Boekverslag Evert Hartman

Info over dit verslag

Geschreven door:	Laurens Huneker
Niveau:	3VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	1679
Opvragingen:	0

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 3 uit 5 (31 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Evert Hartman

• Buitenspel (13)

  1986

• De droom in de woestijn (4)

  1989

• De vloek van Polyfemos (19)

  1994

• De voorspelling (25)

  1993

• Gegijzeld (40)

  1984

• Het bedreigde land (3)

  1988

• Het onzichtbare licht (16)

  1982

• Morgen ben ik beter (19)

  1987

• Niemand houdt mij tegen (12)

  1991

• Oorlog zonder vrienden (39)

  1979

• Overval in de nacht (1)

  1995

• Signalen in de nacht / Nederlandse verzetsroman omnibus (1)

  1980

• Vechten voor overmorgen (12)

  1980

Inleiding

Ik heb het boek: niemand houdt mij tegen gekozen omdat ik sciencefiction leuk vind en ik vaker boeken van Evert Hartman met plezier heb gelezen.

Toen ik de achterkant had gelezen had dacht ik dat dit best nog wel eens zou kunnen gebeuren in de toekomst omdat de helft van Nederland onder water stond door het broeikaseffect en de ijskappen gesmolten waren. Het maakte me nieuwsgierig hoe het zou zijn als er nu al 15 miljoen mensen in Nederland waren en dat ze zeggen dat het hier al vol is en dan moet je je voorstellen dat Nederland gehalveerd is door de zee.

Samenvatting

In nieuw-Amsterdam woont een jongen met de naam: Richard en een jongen (hij is een kloon) genaamd Wesley. Ze komen elkaar toevallig buiten tegen bij de dijk. Als Richard even later in het winkelcentrum is worden er twee meisjes opgepakt. De meisjes roepen iets tegen Richard wat hem de hele tijd bezig houdt. Hij besluit om naar het politie bureau te gaan om te vragen of zij misschien informatie hebben over de meisjes. Op het politiebureau vertellen ze hem dat de meisjes zijn doorgestuurd naar Eindhoven waar ze uiteindelijk worden overgezet terug naar België. Richard baalt hiervan maar legt zich erbij neer.
Net toen Richard lag te slapen komen zijn ouders zijn kamer binnen en vertellen hem dat de politie voor de deur staat. Die vertellen hem dat de meisjes in Eindhoven zijn ontsnapt en of hij er meer van weet. Dit omdat ze het verdacht vonden dat Richard naar ze had gevraagd op het politiebureau. Hij legt alles uit en de politie vertrekt.
Nu is Richard zo nieuwsgierig en hij besluit op onderzoek uit te gaan. Als hij Wesley de volgende dag weer tegen komt vertelt hij zijn verhaal en ze besluiten om ze samen te gaan zoeken.
Op hun tocht komen ze een meisje tegen die Rasja heet. Ze komt uit een dorpje dat de Galgeberg heet. Daar wonen mensen die kortlevers worden genoemd (de naam zegt het al). Dit zijn allemaal mislukte klonen. Maar zij bezorgt hun veel problemen. Toch krijgen ze een beetje medelijden met haar en nemen ze haar toch maar mee. Samen zoeken naar de twee Vlaamse meisjes en die vinden ze uiteindelijk ook. Alleen is de terugreis moeilijker dan ze gehoopt hadden want de agenten die midden in de nacht bij Richard thuis kwamen, de broers van Rasja, en de twee mannen uit Lierop zaten hun achterna. Om ze af te schudden reden ze dus eerst richting Rotterdam waarna ze met de boot terug naar Amsterdam zouden gaan. Maar ook dat mislukt totaal want als de boot zinkt, verdrinkt Wesley bijna en om naar een dorpje te komen moeten ze nog heel lang lopen en dan verdwalen ze ook nog.
De mannen uit Lierop zijn ze dan al kwijt maar de broers van Rasja hebben het nog niet opgegeven. Uiteindelijk aangekomen in Amsterdam worden ze opgewacht door de politieagenten die hun ook al achterna zaten. Richard en Wesley proberen alles maar ze krijgen toch niet wat ze willen. Want het meisje dat Richard zo leuk vond moet toch terug naar België. Rasja en het andere Belgische meisje mogen blijven.

De verhaalaspecten

Dit verhaal is een en al fictie want niemand kan in de toekomst kijken. Het verhaal kan wel heel erg werkelijk overkomen omdat ze nu al waarschuwen voor het broeikaseffect.
Het verhaal wordt erg afgewisseld door spanning en open plekken waardoor er veel variatie in het verhaal komt en het niet echt saai wordt.

Richard is best wel een goed persoon omdat hij best wel vaak andere mensen helpt. Wesley is een kloon en is best wel snel opvliegend. Je komt veel te weten over de hoofdpersoon en zijn vriend. De hoofdpersoon is verliefd op stefanie (een van de Vlaamse meisjes), maar durft dat natuurlijk niet te zeggen. Dan is er nog Rasja en die zegt alles wat ze denkt, dus ook dat Richard verliefd op Stefanie is, daardoor kan Richard Rasja niet uitstaan.
Ik ben het niet eens met de beslissing die Richard maakt. Maar daar gaat eigenlijk het hele boek over! Hij beslist om twee Vlaamse meisjes te gaan zoeken die eigenlijk helemaal niet in Nederland mogen zijn. Je gaat toch niet zomaar twee vreemde illegale meisjes zoeken? Ik vind wel dat hij dat goed oplost. Als hij ze uiteindelijk gevonden heeft beschermt hij ze goed, en hij helpt ze zoveel hij kan. Dat is dan wel weer een goede kant van zijn beslissing. Er zijn dan ook overeenkomsten in de leefregels van hem en de mijne. Hij vindt dat zij best in Nederland mogen blijven omdat ze een goede reden hebben, dat vind ik ook.

Het verhaal speelt zich af in de 22e eeuw in Nederland. Het verhaal spreidt zich over ongeveer een week. Het thema is emigratie en het motief is dat ze de Vlaamse meisjes zoeken. Je ziet alles uit de ogen van Richard want als hij alleen is krijg je niet te horen wat de naderen aan het doen zijn.

Mijn leeservaring

Het onderwerp spreekt me erg aan want ik hou van detectives en sciencefiction en dit is een combinatie van die twee. Ik heb door het lezen van dit boek niets geleerd want het enige leerzame dat erin stond dat je respect moest hebben voor ouderen en dat doe ik al. In het boek zat alleen het onderwerp onderduiken in vast(illegaal) maar daar denk ik nu niet anders over. Ik verwachtte al dat het boek op deze manier uitgewerkt zou werken dus er was eigenlijk niets verrassends aan. In het boek worden illegalen teruggestuurd en daar ben ik het mee eens maar alleen als ze bedreigt met de dood worden vind ik het goed als ze mogen blijven.
Persoonlijk vond ik dat de overstromingen teveel aandacht hadden gekregen want in het begin hoor je er al over en alleen dat begint een beetje te irriteren.

Het verhaal bevat voldoende gebeurtenissen om te blijven boeien want als je even stopt met lezen wil je even later weten hoe het verder gaat. De gebeurtenissen komen heel logisch uit elkaar voort doordat er een heel duidelijke verhaallijn is. De gebeurtenissen zijn spannend en boeiend, spannend als ze achterna worden gezeten en boeiend omdat het niet erg langdradig is en dat vind ik altijd erg belangrijk. Deze gebeurtenissen hebben mij niet aan het denken gezet.
Mijn eerste persoonlijke reactie was werkelijk en nu ik dit boek gelezen heb klinkt het aannemelijk dat in de toekomst half-nederland ondergestroomd is en er bijna geen immigratie meer is omdat dat verboden is. De gebeurtenis die de meeste indruk op mij heeft gemaakt is toen de twee Vlaamse meisjes werden gearresteerd en naar het politiebureau werden gebracht.

De hoofdpersoon Richard zit 6 uur per dag aan zijn spaans en misschien ligt dat aan mij maar ik vind dat echt overdreven dus ik zou hem niet willen zijn. Zijn vriend Wesley is een kloon een wordt daarmee gepest dus hem zou ik ook niet willen zijn. Richard is een echte mensen helper, iets wat ik nauwelijks zou doen. Geen enkele personage lijkt echt op iemand die ik ken, want als Richard minstens zes uur per dag spaans doet en wie doet dat nou. Van Richard kom je het meest te weten en zijn gedrag is wel te begrijpen. Ook wesley’s gedrag is wel goed te begrijpen. Hij raakt snel gefrustreerd en dat kan ik me wel voorstellen als je vaak voor kloon uitgescholden wordt. Richard ging de meisjes achterna en dat begrijp ik niet want ze zijn illegaal en dan wil je ze nog beschermen ook in een tijd waar dat zwaar gestraft wordt. Een leefregel is dat je erg goed met het milieu moet omgaan en dat doe ik maar met mate, ik zou het wel vaker willen doen maar dan vergeet ik het weer of is er nergens een prullenbak te vinden.

Ik vind dat in dit verhaal alles goed met elkaar samenhangt. Op het einde is alles duidelijk. Dingen die je op het begin misschien niet snapt komen later boven water. Het verhaal is goed want er gebeuren veel verschillende dingen. Daarom is het verhaal boeiend. Deze gebeurtenissen zijn meestal erg spannend. Het verhaal is ook leuk omdat de dingen allemaal goed beschreven worden. Je kunt je zo veel beter inleven in het verhaal, hoe de sfeer op dat moment is en hoe alles eruit ziet. De bouw van het verhaal vind ik wel goed. Er wordt namelijk echt naar het einde toegewerkt. Het is zo opgebouwd dat je moet blijven lezen omdat je wilt weten wat er erna weer gaat gebeuren. Je wilt steeds graag weten hoe het afloopt. Het is gelukkig niet zo dat er steeds terugblikken zijn want daar kan ik niet zo goed tegen. Het maakt niet zo veel uit als er soms iets wordt terug gehaald. Maar als er steeds wordt teruggeblikt weet je op een gegeven moment niet meer waar je nu eigenlijk zit. Ik vind het einde erg goed. Helaas lopen de meeste kinderboeken goed af en daar is nu eindelijk variatie in gekomen want anders ga je denken dat het toch goed afloopt en zou je bijvoorbeeld bij dit verhaal kunnen denken dat de meisjes in Nederland mogen blijven.

Ik vond het niet lastig om het verhaal te lezen want het las erg gemakkelijk. Je hoefde meestal maar één keer te kijken en dan begreep je het. Dat is erg fijn want ik heb wel eens een boek gehad waarin de zinnen erg moeilijke woorden stonden en dan is het niet leuk meer om te lezen want dan lees je niet lekker door. De verhouding tussen de gesprekken en de weergave van gedachten en gevoelens vond ik wel goed. Als iemand iets vertelde of zo werd er meestal goed bij beschreven wat de hoofdpersoon erbij dacht. Van de anderen was dat niet zo vaak. De taal die de personages gebruiken passen wel bij hen want het zijn jongeren en die schelden bijvoorbeeld ook wel eens. Dat werd in dit boek ook gewoon opgeschreven en meestal werd dat gewoon weggelaten. En ze spreken gewoon zoals je normaal de mensen ook hoort spreken.