geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
ff n studiebreak
Annemieke blikt terug op dat dagenlange surfen van vroeger. Tegenwoordig ben je binnen een half uur klaar.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
Boekverslag Kader Abdolah
De reis van de lege flessen
Geschreven door: | dorien (5 havo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 31 maart 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 1.900 |
Bekeken: | 13945 keer (14 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
1) Zakelijke gegevens
Auteur: Kader Abdolah
De reis van de lege flessen, Malberg, 2001, den Bosch, 132 Blz.
Genre: Roman
2) Eerste reactie
Ik heb dit boek gekozen omdat het me een heel mooi boek leek. En toen ik de achterkant van dit boek had gelezen vond ik het wel leuk om te weten waar het verhaal over ging. En ik had van iemand gehoord dat het wel een leuk boek was om te lezen, en dat het over een vluchteling ging, vond ik ook wel leuk. Het is een keer wat anders dan dat ik normaal lees,
Ik vond het een heel tof boek. Het las lekker makkelijk weg, en het taalgebruik was ook niet te moeilijk. Het verhaal was heel leuk, na ja leuk het was een zielig verhaal, maar ik vond het wel een mooi verhaal. Het was echt een verhaal naar werkelijkheid, je leert de gevoelens van Bolfazl goed kennen en je gaat wel met hem meeleven omdat hij best veel meemaakt en vele dingen zijn nog zielig ook.
3) Verdieping
Bolfazl is een vluchteling uit Iran die naar Nederland is gekomen. Hij probeert hier een nieuw bestaan op te bouwen. Samen met zijn gezin komt hij in een hoekhuis ergens langs de ijssel. Waar hij René leert kennen. René is zijn buurman, hij geeft Bolfazl tweede hands spullen om een beetje vooruit te kunnen. René is een homoseksueel en wordt een goede vriend van Bolfazl. Hij helpt hem een beetje met de Nederlandse taal en helpt hem aan een baantje. René is een gesprekspartner voor Bolfazl. René is gescheiden en heeft een dochtertje.
Bolfazls moeder moet niets van René hebben omdat hij een homo is, en dat kan in het land van haar afkomst echt niet, al bedoelt hij het allemaal goed. Hij maakt een foto van haar (René is kunstenaar, fotograaf) zet voor haar een haan op het dat, in de richting van Mekka, zodat zij kan bidden.
Later in het boek verdwijnt René Bolfazl heeft het idee dat hij alleen is, na een tijdje komt René terug, maar het is René niet meer het is een vreemde geworden.
Weer een tijdje later gaat Bolfazl rené opzoeken in zijn nieuwe woning. In een of andere krottenwijk Hij drinkt dan wat koffie maar kan geen echt contact meer met René krijgen zoals hij dat had toen hij zijn buurman was. Na een aantal weken krijgt Bolfazl een telefoontje, van de ex-vrouw van René, zij belt met de “boodschap” dat René zelfmoord heeft gepleegd. Bolfazl gaat naar de crematie daarna komt hij tot de conclusie dat hij het zelf moet doen, dat hij zelf verder moet om hier in de Nederlandse maatschappij te “overleven”. Hij gaat dan ook op zoek naar een nieuwe baan en krijgt de Nederlandse taal goed onder de knie. Maar hij kan het hoofdstuk René niet afsluiten.
Op een zekere dag krijgt Bolfazl een nieuwe buurman Jacobus, die geleidelijk de lege plek van René opvulde.
Maar hij heeft nooit een echte band met Jacobus gekregen, wel met zijn vrouw Mary Rose die later naar Nederland is gekomen, met haar voerde hij uitgebreide gesprekken, voor Bolfazl betekende Mary Rose, De hoop, De rust, De vrouw, een vrouw bij wie hij, als hij wilde, zijn hoofd op de schoot kon leggen.
Op het einde van het boek gaat hij de dochter van René opzoeken, van wie hij een postkaart heeft ontvangen. Waarop zij hem met zijn veertigste verjaardag feliciteerde. Op die kaart stond ook haar adres, en Bolfazl ging haar daarom dus opzoeken. In Groningen aangekomen bleek dat René zijn ex-vrouw daar ook woonde, Bolfazl zocht ook haar op. Door dit bezoek aan Groningen kwam hij tot een conclusie, namelijk: “Ik verzette me niet. Het was de vlucht. Ik, Bolfazl, was een verlengstuk van ballingschap. Nu zou iemand mij aan het doek toe vertrouwen. Op het moment dat hij deze conclusie deed werd hij geschilderd door de nieuwe man van Anneke (de ex-vrouw van René)
Het verhaal speelt zich af in een plaatsje langs de ijssel. Het verhaal wordt chronologisch verteld, af en toe afgewisseld met herinneringen van vroeger in Iran. Tussen het begin en het eind lopen enkele jaren.
De schrijfstijl is niet moeilijk, het taalgebruik is lekker makkelijk waardoor het boek lekker wegleest.
De vertelwijze is een ik – verhaal, want je ziet alles vanuit Bolfazl.
Verhaalfiguren:
Bolfazl: Hij is een vluchteling. Hij is een 33-jarige Iraniër en heeft moeite met de Nederlandse cultuur.
René: Is de buurman van Bolfazl. Hij is de enige houvast die Bolfazl in het vreemde Nederland heeft. Als René later verhuist, heeft Bolfazl daar dan ook grote moeite mee.
Moka Moka: De Nederlandse vriend van René.
Jacobus: De nieuwe buurman van Bolfazl. Hij is treinconducteur en verwoed fan van zendapparatuur. Bolfazl denkt zelfs dat hij de man is op de trein zat toen René zich ervoor wierp.
Miranda: De dochter van René. Zij wordt door Bolfazl Mietra genoemd. Als Bolfazl later in Groningen bij haar komt, doet ze hem denken aan het eerste meisje dat hij had in Iran.
Mary Rose: de vrouw van Jacobus. Haar vader in Mexico was gestorven. De vrouw van Bolfazl wilde niet met haar praten omdat haar Nederlands dan achteruit zou gaan. Bolfazl sprak wel met haar. Hij putte hoop en rust uit haar. Waarschijnlijk omdat zij dezelfde aanpassingsmoeilijkheden doormaakte die hij ook gekend had.
Thema
Het thema van het verhaal is de moeilijke aanpassing die buitenlanders in een totaal ander cultuur als die van Nederland ondervinden. Terugkerende motieven die daarbij belangrijk zijn, zijn herinneringen van vroeger als houvast, het gekleineerd worden, onbegrip en onzekerheid.
Het verband tussen het thema en de titel, is dat de titel een herinnering is van vroeger, iets uit zijn jeugd. De grootmoeder gooide alle legen flessen van Grootvader weg in de rivier. En hierdoor zijn lege flessen een symbool geworden voor vluchtelingen.
Publicatie
Het werk is voor het eerst gepubliceerd in 1997.
Kader Abdolah werd geboren in 1954 als Hossein Sadgadi Ghaemuraghami Frahani. Hij groeide op in Irak. Zijn betovergrootvader was een bekende dichter, hij werd vermoord, en de familie hoopt dat er een nieuwe schrijver komt in de familie. Want schrijvers geven de familie een hoger aanzien. Kader leest vanaf hij 12 is stiekem westerse literatuur, en luistert hij naar westerse radiostations. Maar toch gaat hij Natuurkunde studeren, dit is een dekmantel voor hem, want ondertussen heeft hij zich aangesloten bij een geheime linkse partij. Hij publiceert in de oorlog illegaal 2 romans. Dan moet hij op een dag vluchten om te voorkomen dat hij opgepakt wordt. Hij wil vluchten naar Amerika maar wordt politieke vluchteling in Nederland. Ondertussen heeft hij vele romans geschreven.
4) Beoordeling
De verhaalelementen ontroerend, zielig en aangrijpend hebben een positieve werking op dit verhaal, omdat ik het een zielig boek vind. Ik vind het zielig voor Bolfazl, dat hij moet vluchten uit zijn eigen land. En dat hij zijn moeder en de rest van de familie nooit meer ziet. Dat zou ik zelf ook heel erg vinden, dus vind ik het heel zielig voor hem. Ik vind het ook raar dat iedereen zo raar tegen hem doet, alleen omdat hij een buitenlander is. Hij probeert zich aan te passen aan de Nederlandse cultuur, maar hij heeft moeite met de Nederlandse taal. Daardoor wordt het verhaal ook nog eens ontroerend hij heeft alleen contact met zijn buurman. En als hij weg is opeens voelt Bolfazl zich heel alleen. Dat vind ik zielig.
Bolfazl spreekt mij het meest aan, omdat je veel van hem te weten komt, en niet van zijn vrouw of zoontje. Hij probeert er van alles aan te doen om de Nederlandse taal goed onder de knie te krijgen, maar hij heeft er erge problemen mee. Dat spreekt mij aan, hij doet er veel moeite voor, maar toch lukt het niet. Hij maakt veel dingen mee, ook dingen die je niet verwacht.
Er zijn geen verhaalelementen die een negatieve rol spelen, omdat ik dit boek echt goed vind!
Ik kan dit boek ook niet met een andere film, of een boek verglijken, omdat ik nog nooit zo’n soort boek heb gelezen, over vluchtelingen. Niet een vluchteling uit een Irak. En dan zie je alles vanuit zijn ogen, zoiets heb ik nog nooit gelezen.
Mijn eindoordeel is, ik vind het een ontzettend mooi boek. Je ziet hoe een buitenlander denkt over Nederlanders, over de Nederlandse cultuur. En hoe hij probeert goed Nederlands te kunnen leren. Ook zie je dat het in zijn cultuur heel anders gaat, doordat hij nu niet meer een echte relatie heeft met zijn vrouw, en dat kon in zijn land niet. Hier kan dat wel. En dat vind ik ook het mooie aan dit boek.
Het thema is herkenbaar probleem, voor vele vluchtelingen, daarom is het ook een mooi boek. Maar dit boek heeft me aan het denken gezet, omdat je er nooit aan denkt hoe buitenlanders zich voelen als ze opeens in een nieuw vreemd land komen, en nog niemand kennen.
Het taalgebruik van dit boek vind ik ook zeer goed, het is niet te moeilijk, het leest heel makkelijk weg.
Ik zou dit boek zeker iemand aanraden, omdat het gewoon een super boek is om te gaan lezen. Je leert de andere cultuur ook een beetje kennen, omdat hij ook vele herinneringen terug haalt van zijn jeugd. En omdat wij in Nederland zelf ook veel buitenlanders hebben, die moesten vluchten omdat ze anders opgepakt werden. Je gaat door het lezen van dit boek anders over vluchtelingen denken.
Verwerkingsopdracht: Is het verhaal anders als het door een Nederlandse schrijver geschreven is?
Ik denk dat het verhaal wel iets anders was geweest, als het een Nederlands schrijver het verhaal had geschreven. Maar het verhaal was dan zeker niet mooier geweest. Het verhaal is nu namelijk erg mooi, omdat je de kant ook goed ziet bij Bolfazl en zijn familie. En als de schrijver Nederlands was geweest dan had je lang niet zo veel gedachtes en gevoelens kunnen weten van Bolfazl omdat een Nederlandse schrijver dat niet weet. En omdat de schrijver van dit boek een vluchteling is, kan hij het je heel goed vertellen en heel goed laten zien in het boek. Als de schrijver Nederlands was dan zag je het verhaal ook waarschijnlijk door de ogen van een Nederlander die dan naast een vluchteling woonde. En met de vluchteling bevriend raakte en dat je zo via de Nederlander gevoelens en gedachtes van de vluchteling te weten komt. Je komt te weten, wat de Bolfazl denkt over de Nederlanders die bij hem in de straat wonen, en hoe hij denkt over het Nederlandse cultuur, en door hem kom je ook nog wat te weten over zijn eigen cultuur en zijn eigen land. Bijvoorbeeld: Bij hem was het niet normaal dat je vrouw niet deed wat jij zei, ze zou je altijd gehoorzamen, en nooit iets zeggen wat tegen je was. En nu hij hier in Nederland woont, gaat dat snel veranderen, dan doet zijn vrouw dat wel. Terwijl dat eerst absoluut niet kon. En als de schrijver dan Nederlands was, had je dat nooit kunnen weten, van zijn cultuur omdat hij dan Nederlands was en dat dus nooit heeft meegemaakt. En dat is nu het leuke aan het boek, dat je ook wat te weten komt (onbewust) over zijn eigen cultuur. En als het boek door een Nederlander was geschreven, worden de gevoelens ook een beetje nep, ook omdat de schrijver het nooit heeft meegemaakt, maar ook omdat het dan een verhaal is omdat hij het leuk vind om zo’n soort verhaal te gaan schrijven. En deze schrijver heeft het echt meegemaakt. En dat is het leuke eraan!
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
