CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.

geef je mening

Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?



» resultaten poll

ff n studiebreak

Online een chick scoren, je liefde laten zien op Whatsapp en digitale kusjes sturen. Zonder een blauwtje te lopen. Aanrader?

Geschreven door:

jenny

Datum ingestuurd:

13 juni 2002

Taal:

Woorden:

1.200

Bekeken:

3038 keer (5 deze maand)

Waardering:

3.7/5 (7 stemmen)

Deel op:

Naam:


Klas/niveau:


E-mail:


Bericht:


Bestemd voor

Geheime code: 


 

Zakelijke Gegevens
Maarten ’t Hart
De Droomkoningin
Zesde druk, oktober 1980
Uitgeverij De Arbeiderspers
Amsterdam
Genre: psychologische roman

Verdieping
De schrijfstijl is gedetailleerd, met vrij lange zinnen. Het verhaal is humoristisch en tegelijk modieus geschreven en in de tekst komt vrij veel beeldspraak voor. Ook komen er veel dialogen in voor.
‘Aan de overzijde van de vaart kwam, toen ik het hek beklom, niet alleen de broedende zwaan, maar ook nog een andere, iets grotere zwaan omhoog in het dode riet langs het water. De grootste van de twee zwanen liep naar de plaats waar de plank de oever raakte en waggelde twee passen de plank op. De andere zwaan bleef achter de eerste op de oever staan, als moest hij (of was dat de zij?) voor dekking in de rug zorgen. Wat waren deze twee van plan? Hadden zij een speciale opdracht om mensen die langs deze weg de volkstuinen wilden verlaten, te weerhouden?’ (blz 54)
In dit stuk verteld de hoofdpersoon tamelijk gedetailleerd, over twee bladzijdes, hoe hij twee zwanen trotseert.
Bijna het hele verhaal speelt zich af in een volkstuinencomplex, tot het moment dat de hoofdfiguur eindelijk thuiskomt bij zijn vrouw, aan het eind van het boek. In het volkstuinencomplex heeft hij allemaal flashbacks, het verhaal bestaat als het ware uit flashbacks. Het verhaal is wel chronologisch ingedeeld: eerst de oudste herinneren, en op het laatst de meest verse herinneringen.
De hoofdpersoon is Metten Anker. Hij vertelt het hele verhaal. Metten houdt verschrikkelijk veel van de muziek van Bach, die hij op zijn zesde jaar voor het eerst hoorde, en heeft musicologie gestudeerd. Hij staat elke morgen vroeg op, houdt van wandelen en staat vrij positief in het leven. (round character)
Renske van der Meer is de vrouw van Metten. Ze speelt erg goed viool, het is haar beroep om les te geven en op te treden. Ze houdt van uitslapen en is snel vermoeid. (round character)
Angela. Dit is de vrouw waarmee Metten overspel pleegt. Ze is spontaan, houdt van muziek, en is in tegenstelling tot Renske erg vitaal, en heeft er geen moeite mee om Metten bij te houden met lopen. (round character)
De opening is in de handeling, Metten verlaat het huis van Angela om het grootste deel van de nacht in het volkstuinencomplex rond te dwalen.
Het einde is open. Het verhaal begint in het begin van de nacht, en eindigt midden in diezelfde nacht.
Het verhaal wordt verteld door de hoofdpersoon, dus het ik-perspectief.

Thema:
Een man belandt na zijn overspel in een volkstuinencomplex waar hij een halve nacht ronddwaalt, en daar alle vrouwen die tot nu toe in zijn leven een rol hebben gespeeld te herinneren.

Samenvatting
Angela neemt afscheid van Metten met de woorden: ‘Niet door de volkstuinen gaan! Als je de weg weet is het korter, maar jij verdwaalt onherroepelijk, jij kunt je niet oriënteren heb ik gemerkt, en je weet hier de weg niet.’ Angela is de vrouw waarmee Metten zijn vrouw Renske diezelfde avond heeft bedrogen.
Ondanks de waarschuwing van Angela loopt Metten toch het volkstuinencomplex binnen. Hij loopt door tot een tweesprong en gaat daar op een bankje zitten. Hij denkt verbaasd hoe het in vredesnaam zover heeft kunnen komen, maar als hij daar aan denkt, bedenkt hij dat hij niet in staat is om zich de uren met Angela te herinneren zonder dat hij terug hoeft te denken aan alle andere vrouwen die een rol in zijn leven hebben gespeeld.
Hij denkt aan het meisje waarmee hij op 7-jarige leeftijd in Doornroosje gedanst heeft, en wie hem duidelijk heeft gemaakt dat spreken met elkaar niet het belangrijkste was. Ook denkt hij aan het meisje dat naast hem op de veerboot heeft gestaan toen hij 14 was, en aan hem vroeg waar de Grote Beer te zien was. Na dit incident krijgt hij de baard in de keel en begint zijn haar te kalen. Daarna herinnert hij zich de heks van een kraamverzorgster, die hem kwam verzorgen toen zijn zusje geboren werd. Hij was toen 4. De kraamverzorgster is erg agressief en het gebeurt zelfs dat zij een strijkijzer tegen de kuit van Metten drukt. Hij komt haar later nog één keer tegen, als ze op straat ligt met een gebroken been. Dat is dezelfde dag als waarop hij voor het eerst de voor hem betoverende muziek van Bach hoort.
Metten staat weer op van het bankje in het volkstuintjescomplex. Hij probeert zich te oriënteren met behulp van de sterren. Na een poosje gelopen te hebben gaat hij weer zitten en denk aan zijn juffrouw die hem elke dag sloeg en uitkafferde om zoals hij zei: zijn klasgenoten te intimideren.
Het begint te regenen en Metten loopt naar één van de tuinhuisjes in het complex om te schuilen. In dat huisje blijkt een vrouw te slapen die wakker wordt van hem. Ze hebben een gesprek over het huwelijk en als hij weg wil wordt ze boos en stuurt hem weg.
Hij loopt verder en denkt aan het Marian, het meisje op het examenfeest. Zij was verliefd op haar mentor en nam Metten in vertrouwen.
Ook denkt hij aan Irene, de dochter van de havenmeesteres, zijn eerste echte vriendin.
Hij loopt verder en denkt aan zijn ouders en zusje, die hij eigenlijk niet echt goed kent. De wet van Metten Anker luidt: Hoe verder weg de sterren staan, des te sneller verwijderen zij zich van ons. Hoe langer wij iemand kennen, des te minder weten wij van hem, des sneller verwijderen hij zich van ons, al hebben de meesten de illusie dat ze veel weten van degenen met wie ze dagelijks omgaan.
Als Metten in een hoogspanningspaal klimt om te zien hoe hij het snelste naar de uitgang kan komen, staat de ‘bewaker’ van het complex onder hem en vraagt wat hij aan het doen is. Metten legt de situatie uit en de man, die een jurist midden in een echtscheiding blijkt te zijn, vraagt hem of hij nog wat wil drinken. Metten gaat met hem mee, en de man vraagt of hij wil vertellen over zijn huwelijk omdat hij daar een boek over schrijft.
Metten vertelt alles over Renske, over haar ouders en over hun huwelijk. De gebeurtenis met Angela verzwijgt hij. Als ze uitgepraat zijn loopt de man met Metten mee naar de uitgang en Metten loopt naar huis. Onder het lopen denkt hij aan de afgelopen dag met Angela. Als hij thuiskomt is het rond 6 uur ’s ochtends. Renske wordt wakker als hij gaat slapen en zij vraagt hoelaat het is. Hij liegt dat het 1 uur is. Opeens begint ze te huilen en vertelt dat ze gedroomd heeft over hem en een andere vrouw. En dat zij achter hen liep en zich buitengesloten voelde. Metten troost haar en sust haar in slaap. Het boek eindigt met drie uitspraken van drie verschillende heren over hun droomkoningin.

Beoordeling
De leukste gedeeltes vond ik de herinneren aan tante Riekie, de kraamverzorgster, en de herinnering aan zijn juf, die hem sloeg om andere kinderen te intimideren. Die zijn erg grappig geschreven.
Ik vond geen enkel gedeelte niet de moeite waard. Alles was leuk om te lezen. Het is ook leuk om te lezen dat sommige dingen zich herhalen bij verschillende vrouwen.

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.