
Geschreven door: | anoniem |
Datum ingestuurd: | 17 februari 2002 |
Niveau: | 2 vmbo |
Taal: | |
Woorden: | 681 |
Opvragingen: | 1584 (14 deze maand) |
Waardering: |
Titel: | Vijandig vuur |
Auteur: | |
Jaar van uitgave: | 1994 |
Auteur: | |
Nationaliteit: | Nederlands |
Geboren: | 7 september 1947 |
Populaire titels: |
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() | |
7. Vijandig vuur | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |

Inhoud
Pali, de vader van Mariska en Istvan zijn in Hongarije geboren. Op een dag leest hij hun een brief voor van zijn jeugdvriend Sandor Bertalan. Sandor is onderwijzer in het Hongaarse gedeelte van Roemenie. Het dorp waarin hij woont heeft geen riolering en geen waterleiding. Het dak van zijn school lekt en in de winter zitten de kinderen met hun jas aan in de klas. Sandor heeft geen potloden en schriften en de boeken waaruit hij les geeft zijn verouderd. Mariska schrijft er een stukje over in de schoolkrant. Binnen een paar weken verandert de schoolkantine in een opslagplaats met dozen vol sokken, schoenen, zomer- en winterkleding. Mariska en Istvan gaan met hun vader en de geschiedenisleraar mee om alles naar Roemenie te brengen. Ze logeren onder primitieve omstandigheden bij Sandor en zijn vrouw Anna. De mensen in het dorp zijn hartelijk en gastvrij, maar Mariska en Istvan voelen dat er iets aan de hand is.
Op een avond luiden de kerkklokken. Er wordt gegild en geschreeuwd en kinderen huilen. Mannen met beroete gezichten, bewapend met messen en bijlen, trekken door de zigeunerwijk en laten brandende huizen achter. Na een tijdje gaan Mariska, Pali, Anna, Nanosh Sandor en Tom op zoek naar de zigeuners en Istvan. Ze zochten maar konden ze niet vinden. Een tijdje later vonden ze nog niet. Het was al donker aan het worden en ze gingen terug. Toen ze aankwamen in het dorp bleek dat niemand van de zigeuners was teruggekomen. De politie had alleen een verminkte man gevonden en.
Hier heeft een oorlog gewoed in het klein. Maar Sandor heeft gezegd dat de zigeunerwijk over een jaar weer opgebouwd zal zijn. Dan zullen er weer witte huisjes staan met daken van gevlochten maïsstengels, met naakte zigeunerkinderen die spelen in de zon, met blaffende honden en knorrende biggen, die tussen het vuil naar iets eetbaars zoeken. Int de tuintjes zal weer papaver bloeien. De vrouwen zullen kaarten en pálinka drinken. Ze zullen weer ruzie maken met de dorpsbewoners. En er zal gedanst en gezongen worden, als er weer een kind geboren is!
Biografie van Ellen Tijsinger
Ellen Tijsinger werd op 7 september 1947 geboren in Utrecht. In 1970 trouwde ze en ze kreeg een dochter en een zoon. Ze houdt ervan om in een oude spijkerbroek en een slobbertrui door het bos of in de duinen te zwerven; daar en in haar dromen worden haar boeken geboren. Op school vond ze het nooit zo leuk, je moest veel en mocht weinig. Dus ging ze achter in de klas zitten en schreef onder de les verhaaltjes en gedichtjes, bij voorkeur in haar rekenschriftje. 's Avonds las ze alles aan haar zusje voor. Ze besloot lerares te worden in een leuk vak. Een aantal jaren heeft ze lesgeven in handenarbeid op een Havo en Atheneum. Later gaf ze bij het Middelbaar Beroeps Onderwijs les in kinderpsychologie, kinderliteratuur en spelleiding. Vanuit haar vakkennis schreef ze een cursus kinderpsychologie, en een cursus kinderverzorging voor een schriftelijke onderwijsinstelling en artikelen voor Club, Ouders van Nu en Psychologie. Voor Benny Vreden schreef ze liedjes en andere teksten voor grammofoonplaten. In die tijd verschenen er ook boeken over opvoedkunde en psychologie. Na tien titels, onder de naam Ellen de Vries-Tijsinger, besloot ze kinderboeken te gaan schrijven. Eerst kleuterboeken en later boeken voor oudere jeugd.
De jeugd- en kinderboeken van Ellen Tijsinger zijn:
Soms ben ik boos 4-9 jaar 1984
Ben je belupklupt 8-12 jaar 1985
Soms is het feest 4-9 jaar 1986
Wordt toch wakker! 10 jaar en ouder, Lemniscaat 1988 genomineerd- twee leeftijdscategorieën door de Nederlandse kinderjury 1989 en bekroond met het Bronzen Boek 1991 in België
Dat had je gedroomd 10 jaar en ouder 1992 van Goor, diverse kinderjurys
De tuin zonder eind 10 jaar en ouder 1993 Van Goor diverse kinderjurys
Vijandig vuur 12 jaar en ouder 1994 Van Goor
Nikolaj 12 jaar en ouder
Mijn mening
Ik vond het een mooi boek maar ook heel zielig. Ik snap niet dat er discriminatie bestaat. Er is genoeg voedsel op de wereld en toch gaan er mensen dood aan voedsel tekort. Het mooiste van het boek vond ik dat ze met spullen daar heen gingen en die school hadden opgeknapt.
Dit verslag is bedoeld als naslagwerk. Gebruik geschiedt op eigen risico. De verslagen op Scholieren.com zijn ingestuurd door middelbare scholieren (tenzij anders vermeld) en worden niet gecontroleerd op fouten. Heb je in dit verslag een fout gevonden of heb je een aanvulling? Laat het ons dan weten.