Boekverslag Boudewijn Büch

Info over dit verslag

Geschreven door:	Mitch [meer]
Niveau:	6VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2571
Opvragingen:	34

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (44 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Boudewijn Büch

• Brieven aan Mick Jagger (5)

  1988

• De blauwe salon (1)

  1981

• De bocht van Berkhey (3)

  1996

• De hel (21)

  1994

• De kiezen van de keizer (0)

  2000

• De kleine blonde dood (73)

  1985

• De rekening (8)

  1989

• Eerstejaars (1)

  1985

• Geestgrond (5)

  1995

• Het bedrog (4)

  1993

• Het dolhuis (17)

  1987

• Het geheim van Eberwein (6)

  2003

• Links! (1)

  1986

• Weerzien (1)

  1984

A. Administratief

1. Mitch Schuring
2. Boudewijn Büch
3. Nederland
4. 1ste druk 1993. gelezen druk 5de 1994
5. Uitgeverij Atlas te Amsterdam
6. 179 bladzijdes
7. Inleverdatum 30 januari,
8. Gebruikte bronnen: Recensies en uittreksels uit de bibliotheek + www.scholieren.com, www.verslagen.com

B. Samenvatting

Het verhaal gaat over twee goede vrienden, Olof Bergman en Sander Geelkamp. Zij worden vanaf school beste vrienden. Sander is erg populair, vooral bij de meisjes. Sander wordt dan ook een echte meiden gek. Olof is eigenlijk het tegenovergestelde van Sander, hij is verlegen en niet zo bekend bij de meisjes. De vrienden brengen veel avonden met elkaar door, Sander verteld Olof al zijn erotische verhalen. Sander kan geen dag zonder seks. Hij versiert het ene meisje na het andere, soms wel drie tegelijk.
Olof vind het allemaal wel goed wat Sander uitspookt, hij trekt het hem niet zo aan. Hij heeft andere dingen aan zijn hoofd, zoals zijn ouders. Zijn vader en moeder kunnen niet goed met elkaar opschieten. Zijn vader houdt, net als Olof zelf, van de natuur. Ze gaan dan ook vaak samen wandelen. Daar wordt Olof misbruikt door hem, maar zelf heeft hij dat nooit door gehad. Maar toen Olof 's moeder erachter kwam, werd zijn vader uit huis gehaald. Olof was er heel erg verdrietig over. Hij is zijn vader daarna, nog twee keer gaan bezoeken, maar zonder succes. Olof ziet in Sander een tweede vader, hij noemt hem dan ook zo. Sander vindt dat allemaal wel oké. De jaren verstrijken en de vrienden blijven elkaar opzoeken. Ze maken samen verre reizen, vertellen elkaar al hun geheimen, kortom het gaat goed tussen hen. Maar ongeveer 25 jaar later, als de vrienden allebei rond de dertig zijn, gaat het mis. Dat komt omdat Olof aan Karin (de toenmalige vriendin van Sander) verteld heeft dat Sander er nog andere meisjes op na hield. Want Olof kan het niet meer opbrengen om met Sander mee te liegen. Sander was woedend, hij wilde Karin nog houden als vriendin, maar Olof had alles verpest.
Een tijd later hoort Olof via via dat Sander twee buitenechtelijke kinderen heeft bij twee verschillende vrouwen. Olof verteld aan Sander wat hij denkt, maar Sander klaagt alleen maar dat hij zijn kinderen niet mag zien en dat de vrouwen hem bedrogen hebben. Olof wordt dan kwaad en zegt dat hij zoiets kon verwachten, omdat hij al die vrouwen ook bedrogen heeft. Sander wordt dan ook kwaad en vertrekt. Dit was hun laatste gesprek.
Ongeveer een jaar later gaat Olof naar Rome, naar dezelfde plaats waar hij ook een keer met Sander was geweest. Op een terrasje ziet hij Sander zitten, met zijn vrouw en kind. Ze zeggen niks tegen elkaar. Als Olof thuis gekomen is, probeert hij Sander nog op te sporen, maar tevergeefs. De vriendschap is voorbij. Olof is verbitterd en kan het niet aan om twee keer 'vaderloos' te zijn. Hij eindigt het boek met de woorden: "Eindelijk volwassen. Ten slotte alleen".

C. Analyse

De titel van het boek is zeer simpel te verklaren. Het hele boek staat vol met leugens en bedrog. Sander bijvoorbeeld bedriegt al zijn vriendinnen. Hij vertelt geen van zijn vriendinnen over zijn seksuele affaires met andere vrouwen. Een andere verklaring voor de titel ligt in het bedrog van Sander tegen Olof. Sander vertelt Olof hele verhalen en later (eind van het boek) komt Olof er pas achter dat alles, wat Sander zegt, gelogen is en hij 25 jaar voor het lapje is gehouden, door zijn beste vriend.
Motto: Het boek bevat 6 motto’s Ik zal 1 van de 6 motto’s verklaren en wel die van Mark Twain, uit: Life on the Mississippi uit 1896. Er staat: Observe, now, how history becomes defiled, through lapse of time and the help of the bad memories of men. Het betekent letterlijk: Neem nu waar, hoe de geschiedenis wordt geschonden, door de loop van de tijd en de hulp van de slechte herinneringen van mannen. Met dit motto wil de schrijver duidelijk maken dat, als je terugkijkt in je historie, er vele dingen zijn die anders zijn dan hoe je ze toen ervoer. Dit komt in dit boek duidelijk naar voren. De schrijver kijkt terug in het leven van de ik-figuur en komt tot de conclusie, dat dingen die hem in het verleden vertelt zijn helemaal niet waar zijn en dat dus zijn geschiedenis niet klopt met wat hij vandaag de dag weet over zijn vriend.
Het genre is een psychologische roman met autobiografische elementen, er zijn verschillende verhaallijnen, het gaat deels over de relatie tussen Olof en zijn moeder en wat zijn vader met hem heeft uitgespookt, en de verraden vriendschap van Olof en Sander. Hoe voelt Olof zich? wordt vaak weergegeven.
In dit boek komen maar twee personages echt naar voren, waarvan Olof (de ik-figuur) duidelijk de belangrijkste is, maar ook Sander speelt een belangrijke rol in het boek door zijn goede relatie met Olof. Verder worden er in het boek nog vele andere namen genoemd, maar die spelen in het boek nauwelijks een rol van betekenis.
Olof Bergman: Hij is de ik-figuur in het boek. Hij wordt heel duidelijk en heel uitgebreid beschreven. Je kan hem gedurende dat je het boek leest steeds beter voorstellen hoe hij zich voelt en wat hij allemaal meemaakt, omdat hij in elk hoofdstuk andere eigenschappen krijgt toegedicht. Hij wordt in het boek beschreven van tiener tot veertiger. Hij is een klein, nog geen 1.65m, vaak ziek jongetje die slecht kon omgaan met meisjes. Hij is een muziekliever in hart en nieren(Hij houdt onder andere van beat, voornamelijk de groep de Animals, maar ook van opera en klassiek) Verder slaat hij een drankje niet af, maar geniet er goed van. Hij zit op het gymnasium, maar vraagt zich vaak af waarom hij op die school zit. Hij ziet er niet denderend uit en heeft bijna nooit een vriendin en als hij die heeft gedraagt hij zich aardig verlegen. Ook zit hij vaak te dagdromen tijdens de lessen. Hij is beleefd tegen vreemden(o.a. ouders van Dana). Verder waren zijn ouders gescheiden, waarbij hij aan zijn moeder was toegewezen terwijl hij zijn vader veel meer mag. Hij heeft vaderliefde en is dus erg emotioneel als zijn vader dood is. Hij heeft een keer bedrog gepleegd en heeft daar nu nog spijt van. Hij vond zijn vader zo belangrijk dat hij zijn vriend als zijn vader ging beschouwen. Verder houdt hij ook erg van de natuur (het landschap rond Haarlem) en kunst van verschillende kunstenaars. Ook heeft hij een zucht naar kennis en is hij erg nieuwsgierig. Hij kan slecht tegen leugenaars (van Sander wil hij ineens niets meer horen over wat dan ook).
Sander Geelkamp: Hij is de vriend van Olof en heeft een hele nauwe band met hem. Ze zijn onafscheidelijk van elkaar en kunnen elkaar goed ondersteunen in het dagelijkse leven en de tijd dat ze samen op school zaten. Sander heeft een, in het boek voortdurend naar vore komende, eigenschap namelijk: de behoefte aan vrouwen om genoeg seks te kunnen hebben.
Hij moet volgens hem minstens drie keer per dag vrijen en dan nog het liefst met drie verschillende vrouwen. Hij is tien en een halve maand jonger als Olof ( van tiener tot veertiger beschreven) en hij heeft een zeer aantrekkelijk uiterlijk, want alle vrouwen vallen gelijk op hem. Hij is heel bang voor gevaar, maar laat dat in het openbaar niet merken, maar vertelt Olof er thuis wel over. Hij houdt ook van drank en zou het liefste trouwen met een geleerde vrouw. Hij was niet geïnteresseerd in school en werd daarom later reisleider om de wereld te kunnen zien. Hij woont bij zijn ouders in Schalkwijk. Hij heeft een vaste vriendin, Karin, maar ook nog vele andere vriendinnen waar hij maar sporadisch komt. Hij houdt ook van opera, maar heeft geen gevoel voor beatmuziek. Hij was een fantast en schreef vele personen mythische dimensies toe(blz. 35). Hij is ook een kunstenaar in het uitvoeren van bedrog. Hij weet iedereen van het gezegde te overtuigen. Hij heeft vele rare gedachtes over vrouwen in een relatie. Hij beschouwt ze als ondergeschikt. Hij kon, evenals Olof, genieten van kunst en ze gingen dus samen vaak naar het museum. Hij wil in alles de baas zijn. Hij probeert iedereen te strikken in zijn spel van bedrog. Hij wordt gedurende het verhaal steeds slechtziender en zelf bijna blind als gevolg van een ziekte.

Tijd
De tijd is, in tegenstelling tot ruimte, heel belangrijk in dit boek. Vandaar dat er zo vaak een jaartal wordt genoemd(meestal aan het begin van het hoofdstuk). Het hele boek is eigenlijk een beschrijving van de geschiedenis van een persoon, die deze geschiedenis probeert te analyseren om erachter te komen wat er is misgegaan en wat hij eraan had kunnen doen om dit te voorkomen. In dit boek is vaak gebruik gemaakt van voor- en achteruitblikken. De schrijver blikt voortdurend terug in de tijd. Of er flashbacks zijn is moeilijk te zeggen omdat de terugblikken erg lang zijn, meestal veel meer als een hoofdstuk. Als hij terugblikt op zijn leven gaat het altijd over zijn middelbare schooltijd of zijn herinneringen aan zijn vader, die hij blijft missen. Het verhaal is in zijn geheel niet chronologisch. Het verhaal is ook duidelijk ook discontinu, want de sprongen in de tijd zijn heel groot. Sommige jaren worden heel uitgebreid beschreven terwijl andere in het geheel niet aan de orde komen. Er is geen sprake van tijdsverdichting. De vertelde tijd in het boek is ruim 30 jaar(van tiener tot veertiger, van 1962 tot 1992).

Vertelsituatie
In dit boek is sprake van een ik-perspectief. Olof vertelt het hele verhaal vanuit zijn eigen herinnering en voegt er dus zijn eigen gedachtes over die tijd bij. Dit komt heel duidelijk naar voren op het eind van het verhaal, omdat hij dan begint te bedenken waarin Sander hem allemaal bedrogen heeft. Ook kun je het zien aan de zeer vaak gebruikte ik-vorm in het boek. Bijv. blz.73 citaat: Men leert. Ik leerde op den duur dat ik Sander geen kleine lettertjes moest laten lezen, ik ging met hem niet meer naar de bioscoop en ik informeerde hem over de tijd – voordat hij zou gaan turen – die op een torenklok voor mij glashelder te zien was. Hier zie je dus dat Olof als ik tegen Sander praat en dat hij zijn gedachtes over Sander beschrijft(tussen de streepjes). De ikpersoon kijkt gewoon terug in zijn verleden en zet zijn gevoelens en gedachtes uit die tijd op papier. Dit kan dus nooit door een auctoriele verteller of een hij/zijverteller verteld zijn.

Ruimte
Ruimte is in dit boek niet echt belangrijk. Het verhaal speelt zich in het begin af rond het gymnasium, waar Sander en Olof met hun andere vrienden praten. Ook speelt het verhaal zich af in Haarlem en Schalkwijk waar Olof en Sander wonen. Daarnaast komt ook Zandvoort soms in het verhaal voor, omdat Olof daar naar toe gaat om uit te waaien en na te denken.
Beeldvormende ruimte: zie bijv. blz.30 citaat: Boven, in de vierkamerflat, hing de sfeer van Schalkwijk. Er stond een brutaal, stijlloos wandmeubel waarin alleen een rijtje Haarlemse Jaarboekjes stond, een bankstel dat met gele trijp bekleed was en een salontafeltje met scheve pootjes. Sanders moeder zat bij het raam op een keukenstoel. Dit is een beschrijving van de kamer van Sander in Schalkwijk.

Opbouw
Het boek heeft 4 hoofdstukken, met titels die een korte schets van de inhoud van dat hoofdstuk geven.

Thema
De verraden vriendschap, na 30 jaar komt Olof achter het bedrog van de vriendschap.
Motieven: Het boek draait in het geheel om een paar onderwerpen, dus zijn de motieven niet moeilijk om op te noemen.

1. Eenzaamheid. Ondanks zijn vriendschap met Sander voelt Olof zich altijd erg alleen, zijn relatie met zijn moeder is slecht en contact met zijn vader heeft hij niet meer. En olof weet dat hij niet zo’n versierder is als Sander.
2. Seks. Dit komt elk hoofdstuk terug, omdat Sander weer een andere vrouw had ontmoet waarmee hij gelijk die avond al mee had liggen vrijen. Dit is belangrijk, omdat dit een zekere agressie tussen Olof en Sander deed oplaaien, omdat Sander altijd een vriendin had en Olof bijna nooit.
3. Vader en Moeder. Olof heeft het vaak over zijn vader ook al heeft hij hem bijna niet gekend. Zijn relatie met zijn moeder is minder, omdat die Olof's vader geheel niet mag. Olof heeft het hier vaak moeilijk mee, omdat hij zijn moeder niet mag en er dag en nacht mee zit opgescheept.

Taal
Het taalgebruik is niet moeilijk, al is het verhaal soms moeilijk te volgen, omdat Büch van de hak op de tak springt.

D. Auteur

Het boek vertoont nogal wat overeenkomsten tussen het leven van Büch en het leven van de hoofdpersoon Olof. De roman heeft daarom ook wat autobiografische trekjes.

E. Eigen mening

Ik vind het een droevig boek, met in het begin leuke momenten. Het gaat immers over een jongen die een niet echt prettige jeugd heeft gehad. Zijn vader, zo blijkt later in het boek, heeft hem seksueel misbruikt, al ziet Olof dat niet zo. Hij vindt het een tederheid die niemand begrijpt.
Ook zijn vriend Sander is niet een echte vreind, Olof komt er later in zijn leven achter dat de vriendschap met Sander een bedrog is geweest. Sander heeft een heel ander karakter dan Olof, maar toch ziet hij Sander als een tweede vader. Al deze ontwikkelingen maken het boek best somber. Maar ik had ook niet veel anders verwacht. De titel verhult de inhoud al, het is een verhaal van bedrog en leugens.
Ik vind het boek ook niet zo goed, het is een nogal onduidelijk verhaal. Boudewijn Büch springt van de hak op de tak. Dan heeft hij het weer over de vriendschap wanneer die nog in volle bloei was en dan gaat het verhaal opeens weer over in het heden, waar de vriendschap verbroken is.
Dat maakt het verhaal onoverzichtelijk en af en toe niet te begrijpen.
Wat ik wel leuk vond zijn de gesprekken tussen Sander en Olof, die gaan het merendeel over seks en alcohol, wat mij natuurlijk erg aanspreekt. Ik ken ook genoeg jongens die hier erg over opscheppen.
Ik vind het jammer dat je niet genoeg informatie krijgt over de vader van Olof. Dit deel van het verhaal geeft een deel van de titel weer. Olof’s vader is in de ogen van Olof heel heilig, en olof mist hem ook erg. Maar later komt hij erachter dat hij zijn vader heel erg haat, vanwege zijn ontrouw aan zijn moeder, uitstapjes en vanwege het zedenschandaal. Dit is voor Olof ook een bedrog net als de vriendschap met Sander. Ik had het daarom beter gevonden wanneer Büch hier wat dieper op in gegaan was.
De personages in het boek vond ik een beetje omslachtig neergezet, het was allemaal een beetje vaag, de voor- en achteruitblikken maakten dit allemaal een beetje onduidelijk. Büch laat ook niet echt goed zien waarom Olof Sander als een tweede vader-figuur ziet, want jijzelf ziet een jongen die nogal veel opschept over zijn avontuurtjes.
Het boek leest wel gemakkelijk weg, ondanks dat ik af en toe heb moeten stoppen omdat ik even alles op een rijtje moest zetten. Het taalgebruik is vlot en leest dus gemakkelijk weg.
Ik raad het boek niet aan andere mensen aan, omdat het onduidelijk, oppervlakkig en gewoon niet leuk is. Het is een wir war van het heden en het verleden wat het verhaal chaotisch maakt. Büch gaat niet ver genoeg in op sommige delen van het verhaal, wat nog veel niet beantwoorde vragen na het boek oplevert.