'Never judge a book by it's cover', luidt een oud-Hollandsch gezegde. Kijk eens naar Susan Boyle, die zingt als een nachtegaal. En dat verwacht je niet.

Maar soms blijken vooroordelen wel te kloppen. Daarom deze 'Typische docenten'-quiz: omdat Wiskundeleraren nou eenmaal vaak op Einstein lijken en Franse docenten altijd baguettes eten in de pauze. Doe de quiz!

Romy won met haar probleem de prijsvraag van vorige week en dus krijgt ze het stripboek van Rob thuisgestuurd én natuurlijk verhelderend en op maat gemaakt advies. Meer stripjes? Meer Rob?

'Eh, dat meisje met dat bruine haar. Daar achterin de klas. Wil jij even voorlezen?'
'Ik ben Charlot meneer.'
'Ja, ga jij nu even lezen?''Meneer, ik zit al drie maanden bij u in de klas, weet u nu nog niet mijn naam?'
'Ga nu maar lezen.'

Alweer een jaar geleden werd Kees Boogaard, leraar Duits op de Heemsgaard CSG te Apeldoorn, tot beste docent van het jaar werd benoemd. Toch verschijnt er nog altijd een grote grijns op zijn gezicht als je hem ernaar vraagt.

Als docent van het jaar 2008 mocht hij met het campagneteam op vakantie, een concert in Tovoli bijwonen, een gastrol spelen bij SpangaS en lunchen op paleis Noordeind met Willem-Alexander, Maxima en een aantal andere bekende Nederlanders.

"Ik had ‘t voor geen goud willen missen. Deze titel winnen is ‘t hoogtepunt in mijn bestaan."

Ook ik doe het wel eens: kopiëren, plakken en klaar. Inleveren en hopen dat ik niet gepakt wordt. Maar voor mijn favoriete docent Duits is dat nog best een hoop gedoe, want ik ben bepaald niet de enige: “Ik heb zelfs wel eens de hele klas een 1 gegeven, omdat iedereen het van het internet had gekopieerd.”

Het lijkt een beetje een kat-en-muis-spel. Mevrouw ‘W’: “Ik wil leerlingen dwingen te lezen. Ik geef graag goede cijfers, maar hij of zij moet het wel verdiend hebben.”

Hoe kijk ik op mijn middelbare school terug? Ben ik blij dat ik uit die hel verlost ben of was het eigenlijk best leuk? In een brief aan school stort ik mijn hart uit.

Amsterdam, 7 april 2009

Beste oude school,  

Waar moet ik beginnen? Moet ik al in de eerste regels in clichés vervallen dat ik eigenlijk tóch wel iets had aan die moleculeformules en berekeningen rond de brekingsindex, en moet ik meteen excuses maken voor de keren dat mijn mond open bleef hangen tijdens het gapen omdat ik in slaap was gevallen omdat de stof net niet helemaal aansloot op mijn interesses, en moet ik met veel slingers verhalen dat ik het zonder jou, die prachtige, stabiele en leerzame dorpse school nooit had gered op de universiteit?

Op onze vorige log, kregen we als reactie een tip: het boek 'Hoe de Duitsers dapper standhielden in Vietnam', een verzameling onzinantwoorden van geschiedenisdocent Oscar Westers op repetitievragen die blijkbaar iets te moeilijk waren. Wat te doen als je het echt niet weet? De docent vermaken met een geinig antwoord.

de Volkskrant heeft er een grappig quizje over.

In het begin van het schooljaar kreeg ik te horen dat ik zes voorstellingen moet gaan bijwonen. Cabaret, concert, musical of gewoonweg een film. De eerste gedachte die in mij opkomt is: waar haal ik het geld vandaan? Daarna komen paniekaanvallen opzetten als: naar welke voorstelling moet ik? Wat nou als ik het geld niet heb? Haal ik dan een onvoldoende? Hoe ga ik dat allemaal doen?