Boekverslag Anne Provoost

Geschreven door:	anoniem (5 vwo)
Datum ingestuurd:	27 juni 2002
Taal:
Woorden:	2.250
Bekeken:	15709 keer (4 deze maand)
Waardering:	Currently 3.40/5 1 2 3 4 5 3.4/5 (175 stemmen)
Deel op:

Titel:	De roos en het zwijn
Auteur:	Anne Provoost
Jaar van uitgave:	1997
Aantal pagina's:	111
Prijs:	Winnaar Gouden Zoen 1998

Auteur:	Anne Provoost
Geslacht:	vrouw
Nationaliteit:	Nederlands
Geboren:	26 juli 1964
Informatie:	http://www.anneprovoost.com/ http://nl.wikipedia.org/wiki/Anne_Provoost
Populaire titels:	1994Vallen (29) 1997De roos en het zwijn (17) 1990Mijn tante is een grindewal (11) 2001De arkvaarders (4) 2007In de zon kijken (1)

1. De roos en het zwijn
2. De roos en het zwijn
3. De roos en het zwijn
4. De roos en het zwijn
5. De roos en het zwijn
6. De roos en het zwijn
7. De roos en het zwijn
8. De roos en het zwijn
9. De roos en het zwijn
... meer

• 
  Door karin op 22-11-2004
  Hey Meis! Relaxt Samenvatting liefs
• 
  Door cd op 15-04-2004
  PRACHTIG
• 
  Door stefan op 12-04-2004
  goed geschreven hoor (De Roos en het Zwijn). er stond veel ion wat ik kon tapen.

Naam:
Klas/niveau:
E-mail:
Bericht:
Bestemd voor	Iedereen Scholieren.com redactie
Geheime code:

A. Samenvatting
1. Roselena wordt geboren, gaat bijna dood maar wordt opgevangen door elfen. Ze krijgt een spiegel van haar vader waarin ze hem later altijd kan volgen. Haar moeder overlijdt later wel.
2. Haar vader neemt een knobbelzwijn voor haar mee. Hij overleeft net. Ze noemt hem Zoran en hij wordt Rosalena’s beste en enige vriend. Ze wordt zelf mooi en betoverd alle voorbijgangers. Haar zussen, Richenel en Idelies, worden alleen maar jaloerser.
3. Alle mannen die langskomen zijn op slag verliefd op Rosalena. Orlinde blijkt een heks te zijn die in een kat kan veranderen. Ze krijgt van haar vader mooiere cadeaus dan haar zussen.
4. Idelies trouwt met Tiras en Richenel met Ottokar. De mannen doen dit eigenlijk alleen om dichter bij Rosalena te zijn. Iedereen krijgt de pokken behalve Rosalena. Iedereen denkt nu dat ze behekst is. Rosalena wordt verkracht in het bos. Rosalena gaat vaak naar de stad en wil ook besmet worden.
5. Antwerpen herstelt zich. Zoran gaat dood en Rosalena wordt in bed getroost door een minnaar waarvan ze denkt dat dit een bosgeest is. In werkelijkheid zijn dit Tiras en Ottokar.
6. Haar vader gaat op reis en Rosalena vraagt hem een roos mee te nemen om Lucretia’s blindheid te genezen. Hij plukt de roos uit een tuin bij Thybeert en doet een belofte die hij niet kan waarmaken. De stedelingen steken hun huizen in de brand. Rosalena moet gestraft worden vinden de engelen, haar zussen en de stedelingen.
7. Rosalena gaat naar Thybeert om te boeten voor alles. Ze komt steeds meer in contact met hem en heeft door dat hij met zijn overleden familieleden praat. Ze vindt de enige spiegel in het huis die nog heel is en ziet hierin haar vader. Ze gaat weer terug naar haar vader.
8. Rosalena is zwanger van Tiras of Ottokar. Ze krijgt een Siamese tweeling die ze aan haar zussen afstaat. Toch mist ze Thybeert. Ze kijkt in de spiegel en ziet hem daarin. Ze gaat terug naar Thybeert maar daar is de spiegel waarin ze haar vader ziet. Rosalena zal altijd heen en weer blijven dwalen…..

B. Indruk van het boek aan de hand van 7 citaten
1. “Ik kende weinig vrees; als kind al liep ik zorgeloos achter nachtelijke schaduwen en dwaallichten aan. Ik was opgegroeid in de overtuiging dat ik gauw dood zou gaan, en dat mijn jong, overbodige leven een vergissing van de natuur was.”
Als Rosalena geboren wordt gaat iedereen ervan uit dat ze zal sterven. Haar moeder sterft bij de geboorte en Rosalena zelf ziet er zwak uit. Met behulp van elfen en engelen overleeft ze toch en beseft dat het leven slechts tijdelijk is en het niet erg is om dood te gaan. Hierdoor kent ze geen angst en lijkt het zelfs alsof het leven haar weinig interesseert. Ze heeft contact met wezens die niet van deze aarde zijn. Ook is Rosalena extreem mooi waardoor ze aandacht krijgt van mannen. Haar zussen zijn ook mooi maar zullen het nooit halen bij Rosalena’s schoonheid. Ze zijn heel erg jaloers. Het enige waar Rosalena soms bang voor is is ze zelf.

2. “Ik stond in de slaapkamer van Thybeert. Het was er kil. Hij schrok minder van mijn aanwezigheid dan ik van de zijne. Hij hief zijn hoofd schuin op van de standaard waarop hij bij zwak kaarslicht zat te schrijven. Zijn gezicht was verminkt. Hij had een bochel. De vingers van zijn rechterhand waren afgehouden zodat de hand op een hoef leek. Ik stond hem minutenlang aan te kijken, me plots haarscherp Zoran, mijn vader en mijn rozenstruik herinnerend. Hij droeg geen hemd maar een zwart, zorgvuldig gevoerde tuniek, zo op zijn huid, die aan zijn polsen met een rij knopen sloot. De rok was vooraan open, en toen hij opstond werd zijn rechterbeen met de wollen kous eronder zichtbaar. Mijn verbijstering moet me mooi gemaakt hebben. Hij vroeg me die avond met hem te dineren. Ik knikte begerig ja. Nooit had ik een lelijker man ontmoet. Mijn boetedoening werd zo compleet dat ik geloofde dat alles snel voorbij zou zijn.”
De roos staat symbool voor Rosalena. Zij is mooi en in bloei. Het zwijn is Thybeert. Hij is lelijk. Rosalena moet boeten voor haar schoonheid door naar Thybeert te gaan. De roos en het zwijn zijn samen.

3. “Mijn hart bevindt zich op twee plaatsen: hier, in dit huis, in de kamer naast mij, bij mijn vader en mijn kind, en daar, over de waters en de bossen, bij de man op de vloer.”
Rosalena is op een bepaalde manier toch van Thybeert gaan houden. Ze is weer thuis maar wil eigenlijk weer terug naar hem. Ze moet nu een keuze maken tussen en meisje zijn, en dus bij haar vader blijven, of een vrouw zijn, en bij Thybeert gaan wonen. Deze keuze is voor haar onmogelijk. Ze blijft heen en weer geslingerd worden een ook aan het eind van het boek is haar keuze niet duidelijk.

4. “Ik weet dat ik altijd maan heen en weer zal blijven gaan, een heel leven lang. Thybeert zegt: ‘ Je moet geloven dat God bestaat; een uitgestoken hand moet je niet weigeren.’ Zijn vinger op mijn arm doet mijn borsten vloeien. We zijn jager en buit. Er zijn parels in onze zakken verstopt om onze eerlijkheid te testen. De spiegel is het probleem: het ene wijst te veel naar het andere. Elke beweging is een hunkering naar het evenbeeld. De havik wordt gedood door de pijl die gemaakt is van veren. Wie zal mij doden, verlossen uit deze eeuwige beweging? Wie zal ik kussen om de dingen te keren?
Dit is het einde van het boek. Dit is een belangrijk stuk omdat hieruit blijkt dat Rosalena’s probleem nooit opgelost zal (kunnen) worden. Alleen haar dood zal de oplossing brengen.

5. “De tranen stroomden over hun wangen, al was misschien de prikkelende rookontwikkeling uit de smeulende zalf de echte oorzaak. Hun echtgenoten zaten met doffe ogen in het knetterende vuur te staren. Naarmate de avond vorderde schoven ze dichter bij elkaar, tot ze schouder aan schouder tegen elkaar aanzaten, met hun ruggen als een muur naar me toe”
De zinnen variëren in lengte. Soms zijn er hele korte zinnen met om de vijf woorden een punt dan weer lange zinnen. Wel maakt de schrijfster veel gebruik van komma’s om de zinnen niet te langdradig te maken waardoor het makkelijker te lezen is. Ook staan er veel bijvoeglijke naamwoorden. In de zin hierboven staat prikkelende rookontwikkeling en smeulende zalf terwijl er ook rookontwikkeling en zalf hadden kunnen staan. Deze woorden maken het boek meer sprookjesachtig en maken het makkelijker je een voorstelling alles wat beschreven wordt te geven. Ook de ruggen die als muur worden voorgesteld zijn een voorbeeld van het taalgebruik. Rosalena ziet veel voorwerpen en mensen als iets anders dan ze werkelijk zijn.

6. “Het hooi van het matras werd langzaam vochtig van het zweet dat uit mijn poriën liep. Ik voelde me eenzamer dan ooit, en voor de zoveelste keer werd ik bang voor mezelf.”
Ik vind dit een interessante passage omdat Rosalena bang wordt voor zichzelf. Ze is beeldschoon en heeft alles wat ze wil hebben of kan dat in ieder geval krijgen. Toch voelt ze altijd de jaloezie van haar zussen en de eenzaamheid die haar schoonheid met zich mee brengt. Hierdoor wordt ze bang voor zichzelf.
7. “Daarboven vermoedde ik dat ik het bestaan van de geesten en aanverwanten, de elfen, de kobolden, de voorspellende dieren, beter kende dan zijzelf, die meestal enkel op de hoogte waren van het bestaan van hun eigen soort en nauwelijks raakvlakken hadden met de sfeer waarin het bestaan van andere verschijningen zich afspeelde.”
Rosalena is gered door elfen en heeft nog steeds contact met allerlei geesten en verschijningen. Voor haar is dit heel normaal en ik denk niet dat ze haar gave kwijt zou willen. Dit contact met niet-aardse wezens maakt het boek nog meer een sprookje en, vind ik, boeiender.

C. Mening
Ik vind ‘de roos en het zwijn’ een heel mooi boek. Ik hou erg van sprookjes. Vroeger las mijn vader me altijd sprookjes voor en ook later heb ik ze zelf allemaal nog een keer gelezen. Ik vind het knap dat Anna Provoost dit sprookje zo heeft veranderd maar de betekenis toch hetzelfde heeft gelaten. De personen zijn duidelijk omschreven en ook van de omgeving kan je je een heel duidelijk beeld vormen.
De tijd waarin het speelt (de Middeleeuwen) komt ook goed naar voren. Iedereen kreeg de pokken en alleen Rosalena wordt niet besmet. Dit komt omdat zij in aanraking is geweest met de koeienpokken. Dit is pas na de middeleeuwen uitgevonden en ik vind het leuk dat de schrijfster dit verwerkt heeft in het boek.
Ook de schrijfstijl vind ik heel boeiend. Niet alleen de zinsbouw maar ook de manier waarop alles weer op elkaar aansluit. Het boek begint met een flashback en de hele ontwikkeling van breekbaar, bijna dood, meisje tot de schoonheid zelf wordt mooi beschreven. Ook de manier waarop Rosalena met die schoonheid omgaat is indrukwekkend. Ze heeft er eerst zelf helemaal geen idee van dat ze zo mooi is en als ze er achter komt dan kan het haar al niet meer zoveel schelen. Ze ondervindt er meer nadeel van dan voordeel er wordt zelfs bang van zichzelf.
Rosalena is (buiten zichzelf) nergens bang voor omdat het al een wonder was dat ze bleef leven. De dood maakt haar niet bang. Uiteindelijk zal de dood zelfs de enige oplossing blijken voor haar grote probleem. Het kiezen tussen haar vader en Thybeert. Deze keuze zal ze echter nooit maken. Ook dit open einde spreek me aan. Je kan zelf fantaseren over hoe het af zou kunnen lopen maar die zekerheid heb je nooit.
Ook de elfen en engelen en andere verschijningen worden mooi beschreven. Hoewel engelen altijd als mooi beschreven worden zijn ze in dit boek een beetje irritant. De elfjes zijn wel mooi en zonder hen zou Rosalena niet hebben overleeft. Het is leuk om door iemand anders mee te worden genomen in deze fantasiewereld waar je je weer je eigen voorstelling bij kan maken.
Ik vond dit een prachtig boek om te lezen en ben zeker van plan nog meer boeken van Anne Provoost te gaan lezen.

D. Verwerkingsopdracht

6. Een brief aan de hoofdpersoon van het boek

Beste Rosalena,

Ik schrijf deze brief aan jou als een vriendin. Je weet dat het niet mijn gewoonte is me met jouw beslissingen te bemoeien maar deze keer denk ik dat het nodig is om je voor een misstap te behoeden. Het gaat om Thybeert.
Twee weken geleden kwam jij terug uit het huis van Thybeert. Hij had jou je vrijheid geschonken en je ‘boetedoening’ waar je over sprak, was voorbij. Je was blij om weer thuis te zijn vertelde je mij. Toen al hoorde ik in jouw stem iets van twijfel.
Een week nadat je thuis was bezocht ik jou weer. Je zag er niet goed uit. Je ogen stonden dof. Ik vroeg jou wat er was maar je antwoordde dat er niets aan de hand was en dat alles goed met je ging. Toch bleef ik me af vragen wat er mis was.
Pas toen we samen op zolder zaten en het over je tijd bij Thybeert hadden werd het me duidelijk. Je ogen kregen hun oude glans weer heel even terug. Je vertelde me over het heerlijke vlees dat je klaarmaakte en waar je zelf van mee mocht eten. En over de boeken die Thybeert je voorlas en die je later zelf ook probeerde te lezen. De manier waarop Thybeert de woorden op het papier uitsprak en de klanken van zijn stem. De woorden die hij tegen jou sprak over zijn liefde voor jou. Zijn liefkozingen. Eerst vond je hem lelijk en mismaakt. Pas toen je zijn binnenste leerde kennen werd de buitenkant volkomen onbelangrijk. Ik geloof zelfs dat jij van deze man bent gaan houden. Het kind wat je hebt gekregen is ook mismaakt. De kans is groot dat het van Thybeert is en hij dus ook de vader is van je kind.
En nu moet je kiezen tussen je vader en deze man. Twee mensen waar je van houdt en het onmogelijk lijkt om tussen te kiezen. Toch denk ik dat je een keus zal moeten maken. Ik raad je aan voor Thybeert te kiezen. Je bent nu een volwassen vrouw en hebt je vader minder hard nodig dan je misschien denkt. Ga naar Thybeert. Zijn huis is groot, er zal genoeg plek zijn voor je vader, Idelies, Richenel, Tiras, Ottokar en de baby. Zo ben je bij je man en heb je toch je familie om je heen. En kan je stoppen met dit dwaze heen en weer reizen. Bij Thybeert zal je de rust vinden waar je al je hele leven naar op zoek bent.
Dit lijkt mij de enige juiste keuze. Begrijp me goed, ik zeg dit niet omdat ik denk dat je niet bekwaam genoeg bent om tot een juist inzicht te komen. Ik zeg dit slechts als een vriendin. Luister goed en neem mijn woorden in overweging. Ik hoop dat je de juiste beslissing zal nemen.

Tot ziens,

(naam)

E. Stel een vraag die je zelf niet kan beantwoorden.
Is Rosalena de enige die in contact staat met de engelen en elfen?