Boekverslag Patrick Lagrou

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1942
Opvragingen:	6

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (18 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Patrick Lagrou

• Body Switch (6)

  2002

• De poorten van Atlantis (5)

  1998

• De spoken van Mchaggis (1)

  2001

• De wraak van de mummie (1)

  2000

• Geesten in huis (3)

  2005

• Het beest van Canigou (11)

  1997

• Het dolfijnenkind (7)

  1992

• Het huis van het kwaad (1)

  1990

• Het monster uit de diepte (6)

  1995

• In de klauwen van de duivel (12)

  1997

• Kreten in de mist (1)

  1994

• Sterrenkind (0)

  1996

• Verdwenen in de Saragassozee (1)

  2005

• Vervloekte aarde (3)

  1999

• Volgelingen van Satan (3)

  1999

A.
Titel: In de klauwen van de duivel.
Auteur: Patrick Lagrou.
Jaar van eerste uitgave: 1997.
Jaar van uitgave: 1998.
Druk: Tweede druk.
Uitgeverij: Clavis.
Plaats van uitgave: Hasselt, België.
Aantal bladzijden: 206. Ik heb er ongeveer 2 uur over gedaan om dit boek te lezen.

Titelbeschrijving:
Stefanie heeft een vader die begrafenisondernemer is. Hij heeft als bijnaam "De Duivel". Stefanie’s vriend Jürgen werkt voor hem en doet alles wat hij zegt, meestal tegen de zin van Sofie in. Vandaar dat het boek heet: In de klauwen van de duivel.
Maar je zou het ook anders kunnen bekijken: Stefanie komt bij een beweging terecht. Dat blijkt een sekte te zijn en zonder dat ze het door heeft wordt ze helemaal gehersenspoeld en begint ze iemand anders te worden. Dat doet ze allemaal zonder dat ze het zelf doorheeft, dus dat zou ook op de titel kunnen slaan.

Motto:
Is er niet.

Opdracht:
Aan alle ouders die een van hun kinderen verloren, nadat het met gestoorde elementen in aanraking was gekomen.

Thema:
Sekten.

Motief:
Stefanie kan niet erg goed met haar vader opschieten

Korte inhoud:
Stefanie zit in Zwitserland op een school om Duits bij te leren. Na die cursus zou ze met haar vriend, Jürgen, naar Griekenland gaan. Ze staat te wachten op het perron waar Jürgens trein binnen moet komen, maar hij zit niet in de trein. Ineens komt ze twee mensen tegen, Bruno en Rosa. Zij zijn lid van een jongerenbeweging die zich inzet voor de natuur. Stefanie gaat een weekend met hen mee. Ze vindt het zo leuk bij de beweging, dat ze besluit te blijven. Jürgen komt erachter dat Stefanie daar is. Hij zoekt uit wat die beweging precies is, en als hij erachter komt dat het een sekte is , doet hij er alles voor om Stefanie daar weg te krijgen en dat lukt hem uiteindelijk ook.

Stijl:
Er staat telkens boven de bladzijde welke dag het is en waar het zich afspeelt, bijv. “Vrijdag 21 juli, nationale feestdag in België”.
Het is ook zo dat er eerst een stuk is over Stefanie, en dan een stuk over Jürgen. Dit vind ik wel leuk gedaan, omdat je zo de “Beweging” uit twee standpunten ziet. Door de ogen van Stephanie een droomwereld waar ze nooit meer weg wil, voor Jürgen één grote oplichtersboel. Er staan niet veel “vreemde” woorden of zinconstructies in, maar de schrijver is Belgisch, dus ze hebben het in dit boek over Franken in plaats van guldens.
Probleemstelling: Stefanie zit, zonder dat ze het zelf weet, bij een sekte en Jürgen probeert haar daar weg te halen.
Hoofdpersonen: Stefanie Demey, Jürgen Appelmans, Stanny Demey.

Stefanie: Stefanie is een meisje van 17 jaar en wordt 18 op 29 augustus. Ze heeft blond haar en blauwe ogen. Ze kan helemaal niet goed opschieten met haar vader:
“Eindelijk had ze hem een hak kunnen zetten. Want hij zat haar al lang dwars. Als kind had ze nooit, maar dan ook nooit iets aan hem gehad. Ze kon zich niet herinneren dat hij ooit met haar had gespeeld, of zich op een of andere manier met haar had beziggehouden. Altijd had hij het te druk. Al zijn hele leven waren de doden belangrijker dan de levenden. Maar de echte wrijvingen kwamen pas de laatste jaren tot ontwikkeling. Ze begon er ideeën op na te houden die lijnrecht tegenover de zijne stonden.”
Jürgen en Stefanie kennen elkaar al jaren. Tussen hen tweeën gaat het erg goed, totdat Stefanie bij de beweging komt. Stefanie probeert Jürgen over te halen om ook bij de beweging te komen, maar dat wil hij niet, en dan groeien ze uit elkaar.

Jürgen: Jürgen is een jongen is 18 jaar. Hij werkt in de vakantie bij de vader van Stefanie, Stanny Demey, omdat de rechterhand van Stanny weg is en omdat Stefanie toch om Duits bij te leren in Zwitserland zit. Jürgen vindt meneer Demey wel aardig, maar hij durft niks tegen hem in te brengen. Er staat niks over zijn uiterlijk in het boek beschreven.

Stanny Demey: Meneer Demey is samen met zijn vader een begrafenisonderneming begonnen, "Demey en zoon", dat is gevestigd op de Blijde Inkomststraat 13. Meneer Demey gedraagt zich een beetje vreemd tegenover anderen.
Alle winkels waren vandaag potdicht. Niemand werkte. Niemand?
Toch wel. Een klein aantal onmisbaren bleef aan de slag. Bij de politie, de brandweer, in het ziekenhuis en natuurlijk ook op nummer dertien van de Blijde Inkomststraat. Daar had de begrafenisonderneming "Demey en zoon" al bijna generaties geleden zijn onderkomen gevonden. Het was een donker, luguber gebouw. Altijd brandde er licht, zelfs op zo'n schitterende dag als vandaag. Iedereen in de stad wist dat je er op elk moment van de dag terecht kon. Maar niemand kwam er graag, tenzij het echt moest. Dan had je geen keuze: net zoals een dief in het holst van de nacht, zo kon ook de dood plotseling toeslaan. Het was trouwens deze passage uit de bijbel die de lijfspreuk van Stanny Demey werd, de man wiens luxueus kantoor nu een flink gedeelte van de verdieping innam. Een decor waar de producent van de beste Dracula-film alleen maar van kon dromen. Hier was Stanny de Duivel, zoals boze tongen hem soms noemden, dag en nacht te bereiken. Hij stond immers bekend als een ware duivel-doe-het-al.

Perspectief:
Dit boek is in het alwetende perspectief geschreven. (Je leest de gedachten van alle personen, en je ziet de dingen die er gebeuren meestal ook uit verschillende standpunten.)

Bedoeling:
Ik denk dat de schrijver de bedoeling met dit boek heeft om
je te waarschuwen dat sekten zo gevaarlijk zijn, dus dat je er altijd voor moet oppassen.

Tijd:
Er staat niet duidelijk in het boek wanneer het verhaal zich afspeelt. Het zou nu kunnen zijn (deze tijd), want ze hebben het over allerlei internationale sneltreinen, en die bestaan nog niet zo heel lang.

Tijd in de roman:
Er zitten een paar flashbacks in. Stefanie kijkt bijv. terug hoe het vroeger tussen haar en haar vader ging.

Tijd tussen begin en eind:
Het boek loopt van 21 juli tot 7 december. Dat weet je, doordat er boven bijna alle hoofdstukken een datum staat. Het verhaal duurt dus ongeveer vier en een halve maand.

Tijd waarin het verhaal geschreven is:
Het is een jeugdboek in deze (moderne) tijd.

Plaatsen uit het verhaal:
Geografisch: Zwitserland (Chur), Oostenrijk (Leutkirchen), België (Kortrijk, Zaventem bij Brussel, Leuven) Nederland (Utrecht).

Fysiek:
Hoog in de bergen, bij Stefanie thuis, bij een sektedeskundige, en in een klein huisje in de Ardennen.

Informatie over de auteur:

Biografie:
Patrick Lagrou werd in 1949 geboren in Brugge. Toen hij acht was, wilde hij ontdekkingsreiziger worden. Die droom kwam uit, want hij kreeg de kans om verre en avontuurlijke reizen te maken. Nu verwerkt hij zijn vele avonturen die hij heeft beleefd in spannende jeugdverhalen.

Bibliografie:
In de klauwen van de duivel
Het dolfijnenkind
Hekseneiland
Kreten in de mist
Het meisje uit de jungle
Het monster uit de diepte
Sterrenkind
Het beest van Canigou
Gregoris en de dolfijn

Voor Het dolfijnenkind kreeg hij in 1994 een KJJ- (Kinder- en Jeugdjury) troffee. Het
Meisje uit de jungle werd in 1996 bekroond door de Vlaamse én de Limburgse Kinder- en Jeugdjury. In 1997 bekroonde de Limburgse Kinder- en Jeugdjury Het monster uit de diepte.
Andere kenmerken van de auteur: Ik kan voor de rest informatie meer over PatrickLagrou vinden.

Samenvatting:
Stefanie is zeventien. Ze heeft haar eindexamen gedaan, maar ze is gezakt voor Duits. Ze moet van haar vader naar een school in Zwitserland, waar ze drie weken lang Duits moet bijleren. Dit wil ze niet, want ze wil met haar vriend, Jürgen, naar Griekenland. Stefanies vader zegt, dat als Stefanie haar Duits goed kent, na die drie weken met Jürgen naar Griekenland mag gaan. Ondertussen werkt Jürgen bij Stefanies vader. Als de drie weken om zijn, zou Jürgen haar komen halen in Zwitserland, en dan zouden ze meteen door gaan naar Griekenland met de internationale trein. Stefanie staat dus te wachten op het perron, maar Jürgen zit niet in de trein. Stefanie belt Jürgen op. Het blijkt dat hij nog een week langer moet blijven werken. Stefanie baalt verschrikkelijk, maar dan komt ze twee mensen tegen. Ze zijn lid van een jongerenbeweging die zich inzet voor de natuur en het milieu, door al hun voedsel zelf te verbouwen, hun kleren zelf te maken, en door hun huizen zelf te bouwen. Ze vragen of Stefanie een weekendje met hen meegaat naar de bergen. Ze doet dat en vindt het heel erg leuk bij hen. Stefanie besluit zich bij de beweging aan te sluiten. Jürgen weet niet waar Stefanie is, totdat ze na een week belt. Hij komt naar haar toe. Stefanie wil dat Jürgen zich ook aansluit bij de beweging, maar hij vindt het niks. Hij gaat weer terug naar België en vertelt Stefanies ouders over de beweging. Zij vertrouwen het niet helemaal. Als Stefanie helemaal geen contact meer met haar ouders en Jürgen wil, worden ze ongerust. Als er een brief komt dat Stefanie een voorschot van 1 miljoen Belgische Franken wil op haar erfenis voor de beweging, gaan ze hulp zoeken. Ze komen terecht bij een sektedeskundige in Utrecht. Hij weet precies over welke sekte het gaat, "De Kinderen van het Licht". Max Windels (de deskundige) kent iemand die ook bij de sekte heeft gezeten, Brigitte. Zij weet te vertellen dat de oprichtster het alleen maar doet om het geld. Ze troggelt geld van iedereen af en hoeft nergens voor te betalen, omdat de beweging alles zelf maakt. Zo wordt ze steeds en steeds rijker, omdat de jongeren keihard voor haar werken, net zolang totdat ze er zelf (bijna) aan onderdoor gaan.
Haar ouders en Jürgen zetten een val op om Stefanie daar weg te krijgen, onder leiding van Max Windels. Als Stefanie denkt dat ze haar 1 miljoen Belgische Franken komt op halen, ontvoeren ze haar. Ze duiken samen met haar onder, omdat, volgens Max Windels, Stefanie moet inzien dat de beweging een sekte is. Ze wil steeds maar niet geloven dat de beweging een sekte is, waardoor ze heel erg in de war is. Uiteindelijk is ze bijna overtuigd, maar dan komen mensen van de beweging haar halen. Ze hebben hun “onderduikadres” gevonden. Stefanie weet te ontsnappen en dient een klacht in bij de politie over de sekte. Ze vertelt alles. De sekte komt daarachter en rond kerst krijgen Stefanie, Jürgen en haar ouders te horen dat er bij de sekte “De kinderen van het Licht” een grootscheepse zelfmoordactie is geweest. De leden van de “beweging” was verteld dat dit de gelegenheid was om de grootste verlichting te bereiken, en dat ze geen nobelere daad konden doen dan voor de “beweging” te sterven.
Tussen Stefanie en haar vader gaat het nu veel beter en Jürgen en Stefanie zijn toch nog naar Griekenland gegaan.

Eigen mening:
Ik vond het makkelijk om te lezen en het verhaal was net echt.
- Ik werd meegesleept door het verhaal en ik leefde erg mee met Stefanie
- Ik vond het een realistisch verhaal en erg geloofwaardig.
- Ik vond de opbouw van het boek ook goed, alleen werd het soms een beetje saai.
Het deel dat Stefanie in de sekte zat vond ik namelijk af en toe te lang duren. Er werd soms teveel en te lang over een bepaald stukje geschreven. Bijvoorbeeld over de rondleiding die Stefanie kreeg toen ze net bij de sekte kwam. Het verhaal had soms dus wat korter gekund. Het was niet echt een spannend boek alleen het eind vond ik wel spannend, vanaf het moment dat Stefanie "ontvoerd" werd. Ik vond het ook goed dat je precies kon zien wat er met Stefanie gebeurde. Je zag Stefanie eerst helemaal achteruit gaan en daarna lees je hoe het weer goed komt en wat daarvoor gedaan wordt. Het was ook leuk dat het boek een goed einde had.