Boekverslag Christine Nostlinger
Maikafer flieg!
|
Geschreven door: | |
Datum ingestuurd: | 19 februari 2002 |
Niveau: | 5 vwo |
Taal: |  |
Woorden: | 1970 |
Opvragingen: | 7420 (1 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Maikafer flieg! |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1995 |
Auteur: | |
Geslacht: | vrouw |
Nationaliteit: | Duits |
Populaire titels: |
|
1. Maikafer flieg! |   |
| |
| |
| |
| |
|
1.
Titel : Maikafer Flieg
Auteur : Christine Nostlinger
Uitgeverij : Wolter-Noordhoff
Jaar van uitgave : 1995
2. Motto.
Ja er is een motto, alleen ik weet niet precies of hier nu het eerste, namelijk Maikafer flieg, of het tweede, Mein Vater, das Kriegsende, Cohn und ich, is. Als het het eerste is, dan verwijst het naar een liedje dat gezongen werd door Weense kinderen na de tweede wereldoorlog. Wanneer het het tweede is, dan denk ik dat het met de ervaringen van de schrijfster met de tweede wereldoorlog te maken heeft.
3. Samenvatting (van internet gehaald)
We schrijven 1944. Christine is 8 jaar en woont in Hernals waar regelmatig het luchtalarm afgaat voor een bomaanval. Zodra het luchtalarm afgaat schuilt iedereen vlug in een schuilkelder. Christine is daar inmiddels wel aan gewend. Christine woont samen met haar moeder, zus en grootouders in een huis. Haar vader vecht in de oorlog. Later in Maart 1945 komt hij in Wenen in het ziekenhuis terecht. Christines grootvader werkt evenals haar vader in een winkel waar ze klokken maken. Ook is hij vaak weg om klokken te verkopen. In het voorjaar van 1945 worden de geruchten dat de Russen eraan komen steeds sterker. Nazi-aanhangers vluchten. Op een dag vlucht de rijke mevrouw Braun, en die de familie van Christine de villa aan, want hun huis was beschadigd door een bombardement. Christines moeder gaat op het aanbod in, maar de grootouders blijven achter. Het leven op de villa bevalt Christine wel. De schoonzus van mevrouw Braun en haar dochters Hildegard en Gerald gaan ook in het huis wonen. Op een dag komen de Russen er aan, een kilometerlange stoet van paarden en wagens. Ze nemen de villa in. Een majoor zorgde ervoor dat ze zich niet hoefden over te geven. Ook Christines vader, die als soldaat eigenlijk in krijgsgevangenschap zou moeten zijn, wordt niet opgepakt. Hij moet veel klokken van de Russen maken. In het tuinhuis zorgde de kok Cohn voor de Russen. Christine vond de kok aardig en hij vertelde haar veel. Christine mist haar grootouders en verteld alles over hun aan Cohn. Als op een dag Cohn naar de stad gaat, verstopt Christine zich in de auto. Samen gaan ze op zoek naar de grootouders en die vinden ze. Wanneer Cohn niet terugkomt om Christine op te halen blijft ze bij haar grootouders. De volgende dag komt Christines vader haar ophalen. Hij vertelt dat Cohn gearresteerd is, en meegenomen. Op de terugweg wordt ook Christines vader gearresteerd. Maar nadat Christine het probleem duidelijk had gemaakt, hielp een van de soldaten, Iwan, hen. Langzaam hersteld het leven in en om Wenen zich. De Russen treken weer verder. Spoedig vindt Christines vader een woning in Wenen. Daar gaat Christines familie wonen.
4. Wat vind je van de titel? Wat zou de schrijver ermee duidelijk willen maken?
Ik vind de titel een beetje vaag. Als je het boek uit de boekenkast pakt weet je eigenlijk ook nog niet echt waar het om gaat. Daar kom je een beetje achter wanneer je de achterkant leest. Ik vind de titel dus best wel verwarrend. De titel is een liedje dat de schrijfster in haar jeugd gehoord moet hebben op de straat. De straten van Wenen. Want dit is namelijk een autobiografisch boek. Ik denk dat ze niet echt iets duidelijk wil maken met deze titel. Het is gewoon een soort inleiding tot een autobiografisch boek.
5.Wat waren je verwachtingen op grond van de titel?
Toen ik deze titel las, vond ik het iets mysterieus hebben. Ik wist niet echt wat ik kon verwachten, maar had wel het idee dat ik met dit boek niet zomaar een saai boek had gepakt. En dan in combinatie de voorkant had het wel iets dreigends.
6. Noteer je eerste reacties op het gelezen werk en geef tenslotte je eindoordeel.
Toen ik het boek uithad was ik toch wel heel even stil en moest ik even nadenken over wat ik nu eigenlijk gelezen had. Ik vond het een boek waarin heel weinig spannende dingen zijn gebeurd, maar waarbij ik me toch niet verveeld heb. En dat is toch wel een complimentje voor dit boek, want normaal gesproken boeien autobiografische boeken me helemaal niet. En dat is deze keer toch wel gebeurd. Ik vond de stijl van schrijven ook best makkelijk. Het las lekker weg, zonder al te veel moeilijke woorden en zonder dat je al te veel na moest denken over wat er nu ging gebeuren. En dat is best prettig. Ik las het eigenlijk net zoals een Nederlands boek. En ook dat is een compliment. Mijn eindoordeel is dan ook dat ik dit een geslaagd boek vind, dat zeker niet verveelt. De personages waren ook niet te saai en dat maakte het ook allemaal wat boeiender. Het is kortom gewoon een goed boek dat ik ook iedereen aan raad om te lezen.
7. Met wie heb je je geďdentificeerd, voor wie voel je sympathie, voor wie antipathie. Noteer zo concreet mogelijk waarom.
Ik heb me niet echt in kunnen leven in een van de figuren. Maar dat komt omdat ik me niet in kan leven in de situatie van oorlog. En dan heb je nog de personages, er zit er niet echt iemand bij waarmee ik me kan identificeren. Ik voel wel sympathie voor de opa. Ik vind de opa gewoon zo’n echte opa die goed is voor kleinkinderen, zelfs in tijd van oorlog. En aangezien ik toch al veel met mijn opa opheb, kan ik hem wel wat herkennen. Herkennen, niet mee identificeren. Ik heb daarentegen antipathie tegen de oma. (ook tegen de oom van de hoofdpersoon, maar die wordt te kort beschreven). De oma is meer zo’n boze stiefmoeder. Mijn gevoel zegt dat ze een zielig persoon is, die een harde buitenlaag om zich heen heeft gebouwd zodat ze zich kan beschermen. Wanneer die buitenlaag wegvalt is ze een hulpeloos geval en moet de opa haar helpen.
8. Wat vind je van het gedrag van de hoofdpersonen?
Ik vind het gedrag van de hoofdpersonen een beetje raar. Ze zitten in de oorlog terwijl de Russen (toch wel de vijand) eraan komt, en ze blijven heel erg rustig. Dat vind ik eigenlijk best vreemd. Ze blijven onder elke omstandigheid rustig en laten zich bijna nergens door van de wijs brengen. En dat is toch raar omdat ze midden in de oorlog zitten.
9. Op welke plaatsen speelt dit verhaal zich? In hoeverre hebben die invloed op de sfeer?
Het verhaal speelt zich op drie plaatsen af. In de oude flat van de familie in Wenen. In Wenen zelf en in het landhuis achteraf ergens in Wenen. De plaatsen hebben eigenlijk best wel invloed op de sfeer. In de flat, is er steeds de dreiging van de bombardementen, in Wenen zelf is er ook steeds sprake van een soort van dreiging. Als laatste is er sprake een soort van rust in het landhuis. Je voelt nog wel een beetje de dreiging van de oorlog, maar die is daar toch wel grotendeels weg. Maar niettemin gedragen de hoofdpersonen zich nogal koel onder de omstandigheden. Zoals ik bij de vorige vraag al zei, ze gedragen zich nogal raar.
10. Wat voor probleem heeft de schrijver willen uitdiepen en beschrijf dat probleem. Is dit interessant voor jou en waarom valt het binnen of buiten jouw belevingswereld?
Ik denk dat de schrijfster niet echt een probleem heeft willen uitdiepen. Het is een autobiografisch boek, en meestal staan daar geen problemen in. Het kan wel voorkomen maar ik heb niet het idee dat dat bij dit boek ook is.
11. Heeft het verhaal je aan het denken gezet, waarom wel / niet?
Nee, het verhaal heeft me niet aan het denken gezet. Het enige waarover ik me verwonderd heb, is nogmaals de koelte van de hoofdpersonen onder de situatie. Maar dat is alleen maar verwonderd, ik heb er niet echt over nagedacht. Het boek heeft me verder niet aan het denken gezet omdat het gewoon lekker las, er waren verder niet zo veel wazige stukken in het boek die het verder moeilijk maakten. Ook werd er zoals ik al eerder zei geen probleemstelling naar voren gebracht, dus daar hoefde je ook niet dieper op in te gaan. Het was gewoon een niet al te moeilijk boek.
12. Zoek informatie over de auteur en zijn / haar werk.
Geboortedatum: 13 oktober 1936
Geboorteplaats: Wenen, Oostenrijk
Contactadres:
Christine Nöstlinger
Verlagsgruppe Beltz
Werderstrasse 10
D-69469 Weinheim
tel: 49 6201 6007 0
e-mail: info@beltz.de
Duitsland
Biografie: Christine Nöstlinger groeide op in een voorstad van Wenen, in een arbeiderswijk. Vanwege zijn sympathie voor het socialisme zat haar vader verschillende keren in de gevangenis. Na de middelbare school ging ze naar de kunstacademie in Wenen. Vrij snel na haar eerste huwelijk trouwde ze opnieuw. Uit het tweede huwelijk kreeg ze twee dochters, Barbara en Christine. Ze werkte als journalist bij een Weense krant. Ook werkte ze voor de Oostenrijkse radio. In 1970 verscheen haar eerste boek. Haar boeken zijn in vele talen vertaald, en sommige boeken zijn verfilmd. Haar dochter Christine illustreerde enkele van haar boeken. Christine Nöstlinger woont in Wenen.
Profiel: In de boeken die Christine Nöstlinger voor jongere kinderen schreef zitten vaak fantasiefiguren, zoals spoken of kabouters. Ook gebeuren er in die boeken dingen die helemaal niet kunnen, maar ze worden zo beschreven dat het helemaal niet raar overkomt. In haar boeken voor jongeren zijn het vaak meisjes die de hoofdrol spelen. Haar hoofdpersonen zijn niet altijd even aardig; vaak zijn ze wel moedig en eerlijk. Ze zijn op zoek naar zichzelf, naar een plaats voor zichzelf. Ze worstelen met zichzelf, hun relatie met hun ouders, seksualiteit en vriendschap. Christine Nöstlinger is een kritisch schrijfster. Ze beschrijft maatschappelijke problemen en geeft daar via haar boeken commentaar op. Zo schrijft ze bijvoorbeeld over emancipatie, het schoolsysteem en de relatie tussen kinderen en volwassenen. Ze kiest altijd de kant van de kinderen; vaak worden volwassenen als onaangename personen neergezet, hoewel er in haar boeken ook wel aardige volwassenen voorkomen. Haar kritiek wordt verzacht door het gebruik van humor. Ze schreef twee boeken waarin ze haar ervaringen als meisje in het Wenen van vlak na de Tweede Wereldoorlog beschrijft.
Boeken:
1973 De augurkenkoning kan de pot op (Fontein / 2e druk 1976)
1975 Een man voor mama (Fontein)
1976 Inge Janda, 14 (Fontein)
1977 Diederik uit het blik (Fontein / 4e druk 1992)
1977 Het Tomani-boek (Lemniscaat)
1978 Wie heet er nou Lollipop (Bruna)
1979 De kinderen uit de kinderkelder (Lotus)
1979 Wie ben je Loekie Live? (Bruna)
1980 Anika's lesrooster (Fontein)
1980 De wraak van de kelderclub (Bruna)
1980 Het verhaal van de pinguin : en de verhalen uit dat verhaal (Bruna)
1981 Vrijen, wat een gedoe (Bruna)
1981 Het huis in niemandsland (Lemniscaat / 3e druk 1982)
1981 Frederike vuurtoren (Bruna / 2e druk 1986)
1981 Rosa, het beschermspook (Bruna)
1982 Jenny moet niet zeuren (Casterman)
1982 De wonderpoederdoos (Casterman)
1982 Door dik en dun (Fontein)
1983 Rosalinde heeft een hoofd vol gedachten (Fontein)
1983 De grote uitvinding van mijnheer Vleermuis (Didact Scholastic)
1984 Twee weken in mei (Querido)
1984 Hugo, een kind op leeftijd (Fontein)
1984 Een kater is geen poesje (Altiora)
1985 Olfi Obermeier (Fontein)
1985 Dunnetjes overdoen (Fontein)
1986 Potsie (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1987 Iemand (La Rivičre & Voorhoeve)
1987 Mijn geheime opa (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1987 Wat is er met Martijn? (Leopold)
1987 's Maandags lijkt alles anders (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1988 De kinderman (Altiore; La Rivičre & Voorhoeve)
1988 Joppe, Julia en Jericho (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1988 De bonte hond (Querido)
1988 Wat ga je doen, Martijn? (Leopold)
1989 De nieuwe Pinokkio (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1989 Lotte (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1990 Echt Sanne (Facet)
1990 Martijn gaat naar school (Leopold)
1990 Een kabouter in je hoofd (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1991 De groene vlek (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1991 De bevroren prins (Querido)
1992 Als twee druppels water (Altiora; La Rivičre & Voorhoeve)
1993 Jasper speurneus (Altiora)
1995 Sanne's dagboek & Paul's dagboek (Facet)
1997 Villa Henriëtta (Averbode)
1999 Mini als huisvrouw (Facet)
1999 Mini is de beste (Facet)
Bekroningen:
1982 Zilveren Griffel voor Het huis in niemandsland
1984 Hans Christian Andersenprijs (tekst) voor het hele oeuvre
1985 Vlag en Wimpel (tekst) voor Twee weken in mei
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk, niet om plagiaat mee te plegen. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.
© Scholieren.com 2010