Boekverslag Inge Scholl

Info over dit verslag

Geschreven door:	phi
Niveau:	5HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	735
Opvragingen:	14

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (23 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Inge Scholl

• Die weisse Rose (17)

  1947

Autor: Inge Scholl
Titel: Die weiße Rose
Verlag: Fischer Taschenbuch Verlag
Jahr: 1953 (eerste druk van het boek: 1947)
Seitenzahl: 147

Warum ich dieses Buch gewählt habe:
Mijn lerares had het in de klas aangeraden. Het staat ook in de lijst die in mijn boek ‘na klar!’ staat. Verder heb ik juist dit boek uit de aanraders gekozen omdat het over de tweede wereldoorlog gaat, een onderwerp wat mij boeit en aanspreekt.

Hauptpersonen:
Hans Sholl: broer van de schrijfster is geboren op 22 september 1918 in Ingersheim. Als kind woont hij in Kochertal, tot zijn familie naar Ulm an der Donau verhuist.Op 19-jarige leeftijd moet hij voor 8 weken naar de gevangenis, wegens verboden bijeenkomsten. Hij is student medicijnen en tijdens de tweede wereldoorlog ontwikkelt hij een steeds groter wordende haat tegen de nationaal-socialistische regering. In de lente van 1942 richt hij samen met medestudenten de organisatie ‘Die Weiße Rose’ op. Deze verzetsgroep probeerde d.m.v vlugschriften de bevolking op te roepen voor passief verzet. Op 22 februari 1943 wordt Hans op 25-jarige leeftijd onthoofd, nadat hij betrapt is op het maken van vlugschriften. Hij heeft een goed karakter en durft als één van de weinigen actie te ondernemen.
Op de eerste bladzijdes van het boek staat een foto van Hans, een knappe jongeman met blond (althans dat denk ik, het is een zwartwitfoto) haar. Hij heeft een normaal postuur en is eerder dun dan dik.

Sophie Scholl, zusje van de schrijfster is geboren op 9 mei 1921 in Forchtenberg am Korcher. Sinds 1932 woonde ze met haar gezin in Ulm an der Donau. Daar ging ze naar de Mädchen-Oberschule en haalde ze in 1940 haar examen. Door de invloed van haar familie en eigen ervaringen met het regeringssysteem (o.a in de Hitlerjugend)ontwikkelt zij net als haar broer een afkeer tegen het Hitler regime. In mei 1942 begint ze aan haar studie biologie en filosofie in München bij haar broer. Als ze daar aankomt wordt ze warm onthaald met een gedichtenavond. Daar wordt het gedicht voorgelezen wat een eerste stap is naar de uitdelen van de vlugschriften. Niet veel later sluit ze zich aan bij de organisatie van haar broer. Ook zij wordt op 2 februari 1943 vermoord. Ze is dan pas 21 jaar oud. Ze is eigenlijk een heel zwijgzaam type, maar als het er bij haar veroordeling op aan komt neemt ze geen blad voor de mond. Ook Sophie staat op de foto aan het begin van het boek. Ze is een jonge vrouw en is niet lelijk. Ze heeft kort bruin haar en is vrij mager.

Inge Scholl, de schrijfster zelf heeft bijna geen rol in het verhaal. Ze komt eigenlijk bijna niet eens in het boek voor als persoon. Ze heeft zichzelf duidelijk op de achtergrond gehouden bij het schrijven, uit respect voor haar overleden broer en zus misschien?!

Die Geschichte wird erzählt von:
Door Inge (de schrijfster zelf en tevens ook het zusje van Sophie en Hans), ze is de vertelster, maar het boek is eigenlijk in de ‘hij’ vorm omdat zij zelf nauwelijks aan bod komt en er ook niet in de ‘ik’ vorm verteld wordt. Ze heeft zichzelf de plek gegeven van buitenstaander.

Das buch war:
- schwierig,
- lehrreig und
- langweilig zu lesen.

ich empfele das Buch meinen Freunden nicht weil:
ik het boek niet leuk vond. Alhoewel het idee erachter mooi is en het verhaal zelf op zich ook, is dit boek voor mij geen aanrader het is niet spannend om te lezen en het was voor mij heel moeilijk om mijn aandacht erbij te blijven houden. Wel lijkt het mij een goed idee dit boek te laten lezen aan alle bevooroordeelde mensen die niet in willen zien dat veel duitsers net zo goed onder Hitler geleden hebben als zij (of in ieder geval hun voorouders) het wordt namelijk goed duidelijk door deze mensen dat er ook in Duitsland verzet was tegen het regime van de dictator. Het feit dat alles waar gebeurd is, is mooi. Het maakt het boek heel realistisch. Maar voor mij was het geen goed boek om te lezen, het was saai geschreven en daardoor was het boek uitlezen een hele opgave. Iets wat ik mijn ‘Freunde’ niet aan kan raden.

Ich gebe dem Buch die Note:
6.
weil: het is geen onaardig verhaal, alleen het is niet mijn stijl. Het kon mij niet blijven boeien. Een 6 omdat het toch een waar gebeurd verhaal is, over 2 bijzondere mensen die hele dappere dingen hebben gedaan. Dat waardeer en respecteer ik.