Boekverslag Inge Scholl

Info over dit verslag

Geschreven door:	Pequeño [meer]
Niveau:	5VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	461
Opvragingen:	8

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (98 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Inge Scholl

• Die weisse Rose (17)

  1947

Samenvatting
Hans en Sophie groeiden op in Kochertal waar hun vader de burgemeester was, toen Hans 15 en Sophie 12 was gingen ze bij de Hitlerjugend. Ze wilden graag meewerken aan de veelbelovende plannen van Hitler. Deze plannen, zouden ze later achter komen waren alleen maar loze beloftes en het ging Hitler alleen om de macht. Hans en Sophie gingen steeds meer een hekel krijgen aan Hitler, omdat hij allerlei dingen verbood, het lievelingslied van Sophie mocht niet meer gezongen worden en het boek dat Hans het mooist vond werd door het hele land verbrand omdat het van een buitenlandse auteut was.
Wanneer de oorlog begint gaat Hans studeren aan de universiteit. Hij vindt het leven daar redelijk vreemd. Hans raakt op de universiteit bevriend met Christl, Alexander en Willi.
Na lange avonden van discusiëren kwam Hans er achter dat Christl, Alexander en Willi alledrie dezelfde ideën hadden over Hitler als hijzelf.
Toen Sophie oud genoeg was kwam ze ook naar München om daar te studeren. Hans stelde zijn vrienden aan haar voor en Sophie sloot zich al snel bij het groepje aan. Hans en zijn vrienden hadden een pamflet gedrukt, genaamd “die Weiße Rose” Toen Hans thuis kwam vertelde hij het aan Sophie die zich er vaag iets van herinnerde. Later werden er nog drie pamfletten gedrukt en verspreid. Ze werden verspreid in heel München, maar later ook op grotere schaal, in bijna alle Zuid-Duitse steden werden de pamfletten verspreid.
Toen moesten alle medicijnstudenten voor een half jaar naar Rusland, ze konden nu dus geen pamfletten maken. Maar toen ze terug waren, waren ze gehard en nogsteeds goed overtuigd van de onkunde van Hitler.
Hans en zijn vrienden gingen naast de pamfletten ook met witte verf leuzen op muren en dergelijke tekenen. Één van die leuzen was “nieder mit Hitler”. Door al deze verzetsdaden was de GeStaPo (geheime staats politie) naar hen op zoek. OP 18 februari 1943 gaan Hans en Sophie naar de Universiteit om nog meer van de pamfletten te kopiëren. Maar ze worden echter gesnapt door de conciërge, die alle deuren op slpt doet en de Gestapo belt. De Gestapo zou die dag Hans, Sophie en Cristle oppakken. Eigenlijk al vanaf het moment dat de drie op werden gepakt waren ze zich ervan bewust dat ze waarschijnlijk toch wel ter dood veroordeeld zouden worden. Daarom namen ze zoveel mogelijk schuld op zich om zo te proberen de andere buiten staat van beschuldiging te houden. Ze werden inderdaad ter dood veroordeeld en ook gebracht, de vrouw van Chrisl kon niet komen omdat ze aan het bevallen was van hun derde kind, en de ouders van hans en Sophie kwamen net een uur voor de executie aan.
Ondertussen begonnen de processen tegen Alexander en Willi. Ook zij werden ter dood veroordeeld.