Als ik de trein uitstap hoop ik dat ze dit keer niets met mijn fiets hebben gedaan. De dag ervoor kwam ik al te laat op school doordat een paar verveelde jongeren het ventiel uit mijn fietsband hadden gehaald. Vorige week hadden ze mijn band lek gestoken en mijn zadel heb ik ook al een keer moeten missen...

En ja hoor. Ook vandaag is het wéér raak! Ik begin te vloeken en te tieren als ik bij mijn fiets aankom. Er zit een slot om mijn wiel. Origineel bedacht, maar ik kan mijn fiets nu niet meenemen.

Strontchagerijnig begin ik naar school te lopen en sms ik een vriendin dat ik te laat zal zijn in de les, of ze de leraar zou willen inlichten.

Waarom nou steeds mijn fiets? Vervelen mensen zich echt zo erg dat ze dit soort stommiteiten uithalen met fietsen op een treinstation? Oké, ik weet zelf ook wel dat dit niet de meest veiligste plek is om mijn fiets een nacht te laten doorbrengen, maar ik kan niet anders.

Die middag was ik op internet aan het zoeken naar informatie over een slot om een fietsband. Dit kon niet zomaar een flauwe grap zijn of een ongelukje. Er moest iets achter zitten. En ik had gelijk! Ik vond dit artikel.

Maar, alles komt altijd goed. Mijn vader en ik zijn die dag nog het slot open gaan knippen en ik kan weer vrolijk rondfietsen. En ik zal blijven hopen dat ze niet weer iets stoms hebben gedaan met mijn fiets.