Boekverslag Mieke van Hooft

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1676
Opvragingen:	104

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (119 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Mieke van Hooft

• De suikersmoes (3)

  2002

• De tasjesdief (7)

  1989

• Geen geweld (20)

  2000

• Kinderen ontvoerd (14)

  1993

• Nachtlopers (6)

  1991

• Straatkatten (13)

  1996

• Treiterkoppen (5)

  1995

Zakelijke gegevens
Mijn boekverslag gaat over het boek ‘Geen geweld’. Het is geschreven door Mieke van Hooft. In 2000 werd het uitgegeven door Uitgeverij Holland in Haarlem.

Inhoudelijke gegevens
De hoofdpersoon is Kelvin Kleuver, een onzekere, gevoelige brugklasser die zich snel zorgen maakt. Het liefst wil hij iedereen altijd tevreden maken. Hij is klein en tenger en heeft lichtblond haar. In de loop van het verhaal verandert hij. Hij wordt zelfverzekerder en ouder in zijn gedrag.
Kelvins moeder is bezorgd, snel overstuur en heeft het niet zo op dieren in huis. Kelvins vader is het altijd met haar eens. In de loop van het verhaal laat hij zijn emoties steeds meer merken. Roy is de broer van Kelvin. Hij is een grote, stoere jongen met een klein hart. Hij is dol op dieren en werkt op de kinderboerderij. Kneel, hij heet eigenlijk Knelis, is een oudere man die zich wat onhandig gedraagt, maar hij is erg aardig. Hij werkt ook op de kinderboerderij. Fieke is een vriendin van Roy. Zij is erg aardig en kan goed zingen. Ze draagt altijd zwarte make-up. Bart is een vroegere klasgenoot van Roy. Hij drinkt graag een biertje. Hij heeft rood haar, vandaar dat zijn bijnaam Roodkapje is. Hij rijdt ook graag op zijn motor. Watje is het biggetje waar Roy voor zorgt. Hij kan niet meer bij de moeder terecht, dus moet Roy hem voeden. Als Roy in elkaar geslagen wordt, gaat Elly Morrisson voor hem zorgen. Rob Wallis is de conciërge van Kelvins nieuwe school. Hij is kaal, heeft een ringetje in zijn oor en heeft dikke wenkbrauwen. Zijn zoon is ook slachtoffer geworden van zinloos geweld. Elly Morrisson is de mentor van Kelvin. Zij is erg slordig en is ook dol op dieren.
Het probleem van Kelvin is dat Roy in elkaar geslagen wordt als hij op de kinderboerderij Watje aan het voeden is en dat Bart, de dader, niet te vinden is. Roy raakt in coma en komt in het ziekenhuis terecht. Elly ontdekt dat Bart bij Kneel is. Ze laat hem arresteren. Roy komt aan het eind van het boek bij, doordat hij het biggetje, dat Kneel had meegenomen, hoort gillen.
Roy heeft een hekel aan Bart. Hij vindt hem veel te asociaal en brutaal. Ook kan hij niet goed overweg met zijn ouders. Hij vindt dat ze veel te veel zeuren. Verder mag hij iedereen wel. Kelvin kan niet goed overweg met Bart. Hij heeft hem nog maar een keer gezien, maar dat maakte geen goede indruk. Bart was toen dronken en deed heel flauw. Kelvin is verliefd op Fieke. Elke keer als hij haar ziet, krijgt hij een fijn gevoel in zijn buik. Verder heeft hij met iedereen in het verhaal een goede band. In de loop van het verhaal krijgt Kelvin met Elly Morrisson een betere band, want zij zorgde ervoor dat Bart gearresteerd werd en ze paste op Watje. Ook krijgt hij een betere band met Rob Wallis, omdat hij Kelvin erg steunt in de tijd dat Roy in coma ligt. Als laatste verbetert zijn band met Kneel ook, want hij zorgde ervoor dat Roy bijkwam uit coma, toen hij een biggetje meebracht.
Mieke van Hooft laat de gevoelens van de personen erg blijken. Het gevolg daarvan is dat je je erg gaat inleven. Het was net alsof ik er zelf bij was.
Het verhaal speelt zich af in zo maar een stad in Nederland.
Het speelt zich af in deze tijd.
Tussen het begin en het eind verlopen ongeveer twee weken.
In het verhaal komen geen terugblikken voor.
De bedoeling van Mieke van Hooft is dat we gaan inzien dat zinloos geweld echt zinloos is en dat we daar mee moeten stoppen. We hoeven dus ook geen wapens bij ons te dragen. Dat blijkt duidelijk uit het volgende fragment: ‘Een vriend steek je toch niet met een mes?’ ‘Volgens mij steek je niemand met een mes, daarom moet je ook geen mes bij je dragen. Wat je niet hebt kun je ook niet gebruiken.’
Het is een eigentijds verhaal over zinloos geweld.

Een samenvatting
Op een dag komt Roy thuis met Watje. Hij verstopt hem, want hij weet dat zijn moeder het niet goed vindt dat hij een varken in huis heeft. Maar dan, midden in de nacht, begint Watje te gillen. Roy’s moeder wil het varken meteen weg hebben.
Roy loopt weg. Hij gaat op de kinderboerderij kamperen, zodat hij wel voor Watje kan zorgen. Daar zijn Fieke en Bart ook. Bart is dronken en hij krijgt ruzie met Roy. Dan steekt Bart Roy neer.
Midden in de nacht worden Roy’s ouders en Kelvin gewaarschuwd. Ze gaan meteen naar het ziekenhuis, waar ze Roy in coma aantreffen. Bart is onvindbaar.
Omdat er niemand voor Watje kan zorgen, biedt mevrouw Morrisson zich aan. Zij wil graag voor hem zorgen en haar man heeft daar ook alle tijd voor.
Na zo’n twee weken komt mevrouw Morrisson weer bij Roy op bezoek. Kelvin is daar dan ook. Ze vraagt Kelvin wat dingen over de verzorging van Watje , maar daar heeft Kelvin geen verstand van. Ze besluiten bij Kneel langs te gaan. Hij heeft verstand van biggetjes. Als ze daar zijn, blijkt Kneel ziek te zijn. Hij wil hen niet binnen laten, maar mevrouw Morrisson dwingt hem daartoe. Ze vraagt hem waar Bart is. Kneel begint heel erg te trillen en wijst dan naar de bank. Ze roept Bart daarachter vandaan en neemt zijn mes af. Bart vraagt aan haar hoe ze wist dat hij bij Kneel was, waarop ze antwoordt dat ze zijn helm aan de kapstok had zien hangen. Daarna belt mevrouw Morrisson de politie om Bart te arresteren. Achterna blijkt, dat Bart Kneel gedwongen heeft om hem te verstoppen, door met zijn mes te dreigen.
Die avond is er een stille tocht door de stad georganiseerd om de zoon van Rob Wallis te herdenken en om aan Roy te denken. Op de plaats waar de zoon van Rob gedood was, wordt een gedenksteen onthuld en voor het ziekenhuis laat Kelvin de vlinders los die Roy op zijn kamer had staan sinds ze een rups waren. Daarna laten Fieke en haar vriendinnen een aantal ballonnen los in de vorm van een biggetje. Kelvin hoopt vurig dat Roy op dat moment bij komt, maar dat valt tegen.
Kneel haalt Kelvin de volgende dag uit school. Hij wil bij Roy op bezoek, maar hij weet de weg niet. Kelvin gaat met hem mee. In het ziekenhuis is Kelvins moeder ook. Het blijkt dat Kneel een broertje van Watje mee heeft genomen. Die zet hij bij Roy op het bed. Kelvins moeder begint direct te gillen en het biggetje ook. Door dat geluid komt Roy bij.

Mijn mening
Ik vond het een spannend verhaal. Ik was erg benieuwd of Roy wel of niet bij zou komen uit coma. Ik vond het verrassend dat Bart zich bij Kneel had verstopt. Ik ben nog meer na gaan denken over het onderwerp, omdat het nu ook veel voorkomt. Ook leefde ik erg mee met Kelvin. Al zijn emoties kwamen naar voren, je zat er midden in.
De opbouw van het verhaal vind ik erg logisch, met terugblikken zou het erg ingewikkeld worden. Het is vrij makkelijk geschreven, zonder lange zinnen en moeilijke woorden. Het hele boek heeft veel indruk op me gemaakt, het leek me een leuk boek, maar ik had niet gedacht dat het me zo zou boeien. Ik denk er vaak aan terug. Dat heb ik niet zo vaak met boeken van Mieke van Hooft. Voor het boekverslag heb ik het voor de tweede keer gelezen en ook dan is het nog leuk.
Het bijzondere aan dit boek vond ik dat er van alles bij zat. Een velletje stickers om op munten te plakken, met daarop de tekst ‘ik ben tegen zinloos geweld’. Ook zat de tekst van het lied erbij, wat Fieke met haar band zong na de stille tocht. Je kon het nummer ook op CD bestellen. De tekst van dat nummer staat op de laatste pagina van het boekverslag.

Informatie over Mieke van Hooft
Mieke van Hooft is 45 jaar. Ze is getrouwd en heeft twee zoons waarmee ze in Wageningen woont.
Op haar zesde begon ze met schrijven. Van haar negende tot haar twaalfde schreef ze al stukjes in de Noord-Brabantse krant, op de jeugdpagina. Ze stuurde op haar twaalfde haar eerste boek naar de uitgever, maar het werd geweigerd.
Ze leerde veel over het schrijversvak toen ze bij de uitgeverij Malmberg werkte. Toen begon ze ook met het schrijven van verhalen voor in de Taptoe en in de Jippo. Die werden later gebundeld in het boek Wat zeg je me daar van.
Haar eerste boek wat gepubliceerd werd was Kijk naar je eigen. De tasjesdief was haar eerste boek wat bekroond werd door de Nederlandse Kinderjury. Ook kreeg dat boek een Franse prijs voor het beste kinderboek en werd het verfilmd. Ook Sebastiaan rare banaan, Nachtlopers, Kinderen ontvoerd, Het doorgezaagde meisje, Treiterkoppen, Straatkatten, De truc met de doos en Hier waakt de goudvis werden getipt door de Kinderjury
Mieke van Hooft schrijft voor kinderen in alle leeftijden, vaak over onderwerpen die ook in werkelijkheid veel voorkomen.

Zinloos geweld
Tekst: M. van Hooft

’t Was dinsdag in de bus,
rijdend naar m’n zus,
en de klok sloeg half acht,
opeens, heel onverwacht,
zwaaide iemand met een mes,
veel paniek, een man of zes,
begon te vechten,
en beukte er op los.

Ref: Wil je rammen,
pak je drumstel,
sla je slagwerk,
slaggitaar.
Zoek je ruzie,
schreeuw het uit…
en bedaar!

’s Morgens vroeg, het werd al licht,
de zon op mijn gezicht,
en de klok sloeg half zes,
nee, ik deed het niet expres.
Ik liep tegen iemand op,
en ik kreeg meteen een schop.
Ik wilde praten,
maar een vuist trof mijn mond.

Ref.

’t Werd donker, ‘k was al laat,
haast geen mens op straat,
en de klok sloeg half tien,
man, wat ik toen heb gezien:
iemand kreeg een flink pak slaag,
werd geslagen in zijn maag.
‘k Werd er bang van…
en ik fietste snel naar huis.

Ref.

Wanneer je met je vuisten praat,
praat me dan niet van een held.
Je bent een lafaard als je slaat,
want het is zinloos… ZINLOOS GEWELD!