geef je mening
ff n studiebreak
Nog dertien nachtjes slapen tot seizoen 2 van De Weg Over Rozen. Nu al 'n extra shot liefde, lust, bedrog en boulimia nodig?
Boekverslag Ietje Liebeek-Hoving
Tranen om Fransje
Geschreven door: | Laura (4 vmbo) |
Datum ingestuurd: | 26 februari 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 2.100 |
Bekeken: | 2330 keer (0 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door irma op 09-01-2004he laura, leuk dat je dit uittreksel hebt gemaakt. ik kon het heel goed gebruiken alleen jammer dat je je eigen mening er niet bij hebt gezed. groetjes irma
1. Tekstgegevens
Titel: Tranen om Fransje
Titelverklaring: Fransje is een meisje, ze komt op een dag niet thuis en is dus vermist, de mensen die haar kennen huilen om haar (vooral haar ouders en haar broer)
Schrijfster: Ietje Liebeek-Hoving
Uitgever: Zomer en Keuning
Jaar van uitgave: 2001
2. Gegevens over de inhoud
Ruimte: Het verhaal speelt zich veel af in het huis van de familie Westerlaak. Maar ook in het park, op school, in de winkel en op straat.
Tijd: Ik denk in deze tijd, in de herfst, het regent hard en is vies weer.
Hoofdpersonen: De grootste hoofdpersoon is fransje (Francine), Ze is een vrolijk meisje met blond haar en blauwe ogen, zij wordt in het verhaal vermist en het blijkt dat ze misbruikt en vermoord is.
Andere hoofdpersonen zijn: Reinout, Suzan, Remco en Pierre
Reinout: De vader van Fransje, hij houd van een net huis en heeft ook vaak een beetje ruzie met Fransje over haar kamer.
Suzan: De moeder van Fransje, ze houd zich op de achtergrond in huis en is een heel zorgzaam persoon.
Remco: De broer van Fransje, zijn kamer is meestal wel netjes, hij merkt pas hoeveel hij om Fransje geeft, als zij vermist wordt.
Pierre: De buurman van Fransje, hij is net in een ander land als Fransje vermist
Bijpersonen: De bijpersonen zijn: Luuk, Hanneke, Louise, Wendy, Rita (tante Cato) en Robert
Luuk: Is de oom van Fransje, hij `stoeit` wel eens met Fransje en zit dus aan haar, Fransje wil dit niet. Hij wil geen kinderen.
Hanneke: Een lieve tante van Fransje, zij weet dat Luuk met Fransje `stoeit`, maar durft niet tegen Luuk in te gaan. Zij wil wel kinderen.
Louise: De buurvrouw van Fransje en de vrouw van Pierre, ze heeft een dochtertje (Chantal) en is weer zwanger.
Wendy: De beste vriendin van Fransje, ze zitten bij elkaar in de klas en gaan veel met elkaar om.
Rita: Een roddelvrouwtje, ze wordt door Fransje en Wendy tante Cato genoemd.
Robert: Hij krijgt in het verhaal verkering met Fransje
Onderlinge relaties: Reinout is de vader van Fransje
Suzan is de moeder van Fransje
Remco is de broer van Fransje
Remco is de zoon van Reinout en Suzan
Reinout en Suzan zijn man en vrouw
Luuk en Hanneke zijn man en vrouw
Pierre en Louise zijn man en vrouw
Wendy en Fransje zijn vriendinnen
Fransje en Robert hebben verkering
Luuk `stoeit` wel eens met Fransje
Einde: Het is een gesloten einde, na lang onzekerheid te hebben gehad, weten ze nu dan Fransje misbruikt en vermoord is en ze weten dat Pierre, die zo onschuldig leek, het gedaan heeft. Reinout, de vader van Fransje, kan weer huilen, dat kon hij een hele tijd niet.
Soort tekst: Het is een familieroman, ik vind het wel een beetje een drama boek.
3. Thema’s
Ik heb gekozen voor: Verdwijning, Verkrachting/mishandeling en Rouwproces.
Tekststukje voor verdwijning: Een paar keer nog rinkelt de telefoon in huize Westerlaak. Telefoontjes van bezorgde, meelevende mensen uit het dorp die willen weten of Fransje al gevonden is. Susan wordt er doodnerveus van en zegt op een gegeven moment: ‘ Ik zou het liefst de stekker eruit halen, maar dat kan niet, als er nieuws is over Fransje moet ik bereikbaar zijn.’ De andere vrouwen knikken meelevend en Rita biedt aan de telefoon op te nemen als hij opnieuw over mocht gaan. Suzan windt alles best, ze is moe, zo vreselijk moe. Maar ze mag er niet aan toegeven, want straks komt Fransje thuis, samen met Reinout en Remco, en dan zal dit alles voorbij zijn. Het zal zijn alsof ze ontwaakt uit een vreselijke nachtmerrie en langzaam maar zeker tot het besef komt dat het echt alleen maar een boze droom was. En alles zal goed zijn…..
Dit stukje heb ik overgetypt van bladzijde 70 van het boek.
Tekststukje voor verkrachting/mishandeling: ‘Ik wil het weten Herman,’zegt Suzan met stijve kaken. ‘De schoft,’sist Reinout, ‘Ik moet hem zien, ik wil hem op z’n mooie gezicht timmeren. Het liefst zou ik hem z’n ogen uitsteken omdat hij onze Fransje gezien heeft. Naakt. Vertel op, Herman, dit kan er allemaal nog wel bij.’ ‘Hij heeft haar volgens eigen zeggen herhaaldelijk misbruikt, en haar geslagen toen ze tegenspartelde, Toen hij besefte wat hij gedaan had en in Fransjes lege ogen keek heeft hij haar gewurgd. Daarna heeft hij haar fiets in de Geul gegooid en is alsnog naar Brussel gereden. Maar niet voordat hij Fransjes geschonden lichaam had begraven. Zijn verhaal is geen verhaal, het is de gruwelijke werkelijkheid.’
Dit stukje heb ik overgetypt van bladzijde 175 van het boek.
Tekststukje voor Rouwverwerking: ‘Nee, nee,’ fluistert ze. Ze klemt het blaadje tegen haar borst en laat zich op de grond zakken. Even zit ze roerloos, dan dringt het vreselijke besef in zijn volle omvang tot haar door en ze begint te krijsen: ‘Fransje, Fransje, Fransje!’ Dan zijn er armen om haar heen die haar heen en weer wiegen. En dan komen de tranen, in een niet te stuiten stroom.
‘Goed zo, huil maar, meisje,’ hoort ze de warme bronzen stem van dokter De Wijs zeggen. Ze laat zich gewillig meevoeren naar de warme huiskamer, ziet als door een waas de ontstelde ogen van Herman Hoefsmit en slingert hem dan die vraag in het gezicht: ‘Waar… waar is Fransje, waar is mijn kleine meisje?’ ‘Fransje… haar lichaam is in het Nederlands Forensisch Instituut in Rijswijk,’ zegt hij schor. Suzan laat zich neervallen op de bank en huilt met gierende uithalen, ze huilt zich de ogen uit het hoofd. En het voelt goed, ze kan niet stoppen, want die vrieskou vanbinnen begint gaandeweg te smelten. Dan neemt een doffe pijn geheel bezit van haar.
Dit stukje heb ik overgetypt van bladzijde 161/162 van het boek.
4. Samenvatting
Fransje is een vrolijk meisje met blond haar, ze heeft samen met haar beste vriendin Wendy altijd veel lol. De overbuurvrouw van Fransje roddelt altijd veel over de buurtgenoten, daarom noemen Wendy en Fransje haar tante Cato.
Fransje heeft best wel vaak kleine ruzietjes met haar vader omdat hij graag een heel net opgeruimd huis heeft en Fransje een rommel maakt van haar kamer. Fransjes broer heeft daar geen problemen mee, omdat hij zijn kamer altijd netjes bijhoudt. Na een tijdje gaat het wel beter tussen Fransje en haar vader, hij heeft zich voorgenomen niet meer naar de kamer van Fransje te gaan kijken.
De oom van Fransje, Luuk, ‘stoeit’ graag met Fransje, Fransje wilt niet dat hij aan haar zit, maar durft er niets van te zeggen, ook de vrouw van Luuk, Hanneke, durft er niet van te zeggen, omdat ze bang is dat hij dan heel erg boos wordt.
Op een avond gaan Wendy en Fransje naar Hanneke toe om gezellig te kletsen, als Hanneke weg gaat, vraagt Luuk of ze nog even blijven, ze waren een film aan het kijken die ze wel graag wilden afkijken en dus bleven ze.
Later die avond kwamen ze thuis en vertelde dat oom Luuk aan ze had gezeten. De vader en moeder van Fransje waren heel erg boos geworden, maar hadden zich wel ingehouden.
Op een dag verslaapt Fransje zich en Reinout (haar vader) roept haar niet, omdat hij denkt, laat haar maar slapen, ze voelt zich niet zo goed. Als Fransje na een poosje naar beneden komt eet ze snel een boterham. Het is er slecht weer, het regent hard en het is donker. Reinout zegt nog: ‘Sorry, ik kan je niet wegbrengen, ik heb de auto niet.’ Maar het maakt Fransje niet uit en ze zegt:‘Pap, ik ben niet van suiker.’ Ze was te laat om met de vaste groep mee te rijden, dus ze moest alleen naar school toe. Toen ze buiten kwam zag ze dat Pierre (haar buurman) net wegging, hij bood haar aan om haar weg te brengen naar school. Maar Fransje sloeg het aanbod af. Toen reed Fransje weg. Reinout (haar vader) zwaaide nog.
Wendy maakt zich op school heel erg druk dat Fransje er niet is, ze heeft een gevoel dat er iets mis is. Maar ze wordt gerust gesteld en besluit even te bellen.
Als ze belt hoort ze dat Fransje wel naar school toe is gegaan en dat ze er nu we had moeten zijn. Na school blijkt Fransje nog steeds niet thuis te zijn en haar ouders bellen iedereen af of ze weten waar Fransje is, maar niemand weet het. Dan bellen Fransjes vader en moeder de politie, die zeggen dat het misschien wel een weglopertje is, maar haar ouders weten bijna zeker dat ze niet weggelopen is. De volgende dag moeten Fransjes ouders officiële aangifte doen van haar vermissing.
De politie gaat pas de volgende dag zoeken en de ouders van Fransje besluiten zelf te gaan zoeken, er zoeken heel veel mensen mee, ook veel mensen uit de buurt waar ze wonen helpen zoeken. De buurman Pierre komt zelfs terug van een reis voor zijn werk om mee te helpen zoeken.
Nadat de mannen een lange dag gezocht hebben, hebben ze niets gevonden. De vrouwen bleven thuis voor als er nieuws was over Fransje.
Als de politie gaat zoeken, zit Fransjes moeder steeds bij de telefoon om die op te nemen, er wordt heel vaak gebeld door mensen, maar er komt verder geen informatie over Fransje binnen.
De vader van Fransje raakt helemaal van de wereld, hij ligt alleen nog maar voor zich uit te staren en neemt slaappillen om te kunnen slapen. Remco en z’n moeder hebben veel steun aan elkaar.
Als ze op een dag de vrouwen weer samen zitten, verteld Hanneke dat ze zwanger is, ze heeft Luuk, die geen kind wilde, genegeerd en gewoon de pil niet geslikt. Dan verteld Louise dat zij ook weer zwanger is, ze heeft al een dochtertje van 2, Chantal heet ze, Hanneke en Louise zijn ongeveer tegelijkertijd uitgerekend en spreken af om samen inkopen te doen.
Na een poosje kan Suzan, de moeder van Fransje, niet meer huilen, ze huilt wel met haar hart maar er komen geen tranen meer.
De dokter komt heel vaak langs om te kijken hoe het gaat.
In een nacht droomt Susan dat ze samen met Fransje opgesloten zit in een kofferbak en er niet uit kan komen, ze hoort dat er de hele tijd dat er op de toeter gedrukt wordt. Ze wordt er gek van, ze duwt in haar droom tegen de klep van de kofferbak aan om eruit te kunnen. Dan wordt de ruimte groter en het getoeter houd op, maar nou hoort ze gegalm, er klinkt een ding-dong geluid. Als ze wakker wordt gaat het ding-dong geluid door, een poosje later merkt ze dat het de bel is. Als ze open doet, ziet ze dat het Herman, iemand van de politie, is. Hij zegt tegen een ander dat die de vader en Remco moet halen, als ze alle drie zitten, wordt er verteld dat Fransje dood is, ze is gevonden bij de Geul. Suzan, haar moeder blijft er heel rustig onder, haar vader kijkt alleen maar voor zich uit en doet verder niets en Remco wordt heel erg kwaad, ook op zijn ouders, omdat ze zo reageren. Pierre is ziek en hij zegt steeds dat hij schuld gevoelens heeft, later zegt hij: “Ik weet waar ze is, ik weet waar Fransje is”. Louise denkt, nee dat kan niet, Pierre zou zoiets nooit doen.
Suzan, Reinout en Remco kopen toch een kerstboom en willen die versieren, op het moment dat Suzan net de piek van Reinout wilt aanpakken gaat de bel. Het is Herman, iemand van de politie.
Hij vertelt ze dat Pierre, de buurman, een getuigenis heeft afgelegd. Suzan geloofd het eerst niet, dan verteld Herman wat er gebeurd is.
Pierre heeft op 8 november Fransje opgewacht bij het Bospad en haar gezegd dat hij zin had in een uitstapje en dat ze best een dagje kon spijbelen omdat ze altijd zo goed haar best deed. Hij heeft haar meegenomen naar Zuid-Limburg, naar het Geuldal. Hij zei tegen Louise dat hij al bijna in Brussel zat toen ze belde. Hij zegt dat hij haar herhaaldelijk heeft misbruikt en dat hij haar sloeg als ze tegenspartelde. Toen hij er aan dacht wat hij gedaan had, heeft hij haar gewurgd en haar begraven. Hij gooide haar fiets in de Geul en is weggegaan, alsnog naar Brussel.
Na dit verhaal, besloot Reinout, de vader van Fransje en Remco, om naar Schin op Geul te gaan, zodat hij daar kan wandelen en alleen maar aan zijn dochter kan denken, wat haar overkwam.
Er wordt een afscheidstocht gehouden, zodat de begrafenis met een klein groepje kan gebeuren.
De tekst die Suzan heeft uitgekozen is geworden: “IK HEB JE BIJ JE NAAM GENOEMD, JE BENT VAN MIJ.”
Wendy, de vriendin van Fransje, houdt nog een toespraakje en Reinout kan weer huilen.
Einde
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
