Juist ik. Juist ik mocht dit uit gaan proberen, zeven dagen zonder internet en telefoon. Ik word al gek als mijn internet niet aan wil sluiten met de server en als de batterij van mijn telefoon leeg is.

Dat werd een topweek...

Snel iedereen sms-en

Vandaag, zaterdag, begon de helweek. Om twaalf uur zou ik mijn telefoon in moeten leveren, dus tot dat moment kon ik nog snel doorsms-en dat ik een week van de aardbodem verdwenen zou zijn.
's Avonds wilde ik uitgaan, iets leuks doen! Maar ik mocht niet bellen en niet online komen op MSN. En om nou opeens voor de deur te staan bij mijn vriendinnen die mij niet verwachten, dat klonk ook een beetje gek. Toch? Ik ben op de bank geëindigd. En heel vroeg mijn bedje ingekropen.

Voorbij kruipen

Op zondag zou ik gaan sporten met een vriendin. Gelukkig hadden we dat al eerder afgesproken en had ik mijn telefoon deze keer niet nodig! Gelukkig had ik vandaag mijn telefoon of internet niet heel hard nodig. Maar toch kroop deze dag voorbij, te veel momenten van verveling. 

Zondigen

Dinsdag was werkdag. Op het kantoor van mijn vader. En als je aan kantoor denkt, denk je aan computers. Juist. Zes computers met internet! Ik moet eerlijk zijn, ik heb vandaag gezondigd. Ik moest eventjes snel mijn mail, Hyves en Twitter checken!

Crash

Mijn broer schreeuwde donderdag heel hard en zwaar gepikeerd naar beneden dat de computer gecrasht was. Gelukkig voor mij, ik had nu ook geen verleiding meer!

Eindelijk

Ik kreeg deze zaterdag mijn mobieltje weer terug van mijn moeder, die hem de hele week had opgeborgen. En ik kon mijn mail weer checken! Eindelijk. Toen ik mijn telefoon aanzette kreeg ik 16 sms-jes binnen. Met vijf keer de vraag waarom ik maar niks terugschreef. Ik sms snel terug over mijn telefoonloze week. 

Bevrijding

De eerste dagen kropen voorbij. Maar hoe langer de week duurde, hoe rustiger ik werd. Het was eigenlijk een soort van bevrijding niet elk kwartier op je telefoon te kijken of je een smsje gekregen hebt. En, ik had enorm veel tijd voor andere dingen. Bijvoorbeeld mijn kamer opruimen. Of echte gesprekken met mijn vriendinnen, in plaats van urenlange msn-sessies. Ja, het was eigenlijk een openbaring, een leven zonder communicatiemiddelen!