upload
Geef dit een cijfer
Omdat je geen profiel hebt kan je stem niet aangepast worden.
Maak hier een profiel aan.
In de paardensport zijn verschillende disciplines te onderscheiden. Naast de ren- en drafsport, de springsport en dressuursport, zijn er ook minder bekende onderdelen zoals eventing, reining en endurence. In Nederland is de dressuursport het grootst.
Dressuur heeft als doel het zo goed mogelijk laten bewegen, door de natuurlijke motoriek en eigenschappen te ontwikkelen. Hierdoor hoort het paard met balans en een ontspannen lichaam te lopen. De indruk moet gewekt worden alsof het allemaal vanzelf gaat, zonder protest van het paard. Deze vorm van gymnastiseren ligt aan de basis van iedere paardensporttak.
In de Griekse beschaving is met begonnen met het opstellen van de basisregels van paardendressuur, maar de moderne dressuur begon pas na de Middeleeuwen, in de Renaissance.
In 1912 werd er op de Olympische Spelen de eerste dressuurproef verreden.
De F.E.I. (Frédération Equestre Internationale) werd in 1921 opgericht met het doel om toezicht te houden op de internationale wedstrijdsport.
Deelname
De sport had vroeger veel aanhang onder de rijkere bevolking. Zij hadden geld en tijd om het paard voor recreatie te gebruiken.
Tegenwoordig is het voor bijna iedereen betaalbaar geworden om paard te rijden. Door het hele land vind je maneges waardoor paardrijden toegankelijk is geworden. De sport is niet in die zin seizoensgebonden, dat bijvoorbeeld in de winter niets gedaan kan worden. Ook dressuurpaarden zijn gewone dieren die hun beweging nodig hebben en tegenwoordig zijn de accommodaties zo goed dat het weer niet van belang is voor de sportbeoefening.
Door deze vrij makkelijke kennismaking met de sport kopen ook steeds meer mensen een paard. Soms vergeten ze wat er bij een paard komt kijken. Het blijft een erg dure sport, het was niets voor niets dat alleen de adel vroeger recreatief met paarden omgingen. Naast de aanschaf komen de kosten van een goed zadel en hoofdstel, dekens en onderhoudsproducten als borstels en shampoos erbij. En daarnaast alle terugkerende kosten van de stalling, (privé)lessen, de veearts, tandarts en de hoefsmid. Al met al kost een paard per jaar zo ongeveer €5.000.
Wedstrijdsport
Er zijn verschillende vormen in de tak van sport te onderscheiden.
• Basisdressuur, bestaat uit de klasse B, L1, L2, M1, M2, Z1, Z2, ZZ-licht en ZZ-zwaar
Wordt ook wel nationaal dressuur genoemd. De laatste twee klassen zijn voorbereidingen op de internationale sport.
• Lichte Tour, Prix St. Georges (internationale dressuur)
• Midden Tour, Intermediaire I, Intermediaire II (internationale dressuur)
• Zware Tour, Grand Prix (Grand Prix Special en Kür op Muziek) (internationale dressuur)
Dressuurproeven worden gereden in rijbanen met een ondergrond van zand, houtsnippers of gras. Er komen steeds meer technieken bij om deze rijbanen in betere conditie te houden, zoals eb en vloedsystemen.
De proeven in de klasse B, L1, L2, M1 en M2 worden in een rijbaan met de afmetingen 20 m bij 40 m gereden. Er zijn 26 onderdelen waar je tussen de 0 en 10 punten voor kan halen, dus in totaal zijn er 260 punten te behalen.
De proeven in de overige klasse worden verreden in een rijbaan van 20 m bij 60 m. Er zijn 30 onderdelen waarin ook tussen de 0 en 10 punten gehaald kunnen worden.
Bekende Nederlandse Dressuurruiters en Amazones
Nederland is internationaal gezien een vooraanstaand land in de dressuur. Samen met concurrent Duitsland vormen ze de wereldtop. Anky van Grunsven is al jaren een van de beste amazones van de wereld. Op haar erelijst staan vele nationale titels, Europese titels, wereldtitels en twee Olympische titels. Ze is ook de eerste Olympische sporter die met verschillende paarden een gouden medaille behaald op de Spelen.
Naast Anky kennen we nog enkele dressuurruiters en amazones.
Edward Gal is een leerling van Van Grunsven en volgt haar ook in haar succes, door de nationale titel in 2004 te pakken. Hij kreeg een plek in het Olympisch team van 2004 met zijn paard Lingh, maar door een blessure moest hij op het laatste moment afzeggen. Met zijn andere paard Gribaldi start hij nu ook Grand Prix.
Imke Schellekens- Bartels en Marlies van Balen zijn van de aanstormende generatie en bewezen zich door een plek in het Olympisch team van 2004 te veroveren. Imke schopte tot de elfde plaats in de finale..
Sven Rothenberger is al iets ouder maar bewees zich opnieuw om als laatste een plek in het Athene team te pakken. In 1995 had hij met Olympic Bo een individuele Europese bronzen medaille en in het team van 2004 werd hij geselecteerd voor Athene en eindigde als 14e.
Van de oudere generatie zijn er ook nog steeds ruiters en amazones actief. Een voorbeeld zijn de moeders van de nieuwe dressuur generatie, de moeder van Imke Schellekens- Bartels, Tineke Bartels- De Vries en de moeder van Marlies van Baalen, Coby van Baalen.
Tineke Bartels is begonnen in de eventing en overgestapt naar de dressuur. Ze deed mee aan vier Olympische Spelen. Haar toppaard van de laatste tijd was de KWPN hengst Jazz, die eind 2004 verkocht is.
Coby van Baalen zat in het Nederlandse team op de Olympische Spelen in Sydney. Met het team won ze daar zilver en individueel werd ze vijfde met de KWPN hengst Olympic Ferro
Media
De dressuursport krijg ontzettend weinig aandacht van de media. Vooral als je er vanuit gaat dat het een van de meest beoefende sporten is van de laatste jaren. Van grote paardenevenementen, als Indoor Brabant, Jumping Amsterdam en de Wereldbeker Finale, wordt wel vaak het springen uitgezonden. Een van de redenen daarvoor lijkt te zijn dat er weinig actie in zit. Mensen hebben vaak de mening dat het geen sport is, en dat iemand alleen maar zit en dat het paard het werk doet. Dat is zeker niet waar. Het vergt grote concentratie, uithoudingsvermogen en harmonie om je paard op het hoogste niveau te laten lopen.
Jurysport
Een van de grote discussie punten in de dressuur blijft toch dat het een jurysport is. Er zullen altijd meningsverschillen zijn over de uitslagen. Wel wordt er steeds meer geprobeerd om vastere regels te stellen zodat er weinig verschil kan bestaan in het geven van punten. In het verleden is nog wel eens gebleken dat Duitse juryleden Duitse ruiters en amazones hoger plaatste. Zo heeft het Anky van Grunsven jaren geduurd tot ze genoeg erkenning kreeg van de juryleden om goud te winnen op de Olympische Spelen. Gelukkig gebeurd dat steeds minder vaak.
Doping
Volgens de internationale veterinaire dopingregelgeving van de FEI, is het verboden om medicamenten toe te dienen aan paarden. De FEI gaat uit van het zogenaamde “Nul-principe”. Dat houdt in dat geen enkele vorm van medicinale behandeling is toegestaan. Paarden mogen tijdens wedstrijden geen sporen van medicijnen in het lichaam hebben, anders is sprake van een dopingovertreding. Het verschil met de dopingregels tussen mensen en paarden is dat voor mensen een aantal medicijnen wel is toegestaan. Voor paarden gelden alleen de wormenkuur en vliegenspray als uitzondering op de regel. Bij mensen wordt bovendien onder meer gekeken naar de prestatiebevorderende werking van middelen, voor paarden geldt dat alles verboden is, ongeacht de invloed op de prestatie. Uiteraard mogen paarden wel om gezondheidsredenen behandeld worden, maar de toegediende medicamenten moeten tijdens wedstrijden uit het lichaam verdwenen zijn. De gedachte achter deze strenge regels, is dat men wil voorkomen dat geblesseerde of zieke paarden aan de start verschijnen. Daarnaast wordt overbelasting bij toppaarden als aanmerkelijk risico gezien. Omdat dieren nu eenmaal niet kunnen praten om zelf hun (pijn)grenzen aan te geven, heeft men ervoor gekozen om de paarden in bescherming te nemen.
Binnen een jaar tijd is een aantal namen in de ruitersport in opspraak geraakt vanwege doping. In 2003 was het de Duitse dressuurspecialiste Ulla Salzgeber, omdat haar paard Rusty positief testte op testosteron (een anabool steroïd). Salzgeber kreeg twee maanden schorsing.
Begin 2004 was springruiter Meredith Michaels-Beerbaum betrokken bij een dopingzaak. In de urine van haar springpaard werden sporen gevonden van hydroxy-promazine. De amazone beweerde haar paard nooit dit kalmeringsmiddel te hebben toegediend.
Nu is het de zwager van Michaels-Beerbaum, die zich met nog drie andere ruiters ‘positief’ onderscheiden blijkt te hebben in Athene. Ludger Beerbaum kwam met zijn paard Goldfever niet door de dopingcontrole. Het paard van de gouden medaillewinnaar van de Spelen in 2004 bleek behandeld te zijn met Betamethason bevattende zalf. Betamethason is een corticosteroïd, oftewel ontstekingsremmer.
Behalve Beerbaum testten ook de paarden van de Duitse Bettina Hoy (Benadryl lotion), de Ier O’Connor en de Oostenrijker Riedl (ontstekingsremmende Flunixin spray) positief in Athene.
Eigen deelname
Zelf beoefen ik deze tak van sport nu acht jaar. In de Hoeksche Waard zijn er veel mogelijkheden om met paardrijden in aanraking te komen. In Oud-Beijerland, Strijen, Westmaas, Zuid-Beijerland en natuurlijk in Rotterdam zijn er maneges.
Zelf ben ik begonnen in Zuid-Beijerland. Ik heb eerst drie jaar manegeponys gereden. Dit was vooral op recreatieve basis en georganiseerd. De lessen bestonden uit de basis van het leren paardrijden, balans krijgen en sturen. Daarnaast kregen we ook de beginselen van het springen mee.
Na deze drie jaar ben ik een jaartje gestopt omdat mijn interesses ergens anders kwamen te liggen.
Toch ben ik weer gaan rijden op dezelfde manege en toen ik daar ook een baantje kreeg, kreeg ik gelijk ook meer vrijheid met de dieren. Ik begon met het bijrijden van ponys van pensionklanten en stopte met manegelessen.
Drie jaar geleden ben ik overgestapt naar de paarden. Zelf heb ik nooit in wedstrijdverband gereden, maar ik heb wel paarden naar verschillende wedstrijdniveaus toe gereden, tot en met het M2.
Mijn interesse heeft altijd bij dressuur gelegen, hoewel ik ook regelmatig gesprongen heb. Ik vind het heel fascinerend hoe je als mens een dier dat acht keer zo zwaar en sterk is onder controle kan krijgen en precies kan laten doen wat jij wilt.
Zelf heb ik nooit een eigen paard gehad, omdat er simpel weg geen geld voor was. Natuurlijk zitten er wel nadelen aan in je rijontwikkeling omdat je niet altijd een paard tot je beschikking hebt om dingen van te leren. Aan de andere kant is het ook goed om veel diversiteit te hebben zodat je van veel verschillende dieren iets leert.
Dressuur heeft als doel het zo goed mogelijk laten bewegen, door de natuurlijke motoriek en eigenschappen te ontwikkelen. Hierdoor hoort het paard met balans en een ontspannen lichaam te lopen. De indruk moet gewekt worden alsof het allemaal vanzelf gaat, zonder protest van het paard. Deze vorm van gymnastiseren ligt aan de basis van iedere paardensporttak.
In de Griekse beschaving is met begonnen met het opstellen van de basisregels van paardendressuur, maar de moderne dressuur begon pas na de Middeleeuwen, in de Renaissance.
In 1912 werd er op de Olympische Spelen de eerste dressuurproef verreden.
De F.E.I. (Frédération Equestre Internationale) werd in 1921 opgericht met het doel om toezicht te houden op de internationale wedstrijdsport.
Deelname
De sport had vroeger veel aanhang onder de rijkere bevolking. Zij hadden geld en tijd om het paard voor recreatie te gebruiken.
Tegenwoordig is het voor bijna iedereen betaalbaar geworden om paard te rijden. Door het hele land vind je maneges waardoor paardrijden toegankelijk is geworden. De sport is niet in die zin seizoensgebonden, dat bijvoorbeeld in de winter niets gedaan kan worden. Ook dressuurpaarden zijn gewone dieren die hun beweging nodig hebben en tegenwoordig zijn de accommodaties zo goed dat het weer niet van belang is voor de sportbeoefening.
Door deze vrij makkelijke kennismaking met de sport kopen ook steeds meer mensen een paard. Soms vergeten ze wat er bij een paard komt kijken. Het blijft een erg dure sport, het was niets voor niets dat alleen de adel vroeger recreatief met paarden omgingen. Naast de aanschaf komen de kosten van een goed zadel en hoofdstel, dekens en onderhoudsproducten als borstels en shampoos erbij. En daarnaast alle terugkerende kosten van de stalling, (privé)lessen, de veearts, tandarts en de hoefsmid. Al met al kost een paard per jaar zo ongeveer €5.000.
Wedstrijdsport
Er zijn verschillende vormen in de tak van sport te onderscheiden.
• Basisdressuur, bestaat uit de klasse B, L1, L2, M1, M2, Z1, Z2, ZZ-licht en ZZ-zwaar
Wordt ook wel nationaal dressuur genoemd. De laatste twee klassen zijn voorbereidingen op de internationale sport.
• Lichte Tour, Prix St. Georges (internationale dressuur)
• Midden Tour, Intermediaire I, Intermediaire II (internationale dressuur)
• Zware Tour, Grand Prix (Grand Prix Special en Kür op Muziek) (internationale dressuur)
Dressuurproeven worden gereden in rijbanen met een ondergrond van zand, houtsnippers of gras. Er komen steeds meer technieken bij om deze rijbanen in betere conditie te houden, zoals eb en vloedsystemen.
De proeven in de klasse B, L1, L2, M1 en M2 worden in een rijbaan met de afmetingen 20 m bij 40 m gereden. Er zijn 26 onderdelen waar je tussen de 0 en 10 punten voor kan halen, dus in totaal zijn er 260 punten te behalen.
De proeven in de overige klasse worden verreden in een rijbaan van 20 m bij 60 m. Er zijn 30 onderdelen waarin ook tussen de 0 en 10 punten gehaald kunnen worden.
Bekende Nederlandse Dressuurruiters en Amazones
Nederland is internationaal gezien een vooraanstaand land in de dressuur. Samen met concurrent Duitsland vormen ze de wereldtop. Anky van Grunsven is al jaren een van de beste amazones van de wereld. Op haar erelijst staan vele nationale titels, Europese titels, wereldtitels en twee Olympische titels. Ze is ook de eerste Olympische sporter die met verschillende paarden een gouden medaille behaald op de Spelen.
Naast Anky kennen we nog enkele dressuurruiters en amazones.
Edward Gal is een leerling van Van Grunsven en volgt haar ook in haar succes, door de nationale titel in 2004 te pakken. Hij kreeg een plek in het Olympisch team van 2004 met zijn paard Lingh, maar door een blessure moest hij op het laatste moment afzeggen. Met zijn andere paard Gribaldi start hij nu ook Grand Prix.
Imke Schellekens- Bartels en Marlies van Balen zijn van de aanstormende generatie en bewezen zich door een plek in het Olympisch team van 2004 te veroveren. Imke schopte tot de elfde plaats in de finale..
Sven Rothenberger is al iets ouder maar bewees zich opnieuw om als laatste een plek in het Athene team te pakken. In 1995 had hij met Olympic Bo een individuele Europese bronzen medaille en in het team van 2004 werd hij geselecteerd voor Athene en eindigde als 14e.
Van de oudere generatie zijn er ook nog steeds ruiters en amazones actief. Een voorbeeld zijn de moeders van de nieuwe dressuur generatie, de moeder van Imke Schellekens- Bartels, Tineke Bartels- De Vries en de moeder van Marlies van Baalen, Coby van Baalen.
Tineke Bartels is begonnen in de eventing en overgestapt naar de dressuur. Ze deed mee aan vier Olympische Spelen. Haar toppaard van de laatste tijd was de KWPN hengst Jazz, die eind 2004 verkocht is.
Coby van Baalen zat in het Nederlandse team op de Olympische Spelen in Sydney. Met het team won ze daar zilver en individueel werd ze vijfde met de KWPN hengst Olympic Ferro
Media
De dressuursport krijg ontzettend weinig aandacht van de media. Vooral als je er vanuit gaat dat het een van de meest beoefende sporten is van de laatste jaren. Van grote paardenevenementen, als Indoor Brabant, Jumping Amsterdam en de Wereldbeker Finale, wordt wel vaak het springen uitgezonden. Een van de redenen daarvoor lijkt te zijn dat er weinig actie in zit. Mensen hebben vaak de mening dat het geen sport is, en dat iemand alleen maar zit en dat het paard het werk doet. Dat is zeker niet waar. Het vergt grote concentratie, uithoudingsvermogen en harmonie om je paard op het hoogste niveau te laten lopen.
Jurysport
Een van de grote discussie punten in de dressuur blijft toch dat het een jurysport is. Er zullen altijd meningsverschillen zijn over de uitslagen. Wel wordt er steeds meer geprobeerd om vastere regels te stellen zodat er weinig verschil kan bestaan in het geven van punten. In het verleden is nog wel eens gebleken dat Duitse juryleden Duitse ruiters en amazones hoger plaatste. Zo heeft het Anky van Grunsven jaren geduurd tot ze genoeg erkenning kreeg van de juryleden om goud te winnen op de Olympische Spelen. Gelukkig gebeurd dat steeds minder vaak.
Doping
Volgens de internationale veterinaire dopingregelgeving van de FEI, is het verboden om medicamenten toe te dienen aan paarden. De FEI gaat uit van het zogenaamde “Nul-principe”. Dat houdt in dat geen enkele vorm van medicinale behandeling is toegestaan. Paarden mogen tijdens wedstrijden geen sporen van medicijnen in het lichaam hebben, anders is sprake van een dopingovertreding. Het verschil met de dopingregels tussen mensen en paarden is dat voor mensen een aantal medicijnen wel is toegestaan. Voor paarden gelden alleen de wormenkuur en vliegenspray als uitzondering op de regel. Bij mensen wordt bovendien onder meer gekeken naar de prestatiebevorderende werking van middelen, voor paarden geldt dat alles verboden is, ongeacht de invloed op de prestatie. Uiteraard mogen paarden wel om gezondheidsredenen behandeld worden, maar de toegediende medicamenten moeten tijdens wedstrijden uit het lichaam verdwenen zijn. De gedachte achter deze strenge regels, is dat men wil voorkomen dat geblesseerde of zieke paarden aan de start verschijnen. Daarnaast wordt overbelasting bij toppaarden als aanmerkelijk risico gezien. Omdat dieren nu eenmaal niet kunnen praten om zelf hun (pijn)grenzen aan te geven, heeft men ervoor gekozen om de paarden in bescherming te nemen.
Binnen een jaar tijd is een aantal namen in de ruitersport in opspraak geraakt vanwege doping. In 2003 was het de Duitse dressuurspecialiste Ulla Salzgeber, omdat haar paard Rusty positief testte op testosteron (een anabool steroïd). Salzgeber kreeg twee maanden schorsing.
Begin 2004 was springruiter Meredith Michaels-Beerbaum betrokken bij een dopingzaak. In de urine van haar springpaard werden sporen gevonden van hydroxy-promazine. De amazone beweerde haar paard nooit dit kalmeringsmiddel te hebben toegediend.
Nu is het de zwager van Michaels-Beerbaum, die zich met nog drie andere ruiters ‘positief’ onderscheiden blijkt te hebben in Athene. Ludger Beerbaum kwam met zijn paard Goldfever niet door de dopingcontrole. Het paard van de gouden medaillewinnaar van de Spelen in 2004 bleek behandeld te zijn met Betamethason bevattende zalf. Betamethason is een corticosteroïd, oftewel ontstekingsremmer.
Behalve Beerbaum testten ook de paarden van de Duitse Bettina Hoy (Benadryl lotion), de Ier O’Connor en de Oostenrijker Riedl (ontstekingsremmende Flunixin spray) positief in Athene.
Eigen deelname
Zelf beoefen ik deze tak van sport nu acht jaar. In de Hoeksche Waard zijn er veel mogelijkheden om met paardrijden in aanraking te komen. In Oud-Beijerland, Strijen, Westmaas, Zuid-Beijerland en natuurlijk in Rotterdam zijn er maneges.
Zelf ben ik begonnen in Zuid-Beijerland. Ik heb eerst drie jaar manegeponys gereden. Dit was vooral op recreatieve basis en georganiseerd. De lessen bestonden uit de basis van het leren paardrijden, balans krijgen en sturen. Daarnaast kregen we ook de beginselen van het springen mee.
Na deze drie jaar ben ik een jaartje gestopt omdat mijn interesses ergens anders kwamen te liggen.
Toch ben ik weer gaan rijden op dezelfde manege en toen ik daar ook een baantje kreeg, kreeg ik gelijk ook meer vrijheid met de dieren. Ik begon met het bijrijden van ponys van pensionklanten en stopte met manegelessen.
Drie jaar geleden ben ik overgestapt naar de paarden. Zelf heb ik nooit in wedstrijdverband gereden, maar ik heb wel paarden naar verschillende wedstrijdniveaus toe gereden, tot en met het M2.
Mijn interesse heeft altijd bij dressuur gelegen, hoewel ik ook regelmatig gesprongen heb. Ik vind het heel fascinerend hoe je als mens een dier dat acht keer zo zwaar en sterk is onder controle kan krijgen en precies kan laten doen wat jij wilt.
Zelf heb ik nooit een eigen paard gehad, omdat er simpel weg geen geld voor was. Natuurlijk zitten er wel nadelen aan in je rijontwikkeling omdat je niet altijd een paard tot je beschikking hebt om dingen van te leren. Aan de andere kant is het ook goed om veel diversiteit te hebben zodat je van veel verschillende dieren iets leert.
Let op
De verslagen op Scholieren.com zijn gemaakt door middelbare scholieren en bedoeld als naslagwerk. Gebruik je hoofd en plagieer niet: je leraar weet ook dat Scholieren.com bestaat.
Heb je een aanvulling op dit verslag? Laat hem hier achter.