volg ons
Volg het team van Scholieren.com op twitter, en krijg een kijkje achter de schermen..! @scholieren groet u.
CASA Nederland en Scholieren.com reiken dit jaar de CASA Werkstuk Award uit. Het allerbeste werkstuk wint een reis voor 2 personen t.w.v. €500, een snuffelstage en eeuwige roem! Dit jaar is het thema abortus. De redactie bedacht alvast 13 invalshoeken, klik hier en stuur je werkstuk op.
geef je mening
Tjeerd pleit tegen internetdaten. Heb jij al eens een date (of meer) gehad met iemand die je online leerde kennen?
Boekverslag Theodor Holman
Hoe ik mijn moeder vermoordde
Geschreven door: | lindaaatje (3 vwo) [meer] |
Datum ingestuurd: | 21 februari 2002 |
Taal: |  |
Woorden: | 600 |
Bekeken: | 2826 keer (2 deze maand) |
Waardering: | |
Deel op: |
|
-
Door Dinesh op 10-03-2003je hebt een leuk verslag. tnxx
A. Het Boek
1.1 Hoe ik mij moeder vermoordde
1.2 –
1.3 Theodor Holman
1.4 –
1.5 1999
1.6 Theodor, zijn moeder en Karen
1.7 De tachtigjarige ,door oorlogsherinneringen geteisterde, moeder van columnist Theodor wil euthanasie en hij vindt dit een vreselijk idee.
B. Het lezen
2.1 De titel valt erg op.
2.2 Zeker als je de titel en de achterkant lees verwacht je dat het een leuk boek zou zijn om te lezen.
2.3 Ja, alles komt wel realistisch over.
2.4 Nee, niet echt. Daar is t niet interessant genoeg voor.
3.1 Karen, de vriendin van Theo. In t begin luistert ze alleen maar naar de gesprekken tussen Theo en zijn moeder, maar daarna gaat ze zich er ook mee bemoeien en neemt t zelfs op voor Thedoor’s moeder.
3.2 Er is niemand bij die erg onsympathiek is. Maar dan toch Theo zelf, omdat hij te lang door zeurt over sommige dingen en daarom ook erg kinderachtig doet.
3.3 Nee.
4.1 Het is vooral heel erg ironisch geschreven, dit is wel leuk en zeker met euthanasie als onderwerp.Maar het is erg langdradig. Er wordt te lang doorgegaan over onderwerpen. Hierdoor is het minder leuk om te lezen.
4.2 Er zijn dus veel gedeeltes saai, maar geen echt moeilijk.
Vooral de discussies over of euthanasie nou wel of niet menselijk is zijn erg langdradig.
4.2b Er zijn niet echt spannende gedeeltes, maar de brief die Theodor enkele jaren eerder aan
zijn moeder schreef vanaf vakantie is erg leuk.
4.3 “Er zijn veel mensen die mij niet mogen - dat zijn bijna altijd vrouwen en mannen, gek
hè?” Deze zin is ook uit die brief. Er zijn niet echt leuke zinnen in dit boek, maar vooral
leuke stukken tekst.
Wel zijn er een paar mooie zinnen of die goed gezegd zijn. Die laatste vooral in het stuk waarin Theo met zijn moeder over de verschillen tussen haar nachtmerries en de werkelijkheid praat:
“Die dromen zijn misschien niet de werkelijkheid, maar dat je zo vreselijk droomt is toch de werkelijkheid? Het heeft dezelfde invloed als de werkelijkheid-…-Je durft niet meer.”
En het stuk over zwijgen: “Dat zwijgen je geest aan het werk kan zetten omdat je eigenlijk niet weet wat je anders moet doen in de stilte die is ontstaan. Zwijgen is noodgedwongen stilte die de lucht vult met angst.”
En “Ik heb dat zwijgen altijd gehaat. Door het zwijgen heb ik veel te veel tijd gehad om na te denken. Hoe de zwijger door niets te zeggen, kan liegen. Hoe de zwijger je martelt. Maar ook: door het gezwijg vul je jezelf met pijn. Het zwijgen is dan een offer dat je moet brengen, terwijl het gebracht wordt als een offer dat men voor jou brengt. Het zwijgen kwetst je, omdat men je niet wil kwetsen met woorden die hun gebruik hebben verloren. Zwijgen is eveneens een vorm van opbergen. Althans die suggestie wordt gewekt. Dat er iets goed opgeborgen is, begraven, wat niet meer tevoorschijn gehaald mag worden. Het zwijgen markeert een grens. Die kun je overgaan. Dat doe je als kind. Je probeert er af en toe iets uit te trekken. Je wordt gestraft met beelden- eigenlijk fragmenten, flarden- die altijd pijnlijk zijn. Voor wie? Voor beiden. Voor de zwijger, en voor degene die de grens oversteekt. Dus zwijg je.
5.1 Vooral het laatste stuk, waarin Theo en zijn moeder alvast een soort generale repetitie voor haar dood spelen. Hierin lijkt het of het verhaal toch nog een ‘happy end’ heeft. Ook het stuk over zwijgen (zie 4.3) is erg mooi. En het stuk dat hij praat met Ischa Meijer over “iets” en“kampkitsch”.
5 Jawel, het is echt een boek om even snel te lezen, maar niet superleuk of opvallend. Al is het wel opvallend hoe ironisch er wordt gedaan over dingen als euthanasie en oorlogsherinneringen.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het dan weten door een reactie te geven.
