1. Gegevens:

Auteur : Christiane F
Titel : Wir Kinder vom Bahnhof Zoo
Uitgever : AG & Co in Hamburg
Jaar van uitgave : 1995
Aantal bladzijden : 324
Genre : roman

2. Korte reactie:

Toen ik de titel voor het eerst zag dacht ik aan een groepje dat een soort „jeugdbende“ vormt. Dit vooruitzicht trok me aan om het boek te lezen. Het boek geeft een reëel beeld van het dagelijkse leven van junkies. Hierbij worden ook gevoelens geuit. Je kunt je goed inleven in het verhaal.

3. Nadere bespreking:

Wanneer Christiane zes is verhuisd ze naar Berlijn. Haar ouders gaan daar werken. Het bedrijf van haar ouders flopt echter en men verhuist opnieuw, dit keer naar een flattenwijk in Berlijn. Op haar achtste zoekt Christiane sigaretten uit prullenbakken en asbakken om deze restjes op te roken. Het gaat meer en meer de verkeerde kant op met Christiane en op haar tiende begint ze zelfs te stelen.

Haar vader is werkloos en raakt daardoor aan de drank. Haar moeder verdient de kost. Christiane en haar zusje worden door hun vader geregeld geslagen. Moeder durft het niet op te nemen voor haar dochters. Op een dag mishandeld hij Christianes moeder ook en deze besluit om te gaan scheiden. Ze vindt een nieuwe vriend en ze gaan samenwonen.

Christiane is elke avond tot wel tien uur buiten. Haar zusje gaat terug naar haar vader. In de zomervakantie gaat Christiane op vakantie met haar vader. Christiane wil niets liever dan bevriend worden met de populairste persoon uit haar klas, Kessi. Uiteindelijk lukt haar dit ook. Ze gaat spijbelen, roken en drinken. Ze leert de vrienden van Kessi leren en op haar twaalfde rookt ze voor het eerst hasj.

Christiane krijgt ruzie met Klaus en hierdoor is ze alleen nog maar thuis om te eten en te slapen. Op een dag slikt Christiane haar eerste LSD-pil. Ze beschouwt de groep als haar familie. Wanneer de groep gewend is aan LSD en Hasj gaan ze andere dingen proberen. Christiane is bijna helemaal gestopt met school. Op een dag wordt de groep gezien door de moeder van Kessi en deze verbiedt het Kessi om in het vervolg ‘s avonds nog naar buiten te gaan. Christiane verlaat de groep en ze gaat naar een andere groep. Ze wordt verliefd op Atze, maar ze komt erachter dat hij al een vriendin heeft en ze wordt erg depressief. Detlef troost haar.

Christiane verhuist met haar ouders naar weer een andere wijk in Berlijn. Ze gaat samen met Frank, een verslaafde die ze kent uit de oude groep, naar een concert van David Bowie. Na het concert snuift Christiane voor het eerst Heroïne.

Op een avond ontmoet Christiane Babsi en Stella en zij zullen later haar beste vriendinnen worden. In de grote vakantie beginnen Christiane en Detlef te stelen. Als ze deze spullen op een avond verkocht heeft spuit ze voor het eerst heroïne.

De laatste paar weken woont Christiane bij haar oma in Hessen. Daar denkt ze niet aan drugs en Detlef. Ze is tot de terugreis helemaal clean. Als Christiane met school op reis gaat wordt ze ziek. Ze wordt opgenomen en in het ziekenhuis blijft ze drie weken helemaal clean. Na twee en een halve maand clean geweest te zijn snuift ze weer heroïne. Ze gaat tippelen om aan geld te komen, maar ze spreekt af dat ze niet met vreemden naar bed gaat. Ze is beland in de Bahnhof Zoo. Op een dag ontmoet ze Babsi en Stella weer en zij komen bij de groep.

Op een gegeven moment komt Christianes moeder erachter dat haar dochter drugs gebruikt en met haar hulp kicken Detlef en Christiane af. Na een week gaan ze weer de straat op en ze komen twee leden van de groep tegen. Christiane wil niet weer lichamelijk van de heroïne afhankelijk worden, maar Detlef kan niet zonder dus Christiane gaat ook weer gebruiken. Ze komen terecht bij Jürgen, een rijke man die graag naar anderen kijkt als zij seks hebben. Daarvoor betaalt hij hen.

Op een gegeven moment neemt Atze een overdosis om de anderen te laten zien hoe gevaarlijk heroïne is. Christiane is hier helemaal kapot van. Enkele dagen later wordt Christiane opgepakt door de politie en staat ze dus geregistreerd als junkie. Haar moeder stuurt haar weer naar Hessen. Ze kickt daar weer helemaal af. Maar als ze, weer terug in Berlijn, hoort dat Axel gestorven is neemt ze weer een shot om de pijn niet te voelen. Christiane komt weer in contact met Detlef en ze worden weer opgepakt door de politie.

Christiane gebruikt onzuivere dope en haar moeder ontfermt zich weer over haar. Stella en Christiane gaan samen met moeder naar Frau Schipke om af te kicken. Bij een sekte worden ze gehersenspoeld. Op haar verjaardag belt haar moeder om te zeggen dat de kat gestorven is. Deze was echter haar enige steun, toen ze nog thuis woonde. Samen met twee andere besluit ze te vluchten. Ze gaat meteen weer tippelen. Ze raakt weer verslaafd aan heroïne en ze koopt een hond die ze Janie noemt. Christiane gaat weer terug naar de sekte. Ze ontsnapt nog twee keer en gebruikt weer veel heroïne.

Christiane heeft net voor zichzelf besloten dat ze echt iets aan haar probleem wil doen en dat ze dus bij de sekte wil blijven als haar vader komt eisen dat ze meegaat. Hij heeft hier toestemming voor. Hij wil Christiane helpen om van de drugs af te komen. Maar al gauw ontdekt ze in haar nieuwe woonplaats de drugscene. Detlef komt afgekickt terug uit Parijs, maar al snel is hij ook weer aan de heroïne.

Stella en Detlef worden opgepakt en worden naar de gevangenis gebracht terwijl Babsi sterft. Haar vader ontdekt dat Christiane weer aan de drugs is. Hij is wanhopig. Haar vader helpt Stella uit de gevangenis, maar i.p.v. afkicken gaan ze weer tippelen.

Christiane wil nu toch echt gaan afkicken en ze gaat naar een afkickkliniek, maar ook hier houdt ze het niet lang vol.

Christiane krijgt geelzucht en moet naar het ziekenhuis om weer af te kicken. Ze bedenkt zich dat er 2 mogelijkheden voor haar zijn:

Voorgoed ophouden met drugs

Het Gouden Shot, de overdosis
Ze besluit tot het laatste. Met een halve probeert ze het. Ze raakt buiten westen, maar overleeft het wel. Christiane gaat bij een vroegere klant wonen en later komt Detlef bij hen wonen. Samen gaan ze dealen. Hierbij ontstaat een ruzie en Christiane belt de politie. Deze neemt Christiane echter mee, omdat haar moeder haar als vermist heeft opgegeven. Christianes moeder stuurt haar naar Hamburg.

Alles gaat goed, al wordt Christiane van school gestuurd, omdat haar verleden aan het licht komt. Christiane houdt het afkicken vol. Ze slaagt voor haar examen, maar vanwege haar verleden kan ze nergens werk vinden. Ze is bang geworden voor jongens en voor alles wat met drugs te maken heeft. Ze ontdekt dat er ook andere uitgaansmogelijkheden zijn dan alleen de drugscene, ze komt in een groepje, drinkt en rookt. Ze is sinds lange tijd weer gelukkig.

4. Thematiek nader toegelicht:

Hoofdgedachte: leven onder invloed van drugs.

Het moment dat ze gaat spijbelen, wat steeds erger wordt totdat ze bijna niet meer naar school gaat.

Het moment dat ze gaat stelen, zodat ze drugs kan gaan kopen.

Het moment dat ze gaat tippelen om aan geld te komen, zodat ze drugs kan gaan kopen.

Het moment dat ze besluit om het ‘Gouden Shot’ (overdosis) te nemen, wat overigens niet lukt.

5. Literaire geschiedenis:

Het werk is voor het eerst gepubliceerd in 1995.

Op zesjarige leeftijd verhuisde Christiane F. naar een klein dorpje in Berlijn. Haar ouders willen daar een huwelijksbureau beginnen, maar dat lukt niet helemaal. Hierdoor maken haar ouders veel ruzie. Ze scheiden en Christiane verhuist met haar moeder en haar zusje naar een andere woning in Berlijn. Tijdens haar middelbare schooltijd raakt ze aan de drugs. Ze kickt meerder malen af, maar besluit uiteindelijk om het gouden shot te nemen, wat ook niet lukt. Ze kickt opnieuw af, en tegenwoordig leeft ze zonder drugs en is ze weer gelukkig.

Het boek is geschreven in de gelukkiger jaren van Christiane.

Het werk is autobiografisch.

6. Verhaaltechniek/ schrijftrant:

Er is geen sprake van een raamvertelling.

Het verhaal wordt chronologisch verteld, er zijn namelijk geen flashbacks.

Het boek berust op ware gebeurtenissen.

Het boek is een roman.

Het boek is in de ik-vorm geschreven, want je krijgt alleen te weten wat Christiane denkt en voelt.

Het werk is verfilmd.

7. Beoordeling:

Het werk heeft een aangrijpende uitwerking op me, want het is nogal aangrijpend om te horen hoe iemand zijn leven zomaar vergooit door een verslaving. Als je zoiets leest dan denk je: je moet oppassen met zulk soort dingen. Maar het zijn juist de mensen die verslaafd raken die het gewoon een keer proberen, zodat ze erbij horen.

De passage waarin Christiane besluit om het gouden shot te pakken vind ik een erg mooie passage, want hier zie je de wanhoop. Ze kan kiezen om opnieuw af te kicken of voor het gouden shot. Ze ziet het niet zitten om nog eens af te kicken, dus kiest ze voor het gouden shot.

Ik vind de delen, waarin andere mensen aan het woord komen minder geslaagd.

Ik zou dit boek zeker aanraden aan anderen, want het is een boeiend boek en zeker niet moeilijk.

Dit boek heeft me niet echt tot denken gezet.,

Al met al vond ik het een goed boek.