Waar gaat jouw geld allemaal aan op? Heb jij een gat in je hand? Of ben je juist een spaarder? Heb jij een bijbaantje of heb je die extra inkomsten niet nodig?

Doe mee aan het Scholierenonderzoek van het Nibud en steun zo kinderen in arme landen!

Boekverslag Thea Beckman

Wij zijn wegwerpkinderen

[1] 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 ...

Info over dit verslag

Geschreven door:

daniella [meer]

Niveau:

3VMBO

Kwaliteit:

Waardering:

Taal:

Nederlands

Woorden:

3434

Opvragingen:

99

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker Openen in tekstverwerker

Printen Printen

Emailen Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (253 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Thea Beckman

Laatst gewijzigd op 5 april 2002

A. Zakelijke gegevens.
1. Titel van het boek.
Wij zijn wegwerpkinderen

2. Naam van de auteur.
Thea Beckman

3. Naam van de uitgever en jaar van verschijnen.
Lemniscaat b.v. Rotterdam 1980

4. Aantal bladzijden
152 bladzijden

5. Titelverklaring
Yvonne is samen met haar broertjes Marcus en Benito in een tehuis gekomen toen ze nog heel jong waren. Hun oma had nooit gezegd wie haar ouders waren en of ze nog leefde, in het dorp had ze vroeger wel eens gehoord dat mensen zeiden dat alle kinderen in het weeshuis wegwerpkinderen waren.
Wanneer haar oma verteld dat de ouders nog leefde dacht ze " wij zijn wegwerpkinderen."

6. Vertel in minstens een half A4-tje iets over de schrijver.
Thea Beckman is geboren op 23 juli 1923 in Rotterdam. Ze was enig kind. Ze groeide op in de crisistijd. Haar vader kwam zonder werk te zitten, daardoor kon ze niet gaan studeren. Vroeger was het trouwens ongewoon dat meisjes gingen studeren en ook haar ouders wilden dat ze een ‘nuttig’ vak ging leren. Ze werd na de lagere school op de industrieschool opgeleid tot naaister. Dit was niets voor haar en ze werd van school gestuurd. Ze ging naar de MULO en werkte tot ze ging trouwen op een kantoor. Ze trouwde in 1945 met Dirk Hendrik Beckmann en kreeg 3 kinderen: Rien, Jerry en Marianne. Nu (1997) heeft ze ook vijf kleinkinderen. In 1993 overleed haar man. Nadat ze haar kinderen had opgevoed besloot ze alsnog te gaan studeren. En in 1981 behaalde ze haar doctoraal in de psychologie. Haar doctoraalscriptie ging over de invloed van jeugdboeken op kinderen. Met schrijven begon ze in 1947. Eerst verhalen in jeugdtijdschriften (korte (kinder)verhalen in 'Kris Kras' en 'Taptoe')en journalistieke stukjes in kranten (de Haagse Post) daarna begon ze met boeken schrijven. Ze debuteerde in 1957 met een roman voor volwassenen: 'Anjers voor Adčle'. In de jaren 70 begon ze met het schrijven van jeugdboeken. Thea Beckman schrijft vooral historische boeken. Voor haar historische kinderboeken documenteert Thea Beckman zich uitvoerig. Ze wil alles weten van de kleding en de gebruiksvoorwerpen van die tijd. Ze leest veel en reist naar de plaatsen waar het verhaal gaat spelen. Soms duurt zo'n voorbereiding wel anderhalf jaar, voordat ze echt gaat schrijven. In de boeken van Thea Beckman komt altijd wel een kind voor dat kritisch, onafhankelijk en zelfs koppig is. Omdat ze graag wil laten zien dat meisjesnet zoveel waard zijn als jongens, gaan haar vrouwelijke figuren vaak de strijd aan tegen een door mannen beheerste wereld. Zelf zegt ze dat ze twee belangrijke redenenheeft om Jeugdliteratuur te schrijven namelijk dat ze dol is op kinderen en dat ze boeken schrijft die ze vroeger als kind zelf had willen lezen. De boeken die ze geschreven heeft zijn: Mijn vader woont in Brazilië (1974); Geef me de ruimte! (1976); Triomf van de verschroeide aarde (1977); Het rad van fortuin (1978); Wij zijn wegwerpkinderen (1980); Hasse Simonsdochter (1983); Wonderkinderen (1984); Kinderen van moeder aarde (1985); Het helse paradijs (1987); De val van de Vredeborch (1988); De gouden dolk (1988); Het wonder van Frieswijck (1991; kinderboekenweekgeschenk); Het gulden vlies van thule (1991); De stomme van Kampen (1992); De doge-ring van Venetië (1994); Saartje Tadema (1996).

B. Geef een korte en duidelijke uitleg waarom je dit boek gekozen hebt.
Ik heb dit boek gekozen omdat de titel me wel aan sprak en Thea Beckman een goede schrijfster is die mooie boeken schrijft.

C. 1. Een persoonlijke reactie
Gebruik 3-5 beoordelingswoorden.
Je legt in het kort uit waarom je bepaalde beoordelingswoorden gekozen hebt.

Ik vind het boek spannend omdat je nooit precies weet waar ze nu weer heen zullen verhuizen of welke nieuwe leidsters ze krijgen.

2. Samenvatting van de inhoud.
a. Vertel in minimaal 1A-4tje de inhoud van het verhaal.
Yvonne, Benito en Marcus haar 2 jonger broertjes zijn wezen. Ze woonden eerst in Buren. Maar op een dag wordt er beslist dat van het tehuis Buren een museum gemaakt wordt. En dus moeten naar een ander tehuis. Ze wijn verhuisd naar het thuis toevlucht en moeten afschijt nemen van jufrouw Caro omdat die naar een ander tehuis wordt geplaatst. Dit was een heel moeilij afschijt omdat ze heel erg gehecht waren aan haar. Gelukkig hebben ze het in de toevlucht na een tijdje ook heel erg goed naar hun zin. Er wonen daar 15 kinderen. Ze hebben allemaal nare dingen meegemaakt en daarom zijn ze geplaatst in een kindertehuis, zo was er kinderen die aangemoedigd werden om te stelen of die zonder een horloge ofzo niet thuis mochten komen. Yvonne, Marcus en Benito zijn dus als enige echte wezen. De andere hebben nog wel echte ouders die in leven waren. Ze hebben nog wel een oma en tantes maar van hun ouders weten ze eigenlijk niks ze denken dat ze dood zijn. Op een keer als Yvonne met haar broertje bij haar oma logeert (haar andere broertje logeert bij een tante.) Vraagt Yvonne aan haar oma hoe haar ouders waren overleden. Oma heeft daar nooit over willen praten en Yvonne heeft ook nog nooit een foto van haar ouders gezien, die waren 'per ongeluk" verbrand. Dan horen Yvonne en Benito het echte verhaal. Hun ouders leven nog maar haar oma wil niks meer met ze te maken hebben want haar vader heeft in de gevangenis gezeten maar waarom wilde ze niet zeggen. Ze had nu eigenlijk al te veel gezegd. En mij moeder vroeg Benito. Ze kreeg maar kinderen en nog meer kinderen ze wist niet hoe ze er voor moest zorgen. Ze liet jullie verkommeren tot het geen haar scheelde of kleine Marcus was dood gegaan. Als oma toen niet had ingegrepen… Karen heeft haar kinderen af gestaan. Dus we zijn geen echte wezen, ouders leven nog. Yvonne was razend dat ze er nooit iets van geweten heeft. Zij waren nu ook wegwerpkinderen. Jaren geleden had ze vrouwen horen praten over de wegwerpkinderen uit het tehuis. Dat waren de kinderen die weg werden gedaan door hun ouders. Nu waren zij dat dus ook. Zij waren dus hetzelfde als alle andere kinderen, Yvonne denkt dat ze nooit meer echt gelukkig kan zijn. Als ze twaalf jaar oud is worden ze weer overgeplaatst, Ze komen in een pleeggezin samen met nog een meisje Patricia en haar zusje. De pleegouders hebben zelf nog een zoontje dat Freddy heette. Yvonne heeft het daar heel fijn omdat de pleegouders echt om haar geven. Hier heeft ze een hele tijd naar verlangd, na een tijdje begint de nieuwsgierigheid van de kinderen naar hun echte moeder. En na lang zuren mogen ze een brief naar haar sturen. Ze krijgen van haar een klein briefje terug waarin staat dat ze zal komen en om hoe laat ze haar op het station moeten komen halen. Eindelijk is het zover dat ze komt. Maar ze blijkt helemaal niet zo aardig als ze gehoopt hadden. En blijkt ook nog eens dat ze een half broertje heeft te hebben dat Ronald heet. Dit blijkt een heel verwend nest te zijn van ongeveer een jaar of 5. Karen toont alleen helemaal geen belangstelling voor hun en is alleen maar bezig met Ronald die door en door verwend was. Met de kerst heeft ze beloofd om nog eens te komen. Iedereen heeft heel erg zijn best gedaan om iets moois te maken voor hun moeder en Ronald. Zo had Yvonne een boekenlegger gemaakt en Benito had een sieradendoosje gemaakt en Marcus een mooie kapstok. Maar toen hun moeder er was en ze haar de cadeautjes gaven keek ze er niet eens echt goed naar en werd het gewoon door geschoven naar Ronald. Ze konden gewoon niet door dringen tot hun moeder hoe graag ze dat ook wouwen. Wanner haar moeder weer weg wordt gebracht met de auto naar het station krijgt Yvonne haar babyalbum van Karen waarmee ze heel blij is. Een tijdje later wordt hun pleegmoeder ziek en moet naar het ziekenhuis. Dus moeten hun terug naar het tehuis. En als de pleegmoeder ontslagen wordt uit het ziekenhuis. Dan zegt ze dat ze het niet meer aan kan al die drukte en dat ze dus iemand anders moeten zoeken. Ze krijgen te horen van hun voogd dat hun pleegouders niet meer voor hun kunnen zorgen en dat ze nieuwe pleegouders krijgen. Dit vinden ze helemaal niet leuk. Ze komen in een nieuw pleeggezin in de Bolk en die mensen zijn strenger dan de vorige pleegouders. Toch hebben ze het naar hun zin. Hun moeder komt in die tussen tijd nog een keer op bezoek en ook die keer wordt het weer een grote teleurstelling. Dit keer had ze Ronald niet meegenomen. De drie kinderen probeerde de aandacht van hun moeder te krijgen door lief te zijn, zielig te doen of gewoon te zeggen dat ze tekort doen. Maar het helpt niets. Yvonne wordt razend op haar moeder en vraagt waarom ze zo koel doet. Haar moeder zegt " jij hebt jouw leven en ik de mijne" dan begrijpt Yvonne dat dit de laatste keer dat haar moeder er was. Yvonne vraagde nog wel door waarom ze dan in haar geboorte kaartje hebben geschreven "met grote blijdschap" waarop haar moeder zegt " dat is Traditie op geboortekaartjes" de woorden die dus op het geboortekaartje staan betekenen dus niets voorhaar. Wanneer haar moeder weg is pakt ze haar babyalbum scheurt de foto van haar eerste verjaardag eruit en gooit het fotoalbum in de openhaard. Wanner ze bij haar tante logeert, vraagt ze naar haar vader, hij moest wel heel iets ergs hebben gedaan om hem uit de familie te gooien. Yvonne is erg benieuwd ernaar en vraagt er naar, haar tante wil het haar niet zeggen, maar Yvonne blijft net zolang doorgaan totdat ze het verteld. Uiteindelijk heeft ze haar tante zo ver dat ze vertelt waar hij woont. En Yvonne wil daar wel heen. Dus belt ze haar pleegmoeder om te vragen of ze nog een nachtje mag blijven omdat haar tante zogenaamd haar hand verbrand heeft en ze dat niet alleen af kan. Haar pleegmoeder zegt dat het goed is en vraagt hoe laat ze morgen aan komt. Ze zegt ik bel wel als ik er ben. Maar in plaats van dat ze daar echt blijft gaat ze naar haar vader in Rotterdam Daar aangekomen doet een jonge vrouw open en vraagt aan haar wie ze is, zij zegt dat ze Yvonne Wiligenburg is en dat ze dat zoon is van Arno. De vrouw laat haar binnen en haar vader herkent haar. Ze praten en Yvonne krijgt een hele andere kant van het verhaal te horen. Hij vertelt haar het hele verhaal over dat hij een politie agent had dood gereden en dat hij daardoor veertien en een half jaar in de gevangenis heeft gezeten. Hij blijkt ook een zoontje te dat veel aardiger en niet zo verwend als Ronald van haar moeder. Yvonne was net wakker geworden en kon het dus horen, dat hij graag met haar en Guido (het kind van haar vader) en Ans naar Bolk wou gaan in de vakantie en Benito en Marcus ontmoeten en dat hij Yvonne een schat van een meid vond. Yvonne had wel contact gevonden met haar vader en die viel ontzettend mee vond zij. De volgende dag liepen zij en haar vader naar het station toe en haar vader gaf haar ook geld om weer terug te gaan naar Bolk. Zo gauw ze in Bolk was belde ze haar pleegmoeder op of ze haar opkon halen van het station. Haar pleegmoeder was boos op haar omdat ze tegen haar gelogen had. En vroeg waar ze dan wel geweest was. Binnen een halfuur stond ze op het station en wachtte haar stiefmoeder op. Toen ze in de auto zat vertelde ze haar verhaal en haar stiefmoeder zij:" En hoe was je vader voor iemand?" Waarop Yvonne antwoordt "een mens."

b. Wie is de hoofdpersoon?
Yvonne, Marcus en Benito
c. Hoe ziet hij/zij er uit?
Yvonne: Ze heet voluit: Yvonne Christine van Wiligenburg. In het begin van het boek is ze 11 jaar oud, ze is op 18 april jarig. In de 4e klas (lagere school) is ze blijven zitten. Yvonne is de oudste van de 3 kinderen Wiligenburg. Ze heeft 2 jongere broertjes: Benito en Marcus. Benito: In het begin van het boek 10 jaar. Hij houdt van voetballen en van technische boeken lezen. Benito was 2 jaar toen hij naar Buren ging
Marcus: In het begin van het boek is Marcus 9 jaar. Hij is de jongste van de 3 kinderen. Hij kan zich zijn ouders niet meer herinneren want, toen hij in het weeshuis in Buren terechtkwam was hij nog geen jaar.
Benito: In het begin van het boek 10 jaar. Hij houdt van voetballen en van technische boeken lezen. Benito was 2 jaar toen hij naar Buren ging
d. Welk probleem heeft hij/zij?
Dat ze wezen zijn en dat ze niet weet of haar ouders nog leven. En dat ze steeds van tehuis naar tehuis worden geplaatst.
e. Wordt dit probleem opgelost? Hoe?
Ja gedeeltelijk want ze leert haar ouders kennen niet dat dit nou zo leuk is vooral niet bij haar moeder want die geeft helemaal niks om hen. Maar hun vader wel die is heel aardig en wil heel graag zijn kinderen leren kennen. Maar ze blijven wel steeds van tehuis naar tehuis gaan.
f. Wie zijn de belangrijkste andere personen?
Juffrouw Caro: Zij was de groepsleidster van Yvonne, Benito en Marcus in het weeshuis in Buren. Ze heeft voor heb gezorgd vanaf dat ze in het weeshuis terechtkwamen, totdat ze weggingen.
Oma: Zij is de moeder van de vader van Yvonne, Benito en Marcus. Ze woont in Apeldoorn en heeft haar kleinkinderen altijd verteld dat hun ouders dood zijn en dat er geen foto’ s meer zijn, omdat deze zijn verbrand. Ze vindt dat Arno voor haar dood is, omdat hij de familie verschrikkelijke dingen heeft aangedaan. Oma is aan het begin van het boek 68 jaar
Moeder: De moeder van Yvonne, Benito en Marcus heet Karen Hoytink. Ze was pas 16 jaar toen Yvonne geboren werd. Ze woonden in Alkmaar. Toen haar man Arno de gevangenis in moest stond ze er alleen voor met 3 kleine kinderen. Dit ging niet goed en de kinderen werden verwaarloosd en waren ondervoed. Karen is gescheiden van Arno en heeft de 3 kinderen afgestaan. Deze zijn toen naar het weeshuis in Buren gegaan. Ze heeft met hem een zoontje Ronald, die 6 jaar is. Het jochie is verwent en ongeduldig. Toen Yvonne haar zag droeg ze een mantelpak, wandelschoenen, ze had een knorrig onregelmatig gezicht, een uilenbril en kortgeknipt bruin haar.
Vader: De vader van Yvonne, Benito en Marcus heet Arno. Toen de kinderen 3, 2 en nog geen jaar waren, moest hij voor veertien en een half jaar in de gevangenis, omdat hij een politie agent had dood gereden. Arno is later vertrouwd met Ans en ze hebben samen een zoontje Guido. Ze wonen in Rotterdam.
Tante Alie: Is getrouwd met oom Erik, samen hebben ze twee zonen, Marco en Jaap. In Amsterdam hebben ze een winkel waarin ze gebakken vis, frites en frikadellen verkopen.
Tante Gerda: Is getrouwd met oom Henri, ze hebben samen een dochter Wilma. Ze wonen in een groot huis in de bossen in Amersfoort.
Juffrouw Annie: De nieuwe groepsleidster in ‘De Toevlucht’ in Bronkpolder. Ze heeft kort stug haar, peper en zout kleur en is erg mager.
Meester Vreugdenhil: De leraar op school in Bronkpolder. Hij mag Yvonne en haar broertje Benito niet en heeft geen geduld met hen
Jeanne: De vriendin van Yvonne op school in Bronkpolder. Ze neemt het voor Yvonne op. Ze heeft een jonger zusje Martine
Marijke: Is de kamergenote en vriendin van Yvonne. Ze is 13 jaar.
Piet: De broer van Marijke hij is ongeveer 16 jaar, een ruzie schopper een naarling en je kon maar beter bij hem uit de buurt blijven. Hij heeft ‘De Toevlucht’ in brand gestoken.
Patricia: Zij was ook een pleegkind en woonde ook bij Marie en Rienus. Ze is 16 jaar.
Karel Varseveld: De directeur/ binnenvader in ‘De Toevlucht’.
Tante Marie: De eerste pleegmoeder van de kinderen. Ze is een stevige vrouw met gepermanent haar en bloemetjesjurken. Ze heeft samen met haar man een zoontje Freddy.
Oom Rienus: De man van Marie. Ze wonen samen in Bolk op de Bolkerhoeve. Rienus werkt bij een transportbedrijf in Bolk en is ontzettend handig.
Willy: 14 jaar, blonde krullen. De nieuwe pleegzus van Yvonne, Benito en Marcus. Marieke: negen jaar, klein voor haar leeftijd, dit komt door een groeistoornis. Ook zij is een nieuw pleegzusje van Yvonne, Benito en Marcus. Ze is het zusje van Willy.
Tante Stella: De pleegmoeder van Yvonne, Benito en Marcus. Ze is lang en mager en gek op katten.
Oom Koos: De man van Stella. Hij is automonteur en heeft een oude volvo.
Tante Ans: De nieuwe vrouw van de vader van Yvonne, Benito en Marcus. Ze heeft samen met Arno een zoontje Guido.
g. Hoe is de relatie tussen de hoofdpersoon en de andere personen?
Tussen Yvonne en haar twee broertjes goed. Maar tussen haar en haar moeder niet goed want ze wil helemaal niks met hun te maken hebben. En tussen haar en haar vader ook want die wil heel graag zijn kinderen ontmoeten. Met hun leraar in brokpolder kunnen ze het niet goed vinden. En met hun ooms en tantes kan ze het heel goed vinden. Met hun oma kan ze het ook goed vinden dit is een hele aardige vrouw.
h. Wat is een belangrijke gebeurtenis(en) het verhaal?
Dat ze hun moeder leren kennen ook al is dit niet zo heel goed verlopen. Dat Yvonne haar vader opzoekt en dat die heel erg aardig blijkt te zijn.

3. Leeservaring
Je ziet 5 verhaal aspecten staan. Van elk verhaalaspect kies je 1 vraag uit en daar geef je duidelijk antwoord op. Gebruik voorbeelden uit het verhaal. (Samen 1-A4tje.)

1. Onderwerp:
Ben je door dit boek anders over het onderwerp gaan denken?
Ja een beetje wel want ik had niet verwacht dat je als je in een weeshuis terecht zou komen dat je dan zo vaak van tehuis naar het andere zou gaan. En ik wist niet dat er zoveel verschillende redenen zijn waarom sommige kinderen in een tehuis komen te zitten. Ik vind nu dat de kinderen die in een tehuis opgevangen worden wel beter opgevangen moeten worden en niet zo vaak van tehuis naar tehuis moet verhuizen.

2. Gebeurtenissen:
Hebben de gebeurtenissen aan het denken gezet? Waarover?
Ja over waarom sommige ouders afstand doen van hun kinderen. En waarom ze dan later ook niks meer met hun kinderen te maken willen hebben. En ook dat sommige ouders hun kinderen zo verwaarlozen dat ze naar een tehuis moeten dat snap ik niet.

3. Personages:
Hebben de personages eigenschappen die je bewondert, gewoon vind of verafschuwt?
Ik bewonder Yvonne heel erg omdat e zich er steeds heel goed door heen slaat als ze naar een ander tehuis moet en allemaal nieuwe mensen moet leren kennen. En ook maakt ze heel makkelijk nieuwe vrienden dat vind ik heel erg knap want dat kan ik zelf dus niet. Ook kan ze het altijd heel goed vinden met de personen die ze krijgt in de verschillende tehuizen en ook met de pleegouders op de Bolkerhoeve. Heel knap vind ik ook dat ze contact wil leggen met haar moeder en dat dat dan van de eerste keer niet lukt dan blijft ze het wel gewoon proberen.

4. Bouw:
Wat vind je van het einde blijft er veel onduidelijk?
Ik vind bij het einde best jammer dat er niet nog meer verteld wordt over haar vader. En hoe haar broertjes daar op reageren dat hun vader op bezoek komt. En ook zou ik graag willen weten hoe hun vader maar ook haar broertjes zouden reageren als ze elkaar zien. Ik vind het heel jammer dat deze vragen niet beantwoord zijn.

5. Taalgebruik
Vind je het verhaal lastig om te lezen? Hoe komt dat?
Ik vind het niet zo heel moeilijk om te lezen. Maar soms is het wel eens moeilijk omdat er dan een letter weg is gevallen of er staat een woord waarvan ik denk van hu dit kan toch niet. Maar verder is het best makkelijk om te lezen en ook niet al te moeilijk. En het is vooral heel erg mooi.

4. Verwerkingsopdracht.
Kies 1 opdracht uit.

Bespreek de personen en de rollen die ze spellen. Laat zien welke relaties er bestaan en of die veranderen. Beschrijf nauwkeurig hoe de hoofdpersoon in van het verhaal.

De belangrijkst personen die mee doen zijn: Yvonne, Marcus, Benito, Juffrouw Caro, Oma, Moeder, Vader, Tante Gerda, Juffrouw Annie, Jeanne, Piet, Willy, Patricia, Oom Koos, Tante Ans, Tante Stella, Marieke, Tante Alie, Karel Varseveld.

De hoofdpersonen zijn: Yvonne, Marcus en Benito. Dit zijn de broertjes van Yvonne en dit zijn hun eigenschappen.
Yvonne: -eigenwijs
-oplettend
-nieuwsgierig
-zelfverzekerd
-volwassen
-achterdochtig
-slim
-vrolijk
Marcus: -kinderlijk
-onvolwassen
-spontaan
-vrolijk
-wijs
-spraakzaam
Benito: -slim
-soms terughoudend
-aardig
-soms druk
-realistisch
-sociaal
-vriendelijk

Belangrijk!
De verslagen op Scholieren.com zijn bedoeld als naslagwerk. Lever nooit verslagen van internet zomaar bij je leraar in. Je bent zelf verantwoordelijk voor de gevolgen van dit soort fraude.

Wij krijgen de verslagen van scholieren. Hierdoor kan het gebeuren dat er foute informatie online staat. Gebruik geschiedt dus op eigen risico. Kom je een fout tegen? Laat het ons weten.

naar boven