Gelukkig, hij is weer veilig aangekomen. Compleet met pakjes, pieten en paard. En over wie kan ik het dan anders hebben dan Sinterklaas?! De man heeft zijn tabberd aan, zoals hem al in  een liedje wordt toegezongen.

En terwijl de pakjesboot vrolijk drijft in het Hollandse water, klimt de sint z’n paard op om heel Nederland te gaan verblijden. Prachtig, maar ik vrees de gedichten..

Eind november, 1996. Een 5-jarige Lily staat met haar zusje vol hoop te zingen bij haar schoen. Eens per week mogen we onze schoen zetten, wat zullen we dit jaar krijgen? Twee kaatsenballen in een net of een letter van banket? We zingen veel liedjes en extra hard. Zwarte piet ziet namelijk alles en schrijf het op in het grote rode boek van Sinterklaas. In dat boek bewaart Sinterklaas de namen van alle kinderen, hun verlanglijstjes en wat ze allemaal goed of fout gedaan hebben.

Voor het slapen gaan zetten mijn zusje en ik onze schoen, met daarin een wortel voor het paard Amerigo. Soms mogen we nog even kijken naar Bart Peeters, die elke dag op bezoek gaat bij Sinterklaas in zijn kasteel in België.

Het is weer pepernotentijd, overal waar je kijkt zie je ze. Als je de supermarkt inloopt struikel je nog net niet over de speciale schappen die uitpuilen met de pepernoten in verschillende soorten en smaken.

Voor mij kan het allemaal maar niet vroeg genoeg beginnen, ik vind het heerlijk al dat taaitaai en pepernoten maar helaas is niet iedereen het daar met mij over eens.

De wereld digitaliseert! Zelfs lootjes trekken kun je nu online doen. Met kerst of Sinterklaas, hartstikke handig, vooral met een grote groep die je nog niet zo snel bij elkaar krijgt. En nooit meer dat 'ik heb mezelf getrokken' gezeur. Het is heel simpel:

Al in september lagen ze weer in de winkels: pepernoten. Een paar weken later kwam ook de kerstman erbij. Waarom begint alles toch elk jaar eerder? Straks eet ik al pepernoten als ik de paaseitjes net achter mijn kiezen heb!

De staf en mijter zijn weer in de berging gelegd en van de plank daarnaast is meteen de kerstboom gepakt. Het probleem met het einde van het Sinterklaasfestijn is dat er altijd zoveel eten overblijft. Terwijl ik de kunstvezelboom volhang met kerstkransjes, ligt er mijn kast nog een aantal kilo aan Goedheiligsnoepgoed.

Sinterklaas is echt mijn favoriete feestdag. Ook al neemt het aantal cadeaus iets af nu ik ouder word, het blijft geweldig om je nichtje in de zeik te nemen met een gedicht, je broertje de meest gore surprise ooit te geven en te luisteren naar de oude sint-nummers. Daarom voor iedereen die nog niet zijn kerstboom heeft opgetuigd of de lelijke, lichtgevende rendieren alweer op het dak heeft gezet, nog even wat Sint-muziek uit de oude doos...