een oud vrouwtje (Edmond Dantes dus) en zij geeft hem een geldbuideltje. De zoon van Morrel rent terug naar huis, want nu kunnen ze de schuld betalen. Lord Willmore komt hen echter vertellen dat het schip wat voor gezonken was gehouden, toch is teuggekomen uit Indië. Vader en zoon zijn dolgelukkig, maar dan wordt meneer Morrel niet goed en sterft. Echter in de wetenschap dat God bestaat en dolgelukkig. Edmond reist nu verder naar Parijs om wraak te nemen op Fernandes.

Eigen mening over de film

Het verhaal van de film is leuk maar het einde is een beetje raar. Dan gaat hij opeens naar Parijs en daar stopt de film. Dat vind ik dan ook nog wel een beetje mysterieus wat dan wordt je nieuwsgierig naar de andere delen. Ik denk dat je eigenlijk alle drie(?) de delen moet zien om de film helemaal te snappen. Als Edmond zich verkleed is het ook wel een beetje raar want niemand herkent hem en dat terwijl het niet zo moeilijk is om te herkennen. Het is dat ik de film voor school heb moeten kijken maar anders zou ik hem nooit gekeken hebben want als ik dan bijvoorbeeld de achterkant van de band lees dan
zou die nogaal saai overkomen. Het is ook mijn smaak niet zo.