Boekverslag Lulu Wang

Info over dit verslag

Geschreven door:	Tess L [meer]
Niveau:	6VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1137
Opvragingen:	4

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (4 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Lulu Wang

• Bedwelmd (1)

  2004

• Brief aan mijn lezers (1)

  1998

• Het lelietheater (17)

  1997

• Het rode feest (1)

  2002

• Het tedere kind (5)

  1999

• Het witte feest (3)

  1999

• Seringendroom (1)

  2001

Auteur: Lulu Wang Geboortejaar: 1960
Lulu is in Peking geboren. Toen ze 25 was, is ze verhuisd naar Nederland. Nu doceert ze Chinees aan de Hogeschool van Maastricht. Haar debuut 'Het lelietheater' is een van de best verkochte debuuten van Nederland. Binnen drie jaar waren er meer dan vierhonderd-duizend exemplaren verkocht.

Bronvermelding: www.schrijversnet.nl, www.scholieren.nl

Titel: Het tedere kind Jaar Publicatie: 1999
Titel verklaring: De hoofdpersoon in dit verhaal had in de eerste weken van haar eerste levensjaar een andere naam, namelijk ‘Wan Er’ hetgeen ‘tedere kind’ betekent. Maar volgens haar oma had deze naam ook een tweede betekenis, te weten ‘het is voorbij’. Omdat Chinezen in het algemeen erg bijgelovig zijn, lieten de ouders de naam veranderen in Lilan ‘ mooie Orchidee’, omdat dat anders pech zou brengen...
Ondertitel: Het boek heeft geen ondertitel.
Motto: 'Wat is gebeurd, gaat nooit voorbij.' En: 'Wat er ook is voorgevaalen/ik koester het vlekkeloos hart/waar ik huilend/mee geboren ben.'
Dit alles staat in het teken van kindermishandeling. Zo'n voorval blijft je hele leven bij je, en het vormt je hele zijn.

Plot: Lilan Jing is de hoofdpersoon in dit boek. Via de derde persoon wordt verteld wat ze denkt en voelt. Ze is sinds haar 1e levensjaar seksueel misbruikt door ‘de man zonder hoofd’. Door deze pijnlijke mishandelingen heeft zij in haar latere jaren heel veel moeite om intiem te zijn met een man, en zij heeft een perverse liefde voor kinderen.
De man zonder hoofd, is en blijft tot het einde een onbekende persoon. Hij deed verdorven dingen met Lilan en deed haar geloven dat zij hem uitlokte, en dat het dus in feite haar eigen schuld was. Door deze gebeurtenissen heeft ze een dubbele persoonlijkheid gecreerd; Yelan.
Ze heeft een vriendinnetje, Junwen, die ook misbruikt is. Yelan bezoekt haar nog eens in een coma. Lilan's vader en moeder, Wei Ben en YueMei, dwingen haar tot onvoorwaardelijke gehoorzaamheid. Dit zijn eigenlijk de enige personen die ik het noemen waard vind. Als ik verder op de mannen, en mensen in haar leven inga, word het verslag te lang.

Samenvatting: Het verhaal gaat over een meisje dat als baby door 'de man zonder hoofd' is misbruikt. Een poos is er bescherming van een babysitter, 'oma Chen'. Zij stal echter drie kwart van de melk die voor Lilan bedoeld was. Toen ze hierop betrapt werd, is ze ontslagen. Hierdoor kwam 'de man zonder hoofd' weer terug, en bleef haar verkrachten. Rond deze tijd ontwikkeld zich een tweede persoonlijkheid in Lian, Yelan.
Op de peuterschool leerd ze Junwen kennen, die ook misbruikt blijkt te zijn, door haar vader en opa. Alles in haar leven lijkt haar te herinneren aan de vreselijke voorvallen. Ze krijgt allerlei ziektes, maar vind dit absoluut niet erg, want in het ziekenhuis komt 'de man zonder hoofd' niet. Op een gegeven moment krijt ze vitiligo.(!)
In haar verdere leven heeft Lilan moeilijke relaties met mannen. haar vader slaat haar eens in elkaar, en haar moeder staat erbij te kijken. Ze wordt verliefd op een leraar Ren, maar hij ziet haar niet staan. Dan heeft ze een relatie met Ruixiang, die al getrouwd is. Dan verhuisd Lilan in 1986 naar Nederland, waar ze een relatie krijgt met Jean. Op een gegeven moment roept ze:"Papa, wat ben je sterk en mannelijk!" Al gauw daarna maakt ze het uit.
Verder heeft ze nog een relatie met en 30 jaar oudere man, van wie ze veel houd, maar waar ze geen seks mee heeft. De relatie met haar ouders is ook erg slecht, ze verwijtten haar dat ze hun slecht behandeld, en als negatief afschilderd. Op het laatst als ze in een coma is gekomen door een val, vernanderd haar hele leven, en kan ze het hoofdstuk met 'de man zonder hoofd' afsluiten.
Structuur: Elk hoofdstuk begint met een korte spreuk, net als bij het lelie theater (vergeten daarbij te schrijven!). het verhaal spaalt zich af in China en Nederland.
De verteltijd is 396 bladzijden. De historische tijd is 39 jaar, vanaf de geboorte 1960 tot 1999. De flashbacks zijn cursief gedrukt. Het verhaal word dan ook totaal niet chronologisch verteld, het zit vol met flashbacks en dan weer springen we in de tijd vooruit. Dit maakt het boek soms wel moeilijk te volgen.
Het verhaal wordt vanuit een derde persoon verteld.


Thema: Het thema van dit boek is duidelijk kondermishandeling. De manier waarop het gebeurd word beschreven, en ook de gevolgen die het heeft. De invloed op iemands leven, en de manier waarop ervaringen en gevoelens wegdrukken niet werkt.

Waardering: Dit boek heeft me heel erg aan gegrepen. Vooral omdat het onderwerp erg dichtbij me staat. Ik heb me, zeker achteraf, wel gerealiseerd, dat ik de ervaringen van het meisje erg onecht vind.
Lulu is niet zelf misbruikt, en dat is terug te merken in het boek. Niet dat ik wil zeggen dat iedereen hetzelfe reageerd, maar sommige dingen kloppen echt niet. Hier wil ik verder niet over uitwijdden. Ik vind het daarom eigenlijk jammer dat zij het boek geschreven heeft.
Ze heeft zich gewoon niet helemaal kunnen verdiepen in de gevoelens, en de pijn die bij zo'n ervaring optreed. Hierdoor voelde ik me soms gekrenkt in mijn zijn, omdat er eigenlijk dingen over 'mensen zoals ik' worden beweerd, die ik niet waar en erg pijnlijk vond. Maar misschien ben ik dan in de war met de nare gevoelens die bij mij opkwamen toen ik dit boek las.
Het vorige boek dat ik van Lulu las, was het lelie theater, wat me erg is bevallen. Toen mij dit boek werd aan geraden, of eigenlijk gegeven, ben ik het dus gaan lezen. Ik vind het wel minder goed dan het vorige, en het was ook vrij verwarrend dat de hoofdpersonen bijna dezelfde naam hadden. Lian, en Lilan. Dit bracht me wel in de war, omdat ik de boeken vlak na elkaar las, maar dat is natuurlijk mijn probleem.
Dit is het enige boek waar ik nu pas het eerste verslag voor schrijf. Ik heb er nooit aan kunnen beginnen omdat ik dat te moeilijk vond, maar voor het dossier moest het toch. Ik ben de afgelopen drie dagen bijna non-stop aan het werk geweest aan de verslagen, en mijn scheme ligt helemaal overhoop. Ik heb de afgelopen twee dagen hoofdpijn gehad, en dit is dan eindellijk mijn laatste verslag. heel eg dom van me om dit als laatste te kiezen, want ik zit er nu al helemaal doorheen. Gelukkig kon ik via internet afentoe praten met vrienden, wat me wel heeft geholpen. Dit verslag heeft even het laatste uit me gehaald dat erin zat, en ik hoop dus maar dat het goed is, ik heb er geen zicht meer op.
Dat ik dit opschrijf is misschien raar, maar het moet er even uit, ik heb ook geleerd dat als iets je dwars zit, je het eruit moet laten, dus bij deze. reken dit laatste deel maar gewoon niet mee.