Boekverslag Simone van der Vlugt

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1695
Opvragingen:	3

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (73 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Simone van der Vlugt

• Blauw water (4)

  2008

• Bloedgeld (30)

  1996

• De amulet (36)

  1995

• De bastaard van Brussel (9)

  2005

• De guillotine (38)

  1999

• De reunie (25)

  2004

• De slavenring (17)

  2003

• Het bosgraf (2)

  2006

• Het Hercynische woud (7)

  2005

• Het laatste offer (4)

  2007

• Jehanne (17)

  2001

• Schaduwzuster (12)

  2005

• Schijndood (23)

  2002

• Schuld (2)

  2007

• Zwarte sneeuw (31)

  2000

A. Zakelijke gegevens.
- Zwarte Sneeuw
- Het is geschreven door Simone van der Vlugt.
-. Het is uitgegeven door Lemniscaat. Het is verschenen in 2000.
-5. Ik heb een kopie van de voor- en achterkant bij het verslag gedaan.

B. Inhoud.
1. De hoofdpersoon van dit boek is Emma Mullenders. Zij komt het meest voor in het boek en het wordt vanuit haar verteld. Ze is een doorzetter, want bijvoorbeeld als ze naar Kerkrade moeten lopen klaagt ze niet en probeert toch haar ouders te helpen. Ook in de mijn probeert ze vol te houden. Ze is ook wel zorgelijk, want ze maakt zich vaak zorgen om haar familie.
Haar probleem is, dat ze bij haar thuis heel arm zijn, en dat ze de winter door moeten komen. Ze moet elke dag 200 meter onder de grond in de mijn werken.
Als ze ontslagen wordt door de familie Merkelenbach, moet ze een nieuw baantje vinden. De problemen worden niet allemaal opgelost. Ze stuurt wel geld naar haar familie, maar die werken nog steeds in de mijn. Ze krijgt wel een nieuw baantje, bij de drukkerij van journalist Jean Pustjens. Emma verandert in de loop van het verhaal wel. In het begin laat ze alles zomaar over zich heen komen, maar later begint ze zich te verzetten tegen het werk in de mijn en zoekt een ander baantje. Dat komt wel doordat Volkert weg is en Tim verdronken is. Ze realiseert zich dat ze het heel slecht heeft. Als Rudolf Brandenburg een baantje voor haar heeft, en dus een kans om uit de mijn te komen, maakt ze daar meteen gebruik van.
Het enige dat ik van Emma’s uiterlijk kon vinden in het boek is dat ze blauwe ogen heeft.

2. Sjeng Mullenders: hij is de vader van Emma. Hij vindt het vreselijk dat ze zo arm zijn en dat ze allemaal in de mijn moeten werken.
Annekatrien Mullenders: ze is de moeder van Emma. Ze werkt niet in de mijn, maar als Emma’s vader z’n been gebroken heeft gaat
ze meteen mee. Ze neemt zelfs Elmer mee. Hij is dan
pas een paar maanden oud.
Volkert Mullenders: de broer van Emma.
Tom Mullenders: het broertje van Emma. Verdrinkt bij een overstroming als hij pas 10 jaar is.
Sofie Mullenders: het zusje van Emma.
Mayke Mullenders: het jongste zusje van Emma.
Elmer Mullenders: wordt midden in de winter geboren. Is de jongste van het gezin.
Rudolf Brandenburg: hij heeft met Emma opgesloten gezeten in de mijn toen die ingestort was. Hij behoort tot een van de rijke families van Kerkrade en is aan het eind van het boek fotograaf
geworden.
Meneer en mevrouw Merkelenbach: de oom en tante van Rudolf. Emma werkt bij hen.
Jean Pustjens: De journalist die Emma’s verhaal in de krant plaatst en waar ze later ook gaat werken.

3. Emma kan met al haar familieleden goed opschieten. Als Volkert vertrekt mist ze hem heel erg. Ze is heel zorgelijk over Tom. In de mijn kijkt ze altijd of ze hem ziet en ze vindt het zielig voor hem. Rudolf vindt Emma leuk. Emma wordt er in het dorp op aangekeken dat ze met een zoon van een van hun bazen gaat. Emma vindt meneer en mevrouw Merkelenbach aardig. Ze zorgen goed voor haar. Bij Jean Pustjens heeft ze het naar haar zin en kan ze haar verhaal goed kwijt. Er zijn in het boek niet echt personen waar Emma niet mee op kan schieten.

4. Het boek speelt zich af in de mijn, want op blz. 37 staat: “Veel gangen komen hier samen en aan het einde van heel steil omhooglopende tunnels staan handlieren waarmee de loodzware manden verder omhoog worden getakeld.” Verder staat
op blz. “Maar dan slokken de donkere tunnels haar op en moet ze zo hard werken dat ze algauw de kracht niet meer heeft om zich ook nog zorgen te maken.”
Ook speelt het bij de familie Mullenders thuis, want op blz. 46 staat: ”Annekatrien zit aan tafel luiers te vouwen.” Er staat op blz. 83 ook nog: ”Annekatrien zakt neer op de rand van haar bed en zonder een woord te zeggen slaan ze de armen om elkaar heen.”

5. Het speelt ongeveer in het jaar 1845, want op blz. 1 staat helemaal aan het begin: ”Zuid – Limburg,1845.” Ik kon in het boek ook 1 keer vinden dat het winter was. Dat merk je aan: “Begin december begint het te vriezen.” Dat staat op blz 44. Verder stonden er niet echt tijdsaanduidingen in. Het hele boek duurt ongeveer 1 jaar.

6. Dit boek heet Zwarte Sneeuw. Ik denk dat dat zo is omdat op blz. 85 Emma naar buiten kijkt en ziet dat er sneeuw ligt. De kleine kinderen spelen er in. Ze vindt het heel mooi, maar er is een dun laagje kolenstof over de sneeuw gekomen. Vandaar Zwarte sneeuw.
Het kan ook dat met Zwarte sneeuw het kolenstof wordt bedoeld, dat je overal in het dorp tegen komt omdat er bijna alleen maar mijnwerkers wonen.

7. Het genre is geschiedenis, omdat het vroeger speelt. Het kan ook kinderarbeid zijn, want in de mijn werken heel veel kinderen, terwijl dat niet mag. Of misschien mijnwerkers, want daar gaat het boek voornamelijk over. Als je de vraag “waar gaat de inhoud over” stelt is het denk ik kinderarbeid, want het is volgens mij geschreven om je wat te leren over kinderarbeid. Dat kun je merken omdat achterin nog wat extra informatie over kinderarbeid staat.

8. Emma Mullenders en haar familie wonen in Slenaken, Zuid-Limburg. De oogst is mislukt en de pacht kan niet betaald worden. De familie wordt uit hun boerderij gezet. Ze gaan naar Kerkrade, waar werk is in de mijn. Maar het loon is zo weinig, dat niet alleen Emma’s vader Sjeng en haar broer Volkert in de mijn moeten werken, maar ook Emma en haar broertjeTom moeten de mijn in. Haar moeder Annekatrien is hoogzwanger en blijft met Sophie en Mayke thuis. Elke dag staat Emma om 4 uur op en werkt de hele dag 200 meter onder de grond. Daar sleept ze met manden met kolen die ze dan via een laddertje naar boven moet brengen.
Midden in de winter krijgen ze er een broertje bij: Elmer. Omdat er weer een extra mond gevoed moet worden gaat Sophie kolen sorteren bij de mijn.
Op een dag komen de rijke heren van het dorp in de mijn kijken. In de delen van de mijn waar ze komen wordt het werk zo goed als stilgelegd. Ook Rudolf Brandenburg, de zoon van een van de rijke heren komt mee. Emma daagt hem uit om mee te gaan naar het deel van de mijn waar echt gewerkt wordt. Maar dan stort een deel van de mijn in. Emma en Rudolf komen vast te zitten. Na 24 uur worden ze op het nippertje gered. Twee dagen erna gaat Emma alweer de mijn in. Omdat haar vader zijn been gebroken heeft bij de instorting gaan haar moeder en Mayke ook mee naar de mijn. Als Emma’s vader weer in de mijn werkt kondigt Volkert opeens zijn vertrek aan. Dat betekent weer een salaris minder.
Op een dag overstroomt de mijn. Emma en haar vader komen op tijd boven, maar Tom verdrinkt. Net als Jef, een vriend van Emma die Tom probeerde te redden.
Twee dagen later vertelt Rudolf dat hij een baantje voor Emma weet. Ze kan als dienstmeisje komen werken bij zijn oom en tante in Maastricht.
Als ze een diner moet serveren, wordt ze aan gesproken door een journalist, Jean Pustjens. Hij wil Emma’s verhaal in de krant plaatsen. Als meneer en mevrouw Merkelenbach er achter komen dat het Emma’s verhaal is wordt ze ontslagen. Ze mag in de drukkerij van Jean Pustjens komen werken.

C. Informatie over de auteur.
1. Simone van der Vlugt werd in 1966 geboren. Ze wilde toen ze klein was altijd al schrijfster worden. Na het behalen van haar havo-diploma ging ze naar de lerarenopleiding waar ze Frans en Nederlands studeerde. Na haar studie heeft ze eerst een tijdje bij een bank gewerkt als secretaresse. ’s Avonds was ze bezig met het schrijven van een jeugdroman. In 1993 werd haar dochter Esmee geboren. Het was een drukke tijd maar uiteindelijk is het verhaal afgekomen. Dat boek was De amulet. Het was haar eerste boek. Sinds dat ze dat boek heeft geschreven heeft ze 4 historische jeugdromans geschreven.

2. Simone van der Vlugt schrijft historische jeugdromans. Ze vertelt daarin spannende en avontuurlijke verhalen waaring ze allerlei wetenswaardigheden in verwerkt over de tijd waarin het verhaal zich afspeelt. Daarnaast besteedt ze ook aandacht aan de gevoelens en gedachten van de hoofdperso(o)n(en)
De boeken van Simone van der Vlugt beginnen altijd met een spannende scène.
De hoofdpersonen veranderen in de loop van het verhaal. Zo wil de schrijfster laten zien dat mensen veranderen door wat ze meemaken.

3. De meeste boekbesprekers vinden haar boeken boeiend en interessant om te lezen. Achter in dit leesverslag heb ik nog een paar boekbesprekingen gedaan.
Er zijn ook boekbesprekers die haar de nieuwe Thea Beckman noemen.
Kinderen vinden het over het algemeen spannende en interresante boeken.
Ze vinden ze ook mooi geschreven. Alle boekbesprekingen die ik gelezen heb waren positief.

4. Dit zijn de historische jeugdromans van Simone van der Vlugt bij uitgeverij Lemniscaat:
- Bloedgeld (1994)
- De guillotine (1999)
- Zwarte Sneeuw (1999)
- Jehanne (2001)

Voor kleuters bij uitgeverij van Holkema en Warendorf
- Potverdorie Sophie!

Bij uitgeverij Zwijsen een aantal boeken voor beginnende lezers.

D. Mening
1. Ik vond het een ontroerend boek, omdat de familie Mullenders het heel slecht en moeilijk heeft. Ook omdat Emma echt heel hard moet werken. Het is ook spannend als de mijn instort, en als de mijn overstroom, Je weet niet of ze het wel zal overleven. De spanning wordt er in gehouden door bijv. hoe ze dingen zeggen, bijv. zacht of fluisterend. Zo wordt het niet te eentonig.
Het is zeker niet kinderachtig, de hoofdpersoon is zelf ook ongeveer van mijn leeftijd. Het is wel verrassend dat Tom het niet overleeft, want je denkt dat alles goed komt. Het is ook leerzaam, je leert dat je het vergeleken met de kinderen vroeger toch heel erg goed hebt, dat je naar school kunt en niet hoeft te werken.