Boekverslag Connie Palmen

Info over dit verslag

Geschreven door:	Rose [meer]
Niveau:	4VWO
Kwaliteit:
Waardering:
Taal:	Nederlands
Woorden:	825
Opvragingen:	7

Hulpmiddeltjes

Openen in tekstverwerker

Printen

Emailen

Waardering

Gemiddelde waardering: 2 uit 5 (22 stemmen)

Heb je er iets aan gehad? Geef zelf je waardering:
Erg goed bruikbaar
Goed bruikbaar
Bruikbaar
Een beetje bruikbaar
Niks aan gehad

Titels van Connie Palmen

• De erfenis (15)

  1999

• De vriendschap (19)

  1995

• De wetten (15)

  1991

• Geheel de uwe (2)

  2002

• I.M. (9)

  1998

• Lucifer (2)

  2007

De Erfenis is geschreven door Connie Palmen en in 1999 uitgegeven door uitgeverij Prometheus.

Moeilijkheden bij het verfilmen van dit boek zullen er niet zijn, omdat het boek zich vooral afspeelt in het huis van de hoofdpersonen. De vele dialogen tussen Lotte Inden en haar persoonlijke assistent Max zullen wel saaie beelden worden; ze praten meestal, zittend in dezelfde kamer.
Alleen de eerste maand, wanneer Lotte en Max elkaar net hebben leren kennen, is wel afwisselend. Zij rijden naar het buitenhuis van Lotte in Bretagne en onderweg kunnen diverse filmopnamen worden gemaakt van bijvoorbeeld zoals tankstations, café’s waar ze iets gaan drinken en de zee aan de Franse kust. Ook kan er afwisseling worden gecreëerd door de taken van Max te filmen; koken, autorijden, Lotte de trap op- en aftillen, haar administratie bijhouden, spreken met haar arts en de post verzorgen.

Het boek begint met wat er is gebeurd nadat de hoofdpersoon overleden is. Reeds op pagina 2 wordt het begin van het verhaal beschreven. Dus de vertelvolgorde in de film kan hetzelfde zijn als die in het boek.

De belangrijkste plaatsen in het boek zijn de werkkamer van Lotte Inden in het grachtenhuis, waar alle dialogen tussen Lotte en Max plaatsvinden en de zolder, waar het hele alfabet van zwarte ordners ligt.
Dit moeten ook de belangrijkste plaatsen worden in de film, omdat hier alles gebeurt. Een goede locatie voor het filmen zou een mooie, drukke stad met veel grachten kunnen zijn, zoals bijvoorbeeld Utrecht of Amsterdam. Binnen heerst een rustige, koele sfeer en buiten is iedereen zich aan het haasten en er heerst grote drukte. Niet dat de hoofdpersonen hier veel van merken, maar op het moment dat Max van een drukke plek (buiten) in een rustgevende, beetje saaie locatie komt, heeft dat een goed effect voor de film.

De dialogen zijn het belangrijkst voor de film. Lotte verwijst steeds naar haar zwarte ordners; waarin ze een groot aantal onderwerpen die haar erg interesseren heeft verzameld of waarover ze heeft geschreven (dit alles heeft ze netjes in deze ordners op alfabeth opgeborgen). Ze zegt bijvoorbeeld aldoor tegen Max; “Kijk onder ..........” zodat hij deze ordners moet raadplegen alvorens zij hem dingen laat opschrijven. Pas na haar dood moet dit boek door hem worden geschreven en gepubliceerd).

Er zijn geen delen uit het boek die weggelaten kunnen worden, omdat anders het filmverhaal te eentonig wordt. Als niet het hele boek wordt verfilmd, wordt het heel moeilijk om duidelijk te maken wat er is gebeurd in de stukken die zijn overgeslagen, want alles sluit op elkaar aan.

In het boek ligt het perspectief bij Max en dat moet in de film ook zeker zo blijven, omdat hij degene is die alles heeft meegemaakt en die alle dialogen voerde met Lotte. De film kan niet worden gemaakt als een buitenstaander de dialogen zou vertellen, want dan zou de film een film met een verteller zijn, wat niet zou kloppen in vergelijking tot het boek.

Degene die de rol van Lotte het beste zou kunnen spelen, is volgens mij Meryl Streep, omdat zij er uitziet als een intelligente vrouw van ongeveer 50 jaar.

Max zou kunnen worden gespeeld door Kyle Maclachlan, omdat hij een intelligente man is van een jaar of 35 (misschien jonger).

De broers van Lotte bijvoorbeeld: John Travolta en Bruce Willis.
Timmie (broertje) door: Olivier Tuinier.

Lotte’s arts: Ben Kingsley.

Axel, de huisvriend: Anthonie Hopkins.

Margaretha Busset (vriendin van Max’ ouders, die hij graag als moeder zou hebben gehad: Lauren Bacall.

Het einde van de film zou hetzelfde moeten zijn als het einde van het boek, omdat alles wat wordt beschreven één grote flashback is, die begint na Lotte’s begrafenis.

Te verfilmen citaat uit het boek:

Huisvriend Axel Landauer (was de beste vriend van haar en haar man) brengt een onverwacht bezoek, hetgeen Max heel vervelend vindt (hij is behoorlijk jaloers op de aandacht van Lotte voor Axel).

De deurbel gaat, Lotte doet open en komt met Axel in de huiskamer, de armen over elkaar heengeslagen; Max hoort haar hem uitnodigen om mee te gaan naar een restaurant. Terwijl ze met z’n drieën in het restaurant gaan eten, doet Max erg zijn best aardig en beleefd te zijn, hoewel het hem veel moeite kost. Eenmaal in zijn bed liggend blijft hij nog uren wakker, wachtend op het dichtslaan van de deur van haar appartement. Het geluid bleef uit en hij voelde zich op een verwarrende manier verlaten. Terwijl hij dus niet kan slapen heeft Max de volgende gedachten: “Ik had me voorgenomen die dag een bezoek te brengen aan Margaretha Busset en op zoek naar een gevoel van verlichting voor mijn zwaarmoedige stemming las ik Lotte’s stuk over ‘familie’.”
In de vroege ochtend pas hoorde Max de deur van haar appartement dichtslaan.
“Het was op die middag dat Margaretha mij vroeg of ik verliefd was op Lotte Inden. Ik antwoordde haar dat ik geintrigeerd was door iets in haar waardoor ze onbereikbaar blijft. Op Margaretha’s volgende vraag kon ik zo snel geen antwoord bedenken. Waarom zou je het jezelf verbieden, vroeg Margaretha. Zij verbiedt het me, zei ik. En terwijl ik die woorden uitsprak voelde ik een zacht en draaglijk verdriet om de waarheid ervan.”