De jeugd van tegenwoordig heeft het makkelijk. En dan heb ik het niet over de band De jeugd van tegenwoordig die met ‘Watskeburt’ alle hitlijsten bestormde. Nee, ik heb het over onze jeugd van tegenwoordig. De generatie opstandige tieners/pubers van tegenwoordig.

Over het soort kinderen dat opgevoed wordt door de televisie. De kinderen die politie als ‘vervelende graftakken’ beschouwen: ze moeten maar eens boeven vangen in plaats van arme pubers geld aftroggelen omdat ze milieubesparend bezig zijn (lees: ze fietsen zonder licht). Over dat soort jeugd heb ik het.

Je komt te laat op de introductiedag en terwijl iedereen al met elkaar staat kennis te maken word jij voor jouw gevoel toch net iets te streng toegesproken door je mentor. Je nieuwe Kipling tas blijkt te klein te zijn voor jouw VWO+ boekenpakket en in veel te dunne tasjes van de groenteboer die er voor je beschikbaar zijn prikken de eerste boeken al door het plastic als je naar je fiets loopt.

Vorig jaar, toen onze schoolkrant nog leefde ben ik ook mee geweest naar de schoolkrantdag. Goed excuus voor een dagje Amsterdam of echt leuk?

Als ik me goed herinner was ik bij 2 workshops ingedeeld: column schrijven en cartoon tekenen. Als je echt actief betrokken bent bij het maken en uitbrengen van je schoolkrant en hij niet op de aulavloer beland onder geplette koekjes, wat bij ons jammer genoeg het geval was, is het wel een echte aanrader.

Dus voor iedereen die houdt van schrijven, knippen, plakken en tekenen is aanstaande zaterdag op 4 april '09 de Nationale Schoolkrantdag een must-do. Je krijgt les van docenten en prof's op het gebied van media dingetjes. En natuurlijk zijn er de awards voor de beste schoolkrant. En ook al ben je alleen degene die de inhoudsopgave van jullie krantje typt, een dagje Amsterdam is altijd leuk.

Meer info en inschrijven kan hier.

Met een plattegrondje en een hoofd waar het ongeloof vanaf druipt, lopen ze door de school, hun lichaampje helemaal verborgen achter een grote Kiplingtas propvol met agenda’s, overlevingspakketten en etuis die barsten van de stevige pennen en bicmarkers. Hysterisch staan ze te drommen bij de ingang, hopend dat ze nog op tijd zijn bij hun eerste lesdag op de grote school. Brugklassers, een plaag waar vrijwel iedere middelbare school aan het begin van het jaar last van heeft.

Iedereen kent het beeld van Donald Duck wel, die nooit genoeg geld bij zich heeft en zijn luxe dineetje moet afbetalen met een enorme afwas. Waar hij op een keukentrapje staat omdat hij niet bij het puntje van de berg vol met servies, bestek en glazen komt. En ja, dat beeld ken ik dus ook. Toen ik werd aangenomen als afwasser was dit ook het eerste dat in mij opkwam. Het enige wat ik kon denken was: 'Weten ze wel wie ik ben?'