Info over dit verslag
Geschreven door: | |
Niveau: | 2ASO |
Kwaliteit: |  |
Waardering: | |
Taal: | Nederlands |
Woorden: | 1469 |
Opvragingen: | 86 |
Hulpmiddeltjes
Openen in tekstverwerker
Printen
EmailenWaardering
Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (92 stemmen)
Titels van Dirk Bracke
'God wil het!' (1) 2003 Als de olifanten vechten (9) 2002 Black (3) 2006 Blauw is bitter (25) 1994 Buitenbeen (1) 2006 De sjoekel (0) 1998 De sjoekel 2.0 (0) 2000 Een lege brug (13) 1997 Een vlieg op de muur (10) 1995 Henna op je huid (11) 2005 Het engelenhuis (6) 2003 Het uur nul (20) 1996 Over Tijd (1) 2007 Overleven in de tros (2) 2001 Steen (1) 1993 Stille lippen (8) 1999 Straks doet het geen pijn meer (16) 2001 Vuurmeisje / Steen (2) 1993 Zij en haar (10) 2004
Laatst gewijzigd op 9 april 2002
KORTE INHOUD
Elien is een 15-jarig doofstom meisje. Ze ergert zich steeds meer aan het overbeschermende gedrag van haar ouders. Ze wil een normaal leven leiden, net zoals de andere meisjes van haar leeftijd. Van haar ouders mag ze alleen maar naar de feestjes van de dovenclub. Ze wil wel eens naar een échte discotheek, maar kan dat wel als slechthorende?? Wie weet hoort ze de muziek niet voldoende of zal ze naast het ritme dansen… Maar haar angst om uit de toon te vallen is kleiner dan haar wil om uit te breken. Kan zij ook niet proberen om, net als haar leeftijdsgenoten, de horenden, zelfstandig te worden? Uiteindelijk krijgt ze van haar ouders toestemming om naar de Moonstruck, een discotheek in de buurt, te gaan. Daar leert ze Manu kennen. Ze komt er echter achter dat hij drugs dealt en wil hem zo snel mogelijk vergeten. Daardoor begint ze meer aandacht te schenken aan Jeroen, een jongen die een ongeluk heeft gehad met een brommer en daardoor mank loopt. ‘We hebben allebei een schram op ons koetwerk’, denkt Elien.
Elien probeert er nu ook achter te komen of Manu en zijn vriend Joeri nog altijd dealen. En dan neemt ze een moeilijk besluit: ze stapt naar de politie en doet haar verhaal. Een maand later worden de twee opgepakt wegens drugsbezit tijdens een razzia in de Moonstruck.
1) RECENSIE
Stille Lippen van Dirk Bracke is een aangrijpend, ontroerend verhaal over de problemen waarmee doofstomme en slechthorende kinderen te maken krijgen. De meest evidente dingen zoals de straat oversteken, naar school gaan, enz. vormen voor Elien onoverkomelijke problemen. De meeste van die kinderen voelen zich afgesloten van de wereld waarin andere, horende tieners leven. Ze kunnen normale gesprekken of bezigheden niet volgen en worden daardoor soms uitgesloten of genegeerd door de groep, men weet niet hoe men zich moet gedragen en neemt afstand. Elien wil leven zoals andere meisjes, maar heeft daar wat problemen mee. Ze probeert haar doofheid zo min mogelijk te laten merken als ze met onbekenden in contact komt. Ik vind dat Dirk Bracke heel mooi beschrijft hoe leven zonder geluid is of zou zijn. Ik vind het moedig van Elien dat ze zich probeert te verzetten tegen haar handicap en probeert te leven zoals ieder horend meisje van vijftien.
De titel verwijst wel naar die doofstomheid, maar niet rechtstreeks want Elien kan wel praten. Hij bedoelt daarmee dat Elien zich moet behelpen met liplezen. Ze ziet de lippen van pratende mensen bewegen maar hoort niets. Vandaar ‘Stille lippen’…
Het boek is niet eenzijdig doordat alle onderwerpen waarmee hedendaagse jongeren zich mee bezig houden worden aangekaart. Er worden verschillende problemen en gebeurtenissen door elkaar in het verhaal verweven. Het boek is van de eerste tot de laatste bladzijde spannend, je moet het gewoon in een keer uitlezen. Het is een schitterend boek dat iedereen gelezen zou moeten hebben. Ook alle andere boeken van Dirk Bracke die ik tot nu toe gelezen heb vond ik heel goed en het zijn echt aanraders!!
2) BIOGRAFIE
Dirk Bracke is geboren te Sint-Gillis-Waas in 1953. Bracke volgde een opleiding handel. In 1987 deed hij mee aan de John Flanderswedstrijd. Hij won niet, maar werd wel gevraagd om Vlaamse Filmpjes te schrijven. In deze reeks debuteerde hij in 1988. Nadat hij er een aantal had geschreven, waagde hij zich aan een boek. Zijn eerste werd in 1993 gepubliceerd en sindsdien is er elk jaar wel een boek van hem verschenen. Hij schrijft meestal 's ochtends, 's middags werkt hij als postbediende. Hij woont met zijn vrouw en twee zonen in Stekene.
Hij houdt van sport (vooral volleybal), je kan hem evenmin afschrikken met een ochtendje joggen en geschiedenis is ook altijd een passie geweest voor Dirk Bracke. Bracke houdt van huisdieren, hij heeft dan ook twee katten gehad (allebei jammerlijk overreden). Verder houdt hij zeker ook van een stevig stukje rockmuziek. Niet alleen uit de jaren ’60 en ’70, maar hij is een fanatiek ‘Studio Brussel’-luisteraar en kan dus best wat latere en hedendaagse rockgroepen pruimen. Zijn idool is wel een heel oude knar: Neil Young. En dan tot slot nog wat schrijversleed: ‘in 1995 werd Blauw is bitter door de Amsterdamse jeugdjury verkozen als Beste Jeugdboek. Tijdens een uitzending van de radio Noord-Holland werd de prijs uitgereikt. Het was een enorme taart. Maar ik lustte jammer genoeg geen taart, dat durfde ik echter niet op te biechten door de radiomicrofoon. Ik heb dan maar met een blij gezicht de prijs door mijn keel gewrongen…’
3) BIBLIOGRAFIE
Vroeger scherpte Dirk Bracke zijn pen aan in het clubblad van de plaatselijke volleybalclub.
De volgende stap was het schrijven van Vlaamse Filmpjes.
Nu is hij een bekende jeugdauteur met een aantal fantastische romans op zijn naam…
Zijn debuutboek, Steen, verscheen in 1993, bij het Davidsfonds/Infodok. Dit verhaal speelt zich zowat zestigduizend jaar geleden af en gaat over een jonge jager die samen met zijn stamgenoten vecht om te overleven.
Sindsdien schreef Bracke ijverig verder. Zijn tweede boek was Blauw is bitter. Deze werd in 1994 bekroond door de Amsterdamse jeugdjury en verkozen als beste jeugdboek. Ook werd het vertaald in het Duits. Van dit boek werd een volledige, nieuwe uitgave gemaakt in 1998.
Een vlieg op de muur was zijn derde boek en werd in 1995 bekroond met de Prijs van de Kinder- en Jeugdjury en werd vertaald in het Duits. Dit boek gaat over vier straatkinderen die proberen te overleven in de straten van het Braziliaanse Salvador da Bahia. Maar op een dag komen ze in contact met een net van drugsdealers...
Het uur nul, geschreven in 1996, was zijn volgend boek. Ben krijgt op zijn zestiende te horen dat hij seropositief is. Zijn wereld wankelt... Dit is een overdonderend boek dat duidelijk maakt dat mensen met aids in volstrekte eenzaamheid terechtkomen. Dirk Bracke kruipt in deze jeugdroman in de huid van jongeren. Hij geeft op een verbluffende wijze hun leef- en gevoelswereld weer.
Dit onthutsende maar ondanks alles tedere boek vormde een absoluut hoogtepunt en ook dit boek werd bekroond met de Prijs van de Kinder- en Jeugdjury.
En dan verscheen in 1997 het boek Een lege brug, waarin hij van een weinig evident gegeven als autisme een fascinerend jeugdboek maakt. Een jongen leert een meisje kennen. Hij wordt verliefd, maar haar autisme staat als een muur tussen hen in. Zoals steeds leefde Dirk Bracke zich op een bewonderenswaardige manier in zijn thema en zijn personages in.
5) THEMA: GEBARENTAAL
Geschiedenis van het handalfabet
In de oudheid is het bestaan van dove mensen al bekend. Aristoteles, een Griekse geleerde, achtte het onderwijs voor dove mensen onmogelijk. Dat had mede tot gevolg dat dove mensen door velen als een onnuttig schepsel werd beschouwd. Een dove kon niets, behalve zien en het verrichten van zeer eenvoudige handelingen.
Het is niet meer precies na te gaan wanneer en hoe het handalfabet is ontstaan. Beda Vereabilis (672-735) vertelt in een geschrift over een systeem waarbij getallen van 1 tot 10.000 met de vingers voorgesteld kunnen worden. Hij bedenkt dat je hiermee ook een vingertaal kunt construeren: 'om de geest te scherpen en om grapjes te maken'. Dit is de oudste verwijzing naar iets wat op een handalfabet lijkt. Het duikt weer op in de 16de eeuw bij de monnik Melchor de Yebra. Hij ziet in het handalfabet een uitstekende methode om stervenden -die niet meer kunnen spreken- de biecht af te nemen. Het was ook een uitstekend alternatief als je weet dat in die tijd monniken zwijgplicht werd opgelegd.
Het handalfabet is vanaf het begin gebruikt bij het dovenonderwijs. Het eerste dovenonderwijs wordt in de zestiende eeuw gegeven aan adellijke Spaanse kinderen. Juan Pablo Bonet schrijft hierover een wereldberoemd boek, door dat boek nam de geletterde wereld voor het eerst kennis van dit fenomeen. De oprichter van het Parijse doveninstituut, Charles Michel de l'Epée maakt gebruikt van dat boek. Hij draagt zijn kennis over aan de Groningse dominee Guyot, die vervolgens de eerste dovenschool in Nederland opricht. Hij liet het handenalfabet voor het eerst tekenen door een van zijn dove leerlingen.
Nederlands handenalfabet
Doordat er in 1882 sommige eigenaars van scholen wel gebruik maakten van handenalfabet en anderen het juist verboden ontstond er een strijd via briefwisselingen. Hiermee ontstond de discussie tussen voor- en tegenstanders van gebarentaal, die nog steeds voortduurt.
Helaas meende het congres van dovenonderwijzers te Milaan in 1880, dat gebarentaal volkomen taboe moest zijn in de dovenonderwijswereld. Het gevolg was dat gebarentaal op school verboden werd en dat de leerlingen via de orale methode onderwezen werden. Tachtig jaar later zette dr. William Stokoe, een Amerikaanse onderzoeker, zich af tegen deze wrede manier van lesgeven, het oralisme, en kon hij bewijzen dat gebarentaal een echte taal is. Tegenwoordig is gebarentaal niet meer weg te denken uit het leven van doven en slechthorenden. Het is nu doorgedrongen tot alle landen ter wereld en heeft in elk land een aangepaste vorm gekregen.
Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.
Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.
