De jeugd van tegenwoordig heeft het makkelijk. En dan heb ik het niet over de band De jeugd van tegenwoordig die met ‘Watskeburt’ alle hitlijsten bestormde. Nee, ik heb het over onze jeugd van tegenwoordig. De generatie opstandige tieners/pubers van tegenwoordig.

Over het soort kinderen dat opgevoed wordt door de televisie. De kinderen die politie als ‘vervelende graftakken’ beschouwen: ze moeten maar eens boeven vangen in plaats van arme pubers geld aftroggelen omdat ze milieubesparend bezig zijn (lees: ze fietsen zonder licht). Over dat soort jeugd heb ik het.

We mogen alles

We mogen alles. We mogen een grote mond geven, dat hoort bij onze puberteit. We mogen slechte cijfers halen, want de leraren geven niet goed les of maken te moeilijke proefwerken. We mogen verkeerde vrienden hebben, zolang we dat maar voor onze ouders verborgen houden. En zelfs als ze erachter komen, mogen we altijd nog van huis weglopen. Of nouja, mogen… Wij vinden dat we dat mogen. Want we leven in een vrij land: we mogen onze mening uiten, en doen en laten wat we willen.

Dat is het belangrijkste wat we in ons leven geleerd hebben. Maar dat komt misschien ook wel, omdat we na die tekst al zo vermoeid waren, dat we niet meer het fatsoen hadden om op te letten.
Goed, dit is misschien lichtelijk overdreven, maar overdrijven mag. Daar ben je puber voor. En ouders moeten dat maar tolereren. Juist: daar zit het verschil, wij mogen: ouders moeten.

Ouders moeten

Ouders moeten rekeningen betalen, anders worden ze het huis uitgeschopt. En dan moet je weer zorgen voor een nieuw onderkomen. Ouders moeten werken: er moet brood op de plank komen, je moet immers blijven leven. Ouders moeten zich ook netjes gedragen: zij moeten namelijk het goede voorbeeld geven voor de jeugd van tegenwoordig. Tegen de jeugd van tegenwoordig die zich daar niks van aan hoeft te trekken.

Later, als de jeugd van tegenwoordig zich bezig houdt met antirimpelcrèmes, kinderen van school halen, werken en koken. Dan zullen wij nog wel eens terugdenken aan die goede ouwe pubertijd.
Dan pas zullen we begrijpen hoe zwaar ouders het hebben. Hoe hard zij werken, zodat pubers “puber” kunnen zijn. Terwijl ouders geld verdienen om ons eten te geven, geven wij een grote mond aan onze ouders.

Sorry

Daarom namens heel puberend Nederland: sorry ouders, maar wij mogen puberen. Daarom hebben jullie (lees: de volwassen deskundigen) ooit de titel puber in het leven geroepen. Puber zijn is gewoon een excuus om je zo beroerd mogelijk te gedragen tegenover alle niet-pubers. Dus eigenlijk hebben jullie ons gedrag in de hand: Jullie hebben bepaald dat puberen een verschijnsel van jongeren is. En de enige voorwaarde waar wij ons in het leven aan moeten houden is: we moeten jullie laten zien dat jullie niet voor niks de term pubers uitgevonden hebben: Wij moeten jullie vertrouwen geven in de definitie puberen. Zodat jullie het gevoel hebben dat het niet voor niks is bedacht: Dat het geen zinloos werk geweest is.

Juist. De enige voorwaarde waar wij ons aan te houden hebben is: wij moeten puberen!