Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	4HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	745
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (13 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (14)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Korte inhoud.
Max en Julia (een getrouwd stel ) willen heel graag kinderen maar dat lukt niet. Dus besluiten ze een kind te adopteren. Bij de organisatie horen ze dat je maximaal veertig jaar mag zijn als je een kind adopteert en Max word over acht maanden veertig dus het moet snel gebeuren. Julia schakelt voor veel geld een tussenpersoon in die voor hen een kind zal zoeken in Peru. Ze reizen naar Peru. Daar blijven ze enkele weken en krijgen de ene na de andere teleurstelling te verwerken: Een kind overlijdt, een verwachte tweeling blijkt geen tweeling te zijn, zodat ze nog steeds met lege handen staan als Max geen verlof meer heeft en naar Nederland terugreist. Julia blijft totdat ze een kind meekrijgt.
Uiteindelijk krijgt ze te horen dat er een kind is. Ze wordt naar een oud huisje gereden, waar ze iemand in een schemerige kamer ziet liggen. De tussenpersoon zegt: ‘Kijk mevrouw uw zoon’. Julia loopt er naar toe en voelt aan het hoofd. Weinig haar, geen tanden maar als ze aan zijn kin voelt merkt ze dat die toch wel erg ruw is. Ze draait het gezicht naar zich toe en ziet dat ze niet een kind heeft gekregen maar een man van een jaar of negentig. Op hetzelfde moment hoort ze de taxi wegrijden en zit ze met de man alleen in het huisje. Als de taxichauffeur terug komt om haar te halen besluit ze het zielige oude mannetje toch maar mee te nemen. Ze noemt hem Pablo. Ze belt Max en vertelt dat hun kind tussen de tachtig en de negentig is. Ze neemt Pablo mee naar Nederland. Max is ontzettend boos als het tot hem doordringt dat Pablo geen negentig dagen, maar negentig jaar is. De omgeving reageert heel verward en niemand komt op ’kraamvisite’. Na drie maanden sterft Pablo. Kort daarop blijkt Julia zwanger te zijn.

Hoofdpersonen.

- Julia
* Vierendertig jaar.
* Getrouwd met Max.
* Lerares klassieke talen.
* Wil zo graag een kind dat ze er helemaal in op gaat en vaak niet meer denkt aan Max en andere mensen.
* Is niet altijd eerlijk tegenover bijvoorbeeld haar man , doet dingen buiten hem om ze had de tussenpersoon ingeschakeld ook al wou Max het niet.
* Is erg zorgzaam als het er op aan komt (ze nam Pablo toch maar mee)
* Als ze terug denkt aan vroeger hoort daar een geur bij, dus als ze die weer ruikt herinnert ze zich die gebeurtenis weer dat komt meerdere malen voor in het boek.

- Max
* Negenendertig jaar.
* Getrouwd met Julia.
* Architect van beroep.
* Wil graag een kind maar kan zich er bij neerleggen dat het misschien niet (meer) kan.
* Is een sociaal type die probeert zich in zijn vrouw te verplaatsen ook al lukt dat niet altijd, maar blijft meestal niet lang boos.
* Is op zijn manier bezig met het vader worden, hij timmert een bedje, maakt een speelgoedkist en behangt de babykamer. En op die momenten wil hij ook alleen zijn.

- Pablo
* Negentig jaar
* Stil, teruggetrokken, praat haast nooit.
* Heeft vreemde gewoontes (zoals bloot in de tuin in de kou gaan taan).

Bijzonderheden
1. het eerste hoofdstuk van het boek is vreemd en ik weet niet echt waar het bij hoort, het komt er in ieder geval op neer dat ze allebei, zonder dat ze er erg in hebben verlangen naar een kind.
2. Ik vond het best wel een spannend boek omdat je iedere keer dat het weer fout gaat met een toegewezen kind denkt: hoe kan het nu nog goed komen? En ik vond het wel interessant om te zien hoe mensen op een gegeven moment wanhopig op zoek kunnen zijn naar een kind.
3. Veel gepeins door Julia en eigenlijk maar een paar zinnen ofzo in de directe rede en het grootste gedeelte van het boek beleef je door de ogen en de gedachten van Julia.

Titelverklaring (de reis naar het kind)
De titel heeft eigenlijk een dubbele betekenis namelijk:
Letterlijk: Max en Julia gaan naar Peru om een kind te halen.
Figuurlijk: Uiteindelijk eindigt hun zoektocht bij de zwangerschap van Julia.

De hoofdgedachte
Ik denk dat de schrijfster met dit boek wil laten zien hoe erg sommige mensen het vinden dat ze geen kinderen hebben en wat ze er allemaal voor doen om toch hun wens uit te laten komen. Hoe ver ze gaan.

Eigen oordeel
Ik vond dit een leuk boek. Het is best interessant om te lezen wat er in mensen omgaat die kinderloos zijn en wat er aan vooraf gaat voor ze aan adoptie beginnen. En omdat het een hele gekke wending krijgt aan het eind (dat het geen baby is maar een oud mannetje)is het eigenlijk ook best grappig.