geef je mening

Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?



» resultaten poll

CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.

ff n studiebreak

Bankhangende Justine steekt loom haar duim op voor niet-sportende jongeren. Want wie sport er tegenwoordig nou nog?

Geschreven door:

anoniem (5 vwo)

Datum ingestuurd:

11 mei 2002

Taal:

Woorden:

1.150

Bekeken:

1185 keer (4 deze maand)

Waardering:

4.8/5 (5 stemmen)

Deel op:

Naam:


Klas/niveau:


E-mail:


Bericht:


Bestemd voor

Geheime code: 


 

Verwachtingen
Ik verwachtte een spannend en mooi boek, doordat het zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt. Daar heb ik al veel meer boeken van gelezen en ik vind het ook heel interessant.

Indeling
De roman is ingedeeld in tien hoofdstukken: (eerst is er een woord vooraf en een dankbetuiging)
1. De romantische periode
2. Het driemanschap
3. Het Arische uiterlijk
4. Warschau
5. Mijn uniform van de Hitler-Jugend
6. De opstand van Warschau
7. Warschau: het bittere einde
8. Terug naar de hel
9. De douche
10. Triomf

Uitgewerkte persoonlijke reactie
Het boek heeft niet echt een specifiek onderwerp. Het is een waargebeurd verhaal dat zich afspeelt in de Tweede Wereldoorlog. Ik vond het verhaal boeiend en interessant. Soms kon ik moeilijk stoppen met lezen. Het verhaal ligt niet in mijn belevingswereld, omdat het gaat over een joods gezin in de Tweede Wereldoorlog. Ik heb alleen al veel meer oorlogsboeken gelezen, daardoor kun je je wel beter inleven.
Alle gebeurtenissen waarbij de drie hoofdpersonen: Yehuda (ikfiguur), Lala (zijn zus) en hun moeder in gevaar zijn of verhuizen zijn belangrijk. Dit betekent steeds een verandering in hun leven. De gebeurtenissen zijn wel reëel, ze zijn dan ook waargebeurd. Soms verbaasde ik me wel over de gebeurtenissen. Het was dus ook nog wel leerzaam. Omdat het een levensverhaal is, hoefde je zelf geen verbanden te leggen.
De drie hoofdpersonen komen als helden over, omdat ze de Nazi’s overleefd hebben. Yehuda had dan ook het gevoel alsof hij tachtig miljoen Duitsers te slim af was geweest. Omdat dit verhaal waargebeurd is, is alles niet zo voorspelbaar. Ook de personen niet, dat maakt het boek wel mooier. In dit boek keur je eigenlijk alleen het gedrag van de Nazi’s (de ‘Endlösung’) af. Je gaat dus achter de tegenstanders van de Nazi’s staan.
Het verhaal is niet ingewikkeld van opbouw. Het is dan ook wel chronologisch verteld. Een enkele keer stonden er wel zinnen zoals: “later zouden we erachter komen dat….” en “Achteraf gezien….” Het verhaal was wel spannend, hoewel je weet dat ze het overleven (staat op de achterflap.) Je weet namelijk niet hoe ze zich uit de verschillende situaties redden. Je ziet alle gebeurtenissen door de ogen van Yehuda Nir, de ikfiguur. (Als de oorlog uitbreekt is hij negen jaar oud.)
Zoals meestal was het taalgebruik niet moeilijk. Ik vond het niet anders dan in een gemiddeld boek. Echt alles wordt verteld, er zitten dus geen dialogen in. Het boek lijkt me goed vertaald, want ik vond het gewoon normaal Nederlands, zoals ik gewend ben.

Open plekken
Deze waren er niet. Het is tenslotte ook een levensverhaal.

Samenvatting (484 woorden, ik kon hem niet korter maken)
Yehuda, Lala (zijn zus), zijn moeder en zijn vader (alle vier joods) wonen in Lwów in Polen. Ze vluchten voor de Duitsers, maar als de Russen Lwów bezetten gaan ze terug. Lala speelt een grote rol, ze is erg knap en ziet er niet joods uit in tegenstelling tot Yehuda. Lala had een vriend, Ludwig Selig, die hen zou helpen met vluchten voor de Duitsers. Dan in het voorjaar van 1941 verdrijven de Duitsers de Russen uit heel Polen. Op Petljoera-dag* wordt Yehuda’s vader ‘gearresteerd’ door de Oekraďeners, die met de Duitsers heulden. Yehuda zou hem nooit meer zien.
In het voorjaar van ’42 moeten ze het getto van Lwów in. Vervolgens zorgt Ludwig voor Arische identiteitsbewijzen en ontsnappen ze naar Krakau.
Een nieuw probleem was het joodse uiterlijk van Yehuda, zijn neus, zijn haren en vooral zijn besnijdenis. Zijn haar kleurden ze blond, maar verder mislukten alle pogingen. In september werd Ludwig gearresteerd; Yehuda, Lala en hun moeder zouden er helemaal alleen voorstaan. Ze gingen het katholieke geloof gebruiken en leren om zo de Gestapo te kunnen bewijzen geen Jood te zijn. Yehuda hoefde dat niet, omdat ze het zo aan z’n besnijdenis konden zien.
In april 1943 gaan ze naar Warschau, in een grote stad zouden ze niet zo opvallen. Yehuda krijgt dan een baantje bij de Duitse tandarts Brabetz. Zijn moeder werkt dan als huishoudster bij de Duitser Rockschmidt, waar ze een goede band mee opbouwt. Yehuda krijgt dan een pak dat erg lijkt op het pak van de Hitler-Jugend, hierdoor kan hij zich beter op straat vertonen. In het voorjaar van ’44 werd het duidelijk dat de Duitsers de oorlog zouden verliezen. In de zomer vertrekken Rockschmidt en Brabetz uit Warschau vanwege de Russische dreiging.
Toen kwam de opstand van Warschau tegen de Duitsers; de Russen zouden spoedig komen. Dit viel echter tegen. Yehuda meldt zich bij het Poolse leger in Warschau waar hij koerier wordt. Dat was erg gevaarlijk werk en door uitputting sterft hij bijna. Na veel onnodig bloedvergieten komt Warschau weer in handen van de Duitsers. Ze vinden elkaar weer en moesten nu naar een werkkamp in het hol van de leeuw; Duitsland. Na een lange vreselijke reis in een overvolle trein kwamen ze aan in een werkverdeelkamp in Wilhelmshagen. Via een bewaker konden ze in contact komen met Rockschmidt, die hen dan zou kunnen ophalen en meenemen naar zijn landgoed in Erzberg. Een groot probleem was echter de ontluizingprocedure, na een douche moest je gelijk laten zien of je besneden was. Yehuda zou daar dus niet doorheen komen. Hij weet echter te ontsnappen en ze worden opgehaald door Rockschmidt. Op het landgoed moest hij verschillende dingen doen als boerenknecht. Dan op 28 april 1945, na zes jaren oorlog komen de eerste Russen op Erzberg. Het driemanschap neemt veel eten mee en gaat dan te voet terug naar Polen. Hitler had hen niet te pakken kunnen krijgen!

*Petljoera was een Oekraďense ambtenaar die in 1926 in Parijs door een joodse student was gedood.

Tijd, structuur, ruimte, perspectief en thematiek
Het verhaal speelt zich af van 1939 tot 1945. De vertelde tijd is dus langer dan de verteltijd. Het is chronologisch verteld, maar niet continu. Er worden wel kleine stukken overgeslagen, maar die zullen ook wel niet zo ingrijpend zijn geweest op de schrijver.
Het grootste deel speelt zich af in Polen; in Lwów, Krakau en Warschau. Aan het eind ook in Duitsland in Wilhelmshagen en Erzberg.
Het boek is geschreven vanuit het perspectief van de ikfiguur. Yehuda Nir verteld over zijn jeugdjaren in de Tweede Wereldoorlog.
Er zit niet echt een thema in het verhaal, maar het gaat erom om uit de handen van de Nazi’s te blijven. Verder loopt Yehuda’s besnijdenis als een rode draad door het verhaal. Er zijn geen kunstgrepen.

Uitgekomen verwachtingen
Al mijn verwachtingen zijn uitgekomen; het was spannend, interessant en erg mooi.

Eindoordeel
Zoals ik al geschreven heb vond ik het boek erg mooi, spannend en ook interessant. Zelfs een beetje ontroerend, het boek geeft een goed beeld hoe het in die tijd was. Als je het leest ben je blij dat je hier in vrijheid en veiligheid leeft. Natuurlijk houdt niet iedereen van dit soort boeken, maar ik zou iedereen willen aanraden dit boek te gaan lezen. Als ik een cijfer moest geven gaf ik een 9.

Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.