Scholieren.com maakt gebruik van cookies

Scholieren.com gebruikt cookies onder andere om de website te analyseren en te verbeteren, voor social media en om er voor te zorgen dat je voor jou relevante advertenties te zien krijgt. Je geeft, door gebruik te blijven maken van deze website of door op 'cookies zijn ok!' te drukken, aan akkoord te zijn met het gebruik van cookies op Scholieren.com. Meer weten over deze cookies, klik dan hier.

Cookie-instellingen wijzigen

Functioneel Noodzakelijk voor het functioneren van de website (vereist)
Statistieken Voor analyse doeleinden om de website te verbeteren (vereist)
Social media Voor het laten functioneren van like buttons
Advertenties Om bij te houden welke advertenties je al hebt gezien en hoe vaak

Rode rozen en tortilla's door Laura Esquivel

Nederlands

Recensie

 
  • anoniem
  • NL
  • 624 woorden
  • 14066 keer
    103 deze maand
  • 22 januari 2004

Log in op Scholieren.com

Maak een profiel aan of log in om te stemmen.

Geef dit een cijfer

Omdat je geen profiel hebt kan je stem niet aangepast worden.
Maak hier een profiel aan.

De liefde van de man gaat door de maag:
Kookboeken worden meestal niet als ontspannende lectuur beschouwd. In een donker hoekje liggen ze bedolven onder het stof en ze komen alleen even uit de kast om eens een nieuw gerecht op tafel te toveren of om de bereiding van een oud, traditioneel gerecht te checken. Velen beschouwen het koken zelf dan ook als een dagelijkse taak die alleen dient om de mens van voedingsstoffen te voorzien.

Maar Laura Esquivel heeft een andere visie op koken. In het boek ‘Rode rozen en tortilla’s’ legt ze het verband tussen het eten, de bereidingswijzen, het innerlijk van de mens en de liefde. Ze durft het aan om kookboek en liefdesroman in één pan te braden en mits toevoeging van enkele magische kruiden kan ze ons dit prachtige boek voorschotelen. Met haar overheerlijke bereiding sleurt ze je mee in passionele maar verboden relaties. Ze laat je het hele boek door huilen. De ene keer komen de tranen van verdriet en ontroering naar boven, de andere keer zijn het tranen van geluk en van het lachen die over je wangen rollen. Zo voel je de hele tijd mee met Tita, het hoofdpersonage van het boek. Al vóór haar geboorte had zij een voorkeur voor huilen. Ze werd grootgebracht in de keuken van de Haciënda en de geur van uien die daar hing, deed haar nog meer tranen produceren. Het lot dat haar te wachten staat, is al die tranen wel waard. Tita is namelijk de jongste dochter van Mama Elena en de traditie verplicht haar tot de dood voor haar moeder te zorgen. Daardoor verbiedt Mama Elena haar de liefde te leren kennen en ‘trouwen’ is en woord dat alleen in Tita’s fantasiewoordenboek tevoorschijn komt. Ook wanneer ze smoorverliefd wordt op Pedro en deze haar hand komt vragen, denkt Mama Elena er geen seconde over om de traditie te doorbreken. Pedro trouwt tenslotte met Rosaura, Tita’s zus. Dit is zijn enige kans om dicht bij Tita te kunnen zijn. Mama Elena maakt het hen niet gemakkelijk. Ze observeert Tita en Pedro voortdurend en telkens wanneer ze te dicht bij elkaar komen, verbreekt ze hun kort moment van geluk.
Mama Elena vertolkt dus de koelbloedige, strikte en harteloze vrouw. Alles moet volgens de wetten van de traditie en de gedragsregels gebeuren en wie haar tegenspreekt wordt genadeloos gestraft.
Naast Tita’s zussen, Rosaura, die met Pedro getrouwd is, en Gertrudis, die er met een revolutionair vandoor gaat, verschijnt ook dokter Brown op het toneel. Ook deze wordt verliefd op Tita en probeert haar ten huwelijk te vragen. Hoewel Mama Elena deze keer niet de storende factor is, gaat ook dit huwelijk niet door, want zoals het spreekwoord ‘men keert altijd terug naar zijn eerste liefde’ zegt, beseft Tita dat Pedro haar enige grote liefde is.
Laura Esquivel maakt ook gebruik van een ander spreekwoord, namelijk ‘De liefde van de man gaat door de maag’. Tita probeert zo via haar verrukkelijke recepten haar liefde voor Pedro duidelijk te maken. Haar emoties zijn als het ware aanwezig in de smaak van het eten.
Dat eten brengt bij de magie, waarmee het hele boek besprenkeld is. Op de Haciënda gebeuren verschillende onverklaarbare dingen. Deze zijn soms nogal overdreven, maar niet ergerlijk voor de lezer. Ze toveren in de meeste gevallen zelfs een glimlach op je gezicht.

Een ander belangrijker thema is de liefde. Elk personage wordt op de één of andere manier geconfronteerd met de soms onmogelijke liefde en het leed dat daarmee gepaard gaat. De liefde is ook merkbaar in het eten en de bereiding ervan en het thema komt ook naar voor in het gebrek aan liefde van Mama Elena voor haar dochters.
Laura Esquivel heeft haar schrijfstijl goed aangepast aan het verhaal. Het aardse leven de menselijke gevoelens reduceert ze tot op keukenniveau. Eenzaamheid bijvoorbeeld wordt vergeleken met een overgelaten paprika op een grote schaal en overal heeft ze een snuifje culinaire woordenschat aan het verhaal toegevoegd.
Een culinair hoogstandje!

 

Let op

De verslagen op Scholieren.com zijn gemaakt door middelbare scholieren en bedoeld als naslagwerk. Gebruik je hoofd en plagieer niet: je leraar weet ook dat Scholieren.com bestaat.

Heb je een aanvulling op dit verslag? Laat hem hier achter.

 

voeg reactie toe

Sneller en makkelijker reageren?
Login of maak een profiel aan

Reactie (quote)
Jouw naam*
E-mail (niet publiek)*
Geheime code*
6094
 

reacties

 
 
nice
door ernst.m (reageren) op 16 mei 2012 om 10:54

Bekijk nu onze
Zeker Weten Goed
pagina

Al onze beste boekverslagen op een rijtje

Naar de pagina