Boekverslag Thea Beckman

Info over dit verslag

Geschreven door:	anoniem [meer]
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	2187
Opvragingen:	52

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 4 uit 5 (89 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Thea Beckman

• De doge ring van Venetie (13)

  1994

• De gouden dolk (15)

  1982

• De stomme van Kampen (13)

  1992

• De val van de Vredeborch (13)

  1988

• De verloren schat (13)

  1993

• Een bos vol spoken (2)

  1988

• Geef me de ruimte (15)

  1976

• Gekaapt! (16)

  2003

• Hasse Simonsdochter (32)

  1983

• Het geheim van Rotterdam (10)

  1990

• Het gulden vlies van thule (11)

  1989

• Het helse paradijs (5)

  1987

• Het rad van fortuin (9)

  1978

• Het wonder van Frieswijck (3)

  1991

• Kinderen van moeder aarde (15)

  1985

• Kruistocht in spijkerbroek (51)

  1973

• Mijn vader woont in Brazilie (7)

  1974

• Saartje Tadema (20)

  1996

• Stad in de storm (15)

  1979

• Triomf van de verschroeide aarde (12)

  1977

• Vrijgevochten (25)

  1998

• Wij zijn wegwerpkinderen (12)

  1980

• Wonderkinderen (11)

  1984

• Zwerftocht met Korilu (7)

  1970

1. Titel: Wij zijn wegwerpkinderen

2. Auteur: Thea Beckman

3. Jaar van uitgave: het boek werd in 1980 geschreven, de uitgave die ik heb gebruikt is uit 1998 ( 16e druk)

4. Uitgeverij: Lemniscaat uit Rotterdam

5. Enkele gegevens over de auteur:

Thea Beckman is op 23 juli 1923 geboren in Rotterdam. Ze was ening kind. Ze wilde later scrijfster of ontdekkingsreiziger worden. Eerst werkte ze een aantal jaren op een kantoor. Pas na haar huwelijk en de geboorte van haar 3 kinderen begon ze met het schrijven van boeken. Ze schreef veel geschiedenisboeken. Enkele boeken van Thea Beckman:
- Kruistocht in spijkerbroek
- Mijn vader woont in Brazillië
- Hasse Simonsdochter
- Wonderkinderen
- Het geheim van Rotterdam
- De verloren schat
- Saartje Tadema

6. Genre

Dit boek is een jeugdroman. Het gaat over 3 kinderen die denken dat ze wezen zijn, en er dan achterkomen dat hun ouders nog in leven zijn.

7. Thema

Het thema van dit boek is zoektocht naar ouders en de verhouding tussen ouders en kind.

8. Hoofdpersonen:

Yvonne: Ze heet voluit: Yvonne Christine van Willigenburg. In het begin van het boek is ze 11 jaar oud, ze is op 18 april jarig. In de 4e klas (lagere school) is ze blijven zitten. Yvonne is de oudste van de 3 kinderen Willigenburg. Ze heeft 2 jongere broertjes: Benito en Marcus. Yvonne en haar broertjes denken dat ze wezen zijn en dat hun ouders dood zijn. Toen Yvonne in het weeshuis in Buren kwam was ze 3 jaar.
Karaktereigenschappen van Yvonne:
- eigenwijs
- oplettend
- nieuwsgierig
- zelfverzekerd
- volwassen
- achterdochtig
- slim
- vrolijk

Benitio:
In het begin van het boek 10 jaar. Hij houdt van voetballen en van technische boeken lezen. Benito was 2 jaar toen hij naar Buren ging.
Karaktereigenschappen van Benito:
- slim
- soms terughoudend
- aardig
- soms druk
- realistisch
- sociaal
- vriendelijk

Marcus:
In het begin van het boek is Marcus 9 jaar jaar. Hij is de jongste van de 3 kinderen. Hij kan zich zijn ouders niet meer herinneren want, toen hij in het weeshuis in Buren terecht kwam was hij nog geen jaar.
Karaktereigenschappen Marcus:
- kinderlijk
- onvolwassen
- spontaan
- vrolijk
- wijs
- spraakzaam

9. Bijpersonen

Juffrouw Caro:
Zij was de groepsleidster van Yvonne, Benito en Marcus in het weeshuis in Buren. Ze heeft voor heb gezorgd vanaf dat ze in het weeshuis terecht kwamen, totdat ze weggingen. (hoofdstuk 1)
Juffrouw Caro wordt omschreven als lief mooi en warm.

Oma:
Zij is de moeder van de vader van Yvonne, Benito en Marcus. Ze woont in Apledoorn en heeft haar kleinkinderen altijd verteld dat hun ouders dood zijn en dat er geen foto’s meer zijn, omdat deze zijn verbrand. Ze vindt dat Arno voor haar dood is, omdat hij de familie verschrikkelijke dingen heeft aangedaan.
Haar man ( de opa van Yvonne, Benito en Marcus) is een aantal jaren eerder overleden.
Verder had oma nog twee dochters: tante Alie en tante Gerda.
Oma is aan het begin van het boek 68 jaar.
Karaktereigenschappen:
- bezorgd
- emotioneel
- kwebbelt veel

Moeder:
De moeder van Yvonne, Benito en Marcus heet Karen Hoytink. Ze was pas 16 jaar toen Yvonne geboren werd. Ze woonden in Alkmaar. Toen haar man Arno de gevangenis in moest stond ze er alleen voor met 3 kleine kinderen. Dit ging niet goed en de kinderen werden verwaarloosd en waren ondervoed. Karen is gescheiden van Arno en heeft de 3 kinderen afgestaan. Deze zijn toen naar het weeshuis in Buren gegaan.
9 jaar geleden is Karen opnieuw getrouwd en nu weer gescheiden van deze man. Ze heeft met hem een zoontje Ronald, die 6 jaar is. Het jochie is verwent en ongeduldig. Vroeger was Karen was een slanke jonge vrouw met zeer lang, donker haar. Nu vindt Yvonna haar nog lelijker dan juf Annie. Toen Yvonne haar zag droeg ze een mantelpak,wandelschoenen, ze had een knorrig onregelmatig gezicht, een uilenbril en kortgeknipt bruin haar.
Karaktereigenschappen vroeger:
- emotioneel
- gesloten
- gespannen

Karaktereigenschappen nu:
- ongeïnteresseerd
- kil
- onvriendelijk
- koel

Vader:
De vader van Yvonne, Benito en Marcus heet Arno. Toen de kinderen 3, 2 en nog geen jaar waren, moest hij voor 6 jaar in de gevangenis, omdat hij zijn vader voortijdig het graf had ingeholpen.
Arno is later vertrouwd met Ans en ze hebben samen een zoontje Guido.
Ze wonen in Rotterdam. Karaktereigenschappen:
- verbaasd
- meelevend
- vrolijk
- aardig
- sociaal
- emotioneel
- spontaan

Tante Alie:
Is getrouwd met oom Erik, samen hebben ze twee zonen, Marco en Jaap. In Amsterdam hebben ze een winkel waarin ze gebakken vis, frites en frikadellen verkopen.

Tante Gerda:
Is getrouwd met oom Henri, ze hebben samen een dochter Wilma. Ze wonen in een groot huis in de bossen in Amersfoort. In het begin van het verhaal wordt verteld dat Yvonne, Benito en Marcus, deze tante nooit zien.

Juffrouw Annie:
De nieuwe groepsleidster in ‘De Toevlucht’ in Bronkpolder (in de ‘binnenlanden’ van Noord-Holland). Ze heeft kort stug haar, peper en zout kleur en is erg mager.
Haar karakter wordt omschreven als:
- gemaakt
- geestdriftig
- onuitstaanbaar opgewekt

Meester Vreugdenhil:
De leraar op school in Bronkpolder. Hij mag Yvonne en haar broertje Benito niet en heeft geen geduld met hen.
Karaktereigenschappen:
- streng
- wrokkig
- gemeen

Jeanne:
De vriendin van Yvonne op school in Bronkpolder. Ze neemt het voor Yvonne op. Ze heeft een jonger zusje Martine.
Karaktereigenschappen:
- aardig
- slim
- komt voor anderen op

Marijke:
Is de kamergenote en vriendin van Yvonne. Ze is 13 jaar. Ze kan het niet goed vinden met haar broer Bert. Marijke is zorgzaam, bezorgd en opgewekt.

Piet:
De broer van Marijke hij is ongeveer 16 jaar, een ruzie schopper een naarling en je kon maar beter bij hem uit de buurt blijven. Hij heeft ‘De Toevlucht’ in brand gestoken.

Patricia:
Zij was ook een pleegkind en woonde ook bij Marie en Rienus. Ze is 16 jaar.

Karel Varseveld:
De directeur/binnenvader in ‘De Toevlucht’.

Tante Marie:
De 1e pleegmoeder van de kinderen. Ze is een stevige vrouw met gepermanent haar en bloemetjesjurken. Ze heeft samen met haar man een zoontje Freddy. Marie is: aardig, vrolijk, lief, warm.

Oom Rienus:
De man van Marie. Ze wonen samen in Bolk op de Bolkerhoeve. Rinus werkt bij een transportbedrijf in Bolk en is ontzettend handig.

Willy:
14 jaar, blonde krullen. De nieuwe pleegzus van Yvonne, Benito en Marcus.

Marieke:
9 jaar, klein voor haar leeftijd, dit komt door een groeistoornis. Ook zij is een nieuw pleegzusje van Yvonne, Benito en Marcus. Ze is het zusje van Willy.

Tante Stella:
De pleegmoeder van Yvonne, Benito en Marcus. Ze is lang en mager en gek op katten.
Karaktereigenschappen:
- geïnteresseerd
- aardig
- meelevend

Oom Koos:
De man van Stella. Hij is automonteur en heeft een oude volvo.

Tante Ans:
De nieuwe vrouw van de vader van Yvonne, Benito en Marcus. Ze heeft samen met Arno een zoontje Guido.
Karaktereigenschappen:
- aardig
- meelevend

10.Verhoudingen

kinderen-oma: eerst begrijpen ze niet waarom hen oma hen niks wil vertellen over hun ouders. Als oma dit toch doet zij Yvonne en Benito eerst boos en Marcus is verbaasd. Later begrijpen de kinderen hun oma.

Kinderen-moeder Karen: in het begin willen de kinderen hun moeder heel graag ontmoeten en alles van haar weten. Later blijkt ze toch niet zo aardig en verbreken ze zelfs het contact.

Kinderen- vader Arno: Na de gebeurtenissen met hun moeder zijn de kinderen toch een beetje afgeschrikt. Toch is Yvonne nieuwsgierig en gaat naar haar vader. Deze blijkt wel erg aardig te zijn en is wel geïnteresseerd in haar verhaal.

11. Keuze van de titel

Het boek heet ‘Wij zijn Wegwerpkinderen’ omdat Yvonne, Benito en Marcus het idee hebben dat ze weggeworpen zijn door hun ouders en familie. Dit komt doordat ze erachter zijn gekomen dat ze geen wezen zijn, maar dat hun moeder ze heeft afgestaan. Yvonne, Benito en Marcus vinden dat ze zijn weggedaan, net zoals de andere kinderen in het tehuis.

12.Samenvatting

Yvonne en haar twee broertjes zijn wezen. Ze wonen in een kindertehuis in Buren. Op een dag wordt er beslist dat van het tehuis een museum gemaakt wordt en dus moeten Yvonne, Benito en Marcus afscheid nemen van hun Juffrouw Caro.
Ze worden overgeplaatst naar een tehuis in Bronkpolder.Er wonen hier 15 kinderen.

Als Yvonne een keer samen met Benito bij haar oma logeert (Marcus logeert bij tante Alie)vraagt Yvonne aan haar oma hoe haar ouders zijn overleden. Oma heeft daar nooit over willen praten en Yvonne heeft daardoor ook nooit een foto van haar ouders gezien (die waren 'per ongeluk’ verbrand) Dan horen Yvonne en Benito het echte verhaal. Ze zijn geen echte wezen. Hun ouders leven nog.
Oma wilde niet meer iets met haar zoon te maken hebben en ook niet met Karen.

Yvonne was razend dat ze er nooit iets van geweten heeft. Zij waren nu ook wegwerpkinderen. Jaren geleden had ze vrouwen horen praten over wegwerpkinderen (dit waren de kinderen die weg werden gedaan door hun ouders) en nu waren zij dat ook.

Als Yvonne twaalf jaar is, wordt ze samen met haar broertjes weer overgeplaatst. Ze komen nu niet in een tehuis, maar in een pleeggezin. Samen met nog een meisje Patricia. De pleegouders hebben zelf nog een zoontje.
Na een tijdje begint de nieuwsgierigheid van Yvonne, Benito en Marcus naar hun echte moeder en ze sturen haar een brief. Ze krijgen dan een kil briefje terug gestuurd
Eindelijk is het zover, Karen wil haar kinderen ontmoeten, en dan blijkt het een hele teleurstelling. Yvonne krijgt later van haar moeder nog haar babyalbum.

Later wordt de pleegmoeder van Yvonne, Benito en Marcus ernstig ziek en kan ze niet meer voor hen zorgen. De kinderen moeten weer tijdelijk terug naar het tehuis. Een tijdje later gaan ze weer terug naar de Bolkerhoeve. Er zijn hier nu nieuwe pleegouders: Stella en Koos.

In deze tijd komt de moeder van Yvonne,, Benito en Marcus nog eens langs. Als Yvonne dan dingen vraagt over haar babyalbum blijkt dat Karen de woorden op het geboortekaartje (met grote blijdschap) niet serieus bedoeld heeft. Yvonne verbreekt het contact.

Wanneer Yvonne op een keer bij tante Alie logeert, vraagt ze naar haar vader. Ze krijgt van haar tante het adres, zodat ze hem kan schrijven. Maar in plaats daarvan gaat ze naar haar vader toe.
Deze viel ontzettend mee. Hij was zelfs van plan om in de vakantie naar Bolk te gaan om Benito en Marcus te ontmoeten.

De volgende dag liepen zij en haar vader naar het station toe en haar vader gaf haar ook geld om weer terug te gaan naar Bolk . zo gauw ze in Bolk was belde ze haar pleegmoeder op of ze haar opkon halen van het station. Haar pleegmoeder was boos op haar en vroeg wat er was ze zou het zeggen als ze in de auto zat . binnen een halfuur stond ze op het station en wachtte haar stiefmoeder op. Toen ze in de auto zat vertelde ze haar verhaal en haar stiefmoeder zij :" en hoe was je vader voor iemand ?" waarop Yvonne zegt "een mens."

13. Tijd

Het verhaal is chronologisch verteld. Er zijn wel terugblikken (flashbacks)

Voorbeelden:

Blz. 10
Ik had vroeger wel eens gedroomd van een jonge vrouw met lang donker haar, die zich over me heenboog en toen dacht ik: dat is vast mijn moeder geweest.

Blz.70
Waar was dat mooie lange haar gebleven? Dacht ik verward.

14.Perspectief

Dit boek is geschreven in het ik-perspectief:

Blz. 70
Ik had verwacht dat ik zou worden overspoeld door een golf van ontroering en vertedering zodra ik tegenover haar zou staan.

15. Leeservaring beschrijven

Onderwerp

a. Het onderwerp van dit boek sprak mij erg aan. Je leest eigenlijk weinig in boeken over weeskinderen. En zeker niet over weeskinderen in deze tijd.
b. Van dit boek kun je leren hoe moeilijk het is om te moeten leven zonder ouders. Van tehuis naar tehuis en steeds verschillende pleegouders. Ook wordt duidelijk gemaakt dat lang niet alle ouders blij zijn als ze hun kind(eren) terugzien.
c. Ik ben het met de mening van het boek eens. Ik vind dat het niet eerlijk is tegenover deze kinderen dat hun moeder hen niet meer wil zien. Ook vind ik dat familieleden en de ouders zelf de waarheid hadden moeten vertellen over wat er werkelijk gebeurt is.
d. Ik vind dat aan alle genoemde onderwerpen genoeg aandacht is besteed.

Gebeurtenissen

a. Het verhaal bevat genoeg gebeurtenissen. Erg veel zelfs. Er kwamen er veel personen in het verhaal voor en daardoor was het soms best ingewikkeld.
b. Ik vond dit boek een verrassend boek. Nadat Karen zo op haar kinderen had gereageerd, verwachtte ik dat Arno hetzelfde zou reageren, maar dat bleek niet zo te zijn.
c. De gebeurtenis die op mij de meeste indruk heeft gemaakt is dat Karen niks van haar kinderen wilde weten. Ik had eerder verwacht dat de vader negatief zou reageren en de moeder juist positief.


Personen (personages)

a. Ik zou wel willen lijken op Yvonne. De dingen die zij heeft meegemaakt zijn natuurlij niet leuk. Maar ze heeft wel veel doorzettingsvermogen en komt goed voor zichzelf op.
b. Je komt genoeg van de hoofdpersonen te weten om hun gedrag te begrijpen. Ze reageren zoals de meeste mensen zullen reageren in zo’n situatie.
c. Ik vind dat de hoofdpersonen hun problemen goed proberen op te lossen. Alleen wordt dit juist tegengehouden door hen familie en Karen.
d. Er zijn wel verschillen in normen, maar ik denk dat dat komt omdat Yvonne, Benito en Marcus steeds andere mensen om zich heen ebben, die steeds verschillende regels stellen. Ook bijten ze snel van zich af, omdat je als je met veel kinderen bent, toch eerder voor jezelf op moet komen.

Bouw

a. Ik vind de bouw van het boek goed. Het is ingedeeld in duidelijke hoofdstukken.
b. Nee, er zijn heel weinig terugblikken. En als er terugblikken zijn, zijn di meestal de gedachtes van Yvonne.
c. Ik vind dat dit boek een goed einde heeft. Op het eind wordt alles duidelijk en zijn alle vragen van Yvonne, Benito en Marcus beantwoord.

Taalgebruik

a. Ik vind het boek, wat taalgebruik betreft, niet moeilijk om te lezen. Ik vond wel dat het wat ingewikkeld was, doordat er zoveel mensen in het verhaal voorkwamen.
b. Ik vind de verhoudingen in het verhaal goed. Duidelijk wordt alles verteld en overal vind je namen.
c. Het taalgebruik komt overeen met de personages. Dit zijn kinderen en zo wordt er dus eigenlijk ook verteld, maar het was niet te kinderachtig.