Boekverslag Per Nilsson

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	2VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	3584
Opvragingen:	7

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (91 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Per Nilsson

• 15 (1)

  2006

• 17 (1)

  2002

• Anders dan jij (8)

  2000

• De geur van Melisse (17)

  1998

• Het lied van de raaf (7)

  1996

• Ik ben geen racist (1)

  2007

• Jij, jij en jij (25)

  2000

• Sjutton / 17 (5)

  2002

A. ZAKELIJK VERSLAG

1. De titel en de auteur
Het boek dat ik gelezen hebt heet “Jij, jij en jij”. Het boek was oorspronkelijk geschreven in 1998 door Per Nilsson met de titel: “Du&du&du”. In 2000 is dit boek vertaald door Femke Blekkingh-Muller.
Per Nilsson is geboren in 1954 in Malmö(Zweden) Hij volgde een opleiding tot leraar wiskunde en muziek. Daarna heeft hij twintig jaar wiskunde en muziek gegeven op een middelbare school. Hiernaast schreef hij ook al boeken, maar hij kreeg het echter te druk. Sinds 1999 is hij gestopt met onderwijzen om zich helemaal op het schrijven te kunnen richten.
Hij woont nu met zijn vrouw en vier kinderen in Sölvenborg, een klein stadje aan de Oostzee.
Per Nilsson heeft altijd van lezen en schrijven gehouden. Toen hij vijftien jaar was hield hij een dagboek bij en schreef gedichten. Nu hij eenmaal schrijver is geworden, vindt Per Nilsson het erg belangrijk om contact met zijn lezers te hebben. Hij houdt ervan jongeren te ontmoeten en met hen te discussiëren over zijn boeken.
Per Nilsson is begonnen met schrijven omdat hij zijn vier kinderen graag wilde vertellen over zijn eigen jeugd. Zijn eerste drie boeken waren dan ook min of meer autobiografisch en gingen over een elfjarig jongetje dat niet Per Nilsson heet maar Nils Persson. Dat zijn eigen leven nog steeds als inspiratiebron voor zijn boeken dient, zie je aan zijn boek “Jij, jij en jij”. Daarin komt Nils terug als jonge man van twintig jaar.
Per Nilsson heeft inmiddels al meer dan dertien boeken op zijn naam staan waarvan er drie vertaald zijn in het Nederlands:
- Het lied van de raaf
(over de vervuiling van het milieu en een roman over hoop, geloof en liefde)
- De geur van Melisse
(over de intense eerste liefde van een jongen voor een meisje)
- Jij, jij en jij
(drie jonge mensen die allen op hun eigen manier op zoek gaan naar hun identiteit)
Deze drie boeken zijn geschreven voor jongeren vanaf veertien jaar. Hierin staan thema’s centraal die hem fascineren en die aansluiten bij de belevingswereld van deze doelgroep. Deze boeken gaan over belangrijke dingen in het leven, zoals liefde, volwassen worden, de dood, vriendschap en de zin van het leven. De verhalen worden op een heel verrassende manier verteld, niet gewoon van het begin naar het eind. Er wordt heen en weer gesprongen tussen het heden en het verleden en tussen de verschillende hoofdpersonen. In alle drie de boeken speelt de schrijver met de vorm waarin hij zijn verhalen giet.
Voor het boek “De geur van Melisse” heeft Per Nilsson in 1999 de Zilveren zoen gekregen. En het boek “Jij, jij en jij” is in 2001 genomineerd voor de Nederlandse Kinderjury.
Recensies:
- De Tubantia over “Jij, jij en jij”
“Het literaire gehalte is hoog zonder dat het hoogdravend wordt. Het gaat diep, zonder opvallend te graven.(…) De drie hoofdpersonen zijn neergezet met veel oog voor detail. Dat maakt het geloofwaardig. Uiteindelijk kan iedereen Nils, Zarah of Anon zijn.”
- Biblion recensie, Marianne Lucas-Belde:
Toevallige gebeurtenissen brengen het 12-jarige buitenbeentje Anon, de door de dood geobsedeerde 20-jarige Nils en de 17-jarige "mooie meid" Zarah met elkaar in contact. De hoofdpersonen hebben ogenschijnlijk weinig met elkaar gemeen maar zoeken ieder naar hun eigen identiteit en hun plaats in de maatschappij. De beschrijving van hun gedachten en gevoelens vormen het hoofdbestanddeel van het boek; de gebeurtenissen zijn hieraan ondergeschikt. Door het gebruik van hints, suggestief taalgebruik, veel symbolen en parallellen is een sublieme spanningsopbouw gecreëerd. In korte cursieve gedeeltes debatteert de verteller met de personages, wat samen met de vele perspectiefwisselingen en de niet volledige chronologie resulteert in een complex geheel dat eisen stelt aan de lezers. De herkenbare thema's en het eigentijdse taalgebruik zullen jongeren aanspreken. De eerder voor "De geur van Melisse" met een Gouden Zoen bekroonde auteur hanteert een beeldende, subtiele stijl. Verzorgde uitgave, met helaas een niet geheel correcte flaptekst, voor ervaren lezers vanaf ca. 14 jaar.

2. De kaft
Op de kaft staan stukjes van de lichaamsdelen van de 3 hoofdpersonen. De hand van Anon, de voet van Zarah en het hoofd van Nils. Ik vind het een goede kafkeuze omdat het hele boek om hen draait en op het einde hebben deze afzonderlijke personen door toevallige gebeurtenissen opeens heel veel met elkaar te maken. Op dit moment, wat op de kaft is afgebeeld, komen ze voor het eerst met z’n allen samen. Ook de titel vind ik heel goed gekozen, vooral in combinatie met de tekening. Want toen deze 3 mensen samen op de grond lagen wordt er in het verhaal ook gesproken over jij, jij en jij(de mensen die daar dan bij elkaar liggen).
Alleen het hoofd van Nils heeft op de voorkant wel haren maar toen ze allemaal samen waren had Nils zijn hoofd kaalgeschoren en dus vind ik het een beetje raar dat hij op deze tekening wel met haren is getekend.

3. De uitgever
Het boek “Jij, jij en jij” is uitgegeven door Lemniscaat(Rotterdam). Het boek is in 1998 verschenen in het Zweeds maar in 2000 in het Nederlands. Ik heb de 1e druk gelezen.

4. Diversen
Het boek heeft 28 hoofdstukken en 286 bladzijden. Het boek heeft geen proloog en een epiloog maar wel een voorstukje over wat de verschillende hoofdpersonen denken:

- ANON
Mijn vader is een god.
Mijn moeder is een gewone vrouw,
maar mijn vader is een god.

- ZARAH
Je wilt mijn hart, zeg je. En wat
krijg ik daarvoor terug? Woorden. Wat heb ik
aan jou mooie woorden?

- NILS
Eerst leef je. Dan ga je dood. Er is
niets om bang voor te zijn.

B. DE INHOUD

1. De samenvatting
Het boek gaat over Anon, Nils en Zarah. Deze drie hoofdpersonen hebben in het begin van het boek helemaal niets met elkaar te maken. Maar door toevallige gebeurtenissen bouwen zij toch een soort vriendschap op.
Zo vind Anon de portemonnee van Zarah en gaat hierdoor nog meer dagdromen. Hij denkt er namelijk steeds over na hoe het zal zijn als hij haar portemonnee terug gaat brengen. Omdat hij vaak aan het dagdromen is, loopt hij soms tegen lantaarnpalen aan. Dit ziet Nils die op dat moment in de kroeg zit. Later herkent Nils Anon weer op de ouderavond van zijn zusje Kristina. Kristina zit namelijk bij Anon in de klas. Als Zarah het café in loop om naar haar vriend Victor te gaan, ziet ze hem sjansen met twee onbekende meisjes. Om hem terug te pakken, stapt ze op een onbekende jongen af die triest in een hoekje van het café zit(dit blijkt pas veel later Nils te zijn). Hierdoor wordt Victor erg boos, hij vertrouwt Zarah niet meer. Als later hun ruzie weer is bijgelegd, gaan ze samen naar het bos. Ze lopen van het pad af om een plekje in het bos te zoeken waar ze rustig kunnen gaan vrijen. Dit plekje is net de plaats waar Nils zich levend heeft laten begraven door zijn vriend Hannes deze bijwijze van een experiment. Nils haalt onder de grond adem door een blauw snorkel pijpje dat een klein stukje boven de grond uitsteekt. Omdat Victor en Zarah de kant van hen uitkomen verstopt Hannes zich achter een paar struiken. Maar als Zarah op de grond ligt dreigt ze het blauwe pijpje te ontdekken. Om dit te voorkomen rent Hannes een stukje het bos in waar hij op de grond gaat liggen schreeuwen. Zo leidt hij Zarah en Nils af, die snel naar hem toe komen rennen. Ze brengen Hannes naar het ziekenhuis omdat ze denken dat hij iets gebroken heeft. Hierdoor komt Hannes weer veel te laat terug bij Nils, die nog steeds onder de grond ligt, waardoor hij heel boos wordt. Nils wil niet naar het verhaal van Hannes luisteren, omdat hij nu bijna gestikt is onder de grond en loopt boos weg.
Tot zover kent niemand elkaar. Maar daarna wordt het anders. De nietsvermoedende Zarah wordt het middelpunt van de gedachten van de twee jongens. Nils is na die korte ontmoeting in de kroeg verliefd geworden op Zarah en Anon heeft de portemonnee van Zarah nog.
Als Anon eindelijk besluit de portemonnee terug te gaan brengen, heeft Zarah op dat moment knallende ruzie met haar vriend Victor. Victor loopt weg het huis uit en komt ook niet meer terug. Anon en Zarah praten daarna over het leven en besluiten allebei met een nieuwe periode te beginnen. Zarah knipt daarom Anon’s regenlaarzen in stukjes. En Anon moet het lange haar van Zarah afknippen. Ook belt Zarah Mia(een collega van haar) op om ’s avonds hun ruzie uit te praten.
Allebei hadden ze nog veel langer bij elkaar willen blijven maar Anon had nog een afspraak. Daarom besluiten ze om elkaar over 10 minuten te ontmoeten bij de vijvers in het park.
Als Anon weg is komt Nils binnen om te bekennen dat hij verliefd op Zarah is geworden. Omdat Zarah nog naar het park moet besluit ze Nils maar mee te nemen. Terwijl zij over straat lopen ziet Zarah Victor zitten in een politieauto. Zarah gebaart nog naar Victor dat ze gauw naar hem toe komt.
In het park komen ze dan eindelijk met z’n drieën bij elkaar en gaan ze samen in het gras liggen. Zarah en Nils naast elkaar en dwars aan hun voeten ligt Anon. Zo blijven ze een tijdje liggen en praten en denken ze over het leven. Dit is ook op de voorkant van het boek staat.

2. De hoofdpersonen
- Anon is twaalf jaar en erg onhandig en dromerig (zo loopt hij steeds tegen lantaarnpalen aan). Hij is niet echt van deze wereld. Door zijn verstrooidheid en vreemde gedrag ( hij draagt dag in dag uit dezelfde blauwe regenlaarzen en hij kiepert de wortels en aardappelen van de lunch altijd in de wc) wordt hij gepest op school. Maar het doet ‘m niets en hij maakt zich er ook helemaal niet druk om, hij vergeet het zelfs! In zijn verbeelding is zijn vader een god waardoor hij zichzelf als halfgod ziet. Hij is nooit boos en huilt ook nooit. Hij is klein en loopt altijd een beetje voorovergebogen. Hij is bleek en heeft blond haar. Op het einde van het boek draagt Anon geen laarzen meer en komt hij steeds meer uit zijn isolement.
- Nils is twintig jaar studeert wiskunde(denkt ook zo) en is gefascineerd door leven en dood. Hij laat zich inspireren door citaten uit The Quest van O’Hara, zoals “To know life you must know death, to know life you must die.” Daarom probeert hij stiekem de nacht door te brengen in een grafkist en laat zich(als experiment) door zijn vriend Hannes in het bos begraven. Op het einde van het boek scheert Nils zich helemaal kaal omdat er door het experiment onder de grond veel beestjes in zijn haren zitten. Ook komt Nils er dan achter dat het leven niet zo angstaanjagend is als hij dacht(“Eerst leven we, dan gaan we dood. Er is niets om bang voor te zijn.”) Hij voelt zich eindelijk gelukkig!
- Zarah is zeventien jaar en ze is mooi, aantrekkelijk, sexy. Ze heeft lang blond haar. Zarah praat met haar spiegelbeeld en ze heeft een relatie met Victor. Op het einde van het boek laat ze haar haren afscheren omdat ze er niet meer tegen kan dat ze zo aantrekkelijk is, ze wil lelijk zijn. Ze denkt dat ze dan minder problemen zal hebben. Ook vindt ze een bevrijdend evenwicht tussen verstand en gevoel.

3. Overige personen en de contacten daartussen
- Jufrouw Lena, de juffrouw van Anon
- Magdalena, klasgenootje en later vriendin van Anon
- Hannes, vriend van Nils
- Victor, waarmee Zarah een relatie heeft
- Mia, net als Zarah leiderster van een kinderdagverblijf

4. Contacten tussen de personen onderling
- Juf Lena en Anon
Juf Lena maakt zich nogal bezorgd om Anon omdat hij gepest wordt. Maar vooral omdat Anon het helemaal niets kan schelen en zich nergens druk om maakt. Hij komt ook vaak te laat de klas in als hij weer eens aan het dromen is. Lena denkt daarom dat hij problemen heeft.Anon vind het raar dat zijn juffrouw zich zo veel met hem bemoeid en vaak opbelt, er is toch niets aan de hand?
- Magdalena en Anon
Op het laatste schoolfeest als de pesterijen met Anon echt uit de hand lopen komt Magdalena voor Anon op. Daarom worden Magdalena en Anon samen in een slaapkamer geduwd. Terwijl ze daar zitten leren ze elkaar beter kennen en op het einde gaat het dus ook heel goed met hen.
- Hannes en Nils
In het begin zijn Hannes en Nils heel goede vrienden. Het leuke aan Nils vindt Hannes dat hij niet alleen rare dingen bedenkt maar ze ook uitvoert, en dan niet om interessant te doen maar gewoon om het een keer mee te maken! Zo helpt hij Nils bijvoorbeeld bij het slapen in een grafkist bij een begrafenisonderneming. Maar bij het laatste experiment gaat het mis. Hannes moet Nils levend begraven in het bos(waarbij hij zuurstof krijgt door een blauw snorkelpijpje) en na 2 uur weer opgraven. Maar omdat 2 mensen Nils dreigen te ontdekken door het blauwe pijpje dat boven de grond uitsteekt, rent Hannes een eindje het bos in en doet alsof hij gevallen is. Hierdoor wordt hij door die twee mensen naar het ziekenhuis gebracht en moet hij het hele eind weer terug lopen. Daardoor komt hij te laat bij Hannes aan die het heel benauwd kreeg. Nils wil niet naar het verhaal van Hannes luisteren en loopt boos weg.
- Victor en Zarah
Victor is de vriend van Zarah. Maar na een grapje van Zarah, waarbij ze met een andere jongen flirt, wordt Victor heel wantrouwend. Hij zoekt overal iets achter en slaat Zarah. Ook houd hij zich bezig met duistere handeltjes en daardoor staat de flat van Zarah vol met allerlei dozen. Toch praten ze het iedere keer weer uit, want Victor zegt immers dat die dozen zo de flat uit zijn en dat ze er veel geld mee zullen verdienen. Op het einde van het verhaal wordt Victor opgepakt door de politie omdat hij illegaal in het land verblijft.
- Mia en Zarah
Zarah kan het in het begin goed met Mia vinden. Mia is de enige in het kinderdagverblijf, waar Zarah werkt die interesse in haar toont. Zarah heeft het gevoel dat ze een echte vriendin heeft gevonden. Maar als Zarah mee mag met het voetbalelftal van Mia naar Italië gaat het verkeerd. Op de laatste avond had Mia teveel gedronken en omdat ze lesbisch is, iets geprobeerd bij Zarah. Zarah, die echter gewoon een vriend heeft, schrok hier heel erg van. Terug op het kinderdagverblijf blijft ze Mia ontlopen. Op een middag proberen ze het met elkaar uit te praten maar er komt niets uit. Op het eind van het boek, weken later, komt Mia ’s avonds bij Zarah op bezoek. Maar hoe dit afloopt wordt niet meer beschreven.

5. Mijn favoriete persoon
Lena (de juf van Anon) spreekt met het meest aan. Zij is namelijk bijna altijd vrolijk en bekijkt het leven heel positief en dat doe ik zelf ook. Maar als ze vindt dat iemand onrechtvaardig behandeld wordt dan kan ze heel boos worden. Als iemand problemen heeft, probeert ze alles zo goed mogelijk op te lossen. Dat vind ik heel goed van haar en daar heb ik wel bewondering voor.

6. Mijn minst-sympathieke persoon
Victor(de vriend van Zarah) spreekt met het minst aan. Hij is snel jaloers en heel wantrouwend nadat Zarah een grapje met hem heeft uitgehaald. Hij gelooft haar niet meer ook al spreekt ze de waarheid. Ook houdt hij zich met duistere zaakjes bezig waarmee hij veel geld gaat verdienen, zegt hij. En dus moeten al die kartonnen dozen bij Zarah maar gewoon in de slaapkamer staan. Victor verblijft illegaal in het land. Ik vind dat hij Zarah verkeerd behandelt. Het lijkt alsof hij alleen maar bij Zarah is om eten en een huis te hebben en al die geheimzinnige dozen en tassen bij op te bergen.

7. De plaats
Het verhaal speelt zich af op de school van Anon, op het klassefeest, in het huis van Anon, in het café, op het kerkhof, bij een begrafenisonderneming, in het bos, op straat, in de flat van Zarah, op het kinderdagverblijf en in het park. Het gebeurt allemaal in Engeland in hetzelfde dorp, maar de precieze plaats of streek staat niet in het boek vernoemt.

8. De tijd
In het verhaal wordt een half jaar beschreven, van het voorjaar tot de zomervakantie. Verder zijn er geen tijdsprongen of flashforwards, wel één flashback: Die is nadat juf Lena voorgoed afscheid heeft genomen van Anon en zijn moeder omdat hij volgend jaar naar de middelbare school gaat. Hierbij denkt Juf Lena terug over hoe Anon was op de eerste schooldag in het nieuwe schooljaar. Toen ze zich afvroeg of Anon haar in de maling wilde nemen en uittesten ofdat hij het echt serieus bedoeld had.
Verder kan het verhaal nu zo gebeuren, niet persé in een bepaalde tijd omdat er weinig aandacht is geschonken aan de omgeving om hen heen. Het gaat puur en alleen om Zarah, Anon en Nils die ieder een eigen leventje leiden en opzoek zijn naar wat ze willen.

9. De bedoeling
Ik denk dat de schrijver met dit boek wil laten zien wat voor onverwachte wendingen het leven kan hebben. Dat daardoor drie mensen die eerst niets met elkaar lijken/denken te hebben nu, door toevallige gebeurtenissen, een soort van vriendschap opbouwen. Vooral omdat er ook zoveel verschil in leeftijd tussen hen is.

10. De verhaalsoort
Het boek “Jij, jij en jij” is een realistische jeugdroman. Het gaat namelijk over het gewone leven en wat voor wendingen het leven kan hebben. Het zou zich hier af kunnen spelen. Het is een jeugdroman over het ontstaan van vriendschappen en liefdes tussen jonge mensen.

C. EIGEN BELEVING
Ik vind het boek “Jij, jij en jij” een mooi boek. Je ziet een vriendschap ontstaan tussen drie mensen die elkaar nooit eerder ontmoet hebben. Het is heel interessant om te lezen hoe die vriendschap zich ontwikkeld. Ik heb me goed met Zarah kunnen identificeren omdat ze het meest normaal is van de andere twee hoofdpersonen. Anon loopt namelijk de hele dag door te dromen en zit ook nog op de basisschool. Nils is gefascineerd door de dood en dat ben ik helemaal niet. De problemen die Zarah heeft zou ik ook kunnen hebben.
Ik vind de manier van schrijven een beetje raar. Het wordt namelijk niet altijd uit het perspectief van de hoofdpersonen geschreven, sommige stukjes worden door de schrijver verteld. Dit wisselt steeds en dat is vooral in het begin even wennen. Soms vraagt de schrijver ineens iets aan een van de drie hoofdpersonen en dit is dan schuin gedrukt. Daarna antwoordt die persoon op die vraag ook weer schuin gedrukt. Dit is heel apart want zo is er eigenlijk een conversatie tussen de schrijver en de hoofdpersoon. Dit heb ik nog nooit in een eerder gelezen boek gezien. Vooral door de manier van schrijven vind ik het boek zo bijzonder.
De indeling van het boek is heel apart. Eerst heb je telkens een hoofdstuk dat gaat over één van de drie hoofdpersonen(deze hoofdstukken hebben dan ook steeds de titel met de naam van die persoon). Later zijn er steeds twee hoofdpersonen per hoofdstuk en helemaal op het einde zijn ze met z’n allen samen. Ik vind het echt een heel knap geschreven boek omdat het eigenlijk drie verschillende verhalen zijn met drie verschillende hoofdpersonen en langzaam aan, hoe verder je in het boek komt, wordt het één verhaal. Het boek is zo mooi omdat drie verschillende levens uitgroeien tot één verhaal en hoe dat komt en hoe dat in elkaar gezet is. Kenmerkend is dat de hoofdstukken van Nils meestal beginnen met een spreuk uit één van zijn boeken.
Ik zou het begin van elk hoofdstuk wel willen veranderen. Elk hoofdstuk begint namelijk ineens en pas als je een bladzijde verder bent weet je wat er aan de hand is en waar het verhaal zich afspeelt. Dit is vooral in het begin van het boek zo. Maar eigenlijk is dit juist ook wel het mooie van het boek, dat maakt het boek ook weer apart. Ook vind ik het niet zo leuk dat je niet weet hoe het afloopt met Victor, de vriend van Zarah. Victor is opgepakt en zit in de politieauto en Zarah gebaart alleen nog met haar lippen naar hem “ik kom”. Ik zou wel willen weten hoe het nou verder met hen gaat. Of Zarah bijvoorbeeld ook de schuld krijgt omdat er dozen bij haar in de flat stonden. Ik ben ook heel benieuwd of Zarah nou een relatie met Nils begint of dat ze toch bij Victor blijft. Voor de rest vind ik de afloop juist wel heel mooi. Van alle hoofdpersonen zijn de problemen opgelost en ze zijn zelf veranderd. Ik vind het een prachtig einde dat ze elkaar treffen bij een picknick in het park en praten over het leven.
De fragmenten over de experimenten van Nils(over de dood) hebben de meeste indruk op mij gemaakt. Ik kon het me namelijk maar moeilijk voorstellen hoe iemand op zo’n rare ideeën komt en het nog doet en leuk vindt ook.. Dat Nils bijvoorbeeld in een grafkist wil overnachten, om te weten hoe dat later is als je dood bent. Ook dat hij levend begraven wil worden door zijn eigen vriend. Vooral hoe dat gebeurt: Hij trekt zijn regenpak aan, doet laarzen aan en een duikbril en een muts op. En hoe hij er dan op komt om door een snorkelpijpje te ademen.
Ik zou dit boek aan iedereen willen aanraden die eens een ander soort boek wil lezen. Het boek “Jij, jij en jij” is wat moeilijker en diepgaander dan de doorsnee C-boeken. Er wordt namelijk veel nagedacht over het leven en wat je wilt bereiken in het leven.