ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Remco Campert
De jongen met het mes
Geschreven door: | anoniem [meer] |
Datum ingestuurd: | 22 maart 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.300 |
Bekeken: | 8192 keer (13 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door warscha op 18-03-2004zou u mij een recensie van u over het verhaal "De jongen met het mes" kunnen sturen alvast bedankt
De jongen met het mes is eigenlijk een bundeltje van 11 verhalen (De kat die wegliep, de buit, de jongen met het mes, in de kast, herinner je je nog?, het einde van de stad, carrière, een reisje naar Zwolle, de droom, brief aan Z., herkennen) waaronder zich een gelijknamig verhaal bevindt. De roman is zeker een 8 waard, want hij is goed doordacht, zo zijn er in elk verhaal een paar opvattingen -je zou ze ook een vorm van levenslessen kunnen beschouwen - verborgen, die de schrijver naar voren probeert te laten komen door de verhalen met een speciale nadruk te vertellen. Ze zijn echter niet altijd makkelijk te vinden, en voor mij blijft die opvatting tijdens het merendeel van de verhalen onbekend.
De thema’s zijn verschillend naargelang verhaal. Ik zal daarom voornamelijk De jongen met het mes en Het einde van de stad bespreken; het ene omdat het dezelfde titel heeft als de bundel van de verhalen, het andere omdat dat het verhaal was dat de meeste indruk op mij heeft gemaakt.
De jongen met het mes handelt over een jongen, Oscar genaamd, die op een of ander feestje -ongewild - de aandacht trekt omdat hij niet drinkt en bovendien in het bezit is van een blinkend mes. Wessel en Dick, die hem erover aanspreken, raken met hem in een gesprek verwikkeld en dagen hem tenslotte uit dat hij met zijn mes op een naakt meisje, hoog tussen haar dijen, zou gooien. Vreemd genoeg neemt hij de uitdaging aan, maar voldoet zonder moeite aan de ‘proef’.
Het einde van de stad gaat over een soort van ‘zuivering’ door een hoop soldaten in een stad wordt gehouden. Dezen worden vergezeld door twee journalisten van een of ander radioprogramma, die al even harteloos zijn als de soldaten. De mensen die voor zijn ogen vermoord of doodgeschoten worden of zelfs de vernieling van die mensen hun woningen doen hem niets maar moedigen hem zelfs aan. Nieuwsgierig als ze zijn, volgen ze een groepje soldaten en ondervragen hen zelfs terwijl ze een huis aan het zuiveren zijn. Ook maken ze zelf mee hoe (onschuldige) vijanden in hun eigen huis opgespoord en geëlimineerd worden, zelfs de kleine, vijandige, kinderen ontsnappen aan hun lot niet...
In de meeste gevallen zijn als thema’s het dagelijkse leven gekozen; een klein deeltje uit iemands leven, wat de score voor thema’s niet zo hoog legt: 6.
De personages echter zijn altijd heel goed, en, op kleine uitzonderingen na, heel realistisch beschreven. Je krijgt een zeer ruim beeld van hun doen en denken, wat je het gevoel geeft dat je die mensen heel goed kent en (bijna) als familie kan gaan beschouwen. Hiermee wil de auteur duidelijk aantonen dat dit soort verhalen overal ter wereld wel voorkomen, en dat men het niet als verre realiteit moet beschouwen.
Hij geeft zijn verhalen altijd een tint mee, soms is deze heel cynisch (bv. Het einde van de stad) en vaak ook overdreven, maar dat dient vermoedelijk om onze gevoelens gemakkelijker te raken. Hij wil ons (verleden en geleden, maar ook hedendaagse) alledaagse problemen laten inzien, waarvan we soms niet doorhebben dat ze gebeur(d)en.
Het taalgebruik is heel verzorgd, de schrijver geeft ook veel beschrijvingen van de (innerlijke en uiterlijke) omgeving en daarboven komen ook nog veel bijstellingen en andere beschrijvingen aan bod in elk verhaaltje. Omdat zijn taalgebruik juist datgene is wat zijn verhalen juist zo goed maakt (hij weerspiegelt er immers bepaalde ideeën in) is dat zeker een score 9 waard.
Een iets minder goed aspect is dat er haast geen spanning zit in de verhalen, maar de spanning die er zit is meestal vooruitwijzing. Zo bijvoorbeeld bij De jongen met het mes kan je al denken dat er iets ergs zal gebeuren met het meisje, hoewel het verhaal toch goed afloopt.
Door het zo uitvoerig beschrijven van gevoelens en omgevingen, maakt de schrijver je erg betrokken bij de te gebeuren gebeurtenissen. Ook het feit dat de verhalen dicht bij de realiteit liggen, helpt hier een (nogal groot) handje mee. Het feit dat de verhalen dan weer handelen over een tijd die al lang voorbij is (ik vermoed Tweede Wereldoorlog) remt dit aspect dan weer een beetje af, maar aangezien ze toch altijd handelen over dagelijkse gewoonten, is dit niet al te erg.
De verhalen kunnen soms ook emotie opwekken (meestal pas als je de zin van het verhaal hebt gesnapt) zoals bv. De jongen met het mes waar niemand (onder of zonder invloed van alcohol) het precies erg vindt dat er met zijn leven wordt gespeeld, of het einde van de stad waar mensen zonder (morele) moeite afgeslacht worden, kinderen incluis. En deze handelingen zijn nog altijd terug te vinden in de realiteit, kijk bv. maar eens wat er in Kosovo gebeurde.
De verhalen op zich lijken meestal dom en saai, als je de opvatting of morele waarde erachter vindt, lijken ze het echter véél minder. Maar die ideeën zitten soms nogal vrij goed verpakt in het verhaal en een vele keren heb ik ze maar met vele moeite kunnen vinden en soms zelfs niet. Maar de ideeën die erin zitten zijn heel interessant, als je ze natuurlijk kan vinden...
De structuur van de verhalen is altijd chronologisch, hoewel er een paar zijn waar er met flash-backs gewerkt wordt. Maar het blijft altijd duidelijk wat de lijn van het verhaal is en hoe het verder verloopt, hoewel het daar dan ook bij blijft.
Het boek is aan te raden te lezen voor mensen die wel eens van ‘lichte’ filosofie houden of graag dubbelzinnigheden in verhalen zoeken of voor mensen die houden van verhalen met een bepaalde moraal of idee in. De score voor deze optie blijft echter niet denderend hoog omdat niet iedereen van deze stijl van boeken houdt en dat deze ‘populatie’ waarschijnlijk ook beperkt is, tenminste onder mensen van jongere leeftijd...
Tot slot nog twee passages die mooi geschreven zijn omwille van hun verwoorde ideeën:
De vijand... eindelijk dan de vijand, luisteraars!... en... het is een jong meisje... een meisje... schandalig... ze probeert zich onder haar bed te verschuilen... maar dat zit haar niet glad... ze wordt er onder uit getrokken... even een snelle blik door haar kamertje... opklapbed met poppen en speelgoeddieren er op... boekenkastje... schoolboeken op tafel... rose gebloemde gordijnen...
Ja, nu huilt ze, luisteraars, nu ze ziet dat de zaak verloren is... laf, laf kind... je ontkomt niet meer aan je straf... wie kaatst moet de bal verwachten...
Dit stukje tekst komt uit ‘Het einde van de stad’ en benadrukt de onschuld (poppen, schoolboeken, rose gebloemde gordijnen,...) van het kindje dat op het punt staat vermoord te worden door de soldaten, die de twee journalisten interviewen en hun mening harteloos delen...
De portemonnaie was in het zand gevallen. De oude man wilde hem oprapen, maar de jongen plantte zijn voet erop. ‘Afblijven, opa’ zei hij. ‘Die is niet van jou.’ Hij pakte de portemonnaie van de grond en stak hem in zijn broekzak. ‘Nou de rest’, zei hij. ‘Je hebt nog...’ Hij zweeg. Er gebeurde iets afschuwelijks met de oude man. Hij opende zijn mond wijd, alsof hij wilde gaan schreeuwen of huilen, maar het niet kon. Toen kreunde hij, een laag, onmenselijk geluid, zijn ogen keken star langs de jongen heen en hij zakte traag opzij, in de richting van de jongen. De jongen sprong op, verbijsterd van angst, en rende weg, zo hard als hij kon. De oude man bonsde met zijn hoofd op het hout van de bank.
Ook in dit fragment zijn er heel wat ideeën verwoord. De zogenaamde jongen immers dacht een held te zijn, als hij zou spijbelen om zo de oude man eens te betrappen, maar gedraagt zich zo bruut tegen deze dat die overlijdt aan een hartstilstand. En ondanks de diefstal had deze oude man dat toch niet verdiend; waarschijnlijk had hij maar een schamel pensioentje om van te leven en zou zelfs, als er dringend geen geld op tafel kwam, geen eten meer kunnen kopen...
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
