Boekverslag Vonne van der Meer

Info over dit verslag

Geschreven door:	ellebelle [meer]
Niveau:	4HAVO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2257
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (25 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Vonne van der Meer

• De avondboot (13)

  2001

• De reis naar het kind (12)

  1989

• Een warme rug (5)

  1987

• Eilandgasten (27)

  2000

• Het limonadegevoel e.a. verhalen (1)

  1985

• Ik verbind u door (5)

  2004

• Laatste seizoen (6)

  2002

• Nachtgoed (2)

  1993

• Spookliefde (9)

  1995

• Take 7 (2)

  2007

• Zo is hij (1)

  1991

Titel: De Avondboot
Auteur: Vonne van der Meer

1. Vooraf
De lerares had er een stukje uit voorgelezen, dat sprak me erg aan. ‘Eilandgasten’, waar dit eigenlijk een soort vervolg op is had ik ook gelezen. Zo wist ik eigenlijk al dat de schrijfstijl van Vonne van der Meer me wel aansprak.

2. Tijdens het lezen
Ik vond het leuk dat er dieper werd ingegaan op bepaalde personen uit ‘Eilandgasten’ in dit boek. Het was alweer een tijdje geleden dat ik ‘Eilandgasten’ had gelezen dus ik wist wel af en toe even niet meer over wie het nu ging. Er kwamen deze keer ook een paar jongeren in voor, die heeft ze heel modern taalgebruik gegeven, dat vond ik heel goed gedaan.

3. Achteraf
Ik heb zeker plezier gehad in het lezen van dit boek. Het was wel vrij makkelijk en erg kort, ook al is dat niet zo erg. Het boek had ook niet echt veel langer hoeven zijn, dat zou te langdradig worden.

4. Vragenlijstje
Ik begrijp wel alles uit het boek denk ik, er zijn in ieder geval geen vragen bij me boven gekomen.
Deze vragen verwacht ik bij een mondeling over dit boek:
- Wat is de rol van de schoonmaakster van Duinroos in het boek?
- Denk je dat Jeroen echt homoseksueel is? Waarom?

5. Oordeel van anderen
A. Marloes Daamen, mijn zus heeft het boek ook gelezen en dit vond ze ervan: ‘Ik vond het best een leuk boek, maar het lijkt natuurlijk wel erg veel op ‘Eilandgasten’. Dat is wel logisch maar dat vond ik een minder punt aan het boek. De schrijfstijl van Vonne van der Meer sprak me weer erg aan. Ik vond het leuk om te lezen hoe de schoonmaakster van Duinroos tegen de gasten aankeek.
B. Ik ben het wel ongeveer met haar eens. Ik vond het alleen helemaal niet vervelend dat het zo op ‘Eilandgasten’ leek, dat vond ik juist best leuk.

1. Zakelijke gegevens
Titel: De Avondboot
Auteur: Vonne van der Meer
Uitgever: Uitgeverij Contact
Jaar van uitgave: 2001
Aantal bladzijden: 203 bladzijden.

2. Titelverklaring
Ik denk dat het boek ‘De Avondboot’ heet omdat alle gasten die terugkomen uit ‘Eilandgasten’ allemaal met de avondboot naar het eiland komen. De nieuwe gasten doen dat niet omdat ze niet in de schemer of in het donker aan willen komen.

3. Inhoudsweergave
Het boek gaat over vakantiehuis Duinroos. Dit vakantiehuis wordt door iemand verhuurd, degene die het ook altijd schoonmaakt. Ze heeft ook een gastenboek in het huis gelegd waarbij de bedoeling is dat iedere gast iets erin achterlaat. Een leuke ervaring bijvoorbeeld maar ook wat er nog verbeterd kan worden aan het huis. Iedereen doet dat altijd wel ook al merk je dat de gasten het lastig vinden. Aan het gastenboek kun je ook zien dat er ook vaste gasten zijn. Er is een echtpaar dat er al jaren komt, de eigenares kent hen dan ook al. Hier een weergave van alle gasten en gebeurtenissen:
Als eerste wordt het huisje bezocht door Eduard, een gepensioneerde
weduwnaar. Hij heeft het huisje afgelopen winter voor een week besproken
in de hoop dat hij er samen met zijn vrouw heen kon gaan. Zij had kanker
en Duinroos was een plek waar ze tot zichzelf kon komen. Ze waren hier al vaker geweest, beschreven in ‘Eilandgasten’.Helaas is ze al overleden voordat ze op vakantie zouden gaan. Eduard wilde toch naar het huisje gaan in de hoop wat meer over de laatste maanden van zijn vrouw te weten te komen omdat zij haar laatste verblijf in haar eentje in Duinroos door had gebracht (over haar vorige verblijf las je in ‘Eilandgasten’ meer).

De volgende gasten in het huisje zijn Martine, een vrouw van rond de veertig, en haar moeder. Vorig jaar is Martine ook in het huisje geweest alleen toen met een vriendin. Martine vond dat het eens tijd werd haar moeder te verwennen met een weekje Vlieland. Ook wil ze graag haar nieuwe Joodse vriend Hans aan haar moeder voorstellen, hij zou een paar dagen later naar het eiland komen. Als Martine aan haar moeder meer over Hans vertelt, schrikt haar moeder omdat ze hoort dat Hans Joods is. Ze vindt dat het tijd wordt dat ze het geheim waar ze al jaren mee rondloopt nu eens aan haar dochter te vertellen. Martine schrikt wel even van het geheim maar besluit het wel meteen aan Hans te vertellen als hij komt. Als Hans komt zit hij ook met een probleem, hij heeft een nieuwe vriendin en gaat al een tijdje
vreemd, hij weet alleen niet hoe hij dat Martine moet vertellen. Als Martine het verhaal over haar moeder verteld heeft besluit Hans dat hij nu moet vertellen dat hij hun relatie wil verbreken. Martine gelooft het eerst niet en denkt dat hij die nieuwe vriendin alleen maar verzint omdat zij het verhaal over haar moeder verteld heeft. Maar na enige uitleg begrijpt Martine dat dit niet het geval is en Hans verlaat het eiland terwijl Martine verdrietig achterblijft.

De derde bezoekers van het huisje zijn een alleenstaande moeder, haar zoons en een vriend van haar oudste zoon. Als eerste is Ben, een puber van 14, samen met zijn moeder naar het huisje gegaan, zijn broer Jeroen zou later komen. Ben vond het in het begin maar saai in het huisje en,hij keek daarom ook erg naar het bezoek van zijn broer uit. Als zijn broer komt heeft hij een vriend (Dimitri) meegenomen omdat zijn vriendinnetje, die in eerste instantie mee zou gaan, toch besloten heeft met haar ouders op vakantie te gaan.
De jongens hebben veel lol met z’n drieën en ook de moeder heeft het erg naar haar zin. Langzamerhand denkt Ben dat zijn broer homoseksueel is en een verhouding met Dimitri heeft. Ben wordt steeds stiller en heeft geen zin meer in de vakantie. Moeder merkt dat Ben het niet meer zo naar zijn zin heeft en spreekt hem daarop aan. Eerst wil Ben zijn vermoedens niet aan haar vertellen maar later doet hij dat toch. Uiteindelijk wordt het toch nog een leuke week voor iedereen op wat beslommeringen na. Je komt in het verhaal niet te weten of Jeroen echt
homoseksueel is.

De volgende bezoekers zijn de zusters Babette en Heleen. Heleen is een huisvrouw en moeder van 3 kinderen. Babette is precies het tegenover gestelde; een carrièremaakster, getrouwd met een rijke man en kinderloos. De zussen gaan nu goed met elkaar om maar vroeger waren ze elkaar’s rivalen. Heleen is de jongste en was eigenlijk ongewenst, haar moeder heeft geprobeerd een miskraam te krijgen en daarom loopt Heleen nu een beetje mank. Doordat ze als kind al mank liep kreeg ze toch de meeste aandacht van haar ouders en daar was Babette erg jaloers op. Als
ze tijdens de vakantie nog eens het verhaal verteld dat Heleen eigenlijk ongewenst was wordt Heleen erg verdrietig. De volgende dag doet Babette alsof er niets aan de hand is en ze vertrouwt Heleen stiekem toe dat ze een geheime minnaar heeft. Babette vertelt dat ze haar man niet kwijt wil maar dat ze de minnaar wel erg spannend vindt. Ze vertelt Heleen dat ze tegen haar man heeft gezegd dat ze 2 weken in Duinroos blijft terwijl
ze eigenlijk een week met haar minnaar naar Frankrijk gaat. Als Babette is vertrokken omdat ze het vliegtuig naar Frankrijk moet halen wordt Heleen heel boos op Babette en ze vindt het zielig voor Babette’s man.
Dan spreekt ze met een verdraaide stem op de voicemail van Babette’s man in: ‘Your wife Babette has a lover, they are together in the South of France’. Zo komt de man van Babette er dus achter.

De laatste gasten van het seizoen zijn Pia, haar man, haar dochter Liesbeth en haar pasgeboren kleindochter Laura. Ze komen naar het eiland om eens lekker uit te rusten en te genieten van de 3 generaties die nu bij elkaar zijn.
In de haven van Harlingen ontmoet de man een aantrekkelijke vrouw en hij wordt op slag verliefd op haar. Hij na de overtocht laat hij Pia, Liesbeth en Laura alvast naar hij het huisje gaan omdat hij koste wat het kost de vrouw terug wil vinden. Hij fantaseert over een ander leven met deze vrouw en hij zoekt het hele eiland af maar de vrouw vindt hij niet meer terug. Als hij terug bij Pia en de kinderen komt bedenkt hij dat hij eigenlijk heel verwend is in het leven en dat hij niet mee aan de vrouw moet denken maar gewoon van de vakantie moet genieten.

Het boek eindigt weer met een hoofdstuk over de schoonmaakster die het huis schoonmaakt en de belevenissen van de gasten in het gastenboek leest.

4. Personages
De schoonmaakster: Zij maakt altijd het huis Duinroos schoon als er weer gasten zijn geweest. Ze vindt ook regelmatig spulletjes die mensen zijn vergeten en die bewaart ze dan. Ook is zij degene die met het gastenboek is begonnen. Iedereen die in Duinroos logeert moet daar iets inschrijven over zichzelf of over hun verblijf.
Over de andere personages heb ik alles wat ik wist al in de samenvatting verteld.

5. Opbouw
Het boek heeft 6 hoofdstukken, allemaal vrij grote hoofdstukken dus. Aan het einde van ieder hoofdstuk vertelt de schoonmaakster van Duinroos wat ze in het huis heeft gevonden en wat ze ermee gaat doen. Dit laatste deel wordt altijd aangegeven met een zeester boven aan de bladzijde.

6. Ruimte
Het verhaal speelt zich af in en om Duinroos. Ook wel in het bijgelegen dorpje waar de gasten dan boodschappen gaan doen of gaan wandelen.

7. Tijd
De verteltijd is 203 bladzijden. De vertelde tijd is een paar maanden schat ik.

8. Perspectief (vertelsituatie)
Het wordt in een ik-perspectief verteld. De gasten denken en praten voor zichzelf en de schoonmaakster praat wel over de gasten maar het is niet zo dat zei alles weet over de gasten.

9. Thema en motieven:
Het thema is: Er zijn verschillende thema’s in het boek bijvoorbeeld homseksualiteit, dood, vreemdgaan en liefde.
Motieven zijn:
· het gastenboek, iedereen moet er wat inschrijven dus komt het in ieder hoofdstuk terug.
· De handschoenen en de uitgescheurde gastenboekbladzijden van de overleden vrouw, de schoonmaakster twijfelt een paar hoofdstukken lang wat ze er nou mee zal doen.

10. Taalgebruik en stijl
Het taalgebruik was heel erg duidelijk. Ik ben geen lastige zinnen of woorden tegengekomen. Het taalgebruik van de personen in het boek is ook aangepast aan de leeftijd.

11. Genre en stroming
Het is een roman.

Over Vonne van der Meer:
Vonne van der Meer werd in 1952 in Eindhoven geboren als jongste kind in een gezin van drie. Al snel verhuisde de familie naar Laren (N.H.), waar zij de lagere school bezocht en daarna de MMS. Haar moeder was een gretig lezer, en las haar kinderen ook graag voor. Zij heeft haar liefde voor literatuur op alle drie haar kinderen overgebracht. In de lessen Nederlands ontdekte Vonne van der Meer dat zij zich kon verliezen in het schrijven van opstellen. Ze mocht eindexamen doen met een aantal verhalen, voorzien van een eigen voor- en nawoord.
Na haar eindexamen bracht ze een jaar door in de Verenigde Staten. Ze woonde daar bij een Amerikaans gezin in Kansas City, en ging daar ook naar school. Op die school volgde ze, behalve de verplichte vakken, vooral toneellessen. Ze besloot zich te oriënteren op de mogelijkheid ‘iets’ met toneel te gaan doen.
‘Omdat ik daar alles wat me interesseerde in kwijt kon. Lezen, teksten analyseren, mijn interesse in psychologie, vormgeving, met mensen samenwerken. Ik denk dat ik intuïtief ook wel aanvoelde dat je niet op je achttiende achter een bureau kunt gaan zitten en schrijver worden. Ik had die omweg van het toneel nodig. En wie mijn werk kent, ziet dat het zijn sporen heeft nagelaten.’ Twee jaar later werd ze toegelaten tot de regieafdeling van de Amsterdamse Theaterschool. Tijdens de opleiding ging ze door met schrijven. Ze werd al snel de tekstleverancier van haar jaar: ‘Als er voor koninginnedag een straattheaterstuk gemaakt moest worden, bewerkte ik in één nacht een sprookje. Als twee medeleerlingen een stuk zochten om samen aan te werken, maar niks konden vinden dat bij hun leeftijd en mogelijkheden paste, schreef ik het. Daar ontdekte ik ook dat het niet verstandig is je eigen werk te regisseren. De afstand ontbreekt dan. Als een scène niet meteen lukt, ben je geneigd meteen te gaan herschrijven, in plaats van de acteurs een andere opdracht te geven."
Tijdens de opleiding schreef ze de monoloog De behandeling, die in 1976 door toneelgroep Centrum op het repertoire genomen werd, met in de hoofdrol Ingeborg Elsevier. In 1978 sloot ze haar opleiding af en werd regieassistent van Franz Marijnen bij het RO-theater. Al snel ging ze zelf regisseren, stukken van Goethe, Osborne, Frisch, een bewerking van Plato’s Symposium, maar nooit haar eigen stukken. Ze regisseerde ongeveer tien jaar bij uiteenlopende gezelschappen als Baal, Centrum, De Haagse Comedie en het RO-theater. Bij het laatste gezelschap ging in 1996 ook haar toneelstuk Weiger nooit een dans in première. Als ze niet regisseerde schreef ze verhalen, die ze naar alle mogelijke literaire tijdschriften opstuurde, en altijd weer terugkreeg. Tot K.L. Poll in 1980 ‘Afscheid van Phoebe’ opnam in Hollands Maandblad. Vanaf dat moment kwam er ieder jaar een nieuw verhaal in Hollands Maandblad te staan - tot haar eerste boek uitkwam. Dat was ‘Het limonadegevoel en andere verhalen’.
Vonne van der Meer is getrouwd met de schrijver Willem Jan Otten. Ze wonen in Naarden en hebben twee zonen.

Bibliografie
1985 Het limonadegevoel en andere verhalen Bekroond met de Geertjan Lubberhuizenprijs
1987 Een warme rug (roman)
1989 De reis naar het kind (roman) Genomineerd voor de Europese Minerva Prijs voor het boek van het jaar
1991 Zo is hij (roman)
1993 Nachtgoed (verhalen)
1995 Spookliefde (novelle)
1996 Weiger nooit een dans (toneelstuk, gespeeld door het RO-theater)
1997 De verhalen (een keuze uit eigen werk)
1999 Eilandgasten (roman)
2001 De avondboot (roman)