High School Musical 3 is… Amerikaans. Héél Amerikaans. De bitch, het knappe meisje dat verkering heeft met de knappe jongen, de nerd… alle ingrediënten voor een Amerikaanse blockbuster zitten in deze film.

De film gaat over het senior year van een highschool. De diploma-uitreiking nadert en de scholieren beginnen na te denken over hun studiekeuze. Studeren bij je vriendje in de buurt, kan dat? Moet je daar je studiekeuze wel op afstemmen?

De titel van de film zegt het al: de film bevat veel musicalliedjes. Ze klinken leuk en nodigen uit mee te zingen.

Als je midden in een tijd zit waarin je afscheid neemt van je middelbare school en een grote stap gaat nemen zijn de moeilijkheden waar deze knappe jongeren mee kampen heel herkenbaar.

Je komt te laat op de introductiedag en terwijl iedereen al met elkaar staat kennis te maken word jij voor jouw gevoel toch net iets te streng toegesproken door je mentor. Je nieuwe Kipling tas blijkt te klein te zijn voor jouw VWO+ boekenpakket en in veel te dunne tasjes van de groenteboer die er voor je beschikbaar zijn prikken de eerste boeken al door het plastic als je naar je fiets loopt.

Karina doet vwo eindexamen op het Luzac College in Enschede. Het is alweer de derde keer dat ze examen doet. “Ik heb het nu zo vaak gedaan, voor mij voelt het als een gewone toets.”

Ze kwam op haar 15e uit Rusland naar Nederland, stroomde na een taalcursus van een half jaar in op 4VWO, maar dat ging niet helemaal zoals gepland. “Ik bleef zitten, toen bleef ik nog eens zitten en dat betekent dat je van school af moet. Ik ben naar het Luzac College gegaan, haalde daar in één jaar mijn HAVO-diploma en stapte toen over naar het VWO.” Maar ook dat ging niet probleemloos.. 

Uitgaan, kleding, mobieltjes: het kost allemaal geld. En als mams en paps na een tijdje de portemonnee niet meer trekken dan kun je er bijna niet omheen: je moet een baantje zoeken. Maar wat voor een?

Nikki is 18 en combineert drie verschillende bijbaantjes. Ruben (15) werkt bij de Jumbo en Tim is 16 en werkt als theatertechnicus. ‘Het is altijd gezellig na een voorstelling.’

Faalangst: het woord op zich schrikt al af.
Iedereen kent wel een beetje examenvrees, maar soms slaat het negatieve denken door.
‘Wat gebeurt er als jij zakt en je klasgenoten niet?’
‘Hoe faalangstig word ik straks als ik een herkansing moet maken?’
‘Stort mijn wereld ineen als ik definitief zak en alle anderen gaan studeren of reizen?’

Niet te veel aandacht aan besteden! Er is genoeg aan te doen. Ik ben op zoek gegaan naar oplossingen. Maar voordat je al je spaargeld uitgeeft aan anti-faalangstmiddelen: doe eens deze faalangsttest. Komt eruit dat je faalangst hebt? Lees dan vooral verder.

Hoe kijk ik op mijn middelbare school terug? Ben ik blij dat ik uit die hel verlost ben of was het eigenlijk best leuk? In een brief aan school stort ik mijn hart uit.

Amsterdam, 7 april 2009

Beste oude school,  

Waar moet ik beginnen? Moet ik al in de eerste regels in clichés vervallen dat ik eigenlijk tóch wel iets had aan die moleculeformules en berekeningen rond de brekingsindex, en moet ik meteen excuses maken voor de keren dat mijn mond open bleef hangen tijdens het gapen omdat ik in slaap was gevallen omdat de stof net niet helemaal aansloot op mijn interesses, en moet ik met veel slingers verhalen dat ik het zonder jou, die prachtige, stabiele en leerzame dorpse school nooit had gered op de universiteit?

Ik zou in navolging van de 15-jarige Californische anti-scheldheld Mckay Hatch een week niet vloeken en schelden. Maandag leek het goed te gaan, tot ik ’s avonds naar de serie ‘Verborgen gebroken’ keek.
Op het eind zei iemand ‘kut’. Ik lag wat suf op de bank en zei gedachteloos het personage na: ‘Kut’.
Direct schoot het me te binnen en riep: ‘Shit… o, fuck!’ De teller stond al op drie.

Als biggetjes van de boerderij rennen en juichen ze door de entreehal van X Factor: de fans van K.L.E.M.. Ze dragen lichtroze T-shirts met daarop een foto van hun idolen en zwaaien professioneel gedrukte spandoeken door de lucht. Het is voor mij wel duidelijk: die meiden waar ik zelf niet zo kapot van ben zullen de eerste liveshow wel overleven.
Verderop staan gillende fans te zwaaien met vliegtuigen op stokjes.
‘Voor wie zouden die zijn? Er is toch geen bandnaam met een vliegtuig erin?’, vraag ik T. Hij weet het ook niet; we hebben X Factor allebei gevolgd, maar vliegtuigen konden we niet plaatsen. Dichterbij gekomen zien we het: het blijken blauwwitte vliegtuigen met daarop K.L.E.M., naar de welbekende vliegmaatschappij. Waar waren de fans van de overige elf acts?!

Ik was vorige week met perskaart en al bij de eerste liveshow van de X-Factor, en zag hoe de grootste studio eruit zag vóór de camera’s aan gaan en maakte van dichtbij een ruzie tussen Gordon en Eric mee.