Boekverslag Simone van der Vlugt

Info over dit verslag

Geschreven door:	Roos [meer]
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	339
Opvragingen:	2

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (112 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Simone van der Vlugt

• Blauw water (4)

  2008

• Bloedgeld (30)

  1996

• De amulet (36)

  1995

• De bastaard van Brussel (9)

  2005

• De guillotine (38)

  1999

• De reunie (25)

  2004

• De slavenring (17)

  2003

• Het bosgraf (2)

  2006

• Het Hercynische woud (7)

  2005

• Het laatste offer (4)

  2007

• Jehanne (17)

  2001

• Schaduwzuster (12)

  2005

• Schijndood (23)

  2002

• Schuld (2)

  2007

• Zwarte sneeuw (31)

  2000

Samenvatting
Het boek begint als de familie van Emma uit hun boerderij wordt gezet, omdat ze de pacht niet kunnen betalen. Ze vertrekken naar Kerkrade om daar in de mijn te werken. Als ze daar aan komen staat er een huis leeg waar ze in trekken. De buren zijn best aardig. De volgende dag gaan Emma, haar vader en haar twee broers naar de mijn. Ze is bang dat ze haar hele leven in de mijn moet blijven werken. Later gaat haar broer naar de stad, omdat hij het zat is. Hij belooft om regelmatig geld te sturen, maar ze horen niks meer van hem. Een hele tijd later wordt de mijn geinspecteerd door de hoge heren. Rudolf de zoon van een landeigenaar is er ook bij. Emma laat hem de mijn zien en gaat met hem naar een afgelegen gang. Een stuk van de gang stort in en ze zitten opgesloten. Ze worden uiteindelijk gered. Ze blijft contact houden met Rudolf en ze krijgt soms dingen mee, zoals schoenen of kolen voor in de winter. De andere dorpelingen worden daardoor wel steeds argwaanender. Nog een tijd later is er een overstroming in de mijn waardoor Tom haar broer is verdronken. Ook Emma vertrekt net als haar broer naar de stad en werkt daar als dienstmeisje bij kennissen van Rudolf. Ze heeft het daar best goed en ze komt Volkert, haar broer, weer tegen. Hij zwerft gewoon rond in de straten en werkt hier en dan weer daar. Rudolf is fotograaf geworden in de stad. Jean Pustjens, het hoofd van de krant ‘Le courant de Maastricht’ vraagt aan haar of ze wil vertellen hoe het echt is om in de mijn te werken. Door dat artikel wordt ze ontslagen door de familie waar ze werkt en neemt Jean haar aan. Ze leert daar ook schrijven. Op het laatst nodigt Rudolf haar uit om naar de tentoonstelling van zijn foto’s te komen kijken en daar ziet ze een foto van haar zusje Sofie die met tranende foto’s bij de kolenberg staat….